home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek

 

WAARHEID

 

Inhoud: Waarheid. Mijn Waarheid? Smoesjes. Hete brij. Levensangst. Geen keus. Niet te geloven. Op veilig? Hard? Beschadigd. Angst. Niet te geloven! Antwoorden. EEN. Ervaring = Waarheid. Kenmerken van de Waarheid. Onwaarheid. Motieven

 

Waarheid

De waarheid is gebaseerd op natuurwetten. Zo simpel is dat en dat geldt voor alle situaties en met alle personen. Ook voor religies…

Wat versta ik onder Waarheid? Alleen dingen die gezegd worden of juist niet? Nee, ik versta onder Waarheid je hele eerlijke manier van omgaan met alles en iedereen en alle situaties... Beter gezegd: ik versta onder Waarheid je pogingen tot zo eerlijk mogelijk omgaan met alles en iedereen en alle situaties, want het wordt je verdomd moeilijk gemaakt. Zó moeilijk, dat je vaak in de war raakt en schijnbaar verkeerde keuzes maakt, verkeerde beslissingen neemt, brokken maakt... Een heel systeem, een boel systemen bestrijden jou alledaags in leven naar de Waarheid! Veel mensen in die systemen, zelfs de meest naasten bestrijden jou alledaags in leven naar de Waarheid! Onder die systemen vallen ook alle godsdiensten...

 

Mijn Waarheid?

Ik kreeg weer eens te horen: "dat is JOUW waarheid." Ik bedacht dit: het is met de Waarheid als met een kast vol, een winkel vol, een fabriek vol jurken: allemaal verschillend van snit, stof en kleur, voor allerlei gelegenheden, maar toch allemaal jurk. De chaologenG noemen dat fractal.

 

Een natuurwet die voor iedereen geldt, is: ik heb tegenover wie dan ook maar één verplichting: zo goed, zo eerlijk mogelijk met de ander omgaan. Familie, getrouwd of ongetrouwd heeft geen voorrang. Alleen voor mensen die als mèns verder willen heb ik alles over binnen mijn mogelijkheden.

Men wil er niet aan dat de Waarheid zó eenvoudig is en zo alledaags, zo 'platvloers'. Het moet iets verhevens zijn, iets mystieks, iets gróóts, iets 'goddelijks'. Het kan niet dat de Waarheid voor het grijpen ligt, dat iedereen de wijsheid in pacht heeft, zo alledaags als een alledaags kledingstuk.

Nee, het is niet MIJN mening, niet MIJN Waarheid, maar DE Waarheid. Ik spreek vanuit

  1. natuurwetten, waar niet onderuit te komen is;
  2. structuren tegen die natuurwetten in.

Het is niet mijn Waarheid, maar de Waarheid in mijn werkelijkheid. En mijn werkelijkheid is fractal:

Dit alles BEN ik...

Is iemand daar kwaad of verontwaardigd over? Dan is dit alles ook zijn of haar werkelijkheid. Voel jouw kwaadheid, jouw verontwaardiging, want dat is zoals jij bent op dit moment. Ga je vanwege die rotgevoelens de Waarheid afschrijven, dan zul je steeds minder durven en steeds degelijker in je kooi van leugens en bedrog vastgedraaid worden. Je zult onzekerder worden en je zekerheid alsmaar meer buiten jezelf gaan zoeken.

Iedere mens die eerlijk wil leven heeft de waarheid, de volle wijsheid in pacht. Je kunt dat voelen: als je ergens tegenin gaat en je hebt de waarheid te pakken, de enige echte, dan voel je dat heel diep in je buik als een stralende zekerheid. Je buik is het centrum van waaruit je leven moet. Niet je verwarde verstand. Omdat het lichaam in de war is gemaakt, is het verstand ook in de war. Dat kiest niet goed en geeft verkeerde signalen door!

En als Men zegt: "je kunt een ander jouw mening niet opdringen," dan zeg ik dat er van opdringen geen sprake is, alleen van bewustmaken. En als jij jouw eigen natuurwetten niet wilt kennen, de natuurwetten die jouw leven bepalen, dan zal die natuur zich aan je opdringen door tegenslagen, ziektes, pijn, te vroege dood en wat daarna? Na die dood?

 

Hard?

Mensen als ik, die altijd en overal de waarheid boven willen hebben, krijgen vaak het verwijt: 'je bent zo hàrd!' Een andere uitdrukking die je vaak hoort is: 'Jaja, de waarheid is hàrd!'

Als de waarheid hard lijkt en als rotgevoelens in je lijf boven komt, dan komt dat niet door mij, maar omdat de mensen door hun structuren en hun kuddegeesten het jou moeilijk gemaakt hebben.

De waarheid van religies, de maatschappij en de culturen is hard. Voor allen die die religies en culturen dienen en voor ijverige maatschappelijke mensen is de waarheid hard.

Wat hard is:

 

Hete brij

Wie kent dat niet: in een gezin of werkgroep, of praatgroep is een probleem, maar iedereen blijft om de hete brij heen draaien. Niemand heeft de moed om... om... toch zeker om de waarheid boven tafel te halen!

Vind je het niet vreemd, dat daar MOED voor nodig is? Anders werden dingen toch wel meteen gezegd. Maar de angst weerhoudt iedereen. Angst voor wat? Angst voor eigen rotgevoelens, angst voor zelfverwijt, voor verwijten uit de groep (kuddegeest), angst voor uitlachen, eruit geknikkerd worden, angst voor mishandeling, moord...

Komt de waarheid niet ter sprake, dan zijn er allerhande manieren waarop die verder weggedrukt wordt. Soms door smoesjes als: "de waarheid zal wel ergens in het midden liggen!" Of: "alles bevat wel een kern van waarheid!", om niet op zoek te hoeven gaan naar dat midden, naar die kern.

De waarheid is voor ons beangstigend, afstotend, hard, kwetsend, benauwend, verstikkend, verziekend en verlammend gemaakt, vanaf de eerste seconden van ons leven... Het is triest dat de waarheid vergeleken wordt met hete brij waaraan je je mond brandt. Zó vol gordiaanse knopen zitten we, zit ons lichaam dat de waarheid allesbehalve als bevrijdend, opluchtend, vernieuwend, verfrissend en genezend wordt ervaren...

De waarheid zit ondergeprogrammeerd onder dikke lagen van allerlei afhankelijkheden en verslavingen: principes, tradities, idealen... Dat kun je onmiddellijk merken bij conflicten in groepen en met personen. Dat kun je ook merken in zogenaamde vriendelijkheid, eensgezindheid, voorkomendheid, allerlei fijne emotionele banden met mensen die Men relaties noemt, enz. Alleen is het bij die prettige relaties veel moeilijker om je emotioneel afhankelijkheid te zien als een voorgeprogrammeerde betonnen plaat, waarin de waarheid in jouw leven gevangen zit... Immers: het is een heet hangijzer dat je zo'n fijne afhankelijkheid liever niet opgelost wil hebben. Misschien is dat nog wel de heetste brij waar je je ongeweten dagelijks aan brandt.

