| home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek |
GEDICHTEN
ZO MOOI...
Het leven is als een spiegel
het slijpfouten erin geslopen,
dan schrik je en zou het liefst
van jezelf weg willen lopen,
want je ziet niet
hoe mooi je bent.
Het leven is als een spiegel,
met scheefgetrokken hoeken,
juist dáár val je het meeste op,
vergeefs zul je jezelf er zoeken,
want je ziet niet
hoe mooi je bent.
Het leven is als een spiegel,
van tranen soms beslagen,
dan geeft het wazig vertekend beeld
geen antwoord op moeilijke vragen
want je ziet niet
hoe mooi je bent.
Het leven is als een spiegel,
verwrongen, lachwekkend vreemd,
dan kruip je eenzaam achter een muur,
omdat je denkt dat niemand je neemt,
want je ziet niet
hoe mooi je bent.
Het leven is als een spiegel,
steeds kom je jezelf er tegen,
dan durf je nauwelijks kijken,
bent voor je zelf verlegen,
want je ziet
niet hoe mooi je bent.
Het leven is als een spiegel,
waarin je scheef vaak staat getekend,
Kijk dwars erdoorheen: mensklein, mensgroot!
Dan zie je wat je echt betekent!
Dan zie je pas
hoe mooi je bent!
VRAGEN
Hoe kun je vragen stellen
aan mij,
over milieu, oorlogen,
natuurrampen, derde wereld,
vierde wereld, familie,
opvoeding, andere culturen,
buren, wetenschappen,
religies, regeringen....
als je niet eerst
alle vragen stelt
over jezelf,
over jouw leven,
jouw lijf?
Jouw eigen lijf en leven
zijn het kostbaarste
wat je bezit...
In welke omstandigheden dan ook...
Omdat er voor elke mens
maar één Weg is,
één Waarheid
die
via eigen lijf en leven...
Soms kan ik
geen antwoord geven
omdat de vragen
verkeerd zijn...
MIJN MOEDER
Bedankt voor het leven
dat je me gaf.
Ik voel me nauw
aan jou verwant
als nooit tevoren...
Jouw leven is
niet voor niets geweest,
al meende ik dat
op de dag van
je sterven...
Waar jij zo voor gevochten hebt,
zo ontzettend
op je eentje,
wat ook ik
niet heb willen
weten,
zal ik voortzetten
op mijn manier.
Omdat ik later leef dan jij,
steun vind bij anderen
en omdat er
meer duidelijk
is geworden
door de vrouwenbeweging,
door waardevolle vrouwen
zoals jij...
en omdat daardoor nu
meer mogelijk is geworden
dan voor jou
met jouw mogelijkheden,
in jouw situaties en
in jouw tijd,
daarom kan ik
meer doen
dan jij
met jouw mogelijkheden,
in jouw situaties en
in jouw tijd,
en
dat
zàl
ik!
Je dochter
Ina
VROUWEN BESTAAN NIET ('83)
Nergens wordt naar vrouwen geluisterd,
ècht geluisterd:
niet in de politiek
niet in de wetenschappen
niet in de gezondheidszorg
niet in de bedrijven
niet in de gezinnen
niet in het onderwijs
niet in de media
niet vóór de buis
niet achter de buis
niet in de culturen
niet in de natuurvolken
niet in de oosterse-wijsheid-landen
nauwelijks bij wit
niet bij zwart, bruin, rood, geel...
niet bij de woningbouw
niet in de techniek
niet in de kunst
niet in de religies
niet in de psychologie
niet in de sexuologie
niet bij feestjes
niet door de buren
niet bij familie-aangelegenheden
En vooral niet naar huishoudsters/moeders/echtgenotes...
En vooral niet als de economie keldert...
Nergens wordt naar vrouwen geluisterd
ècht geluisterd
tenzij
de economie dat toelaat
vrouwen de mannentaal spreken
ze de vrouwenpraat afzweren
alles wetenschappelijk verantwoord is
alles bewezen kan worden
ze goed (glad) kunnen praten
niet met intuïtie aan komen zetten
niet met gevoel aan komen zetten
niet met de vuist op tafel staan
niet als een viswijf staan te schreeuwen
niet boos worden maar
haar boosheid inslikken
met de mannen mee op veilig spelen
geen ruzie maken
voor de koffie zorgen
niet hogerop willen
niet lastig worden
niet vragen naar waaroms
alles goed van tevoren berekenen
niet teveel willen verdienen
huishouden, gezin
en alle toeleverende
en zelfopofferende taken
gratis en geluk-uitstralend
zonder mopperen
zonder CAO blijven doen...
geen kind ten laste hebben
niet in verwachting zijn
de mannen met rust laten
zelf wel beschikbaar blijven als vrouw
aan-trek-kelijk zijn
de mannen niet aanspreken:
op hun gevoeligheid
hun emotionaliteit
hun verantwoordelijkheid
niet aankomen met ervaringen
seksisme leuk vinden
......................
