Ik heb een zwak voor praten/schrijven over Volmaaktheid. Door het inzicht in wat Volmaaktheid eigenlijk is, heb ik mijn hele leven veranderd! Het was een verademing, een opluchting! Dat zal het voor iedereen zijn. En niet alleen opluchting, maar ook de volgende stap in de evolutie!

'Volmaaktheid is een onmogelijke zaak!' zei me iemand. En 'moeder' Theresa dan? Die moest dan toch wel zowat volmaakt zijn! Ze gaf zich volledig aan verweesde kinderen en stervenden. En dat zonder iets te willen bezitten. Ze werkte dag en nacht en had het tanige gezicht van iemand die zich alles ontzegt..

Maar vergis je niet: zo iemand zou Volmaakt zijn als hij/zij durfde beseffen, hoeveel hij/zij van dit werk voor zichzelf doet, uit gemoedsrust, plicht, dwang tot evangelisch leven, voor het verdienen van de hemel. Vergis je niet want:

Zó omgaan met stervenden en andere stakkers is zelfs be-leed-igend voor hen: jij vult jouw leven met schatten, jij voelt je nuttig en prettig door middel van het diepste leed van anderen, door de voor henzelf zo benodigde energieën deels voor eigenbelang van hen af te pakken. Kun je dat liefde noemen?

Volmaaktheid is ook niet: je terugtrekken op je eentje voor een paar uur, of een paar dagen, of je verdere leven lang, maar je uitsloven voor iemand.

Volmaaktheid is niet: je uitsloven voor iemand, maar: 'zoek het zelf maar uit' en je terugtrekken op je eentje om alles op een rijtje te krijgen. Volmaaktheid kan alleen van moment tot moment be-leef-d worden. Volmaaktheid is niet uit te leggen, niet voor te schrijven, want het is maar net hoe anderen jou nodig hebben op dit moment. En de ene keer is dat: uitsloven en de andere keer: 'zoek het zelf maar uit' en de volgende keer moeten zij zich uitsloven voor jou.

Volmaaktheid is voor mij en voor iedereen die dit durft herkennen: beseffen dat je er niet veel van maakt, maar ook weten dat je doet wat je kan en openstaat naar de alledaagse Waarheid en dùs goed bezig bent. Dat je zelf veel Liefde, goede aandacht nodig hebt en vandaaruit dat zelf geven kunt.

Volmaaktheid kun je niet ver weg zoeken en niet (ver) in de toekomst, maar alleen nú en alleen dichtbij: uitsluitend bij jezelf en hoe jij met je eigen leven en dat van anderen en met àlles omgaat.

Het is een keiharde realiteit en tegelijk een verlossing dat je anderen nodig mag hebben, het niet alleen hoeft te doen en dat je kracht kunt leren ervaren uit fouten maken, falen, angst, onzekerheid, zwakheid, je-rot-voelen enz. Want, zoals ik al zei:

De tenenloperij waarmee wij klein gehouden zijn, kan nooit volmaaktheid zijn. Elk kerkgebouw vol mensen zal een kerkgebouw vol mensen met koude voeten zijn. De vroomste gelovige heeft de koudste. Vraag maar eens na bij gelovigen. Mijn moeder had ook altijd steenkoude voeten. Ikzelf ook, tot ik andersom begon te leven, meer zoals ìk ben.

Er bestaan ook mannen-grapjes over zoals: dat vrouwen en ooievaars altijd koude voeten hebben. Dat vrouwen koude voeten hebben is dankzij diezelfde mannen. Maar dat willen ze nog steeds niet weten. Waarover verderop meer.

Volmaaktheid wil gewoon zeggen: dingen zeggen, doen en laten zoals jij bent op dit moment. Als je niet lekker genoeg bent om naar je werk te gaan, zul je thuis moeten blijven en geniet er dan ook van! Als je je te pletter hebt gewerkt om je huis schoon te maken en niemand ziet dat of zegt er wat van, dan zul je waardering op moeten eisen. Als je vandaag een andere mening hebt dan gisteren, ben je Volmaakt als je dat zègt. Zelfs als je bang bent om wat te zeggen ben je Volmaakt als je dit beseffen durft en durft doorzien dat jij in die situatie tegenover die persoon bang gemaakt bent.

Zo is Volmaaktheid eigenlijk hetzelfde als de Waarheid, als leven volgens de Waarheid van dat moment: niet groter proberen te zijn dan je bent; dingen vragen, opeisen die je nodig hebt; meegaan met wat je overkomt. Hierin word je wel bestreden, maar jouw eigenheid gaat voor alles. Je leeft gemakkelijker, ondanks bestreden-worden. Je bent soepel, omdat je het ene moment anders bent dan het andere, want dat is de natuur. Je staat open naar de Waarheid van elk moment en naar jouw gevoel. Voor kritiek ben je dankbaar in plaats van bang, omdat je ervan kunt leren.