 

Mijn ervaring is dat de fijnste vriendschap, de ideaalste band strandt in de grootste ellende, verandert in een regelrechte vijandschap, gecombineerd met zieligdoen, zo gauw je bewust gaat leven en de waarheid gaat doen en zeggen en ZIJN. De grootste conflicten krijg je met je beste maatjes, met je dierbaarste familieleden als je dingen gaat doorzien. Dat je niet meer pikt dat je vriendschap en je familie vol voorgebakken patronen zitten, die voortkomen uit je gezamenlijke geschiedenis, waar de macho-maatschappij en macho-religies de grondslag voor legden.

De hete brij is dat mensen 'van je houden', zolang ze op veilig kunnen blijven spelen. Langer niet...

 

 Levensangst

De grootste angst van mensen is niet die voor de dood. De grootste angst is ook niet die voor een ellendig leven vol pijn en ziektes. Liever een te vroeg lijk dan eer-lijk. Liever je leven geven voor vrienden dan bewust en kritisch met eigen lijf en leven omgaan.

In feite betekent het: de grootste angst van de mens is de angst voor de waarheid. Die angst is lichamelijk/psychisch, want dat is hetzelfde. Maar maatschappelijk en religieus is het gemakkelijker, zelfs noodzakelijk om lichaam en ziel te blijven splitsen. Ook in het belang van het in stand houden van die angst.

 

Die angst bestaat vooral uit:

Eigenlijk is de onderlaag:

 

Ik herinner mij een breekpunt. Ik voelde telkens als ik ergens achter dreigde te komen, dat ik dat afremde op een punt àchter mijn nek, dus niet in mijn nek. Dan schoof ik die drang naar bewustwording weg naar 'later'. Op een gegeven moment drong tot mij door dat datgene wat ik wegschoof de Waarheid van dat moment zou blootleggen! Ik schrok ervan en heb toen meteen besloten voortaan altijd de Waarheid boven te willen krijgen.

Ná dat besluit bleek onmiddellijk dat mijn angst ongegrond was: de Waarheid is bevrijdend en uitgelokte ruzies maakten mij niet meer uit. Ik vind ze niet leuk, maar de Waarheid moet vóórgaan en dat kàn ook, omdat ze genezend, bevrijdend is. Die angsten heb ik nog altijd wel, maar ik kan er steeds beter mee omgaan.

 

Geen keus

Er is per moment maar één Waarheid. En alles valt daarin fractal samen:

  1. er is maar één soort trouw mogelijk: die aan je eigen lijf en leven, aan de signalen die jouw lichaam je geeft.
  2. er is maar één gehoorzaamheid: gehoor hebben naar de signalen die een ander uitzendt.
  3. er is maar één geborgenheid: die in jezelf.
  4. er is maar één wijsheid: die van jouzelf over jezelf: een ander kan geen wijsheden over jouw leven geven, dat is altijd aanpraten.
  5. er is maar één weg: de jouwe, volgens jouw mogelijkheden en onmogelijkheden. Enz.

"Maar dan heb je geen keus!" riep mijn toenmalige vriendin uit. Nee: eigenlijk heb je geen keus. Omdat de waarheid altijd gebaseerd is op natuurwetten, is het elk moment, in elke situatie, bij alle vormna van aandacht of tegen de Waarheid.

De werkelijkheid is voor jou alledaags anders dan voor mij of je buurman, je tante of de koffiejuffrouw in de schouwburg: "ga ik met àlles eerlijk om?"

 

Niet te geloven!

Het zit zo: iemand die de waarheid uit een boek moet halen, of uit andermans'/-vrouws leven of preken, die moet je absoluut niet geloven. De meeste boeken praten je ideeën, illusies, romantiek, rare filosofieën aan. Die zijn bezijden de Waarheid, die gaan buiten jouw werkelijkheid. Vooral ook omdat ze geschreven zijn door zwaar gefrustreerde mensen, vooral mannen. En hoe gefrustreerder, hoe verstandelijker. En omgekeerd: hoe verstandiger, hoe gefrustreerder en vandaaruit hoe frustrerender voor lezers en lezeressen. Het gevolg is dat hun bewijzen en veronderstellingen des te moeilijker zijn te ont-kracht-en. Boeken en aanpraters komen vooral via je oren en ogen je hersens, je hele lichaam binnen en hebben dus niets met jouzelf te maken.

Ik heb mij ook niets door anderen aan laten praten. Integendeel: ik ben nog steeds bezig met alles wat mij aangepraat en keihard emotioneel ingetraind is, af te leVen.

'Religieuze' dansen, rituelen, langdurige meditatie, gebed, vasten, streng macro-biotisch eten enz. zijn allemaal randverschijnselen. Wie deze dingen zelf doen en ze aanprijzen, moet je niet geloven: het zijn allemaal randverschijnselen. Ik noem ze: verkrachtingen van de waarheid, verkrachtingen van wat ik noem: Het Grote Gebeuren, de Goede Intelligentie. Ze verdoezelen de waarheid door de lekkere gevoelens die ze oproepen. En ook door allerlei spanningen die in je lichaam schijnbaar opgelost worden. Ze helpen je niet vol-ledig (hopelijk ga je de echte inhoud van dit woord al gauw zelf dóór hebben!) de waarheid in eigen lijf en leven ont-dek-ken en ont-plooi-en (alweer twee hele goeie woorden). Integendeel: ze verdoezelen de waarheid door de lekkere gevoelens die ze oproepen en ook door allerlei spanningen die in je lichaam schijnbaar opgelost worden.

Daardoor kom je niet toe aan het uitvinden van de werkelijke oorzaken van je narigheid, problemen, onzekerheid, pijn en ziektes en dus ook niet aan de verwerking ervan.

Je mag mij ook beslist niet geloven. Pas als je dingen in je leven met je hele lijf gecontroleerd hebt, kun je ja of nee zeggen tegen wat ik je probeer te laten zien.

 

Deze wereld kan alleen gered worden als de mensheid in haar geheel de volle waarheid gaat be-leven als iets actiefs en alledaags, als iets waar iedereen recht op heeft, waarbij mensen steun aan elkaar hebben en risico's durven lopen, als iets waar je beter van wordt, waar je aan kunt groeien…

 

Smoesjes

Alles zou eigenlijk om de waarheid moeten draaien. Dat is een natuurwet. Dat doet het bij het weer, bij rivieren, bij aardbevingen en sterrenstelsels, dat doet het bij planten, dat doet het bij dieren. Dat doet het niet bij mensen!

Alles zou altijd om de waarheid moeten draaien in religies, maar dat doet het niet.

Alles zou altijd om de waarheid moeten draaien bij volwassen mensen, ook in de meest gewone situaties. Maar het aantal spreekwoorden waarin òf de waarheid verdoezeld wordt, òf waarin goedgepraat wordt dat de waarheid niet kan, niet mag, lastig is, of onder tafel geschoven wordt, is groot. Men heeft ze dagelijks vooraan in de mond. Brutaalweg, zou ik haast zeggen, zonder dat ook maar iemand zich tekort gedaan voelt, of be-leed-igd en dus diegene ter verantwoording roept die zo'n uitdrukking vlotweg als smoesje gebruikt. Schipperen, sussen, compromissen sluiten, de waarheid in het midden laten, iemand 'sparen', mensen in hun 'waarde' laten, op veilig spelen, mildheid, goedmaken, iemand te vriend(?) houden... zijn aan de orde van de dag en worden zelfs hoog gewaardeerd.