......................
('99) En laat je niet in de luren leggen
dat er al zoveel
veranderd zou zijn
de meeste dingen zijn
doekjes voor het bloeden
zoethoudertjes
afleidingsmanoeuvres
kruidenierspolitiek....
Er is nog maar bitter weinig veranderd
en dat kan zó
teruggedraaid worden
"Niemand vraagt
ooit iets
aan M I J !"
zei mijn moeder
zo vaak...
VRIJHEID
De werkelijk vrije mens
kan geketend zijn aan
structuren
situaties
materiële afhankelijkheid
ziekte, zorgen...
De werkelijk vrije mens
maakt zich los van
vooroordelen
illusies
verwijt en zelfverwijt
tradities
idealen
toekomstdromen
principes
allerlei identiteiten
kuddes met hun groepsdwang
theorieën...
De werkelijk vrije mens
durft
risico's te nemen
bang te zijn
hulp te vragen
kritiek te aanvaarden
ja èn nee te zeggen
te leren leven uit wat
hem/haar overkomt...
Zo'n mens
hééft niet alleen vrede,
gééft niet alleen vrede,
maar IS vrede
veiligheid
genezer(es)
profeet(es)
voorloop(st)er
omdat hij/zij
LIEFDE is...
VERGIST
Ik dacht dat jij als mens in 't leven verder wou
maar ik heb me blijkbaar toch nogal vergist in jou;
als jij niet uit je leven alles wil leren
zullen gebeurtenissen, energieën, jouw gezondheid zich tegen je gaan keren
of je goed of slecht met je leven omgaat,
of je gezond of ziek bent,
of je anderen gezond of ziek maakt,
komt voort
uit:
hoe jij omgaat met jouw energieën;
uit:
waar jij je energieën in steekt;
en hoeveel;
en waarom;
uit:
hoe ga je met je emoties om
en met je afhankelijkheid.
uit:
waar haal jij je energieën uit.
Dat
moet je wel
WETEN…
MIDDELPUNT
Jij bent zelf het middelpunt van je eigen leven:
jij stuurt jouw handen,
jij stuurt jouw voeten,
jij legt jouw oor te luisteren,
jij denkt en voelt,
jij beslist daar over
en over wat je via ogen en oren binnenlaat,
over wat je met zeggen, doen en laten
naar buiten laat komen,
jij kiest en neemt verantwoording.
Een ander kan nooit,
màg nooit
middelpunt van jouw leven zijn.
Een ander màg nooit
jouw voeten, ogen, oren, handen, mond,
jouw denken en voelen,
jouw keuzes en beslissingen
sturen,
of proberen te sturen.
Familie, vrienden
kunnen nooit,
mogen nooit...
Een geloof
kan nooit,
mag nooit...
Een regering
mag nooit...
Kunst...
sport...
een ideaal...
een hobby...
Dat alles is buiten jou,
wil Men jou opdringen,
ìs jou opgedrongen,
zit in jou.
Dat ben je dus niet zelf.
Dat is dus niet helemaal,
of helemaal niet
wáár voor jou.
Dat past dus grotendeels
niet bij jou...
En:
een ander is altijd
voor een ander in te ruilen:
vrienden/vriendinnen zijn altijd
voor andere in te ruilen;
een ideaal is altijd
voor een ander ideaal in te ruilen;
een religie is...
een politieke partij...
een sport...
kunst...
hobby...
Jij bent zelf middelpunt
van eigen lijf,
van eigen leven.
Jij bent niet
voor een ander
in te ruilen...
KRAMP
Hoe komt het dat
sinds de bewustwording
van de aap tot mens,
eigen denken
en voelen
en Wijsheid,
eigen waardigheid
en eigen beslissingen nemen,
eigen verantwoording dragen,
werden en worden
uitgebannen,
onderdrukt,
ontvlucht,
verboden?
Hoe komt het dat mensen liever
schijnzekerheden vasthouden,
anderen bewonderen,
vluchten in afhankelijkheid,
elkaar onderdrukken,
zelfs liever pijn blijven lijden,
ziek worden en
véél te vroeg doodgaan,
dan eigen beslissingen te nemen,
eigen verantwoording te dragen?