Zo is Volmaaktheid niet een statisch iets, ook niet iets om naar te streven zei ik al, niet iets waar je een voorbeeld voor nodig hebt, maar iets voor ieder persoonlijk, wisselend per seconde.

Zo is Volmaaktheid ook niet iets wat een ander je van buitenaf aanpraten kan, maar iets wat van binnenuit jouzelf komt, in samen-leving met alles en iedereen, voor elk moment van je leven. Vandaaruit kun je groeien, groeien uit Volmaaktheid: dat betekent;

De enige weg voor iedere mens.

Als het irriterend werkt: al die keren dat ik het over Liefde en Volmaaktheid heb, dan bedenk maar hoe vaak jij in je leven daarmee dood(!)-gegooid bent. Ik heb deels met opzet dingen herhaald om het déprogrammeren gemakkelijker te maken en dieper door te laten werken. Een behandeling bij een fysiotherapeut is immers ook niet met één keer bekeken.

Jezelf-zijn moet je niet zien als iets van je diepste kern, je eigen wezen, je genen-patroon. Je moet het tevens losmaken van het idee dat het iets is waar je naar moet streven, iets van de toekomst dus. Dat betekent dat je van het idee af moet dat jezelf-zijn onhaalbaar zou zijn. Voorgeprogrammeerd als we allemaal zijn en vandaaruit zwaar gefrustreerd, zit onze diepste kern weggestopt onder bergen moetens en niet-mogens, zoals de kern van de ui bedekt wordt door haar schillen.

Alles wordt heel anders als je het zo gaat zien: jezelf-zijn is zoals de ui mèt haar schillen, is feitelijk zoals jij op dit moment bent: inclusief je vooroordelen, aangeleerd normen, opgedrongen gedrag, verkeerde waardering van mannen, vrouwen, functies, levenswaarden enz; met daarbij overtrainde mogelijkheden en onmogelijkheden en andere zwaar onderdrukte mogelijkheden; inclusief je agressie, je angsten en schuldgevoelens, je verwijten naar anderen, je verlangens, idealen, illusies, pessimisme enz; en inclusief je frustraties, pijn, verdriet en ziektes; en met het kwetsen van anderen en het brokkenmaken.

Zó is jezelf-zijn, want ook de schillen maken de ui. De kern van de ui is niets zonder de schillen. De schillen horen bij de ui. Dit ben jij op dit ogenblik! Dan is jezelf-zijn dus niet iets van de toekomst.

Dit accepteren is jouw Volmaaktheid. Zelfs durven accepteren dat je deze opvatting niet aandurft is jouw Volmaaktheid op dit ogenblik. Alles, of een deel ervan wegstoppen maakt je ziek. En daarmee maak je anderen ziek. Het accepteren en er wat mee doen maakt je gezonder: jou en anderen.

Dit gaat niet ineens, maar al doorlevende. Het is wel een kwestie van levenslang bezig zijn. En het helpt als je je vaak realiseert dat je maar één leven hebt en dat er alledaags, in allerlei omstandigheden maar één Waarheid is. Dat maakt alles veel gemakkelijker. Vergeleken met al dat mediteren en vasten en therapieën enz. om die diepste kern met alle geweld te zoeken, is rijkdom alleen mogelijk door inclusief àlles te leven. Dan blijkt dat gezoek naar die kern, dat gepruts aan je ziel heel armzalig en veel verspilde energie. Verblindend narcisme.

Toch had Jezus in de gaten dat er een stap vèrder was. Hij heeft minstens 2 dingen gezegd die daarop wijzen:

1. "Gij zult groter dingen doen dan ik gedaan heb…" en:
2. "weest volmaakt zoals de vader volmaakt is…"

Ad 1.: Gij zult groter dingen doen…" dat is in het christendom dus niet gebeurd en dat komt omdat men alsmaar hem bleef volgen en verheerlijken en al dat gedoe meer. Zodra je iemand volgt, kom je zelf niet verder als mèns. Integendeel: je draait je steeds vaster in het patroon van de ander, waardoor jijzelf steeds meer in het gedrang komt. Dus komt er ook geen volgende stap die die "voorzegging" die "belofte" waarmaakt. Het was echter geen belofte, geen voorzegging, maar een inzicht in een van de natuurwetten. En dat brengt mij op:

Ad 2. "weest volmaakt zoals uw hemelse vader volmaakt is." Hij had om te beginnen niet het woord vader moeten gebruiken, want totopheden zijn vaders geen vader en zeker niet in die tijd. Hij had het woord "natuurwetten" moeten gebruiken. Dan was alles helder en klaar geweest. Immers: natuurwetten zijn niet te be-discussiëren, ze zijn altijd waar en waarheid en je komt er niet onderuit. Ze maken je het leven gemakkelijker, gezonder enz.

N dan

*******************************************