Het aantal spreekwoorden en gezegdes om aan de waarheid te ontkomen gebruiken we allemaal dagelijks, zonder ernaar te luisteren, als de gewoonste zaak van de wereld. We gebruiken ze zelf en staan anderen toe ze te gebruiken. We willen er niet op ter verantwoording geroepen worden en roepen zelf anderen ook niet ter verantwoording. Terwijl iedereen recht heeft op de Waarheid!

"Overal zit wel een kern van waarheid," zeg Men vaak. Dat wordt als smoes gebruikt om niet naar de ander(en) te hoeven luisteren, of diens geschrijf te lezen of zo. Om zich aan 'eigen' standpunt, aan tradities, principes, leer, vast te kunnen blijven klampen, om (schijn)-zekerheden niet op te hoeven geven, om dingen waarvan jij geleerd hebt dat ze belangrijk zijn, niet kwijt te hoeven raken, om niet de angst te hoeven voelen dat je uit de een of andere kudde gestoten wordt...

Iedereen kent ogenblikken waarop de Waarheid 'met de mantel der liefde' bedekt moet blijven. Dat kan niet, want de Waarheid IS Liefde. Het wordt vaak gezegd over dingen waar anderen van zouden kunnen schrikken of kwaad worden, angstig of onzeker.

Het gaat hierom: de Waarheid mag nergens bovenkomen en daarom wordt er gesold met de Waarheid. Er wordt gesust en geschipperd, water bij de wijn gedaan, klippen worden omzeild, vrede moet bewaard worden omwille van de lieve vrede. Die vrede is echter geen Vrede en het is niet Lief. Er worden dingen gezegd als: dat is jouw waarheid, of: het hemd is nader dan de rok, net doen of je neus bloedt, enz.

En dan de gezegdes waar je lichaam aan te pas komt, waar ook het machtssysteem keihard ingebakken zit: je mag je buik niet vol hebben van dingen waarover jou altijd geleerd is dat ze belangrijk zijn. Je mag je gal niet spuwen in de situaties en tegen de personen waarbij dat zou moeten. Je moet de waarheid inslikken en onwaarheid slikken...

Als je een geloof aanhangt, heb je daar enerzijds een belasting méér door, want dan moet je ook nog opletten, of dat wat je zegt en doet wel in je geloof past. Hoe strakker de regels en de geloofswaarheden, hoe beter jij moet oppassen. Hoe groter de 'zonde' die jou aangerekend wordt.

Anderzijds heb je er een mogelijkheid tot vluchten door: 'dat moet ik omdat ik christen ben, moslim, jehova's getuige, jood...' en een troost bij mislukkingen: 'na de dood wordt alles goed... de verlosser... reïncarnatie...'

Soms schrik ik zelf van wat ik schrijf...

Van religies zegt Men: "elke religie bevat wel een kern van waarheid." Stom, want het kan niet. Er kan niet zomaar 'n kern van waarheid zijn, want de Waarheid is één, is dè, is àlles, is kern op zich.

Wie zoiets zegt, durft in eigen leven niet deze Waarheid onder ogen te zien: al die religies wijzen de gelovigen naar iets ongrijpbaars, naar allerlei ongrijpbare dingen en idealen en ideale figuren BUITEN HENZELF! Opdat ze niet hun vol-ledig-e eigen-waarde, waarheid, waardevolle IK zouden kennen. Daardoor blijft de mens klein en de religies houden hun macht.

En hoe vaak, door christenen en niet-christenen, wordt de uitdrukking niet gebruikt: "ik ben nou eenmaal niet volmaakt!"? Dat 'nou eenmaal' wijst al op een smoesje. Net als: "niemand heeft de waarheid/wijsheid in pacht.", of: "ik ben ook máár een mens."

Er is echter helemaal geen praten meer als mensen zeggen: "Niemand heeft de hele waarheid." Gewoon, alsof dat zo IS! "Daar ben ik nog niet aan toe ," is ook zo'n smoes, al zit daar al wel een erkenning in verborgen: "je hebt wel gelijk, máár..." O dat jamaar!

Als je dergelijke gezegdes voor jezelf opschrijft en wat er EIGEN-LIJK gezegd wordt, zou je goed schrikken. En je zou door de dag heen héél wat andersom gaan horen. Er valt een boek over te schrijven en eigenlijk gaat dit hele boek erover.

Je wordt onzeker gehouden door wat er achter die gezegdes zit, emotioneel in stukjes verdeeld en afhankelijk van mensen, situaties, ideeën, bezit enz. En het houdt je afhankelijk van mensen die hetzelfde denken als jij en van anderen die het beter weten, de zogenaamde deskundigen: vreemde atractors.

En die angst en die afhankelijkheid zijn lichamelijk. Dat voelt iedereen. Het zijn ziektes en zich ontwikkelende ziektes, omdat ze tegen natuurwetten ingaan. Ze leiden/lijden naar een te vroege dood.

Als je geschrokken bent, als het je lijkt te bedreigen en als een loden last aanvoelt, dan ligt dat niet aan jou en zeer zeker niet aan mij. Niet meer. Vroeger wel, toen ik nog zo verschrikkelijk mijn best deed een 'goed' mens, een ideale moeder en een 'echte' 'christin' te zijn. Ook toen ik oa. Actief was in de 'progressief' katholieke kerk. Toen heb ik in mijn enthousiasme, vroomheid en idealisme veel mensen beschadigd en dieper in hun angst voor de waarheid gedreven met emotionele chantage en lekkermakerijen. Nu poog ik dat recht te zetten.

Als de waarheid een loodzware last voor jou is en be-angst-igend, komt dat door de keiharde maatschappij en de onwrikbare religies in het algemeen. En in het bijzonder komt dat door de zwaar beschadigde mensen, die volgens gangbare normen en gedragsvoorschriften, volgens hun geloof en zo met jou omgaan. En daarvan het meest de meest nabije: de mensen thuis en die op je werkplek, in de buurt, familie, opleiding, sportclub, hobbyclub, kerkgenootschap enz.

De waarheid ontvluchten is echter gevaarlijk voor beide partijen. Wie de waarheid ontvlucht, krijgt dingen niet duidelijk en houdt deuren dicht die nodig opengegooid hadden moeten worden, ontwikkelt ziektes, ten dode toe.

In de maatschappij, de religies en de culturen moet de waarheid met de mantel der 'liefde' bedekt blijven... De waarheid mag niet en nergens: dan gaat het machtssysteem omver...

Ik herhaal nogal eens wat, maar jouw voorprogrammering ging via eindeloze, gevarieerde herhalingen...

Als je ècht vindt dat overal wel een kern van waarheid in zit, waarom ga je dan niet op zoek naar die kern, die Waarheid, in dat overal? Waarom rust jij, volwassen mens, niet tot je in ALLES die kern vindt? "De waarheid ligt wel ergens in het midden," kan niet, want in allerlei omstandigheden is er maar één Waarheid en die is altijd en overal, dus ook in het midden. En in het midden van jouw leven sta jij, dus moet jij alledaags die Waarheid achterhalen en be-LEVEN. Dat kàn. In je alledaagse omgang met mensen, situaties, dingen en natuur.

Het is wel eens moeilijk die dikke knopen in je lijf te ontwarren. En andere mensen, juist vaak je meest naasten, máken het je vaak moeilijk. Maar de Waarheid is altijd voor alle partijen goed. Daar kun je dan ook steun in vinden, maar je er ook aan toetsen. Als die ander het niet wil weten, ben jij toch goed bezig.