Hoe is dat mogelijk?
Waarom zijn de enorme mogelijkheden
van alledaags kritisch leven
nooit volledig gewaardeerd?
Ook niet na die ene:
Jezus christus...
Waarom altijd weer:
groei gestopt,
met geweld uitgebannen
zo gauw een mens
de Waarheid dreigde boven te halen?
Verbanning,
marteling,
moord,
oorlog...
Waarom is menszijn
zó beangstigend
geworden?
Of ligt in deze vragen
het antwoord al besloten?
Misschien omdat de mens
bang is voor het
onbekende,
voor het eenling zijn?
Omdat niemand
jouw leven vullen kan,
jouw leven leven kan...
jouw leven leven màg...
Mij blijkt
de gehele gang
van de gehele mensheid,
door alle volkeren heen,
door alle culturen heen,
door alle religies heen,
door alle eeuwen heen
één
grote kramptoestand te zijn...
Tot
in
onze
dagen....
SOMS
Soms geef je mensen alleen hoop
door hen alle hoop de bodem in te slaan,
soms kun je mensen alleen toekomst geven
door hen alle toekomst alle uitzicht te ontnemen,
soms kun je mensen alleen gezond maken
door hen hun ziektes, hun pijnen góéd te doen voelen,
soms kun je mensen alleen nieuw leven geven
door hen hun doodzijn te doen ervaren.
Want:
hoop ligt in hopeloosheid,
toekomst in uitzichtloosheid,
gezondheid ligt in ziekte verborgen,
leven in dood...
Omdat de Waarheid verborgen ligt in:
hopeloos zijn, toekomstloos,
wezenloos, machteloos,
in ziektes, angst, pijn,
ergens aan kapot gaan,
'van mij hoeft het niet meer!'
En omdat de Waarheid
daarin naar boven komt voor wie
hopeloos, machteloos,
toekomstloos, angstig,
ziek kan zijn
en durft te sterven.
Maar:
om mensen de hoop de bodem in te kunnen slaan,
om mensen alle toekomst te ontnemen,
om mensen ziek te kunnen doen zijn,
om mensen hun dood te kunnen laten voelen,
moet je zèlf:
hopeloos, machteloos,
toekomstloos, ziek en
levenloos zijn geweest...
En dit alles zijn en blijven
en daarin je menszijn weten...
WIJS?
Sinds ik erachter ben
dat ik dacht
wijs te zijn
en het dus
niet ben,
word ik dagelijks
onwijs zijnde
steeds wijzer...
BOMEN
Ik snap niet dat je kale bomen in de winter
saai, doods en deprimerend vindt...
Heb je dan niet zijn stevige takken gezien,
zijn statige stam,
buigend, deinend, onbreekbaar in de storm?
Zie je dan niet zijn tere twijgen,
ragfijn getekend tegen de vriesblauwe,
of regen- of sneeuwgrauwe lucht?
Voel je zijn spanning niet
in zijn rust, zijn wachten?
Spanning als van een zwangere vrouw...
Glanzende takken en twijgen,
dragende knoppen,
toch al vol van nieuw leven...
Zo rijk is zo'n boom,
zo Wijs ook:
hij wacht zijn tijd en
is tevreden en gelukkig...
TRANEN
Elke traan breit een uur aan je leven,
een kost'lijk geschenk, een mens'lijk gegeven.
Flink zijn is dodelijk, verstandig maakt ziek,
'beheers je' is macht over jou van 't publiek.
't Ontneemt jou het recht op verdriet, woede, pijn,
omdat elke mens liefst een robot moet zijn.
Een robot met hersens en zonder gevoel,
emoties diep wegstoppend, nuchter, zakelijk, koel.
Huil als je dat nodig hebt, ook in publiek,
helaas moet je moedig zijn, maar 't maakt minder ziek.
Huil als je dat nodig hebt, da's vaker dan je dacht,
je raakt ouwe rommel kwijt en dat voelt lekker zacht.
Laat komen je tranen, huil je ogen maar rood,
beheers je niet langer, ga niet te vroeg dood!
Elke traan breit een uur aan je leven,
elke huilbui een jaar,
verdriet, pijn, leugens verdreven,
je lijf licht, warm en klaar...
LAAT JE NIET VEEL TE VROEG KISTEN!
