home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits

 | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek

 

RUSHDIE-EFFECT

Het ging bij Rushdie zo: hij had een boek geschreven. De moslims waren zeer boos en hij werd ter dood veroordeeld. Er kwamen demonstraties van fanatiekelingen (het woord 'fundamentalisten' klopt niet!) dat hij dood moest en dat het boek niet uitgegeven, verkocht mocht worden. Bijna niemand van de demonstranten had het echter gelezen : het rushdie-effect Oftewel het RUSH-or-DIE EFFECT.

 

Salmon Rushdie moest op de vlucht. Het kostte hem zijn huwelijk en gezin.

Ik ken zelf het boek niet, maar het effect is mij zeer bekend. De uitwerkingen zijn min of meer ingrijpend in een mensenleven.

Hoe komt Rushdie aan de naam waar hij precies door is getroffen door fanatiekelingen vanuit de kuddegeest? Alles, overal waar de kuddegeest heerst, gebeurt het Rushdie-effect: rush or die, (ren weg of sterf).

Toen ik een 'ander', natuurlijk zicht kreeg op wat je dan echt God kunt noemen, moest ik weg uit mijn geloofsgemeenschap. Men luisterde niet naar wat ik te zeggen had, men las niet wat ik geschreven had, maar ik moest weg.

Ikzelf ben het de laatste weken helaas ook weer tegengekomen. Ik zag me gedwongen weg te gaan bij de boekgrrls: wat moesten ze lolmaken om mij! en bij het Astmafonds: Ina hou op! Ina hou op! enz.: mensen lazen niet wat ik te zeggen had op Internet, gaven ook geen bruikbare kritiek, maar zorgden wel dat ik stopte op de website van: ASTMAFONDS

Ik voelde me er beroerd onder, maar ik heb er een punt achter gezet met het weten: "zoeken jullie het verder zelf maar uit!"

Ik versta onder het Rushdie-effect:

  1. iemand niet aanhoren,
  2. niet diens bevindingen lezen,
  3. niet afgaan op diens ervaringen enz.,
  4. dus ook geen terechte of onterechte kritiek geven,
  5. maar toch iemand de dampen aandoen en
  6. proberen weg te werken uit de groep. Uit de groep ja, want
  7. het heeft alles te maken met de groepsdwang, met de kuddegeest.
  8. En dus ook met macht en onderdrukking.

Kijk naar de BIJLMERRAMP: er is zoveel misgegaan omdat instanties geen oor hadden naar mensen die dingen wisten, dingen ervaren hadden en dagelijks nog ervaren! Er is geen onderzoek gedaan naar ziektes. Er zijn documenten en materiaal verdwenen. Daar zijn honderden mensenlevens aan opgeofferd: "Ik ben ernstig ziek!" hoor je telkens weer en dat zegt dan een jonge vent of vrouw, nog eigenlijk in de bloei van zijn/haar leven.

Als deze interviews, dit onderzoek uitgegeven wordt, wordt het een zwartboek van de maatschappij der Nederlanden en mogelijk ook die van Israël, want daar is ook iets goed fout gegaan…

Rush or die! Voor veel slachtoffers en vooral voor wie er nog besmet raken door die vreselijke ziekte, betekent het echt het engelse 'die!', 'sterf!'

Ik ben blij dat men dit tot op de bodem gaat uitzoeken. Als er van hogerhand tenminste geen stokje voor gestoken wordt, want ik vertrouw niemand meer! En ik vrees dat dat veel Nederlanders zo vergaat!

 

Dit patroon kom je overal tegen waar mensen de waarheid boven tafel willen krijgen: in de religies, in werksituaties, in de hulpverlening, in de sport en de kunst, in gezinnen waar moeder/echtgenote probeert de rest van de familie mee te krijgen in de zorg voor huishouden en in de relationele zorg.

Men gaat er niet van uit dat een doordrammer, een irritante vragenstel(st)er, de emotioneel wordende dwarslig(st)er wel eens gelijk kon hebben. En zo blijft het systeem groeien… En zo blijft het systeem straffeloos slachtoffers maken…

 

home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits

 | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek

 

&@%&@%&@%&@%Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&