Je moet je niet met kluitjes in het riet laten sturen. Als die smoesjes gebruikt worden, weet dan dat dat op dat moment een middel is om jou te onderdrukken, om jou het zwijgen op te leggen, want jij dreigt de waarheid boven te halen. Let er maar eens op...

             

Op veilig?

Als je je vastklampt aan:

mijn geloof;

zo ben ik nou eenmaal';

astrologie;

het ligt aan mijn ouders;

mijn psychiater zegt;

mijn inkomen;

principes;

hemel/hel;

kan ik niet laten;

enz.

dan heb je altijd een achterdeurtje, een uitweg, een smoes om niet helemaal of helemaal niet op dat moment de Waarheid boven te halen. Dan heb je, zoals een kennis van mij in een preek zei: altijd een ontsnappingsclausule. En je kunt dingen als afschuifsystemen gebruiken en voor allerlei kruidenierspolitiek. Daar zitten de religies vol mee, ook de zg. progressieve christenen. Je kunt je veilig blijven voelen, al is dat maar schijn en dat weet je heel goed. Je kunt deuren dicht laten, ruzie, ontslag of kans op echtscheiding ontlopen, bij de groep blijven horen, waar Men hetzelfde denkt en dezelfde doelen najaagt. Je kunt emotioneel afhankelijk blijven van van alles en nog wat. Je hoeft de volle verantwoording over eigen doen en laten niet op je te nemen. Je kunt verder wegdromen in idealen, successen, je jeugd, je 'identiteiten', toekomstverwachtingen enz.

Je kunt voortgaan met je vast te klampen aan schijnzekerheden en luchtkastelen, illusies, beloftes van anderen, aan emotionele banden die je hebt met anderen en situaties, kunst, sport je werk je geloof enz.

Je kunt je dan zelfs vast blijven klampen aan de schuld van je ouders. Vooral die van je moeder, aan angst voor de dood ook, aan wroeging, aan ik-durf-niks.

En je kunt je vast blijven klampen aan een verlosser, een ideaalbeeld.

Dan hoef je niet bang te zijn dat je dingen op z'n diepst gaat voelen in je lijf, maar je kunt ter hoogte van hart/longen, of net boven het strotklepje een soort veiligheidsklep dichtschuiven, dat kun je alledaags voelen: dat strotklepje... Je hoeft dan niet bang te zijn voor de diepten in je eigen lichaam. Maar veilig ben je er juist niet mee: het kost je je gezondheid en je geluk en een gemakkelijker, langer leven...

 

Hard?

Mensen als ik, die altijd en overal de waarheid boven willen hebben, die die waarheid in diepste eigen wezen, in eigen gevoel omhoog halen en zeggen en doen, krijgen vaak het verwijt: 'je bent zo hàrd!' Een andere uitdrukking die je vaak hoort is: 'Jaja, de waarheid is hàrd!'

Als de waarheid hard lijkt en als rotgevoelens in je lijf boven komt, dan komt dat niet door mij, maar omdat de mensen door hun structuren en hun kuddegeesten het jou moeilijk gemaakt hebben.

Ja, volgens de religies, de maatschappij en de culturen is de waarheid hard en voor allen die die religies en culturen dienen en voor ijverige maatschappelijke mensen is de waarheid hard. En omdat ze alledrie: maatschappij, religies en culturen jou in je lijf gebakken zitten, voelt de waarheid als rotgevoelens in je lijf, als iets om van te schrikken, om bang van te worden, als hàrd dus.

Maar in wezen is de waarheid niet hard. Wel hard is:

mensen in hun waan laten;

mensen ziek houden door allerlei dingen. Dingen waar mijn boeken vol mee staan, om aan te geven dat het dingen van buiten jouzelf zijn die jou ziek maken en veel pijn veroorzaken;

vrede bewaren omwille van de lieve vrede is veel harder dan de waarheid, want je onthoudt mensen het recht op echte liefde, echte vrede. Het is schipperen, sussen, sollen met de waarheid;

zoals een 'priester' eens zei, toen een groepje progressieven hem duidelijk probeerden te maken dat er maar weinig èchte schuld bestond, dat het gaat om menszijn en niet om wetten, normen, regeltjes en dogma's vanuit Rome, en dat hij dat in zijn preek zou moeten verwerken: 'dat willen de mensen niet horen...' Dat is: de mensen naar de bek praten die verkeerd staat, en dat is keihard;

voorkomendheid, moeder-en, zorgzaamheid, nederigheid, troosten, be-moed-igen, 'trouw', goedmaken enz. zijn veel harder dan eerlijkheid. Ze onthouden jou het recht op waarheid en jij onthoudt het aan anderen!

Mannen die tot ver na hun pensionering hun vrouw voor zich laten werken, onbetaald, zonder eigen vakanties, zonder eigen woonruimte, zonder eigen beslissingsrecht, DIE zijn hard.

Lieve vrouwen die altijd klaar staan voor man en kinderen, zonder ooit iets terug te vragen, DIE zijn hard.

Hoge militairen die tot hun dood trots zitten te wezen op hun roemrijk oorlogsverleden, DIE zijn hard.

Regeringsleiders die met geweld bijvoorbeeld homosexualiteit uit willen bannen, DIE zijn hard.

Een paus die het huwelijk blijft misbruiken om vrouwen en dus ook mannen te kunnen onderdrukken, DIE is hard. Een paus die in deze aidstijd condooms verbiedt en daarmee duizenden mensen de dood in jaagt, DIE is hard.

Een arts die niet luistert naar wat de patiënt te zeggen heeft en naar wat die patiënt heel goed over zichzelf weet, DIE is hard.

Commissies en ministers die het onderwijs kindvijandig houden, DIE zijn hard.

Vriendjes die een jongen uitlachen, mishandelen, treiteren omdat hij niet wil vechten, DIE zijn hard.

Vriendjes die een jongen uitlachen, mishandelen, treiteren omdat hij een klein pikkie heeft, DIE zijn hard.

Broertjes die hun zusje pesten en daarover opscheppen tegen hun vriendjes, DIE zijn hard.

Meiden die een meid pesten omdat ze nog niet met een jongen naar bed is geweest, DIE zijn hard.

 Mensen in hun 'waarde' laten is hard.

Mensen idealen hoop, voorbeelden, illusies, afleiding geven is hard.

Het verantwoordelijkheidsgevoel van mensen verkeerd richten is hard.

Dit alles is lichamelijk voelbaar en controleerbaar. We zijn allemaal keihard getraind in lichamelijk liegen vanaf de allereerste kreet. Men doet het jou en en jij doet het anderen aan. Ik ook nog steeds, want wat je van jongsaf ingebakken hebt gekregen, ben je niet zomaar eventjes kwijt.

Je moet van alles gewoon niet meer pikken, maar het terugschuiven naar wie en waar het thuishoort. En anderzijds kritiek van anderen dankbaar aanvaarden, ook al is het helemaal niet leuk.

Ik weet hoe het is om bang te zijn voor kritiek. Je kunt leren kritiek te verdragen en al spoedig leer je er van alles voor jezelf uit te halen. Goede kritiek voelt, ondanks je rotgevoelens toch goed aan en je krijgt er energie uit. Je gaat de waarde ervaren en zelfs dankbaar zijn voor kritiek. En als ik heb kunnen leren kritiek te verdragen, kan iedereen dat.