BALLADE VAN DE ONZEKERHEID
Gelukkig de mensen die onzeker durven zijn
die nooit zo 1,2,3, iets willen beslissen,
want zij weten van verantwoordelijkheid
en van telkens duiken in het ongewisse.
Rustig zijn mensen die onzeker durven zijn,
die wikken en die wegen bij het kiezen,
want zij staan open voor de werkelijkheid
en houden vóórs en tegens in de smiezen.
Veilig zijn mensen die onzeker durven zijn,
die aarzelend hun weg gaan door het leven,
zij luisteren naar wat werkelijk nodig is
en antwoorden met eigen mogelijkheden.
Zalig de mensen die onzeker durven zijn,
voor wie zwaar weegt dat wat ze voelen,
die ervaring stellen boven wetenschap
en precies zeggen wat ze eigenlijk bedoelen.
Wijs zijn mensen die onzeker durven zijn,
die stuk gaan aan hun twijfels en hun falen,
hun wijsheid komt van van hun gebrekkigheid
struik'lend, stott'rend zullen zij de eindstreep halen.
Zeker zijn mensen die onzeker durven zijn,
die: zonder idealen en toekomstdromen,
wetend: 'ik kan geen seconde verder zien,
en steeds kan mij van alles overkomen.'
Eerlijk zijn mensen die onzeker durven zijn,
die zich niet vastklampen aan schijnzekerheden,
zij kunnen eerlijker met mensen omgaan,
zonder last van schuld, verwijten uit het verleden.
Sterk zijn mensen die onzeker durven zijn,
geen pastor of psycholoog kan het bij hen halen.
Want wat goed en eerlijk is, wat wijs is en wat niet,
dat kunnen zij waarachtig zelf wel bepalen.
Groots zijn mensen die onzeker durven zijn
want die zijn altijd nieuwe, gedurfd, fris,
maken uit puinhopen goeie, nieuwe dingen,
zij raken niet van hun stuk, al loopt alles mis.
Nieuw zijn mensen die onzeker durven zijn,
zij kunnen altijd opnieuw beginnen,
hun toekomst start voortdurend nu
Zij weigeren te plannen en te verzinnen.
Een zegen zijn mensen die onzeker durven zijn,
zij zijn altijd de wijsten van de mensen,
bevrijdend, verlossend gaan zijn in 't leven rond
zij zijn gewoon en hebben weinig wensen.
KLEIN
Toen je klein was
en weerloos
kon ik eindelijk
door die muur
die me zo voorzichtig maakte
heen breken
en ik sloeg mijn armen
om je heen
ik voelde
en voelde
dat jij voelde:
EINDLIJK THUIS!
Dat oneindig kostbaar
ogenblik
(de wereld
de tijd,
ons leven
stond stil)
zal ik altijd
door mijn hele lijf
heen
horen
voelen
zien
stromen
en wat er ook gebeurt
dit kan geen mens
geen god
me meer afnemen
het was zo góéd!
KWIJT
Waardoor ben ik die draad
die ik als kind
zó diep ervoer:
ALLES IN ALLES!
zo helemaal kwijtgeraakt?
Alles,
ALLES in mij
dan si alles mogelijk
zelfs het onmogelijke
en
alles
ALLES in anderen,
iedereen is dus: ik-wij
en
waardevol,
tot over de dood heen
alles is mogelijk
immers,
zelfs het onmogelijke.
geen grenzen meer,
geen ik-jes,
juist ik-jes
voor anderen,
omdat die belangrijk zijn
W I J
dan wordt alles anders
dan wordt vrede
vanzelfsprekend
oorlog en vernietiging
ondenkbaar
dan gaat het om
MENSEN
'n keten van liefde
ik-voor-jou
jij-voor-mij-
jij-voor-anderen
sneeuwbaleffect, fractal
eindeloos
eeuwig...
W I J
GEEN POOT...
Geen poot aan de grond
geen woord uit jouw mond
krijg ik
als ik te dicht naderbij kom
dan maakt de angst
jou tot een goede vangst
maakt je blind en doof en stom...
Geen hand op mijn schouder
geen blik op mij gericht
er is geen lief gezicht
ik huiver: het wordt kouder
geen ogen die mij zoeken
geen arm om mij heen
van nu af ben ik alleen
in 'n huis vol lege hoeken
'k Moet deze pijn in de ogen kijken
ik sla er niet voor op de vlucht
ik huil, ik schreeuw of slaak een zucht
maar zal voor de eenzaamheid niet wijken
TOTAL LOSS
Totall loss was ik
tot m'n nek
verlamd
in de modder
Toen wou ik eruit
en zie:
er kwamen mènsen
vélen...