Of je eerlijk bent of niet voel je heel goed. Dat gevoel is namelijk niet te onderdrukken: de waarheid is namelijk zo reusachtig sterk, die wil altijd maar weer in je lichaam naar boven komen. Als je het niet meer zou voelen, ben je ontzaglijk te beklagen, dan ben je al vèr heen! Dan heb je je leven al een heel eind verziekt en laten verzieken en daarmee dat van god-weet hoeveel anderen. Heb je hartinfarcten? Reuma? Parkinson?

 

Beschadigd

Maatschappij, religies en culturen hebben mensen zó zwaar beschadigd dat ze

als de dóód zijn voor de waarheid,

en iedereen 'laten vallen' die die waarheid boven wil halen.

En dat terwijl de waarheid leven en geluk, gezondheid en groeien betekent. Mijn ervaring de laatste jaren is dat mensen heus liever met een hoop verwijt, zelfverwijt, verwarring, angst, pijn en ziektes blijven zitten. Liever dan te gaan (in)zien dat de meeste van die (zelf)verwijten, angst, pijnen en ziektes voor het overgrote deel maatschappelijk, cultureel en religieus veroorzaakt zijn, dat de meeste van die (zelf)verwijten, angst, pijnen en ziektes voor het overgrote deel politiek veroorzaakt zijn, want een kwestie van macht en onderdrukking.

En dus willen ze ook niet aanvaarden dat ze door mensen als ik en door zichzelf genezen (kunnen) worden. Men klampt zich vast aan het idee dat ik mensen bang maak. Maar als ik alleen de waarheid boven wil halen, veroorzaak ìk toch niet die angst? Niet ìk trap hen op de tenen, maar door wat ik opengooi, voelen mensen de waarheid letterlijk in hun eigen lichaam boven komen.

 

Angst

De grootste angst van mensen is niet die voor de dood. De grootste angst is ook niet die voor een ellendig leven vol pijn en ziektes. Zelfs niet voor levenslang aan een rolstoel gekluisterd zitten, of opgesloten in een verpleeghuis, waar je geen privacy hebt, maar een snellere aftakeling en een te vroege dood.

Dat alles is de grootste angst van de mensen niet. De grootste angst van de mens is de angst voor de waarheid. Die angst is lichamelijk/psychisch, want dat is hetzelfde. Maar maatschappelijk en religieus is het gemakkelijker, zelfs noodzakelijk om lichaam en ziel te blijven splitsen. Ook in het belang van het in stand houden van die angst.

Die angst heeft Men voor: over eigen leven moeten na-denken; schijnzekerheden moeten onderzoeken op waarheid en bedrog; angst om uit de groep geruzied te worden (kuddegeest) enz. Ik kom er steeds weer op terug: in de kern is het angst voor de waarheid, alledaags, voor het be-LEVEN van de waarheid, dat betekent: angst om zelf te Leven...

Zo lopen mannen liever kans op een hartinfarct door hun ingehamerde carrieredwang en op parkinson door hun accuratesse. Ze willen hun eigenwaarde via hun functie hoog houden (het hoog in de bol hebben!), liever dan erachter te moeten komen dat ze als jongetje emotioneel ontzet-tend onderdrukt zijn geworden en daardoor binnen-vet-ters zijn met een verkeerd gericht verantwoordelijkheidsgevoel. Voor geen goud verdiepen ze zich in de al lang door vrouwen en mannen opengegooide patronen, de maatschappijstructuren.

Huishoudsters/moeders/echtgenotes (HME's) durven er niet achter te komen dat haar taken en haar lief-zijn misbruikt worden voor een uiterst vies politiek spelletje, dat al haar kwalen er de pijnlijke, slepende, slopende gevolgen van zijn: van herrie in het hoofd (oorsuizingen oftewel tinnitus) tot steenkoude voeten. De angst om de droom over het heilig huwelijk en over de liefde die van vrouwen geëist wordt op te moeten geven is te groot.

 

Niet te geloven!

Het zit zo: iemand die de waarheid uit een boek moet halen, of uit andermans'/-vrouws leven of preken, die moet je absoluut niet geloven. De meeste boeken praten je iets aan: ideeën, illusies, romantiek, rare filosofieën die bezijden de Waarheid, die ook buiten jouw werkelijkheid gaan. Vooral ook omdat ze geschreven zijn door zwaar gefrustreerde mensen, vooral mannen. En hoe gefrustreerder, hoe verstandelijker. En omgekeerd: hoe verstandiger, hoe gefrustreerder en vandaaruit hoe frustrerender voor lezers en lezeressen. Het gevolg is dat hun bewijzen en veronderstellingen des te moeilijker zijn te ont-kracht-en. Boeken en aanpraters komen vooral via je oren en ogen je hersens, je hele lichaam binnen en hebben dus niets met jouzelf te maken.

Ik heb mij ook niets door anderen aan laten praten, want daar geldt hetzelfde voor. Integendeel: ik ben nog steeds bezig met alles wat mij aangepraat en keihard ingetraind is, af te leven.

De waarheid kan ook niet aan het licht komen door 'religieuze' dansen, rituelen, langdurige meditatie, gebed, vasten, streng macro-biotisch eten enz. Wie deze dingen zelf doen en ze aanprijzen, moet je niet geloven: het zijn allemaal randverschijnselen. Ik noem ze zelfs: verkrachtingen van de waarheid, verkrachtingen van wat ik noem: Het Grote Gebeuren. Ze helpen je niet vol-ledig (hopelijk ga je de echte inhoud van dit woord al gauw zelf dóór hebben!) de waarheid in eigen lijf en leven ont-dek-ken en ont-plooi-en (alweer twee hele goeie woorden). Integendeel: ze verdoezelen de waarheid door de lekkere gevoelens die ze oproepen en ook door allerlei spanningen die in je lichaam schijnbaar opgelost worden.

Daardoor kom je niet toe aan het uitvinden van de werkelijke oorzaken van je narigheid, problemen, onzekerheid, pijn en ziektes en dus ook niet aan de verwerking ervan. Zuiver politiek! Je blijft beperkt, afhankelijk, beïnvloedbaar en manipuleerbaar. Manipuleerbaar betekent: Men kan je laten doen en laten wat Men wil. Omdat jij de oorzaken niet aan kunt pakken wegens onwetendheid, blijf je zelf, op jouw beurt, mensen oneerlijk behandelen.

Je mag mij ook beslist niet geloven. Pas als je dingen in je leven met je hele lijf gecontroleerd hebt, kun je ja of nee zeggen tegen wat ik je probeer te laten zien. Maar zeg dan óók niet: 'dat is niet waar', of: 'dat kan ik niet', als je het niet gecontroleerd hebt, want dan doe je jezelf ernstig tekort.

Deze wereld kan alleen gered worden als de mensheid in haar geheel de volle waarheid gaat be-leven als iets actiefs en alledaags, als iets waar iedereen recht op heeft, waarbij mensen steun aan elkaar hebben en risico's durven lopen.

En: als je ook maar iets in dit boek leest wat beslist niet waar is: laat me dat dan asjeblief weten, want anders houd ik mensen ongeweten voor het lapje. Als jij niets zegt, blijf ik doorgaan met mensen voor het lapje te houden...

 

Antwoorden

Ook antwoorden zouden altijd eerlijk = genezend moeten zijn. En vooral die in de kerken, tempels, moskeeën... Antwoorden zouden niet de mensen moeten mogen vastpinnen op dingen buiten hen waar ze emotioneel aan vastzitten en die hen het zicht op het totale eigen lijf en leven, op de echte wijsheid die jouw eigen wijsheid is, ontnemen. Dergelijke bedrieglijke antwoorden worden gelovigen steevast door de religies gegeven.

De antwoorden die ik mensen geef, komen voort uit mijn kritische-is-eerlijke leven. En mijn antwoorden worden, synchroon met mijn bewustwording en mijn openstaan naar àlles in eigen lijf en leven, steeds beter, wijzer, verlossender, genezender.

'Mijn juk is zacht en mijn last is licht', dat ervaren mensen die ik help en verder begeleid in hun manier van omgaan met hun leven. HUN manier van omgaan en niet volgens de regels van anderen.

 

Dit alles is lichamelijk voelbaar en controleerbaar. We zijn allemaal keihard getraind in lichamelijk liegen vanaf de allereerste kreet. Men doet het jou en en jij doet het anderen aan. Ik ook nog steeds, want wat je van jongsaf ingebakken hebt gekregen, ben je niet zomaar eventjes kwijt.

Je moet van alles gewoon niet meer pikken, maar het terugschuiven naar wie en waar het thuishoort. En anderzijds kritiek van anderen dankbaar aanvaarden, ook al is het helemaal niet leuk.

Ik weet hoe het is om bang te zijn voor kritiek. Je kunt leren kritiek te verdragen en al spoedig leer je er van alles voor jezelf uit te halen. Goede kritiek voelt, ondanks je rotgevoelens toch goed aan en je krijgt er energie uit. Je gaat de waarde ervaren en zelfs dankbaar zijn voor kritiek. En als ik heb kunnen leren kritiek te verdragen, kan iedereen dat.

Of je eerlijk bent of niet voel je heel goed. Dat gevoel is namelijk niet te onderdrukken: de waarheid is namelijk zo reusachtig sterk, die wil altijd maar weer in je lichaam naar boven komen. Als je het niet meer zou voelen, ben je ontzaglijk te beklagen, dan ben je al vèr heen! Dan heb je je leven al een heel eind verziekt en laten verzieken en daarmee dat van god-weet hoeveel anderen. Heb je hartinfarcten? Reuma? Parkinson?

 

EEN

Het is met de Waarheid zo: er is er maar één. En alles valt daarin fractal samen. Alles en alles. Ik zeg dit niet zomaar, ik weet wat ik zeg. Ik heb dit ook niet uit boekjes, want daar kun je niet echt wijs uit worden. Ik bedoel: je kunt er jouw eigen wijsheid niet uit leren kennen en be-leven.

Er is maar één soort trouw mogelijk: die aan je eigen lijf en leven, aan de signalen die jouw lichaam je geeft. Er is maar één gehoorzaamheid: gehoor hebben naar de signalen die een ander uitzendt. Er is maar één geborgenheid: die in jezelf. Er is maar één wijsheid: die van jouzelf over jezelf: een ander kan geen wijsheden over jouw leven geven, dat is altijd aanpraten. Er is maar één weg: de jouwe, volgens jouw mogelijkheden en onmogelijkheden. Enz.

Toch is de Waarheid niet een statisch iets, niet iets wat verstandelijk te beredeneren valt, niet iets wat vaststaat in het menselijk leven, maar de Waarheid is buitengewoon beweeglijk en toch rotsvast: geen speld tussen te krijgen.

De Waarheid geldt ook voor iedereen. En zij is een gebeuren, een eeuwigdurend gebeuren, een alledaags gebeuren: "wie zet er koffie... heb je mijn fietssleuteltje gezien... ik bleef met mijn mouw aan de deurknop hangen... alweer een gat in mijn sok... nodig aardappelen kopen... trein gemist... kinderen naar school brengen... doe ik de was met zeep of met chemische troep... die pastor zwamt... straks een vergadering... moet ik die man ontslaan... mijn buurvrouw had toch gelijk... waar heb je die tennisarm vandaan? Zal ik er wat aan doen?"

Of je met de Waarheid bezig bent of niet kun je aan alledaagse dingen afmeten, want er is er maar één, de Waarheid is heus zwart-wit, ze staat geen geschipper toe, geen compromissen, geen planken voor de kop, geen op veilig spelen, geen 'mensen in hun waarde laten', want dat is maar al te vaak: 'mensen in hun WAAN laten'.

De Waarheid is wiskundig wit-zwart, dat zie ik steeds duidelijker. En mensen die ook eerlijk leven, gaan dat precies zo zien: je bent op dat moment eerlijk of niet, je gaat met anderen en met die situatie eerlijk om of niet. En als je het niet doet, doe je de Waarheid geweld aan en dat is op de eerste plaats slecht, ziekmakend voor jou, maar ook slecht en ziekmakend voor anderen. En je hebt een slechte uitstraling naar wat ik Het Grote Gebeuren noem, waardoor allerlei kansen op verbetering verminderen enz. Jij blijft bovendien vèr onder dierniveau hangen, want dieren zijn altijd echt en eerlijk.

De Waarheid kun je dus niet verkondigen, die kun je alleen maar ZIJN. Alleen maar BE-LEVEN in de meest positieve en actieve zin van het woord: EEn Waarheid via EEn weg. Zo niet, dan maak je vrij baan voor leugens, bedrog en allerlei soorten criminaliteit.

"Maar dan heb je geen keus!" riep mijn toenmalige vriendin uit. Nee: eigenlijk heb je geen keus: het is vóór of tegen de Waarheid. Wie goed wil, kiest dus vanzelf vóór de Waarheid, speelt niet meer op veilig, sluit geen compromissen, schippert niet meer en doet niet meer of zijn/haar neus bloedt.

Als je in de gaten hebt dat je voorgeprogrammeerd bent, dan ga je je toch zeker verdiepen in die voorprogrammering! Dat is helemaal in je eigen belang! Er zijn inmiddels stapels boeken over verschenen. Iedereen kan eigen voorprogrammering kennen. Kennen en af-leven. Nee, niet af-leRen, maar af-leVen!

De Waarheid is voor jou alledaags anders dan voor mij of je buurman, je tante of de koffiejuffrouw in de schouwburg.

Zo is het volstrekt onbelangrijk met wie en van welk geslacht degene is met wie je samenwoont. Of het je echtgenoot(e) is, je kinderen, je oma, ouders, de mensen in een woongroep, een bejaardentehuis, een psychiatrische inrichting, gevangenis of klooster. Het maakt niet uit met wie je werkt. Altijd geldt: ga ik hier en nu eerlijk om met mezelf en vandaaruit eerlijk met de situaties en de medemensen? Ga ik met àlles eerlijk om?

 

Ervaring = Waarheid

Eén van die natuurwetten voor mensen is, voor wat betreft menszijn, uitgevonden en in praktijk gebracht door feministes: ervaring gaat boven wetenschap, boven geloven, boven tradities, principes, normen, cultuur en alles wat Men identiteiten noemt, maar wat juist anti-identiteiten zijn.