Ik greep ze vast
en let niet los
ondanks pijn
en zelfs:
afstotingsverschijnselen
bij die anderen
en leerde
je krijgt
wat je nodig hebt
altijd...
Ook weerstand
om
ouwe rotzooi
uit je lijf
op te ruimen
Niet leuk
maar tòch...
Welkom
Zoveel jij's zijn er rond mij in 't leven,
waarmee lief en leed bepraat, beleefd, beschreven
zoveel jij's, zoveel mannen, zoveel vrouwen,
zoveel jij's, oud en jong, om van te houden,
die mij vroegen,
die mij droegen,
die 'k mocht helpen,
verdriet te stelpen,
die'k in nood 'n hand toe mocht steken,
die in mijn nood niet van mij weken,
beurtelings slachtoffer of samaritaan,
beurtelings stromplend of helpend gaan,
beurtelings doof of de ander doen horen,
beurtelings levend of lopend verloren,
beurtelings stom of elkaar leren praten,
beurtelings liefhebben, soms ook vol haten,
beurtelings sterven of doen verrijzen,
altijd weer, altijd weer: Liefde bewijzen,
Wees welkom
in mijn huis,
in mijn hart,
jij
en jij
en jij
en jij
en jij
en jij
en jij
en jij...
beurtelings
beurtelings
beurtelings
beurtelings...
HET LIED VAN HET PRIESTERSCHAP (mel.; comt nu met zangh)
(dit moet ik nog bewerken, ik ben het met enkele dingen niet meer eens)
Priesterschap is:
duizend facetten kleuren voor Gods volk onderweg
spreken van hem,
vreemd en bekend die gloednieuw en oud is, vol en echt;
Christus herhalen, breken van brood
en delen met elkaar, vergaderd om't altaar
Priesterschap is:
God gaan vertalen waar hij al niet meer werd gehoord;
leeg zoekend hart
open gaan smelten vullen met warmte van je woord
handen vol liefde, vrede, geduld
aan mensen in de knoop: weer licht en nieuwe hoop.
Priesterschap is:
mensen geleiden priester te zijn op deze aard:
een open huis,
luistr'ende oren, plaats aan de tafel, bij de haard
'n helende hand voor 'n rank die verdort
genezer voor wie lijdt, 'n licht in eenzaamheid.
Priesterschap is:
mensen geleiden, samen beleven van Gods rijk,
waar is dat rijk?
Hier in ons midden, vast verankerd, 'n rots gelijk,
diep in ons hart, in onze omgeving:
binnen ons bereik, daar is dat koninkrijk!
Dank zij 't geluk
die ons tesamen hier zo bijeenbracht op dit feest
Voor menigeen
ben j'als vriend, genezer al levensbron geweest
Toekomst ligt open voor wie het wil zien
en schenken aan elkaar in liefdevol gebaar.
WONEN
Waarom kan je eigenlijk
niet óók bij mij wonen?
Waarom kan dit niet in deze maatschappij?
Waarom kunnen w'elkaar alleen onze liefde tonen
door 'n oogopslag, 'n woord, 'n brief en daar blijft het bij...
Door alles wat we vaak beleven, horen we toch ook steeds meer bij elkaar.
Waarom moeten we altijd gescheiden leven
omdat ik de helft ben van een getrouwd paar...
Moet het huwelijk perse een vesting wezen
met niet meer plaats dan voor die een?
moet ik voor vrienden en vriendinnen vrezen
grenzen trekken,
niet rond het huis, maar wel van steen?
ARMEN
Haast iedereen is bang voor armen
heel dicht om zich heen
bouwt het liefst rond zich muren
van beton of staal of steen...
Moge het vermolmde wat je in je leven ontmoet
toch steeds weer nieuw leven
door te sterven geven
zodat je telkens begint met nieuwe moed
WINNEN OF VERLIEZEN
't Is vaak zo moeilijk kiezen:
moet ik winnen, moet ik verliezen...
Geen mens die 't wint
als hij zelf niet begint
Inhoud: Zo mooi, Vragen, Mijn Moeder, Vrouwen bestaan niet, Vrijheid, Kramp, Soms, Wijs? Bomen, Tranen, Ballade van de onzekerheid, Klein, Kwijt, Geen poot, Total loss, Welkom, Het Lied van het Priesterschap, Armen, Middelpunt, Winnen of verliezen.
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
| home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek |
@
%&@%&@%&@%Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&