Je kunt enkel oordelen over wat je zelf hebt meegemaakt. Een ander kan daar niets over zeggen, niet met religie, niet met wetenschap of wat dan ook.

Wie ergens geen ervaring in heeft, kan er alleen maar ideeën en fantasieën over hebben, frustraties en verlangens. Die zijn allemaal in te ruilen tegen andere ideeën, fantasieën en frustraties. Die kan dingen ook niet echt herkennen, alleen uit verhalen en aangeprate idealen of vooroordelen.

Bijvoorbeeld: in een tv-forum waren een paar jaar geleden ettelijke deskundigen bijeen om te spreken over adoptiekinderen. Welja: het waren weer psychologen, pedagogen en andere -gogelaars. De gevolgen waren al spoedig merkbaar voor mij, die 2 kinderen geadopteerd heb: "...ik denk dat... ik vind dat... waarschijnlijk... wetenschappelijk is uitgezocht..." Kortom: er zat geen adoptiekind bij, geen adoptie ouder, geen afstands-moeder of -vader. De onzin was dan ook niet van de lucht en zo gaat dat vaak met forums, vooral als er geen feministische vrouw bij zit: "...ik denk dat... ik vind dat..." Hoed je voor betweters die vaak "ik denk dat, ik vind dat" en andere dergelijke uitdrukkingen gebruiken! Ze kunnen je op allerlei dwaalsporen brengen!

Tegenwoordig haalt men er gelukkig dikwijls ervaringsdeskundigen bij: slachtoffers en zelfs daders...

Ook allerlei programma's en publicaties over geloven en over god zitten vol met: 'ik denk dat, ik geloof, Men zegt...'

Het hele wetenschappelijke systeem hangt aan elkaar van: wie veel gestudeerd heeft, heeft het voor het zeggen. Het beroerde is dan ook dat, als je met jouw ervaringen aan komt zetten, Men jou daarop gaat pàkken, platpraten, omdat het enkel jòùw ervaring zou zijn. En ook al wijs je zeer terecht op de gigantische waarde van je ervaringen: Men staat je niet toe jouw ervaringen aan te vullen met die van anderen in dezelfde soort situaties. Het is voor geleerden en andere boekenwurmen, onderzoekers en deskundigen altijd gemakkelijk om met uitzonderingen aan te komen zetten, met wetenschappelijke bewijzen en zogenaamde ervaringen van andere geleerden.

Of Men pakt jou op iets wat helemaal niets met het onderwerp te maken heeft. Iedereen die kritisch gaat leven, ervaart dit dagelijks aan den lijve: Men heeft de beschikking over een hele serie trucs om jou tegen te werken.

Het enige, maar oersterke wapen wat je dan hebt is: steeds maar weer vragen of die anderen het zelf meegemaakt hebben. Zo niet, dan mag jij gerust volhouden dat ze er niet van op de hoogte zijn, dat jij het beter weet. Al hebben die anderen een kilometer boeken naar binnen gespeeld en 55 andere geleerden en theologen achter zich staan: JIJ weet het beter...

Het is trouwens nog erg beledigend ook: dat Men je niet serieus neemt, terwijl jij zelf dingen hebt meegemaakt!. Zulke geleerden zijn dom, ze moeten nog een boel leren.

Wees nooit bang voor geleerde mensen, want dan laat je je veel te gauw uit het veld slaan en in de war maken, platpraten en pakken. Dat maakt je ziek en onzeker en belemmert jou om goede keuzes te maken en goede beslissingen te nemen in datgene, waar jij eigenlijk meer deskundig in bent dan die geleerden! Die hebben dan macht over jou en niemand mag macht hebben over een ander, ook niet over jou. Dat moet je niet toestaan. Geen mens mag jou je zelfbeschikkingsrecht afpakken...

 

Kenmerken van de Waarheid

Hier herken je weer dingen uit het vaste rijtje van wat ik de 'Verhoudingenwet" noem, zie ook Pad. (Ik leg niet overal linken, via Welkom kun je alles terugvinden.)

Bij de kenmerken van de Waarheid geldt dat ze fractaal één geheel vormen, en ook dat er geen volgorde te bepalen valt: ze zijn allemaal even belangrijk en kunnen niet afzonderlijk opereren. Dat ik de kenmerken splits en er een volgorde aan geef, komt door de beperktheid van de woordenschat; door het wereldwijd ver uitgesplitste scheve inzicht; door het schrift; en door het lezen.

 

De Waarheid:

is een natuurwet, is DE natuurwet;

is onontkoombaar;

geldt altijd, dus nu en 1000 jaar terug en over 1000 jaar;

geldt voor alles en iedereen;

de Waarheid geldt overal, is universeel en eeuwig;

geldt per moment;

is voelbaar van je kruin tot je tenen;

is door het verstand alléén niet te achterhalen;

de Waarheid kan niet gepreekt, verkondigd worden, alleen bewust gemaakt;

er kan niet over gediscussieerd worden. Er kan alleen gediscussieerd worden over de situaties, de alledaagse structuren, de werkelijkheid van jou op dit moment; en over de waarheidbestrijdende situaties en mensen van dat moment;

je kunt er onbe-kommer-d altijd verantwoording over afleggen, al kost het je de kop;

kan nooit veranderen, de omstandigheden, inzichten, mogelijkheden en onmogelijkheden kunnen veranderen, maar de Waarheid zelf niet;

de Waarheid maakt geen verschil, gaat boven familie, collega's, vrienden enz. uit;

je haalt er energieën uit. Ik bedoel niet dat je energieën haalt uit religie, rituelen, sporten, kunst, afleiding, amusement, want dat zijn soorten energieën die niet kloppen met je behoeftes, omdat ze je niet als mèns verder helpen. Bijvoorbeeld: als je gaat golven omdat je het anders in je werk niet uithoudt, zijn de energieën die je met het golven opdoet niet die die jij nodig hebt. Je vergeet wel even alles en je voelt je fitter, maar de enige soort energieën die je nodig hebt zijn: je bek opentrekken, dingen veranderen op je werk, nagaan of je werk wel deugt, of je werk wel goed voor mensen is... Zie Energieën;

de Waarheid is vol begrip en tegelijk onverzoenlijk;

zij hoeft nooit vergeven te worden, en er hoeft geen excuus over aangeboden te worden;

er kan altijd over gepraat worden;

het gaat er altijd wèl om wie gelijk heeft;

en ervaring gaat boven wetenschap;

de Waarheid zit niet altijd in het prettige, het geborgene, het rustige, maar vooral in het rottige, beroerde, ruzies, afkeer, haat, balen, rotgevoelens;

waardoor je de energieën van het rottige leert gebruiken en omzetten in èchte geborgenheid, veiligheid, geluk;

liefde, vrede, hoop, gezondheid, geluk vallen in één punt samen in allerlei omstandigheden, dat is allemaal hetzelfde. Het valt ook samen met, is ook hetzelfde als beroerd, ziek, moeilijk, wanhoop, verdriet, bitterheid enz.;

de Waarheid is voor iedereen haalbaar;

is aanstekelijk, dwz: ook gezond-, gelukkig- en bewust-makend voor anderen;

is bevrijdend en verlossend;

geeft eenvoudige herkenning van egoïsme, liefde, volmaaktheid;

in Waarheid blijken tegenstellingen mensvijandig: belangrijk is in wezen onbelangrijk, gehoorzaam is in hoge mate ongehoorzaam, liefhebben is juist zelfbevrediging;

tegenstrijdigheden vallen samen: echt Liefhebben is hetzelfde als echt Egoïsme;

tegenstrijdigheden zijn gemakkelijker te herkennen als zijnde tot tegenstrijdigheden gemáákt door de mens met zijn anti-mens-elijke structuren;

breekt door structuren heen, door vastgelegde leef- en werksituaties met alle normen en eisen heen, geeft alle structuren een andere inhoud;

breekt door alle kuddes heen;

zal de wereld en de volledig kritische mensen redden;

eerlijk leven is jezelf worden, groeien in jezelf-zijn;

eerlijk leven betekent: sterk worden door zwak-zijn, door verliezen, falen, het niet meer zien zitten;

eerlijk leven geeft direct intensief contact met de werkelijkheid van dit moment, met de situaties waar je in zit, de mensen, de dieren, planten en dingen waar je op dat moment mee te maken hebt, met de keuzes die je moet maken, de beslissingen die je moet nemen, van koffiezetten tot uitpraten, van de hond borstelen tot werkvergaderingen, van opbellen tot geen zin in koken, zéér alledaags dus;

maakt het leven gemakkelijker en eenvoudiger;

enzovoorts...

Dingen die ik je bewust maak en die je nog niet vatten kunt, werk ik verderop uit. Nu lijkt veel ervan nog aanpraterij, maar je kunt alles wat ik schrijf op deze herkenningspunten controleren. Dat kun je controleren in je eigen lijf en leven, door te beginnen met te voelen wat je voelt tijdens het lezen.

Ik heb moeite met kiezen waar ik de diverse hoofdstukken plaatsen moest: vooraan, in het midden of juist achteraan, als een soort slotconclusie. Want alles valt samen in de Waarheid. Alle lijnen in dit boek zitten ook in dit hoofdstuk aangegeven, zoals in zoveel andere hoofdstukken. De Waarheid is voor iedereen haalbaar en zou voor iedereen de basis moeten zijn om van uit te leven. En ook omdat het mijn eigen belang is en dus van iedere lezer en lezeres, dat iedereen de inhoud van dit boek controleert op Waarheid. Het is daarom niet gek, als je af en toe teruggrijpt op deze hoofdstukken. Je zult er meer en meer van gaan herkennen. 

 

Onwaarheid

En: liegen is eigenlijk zo moeilijk. Je moet voortdurend opletten met wat je zegt en doet. Je moet voortdurend nadenken over waar je mee bezig bent en of dat wel past in het patroon van dat moment. En je moet zorgen dat je die leugen volhoudt. Alles wat dus indruist tegen je goede gevoel moet je zien vol te houden. Je mag nergens en bij niemand door de mand vallen.

Onwaarheid, leugens, oneerlijkheid kun je herkennen aan tegenstrijdigheden die niet samenvallen. Veel punten die voor de waarheid gelden, gelden omgekeerd voor de onwaarheid.

Onwaarheid versnippert de mens emotioneel/lichamelijk. Dat kun je, zo gauw je er een beetje gevoel voor krijgt, horen en zien in allerlei preken, therapieën, kunst, rituelen, symbolen, politieke discussies, filosofische en andere geschriften. Die zitten vòl met mensvijandige tegenstrijdigheden.

Onwaarheden maken mensen ziek, omdat de verkeerd gerichte energieën zich dan tegen jou gaan keren. Ze houden mensen ook bevattelijk voor machthebbers en lekkere, maar valse gevoelens als romantiek en idealen. Onwaarheden houden mensen gevangen in zelfbe-HEER-sing, angst, onzekerheid, ziekte en te vroege dood.

In onwaarheid is geen liefde mogelijk, geen gelijkwaardigheid ook, geen gewoon-doen...

Onwaarheid is o.a. gebaseerd op plicht van de één tegenover recht van de ander. En op: verdeel en heers.

Heel het machtssysteem van maatschappij, religies en culturen is gebaseerd op het liegen en het leren liegen van mensen. Dat wordt opvoeden genoemd en motiveren, enthousiasmeren en vormen. Die leugens worden ook wel genoemd: macht, bezit, roem, eer, geleerdheid, liefde, kunst, zekerheid, geborgenheid, plicht, trouw, gehoorzaamheid.

Ik wil een paar voorbeelden geven. Wat leerden we vroeger in de RK kerk? "Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor in de hemel te komen." Later werd dat: "... om hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn." Christenen werden aldus erg verward opgevoed en kleingehouden: net doen alsof je voor god leeft, hem dient, maar in feite doe je het voor jezelf. Als een goede interviewer een non of een 'moeder' Theresa uitvraagt, komt al spoedig naar buiten waarom ze zo idealistisch bezig zijn: om in de hemel te komen. Liefde? Idealisme? Of zelfbevrediging?

Zo zit ook de droom-wereld van wat Men liefde en volmaaktheid noemt onder dwang van de maatschappij en alle religies in elkaar. Want: wat Men liefde en volmaaktheid noemt zit vol leugens en bedrog.

Daarom is 'gij zult' altijd uitgelegd als 'gij móét'. Terwijl, als je kritisch gaat leven blijkt dat de waarheid achter 'gij zult' een heel andere is. Het betekent; dat gaat dan vanzelf...

Zo liegen alle religies, wetenschappelijk verantwoord, met de bijbel, de koran, de thora of wat voor geschriften dan ook in de hand. Ook de zich progressief noemende religies. En de christenen kunnen niet uitleggen wat Jezus Christus bedoelde toen hij zei, en ik zeg hetzelfde tegen ieder die mijn hulp inroept en bewust wil leven: 'mijn juk is zacht en mijn last is licht...' Het is echter niet ZIJN juk en ook niet MIJN juk, maar het is in mijn geval: mijn bewustmaking van jouw eigenheden: jouw mogelijkheden èn on-mogelijkheden.

 

Motieven

Een kenmerk van onwaarheid is ook: mensen doen en zeggen dingen om veel meer dan één reden. Dat is een bewijs van hun versnipperdheid, van hun in stukjes verdeeld zijn, van hun beperkt gehouden zijn, van hun ziektes, want ze kunnen door al deze dingen niet goed oordelen en niet goed keuzes maken. Daarom hebben ze voor alles twee tot veel motieven...

Handige anderen maken daar misbruik van door iemand op één motief te pakken, en wel dat motief dat voor hem/haar het meest gunstige uitkomt en voor de ander het meest ongunstig. Dat komt toch zo vaak voor!

Soms kan Men daar een tweede motief bij vinden. De ander is dan platgepraat. Probeert die toch de andere motieven duidelijk te maken, dan wordt dat opnieuw tegen hem/haar gebruikt: hij/zij moet zich verdedigen; hij/zij wil de verantwoording ontlopen; hij/zij kijkt door een kokertje, is in de war...

Dat argument zal ook gebruikt gaan worden om mijn boek af te kraken: 'ze doet het voor zichzelf, om haar gram kwijt te kunnen...'

L K J K J J J J J J J J K K K K L L L L L

 

Naar HET PAD DER WIJSHEID, WISDOM  HET EERSTE INZICHT: HET TWEEDE INZICHT: HET DERDE INZICHT:

 

home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek

&@%&@%&@%&@%Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&