Als er al iets heel gehaaid door godsdiensten gebruikt werd/wordt als emotioneel wapen tegen de mens, dan is het het voortbestaan na de dood

Catharina Mijling: www.path-of-wisdom.com

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek

YES! WE ARE!

NA DE DOOD

Als ik een advertentie zie; '...na langdurig gedragen lijden...', of; '...geduldig gedragen lijden...', denk ik verontwaardigd: " alweer zo'n stumper na vaak jarenlang veel pijn en ellende (veel) te vroeg dood! "

Inhoud: Doodsberichten. Na de dood 1, 2, 3. Geesten. Schijndood. Bij de dood van mijn broers. Raad vragen. Reïncarnatie. Hel. Beloftes. Diana

Doodsberichten

Als ik een advertentie zie; '...na langdurig gedragen lijden...', of: '...blij dat haar verder leed bespaard is gebleven...' of; '...geduldig gedragen lijden...', denk ik verontwaardigd: alweer zo'n stumper na vaak jarenlang veel pijn en ellende (veel) te vroeg dood! Deels door gebrek aan goede aandacht, deels door afgewezen goede aandacht, deels door opgepikte, slechte aandacht. Daartoe gedwongen door de voor mensen slechte maatschappij, godsdiensten en culturen.

Ik zou aan dergelijke adverteerders willen vragen: 'blij dat haar/hem verder leed bespaard is gebleven', hoe weet je dat zij/hij nu niet meer lijdt? Kun je na de dood kijken? En waaròm had hij/zij dat lijden? Waar was jij er mede oorzaak van? Waarom was je niet MENS genoeg om dat lijden te verlichten of te genezen?

En: 'geduldig': was de dode, toen het nog kon, maar eens woedend geworden om dat nodeloze lijden, en woedend op degenen die het (mee) veroorzaakt hadden, op degenen die hem/haar niet genezen konden bij gebrek aan menszijn!!

Wat ik met dit boek en deze stukken op Internet bedoel en wil is:

mensen leren er niet op uit te zijn

hun problemen op te lossen,

maar hen leren te leven, als totaal-mens,

zodat ze anders omgaan met alles wat hen overkomt. Ook, júíst met hun rotgevoelens en problemen.

Na de dood 1

Als er al iets heel gehaaid door godsdiensten gebruikt werd/wordt als emotioneel wapen tegen de mens, dan is het het voortbestaan na de dood. Heel het patroon van de macho-maatschappij vind je er in terug:

omdat hen het bewustworden ontnomen is en hun zelfbeslissingsrecht ook, zijn mensen totaal onzeker over hoe het er na de dood uitziet;

omdat ze als de dood zijn voor onzekerheid, zijn ze ook als de dood voor die onzekerheid over na de dood. En daar wordt driftig gebruik van gemaakt door de religies. Mensen wordt allerlei ideeën, verwachtingen en dreigingen aangepraat;

je beoordeelt niet jezelf, nee: dat doet een hogere macht(!), precies zoals je je hele leven lang al be- en veroordeeld bent en wordt door anderen die macht over jou hadden;

de dood is de afrekening over wat mensen goed en slecht gedaan zouden hebben;

wat goed is en wat slecht, ligt vast in maatschappij, culturen en godsdiensten. Die lopen niet ver uiteen;

dat goede en dat kwade houden vooral in: goedgekeurde deugden en gedragingen en afgekeurde ondeugden en gedragingen, die door alle religies nauwkeurig vastgelegd zijn;

die hangen toevallig voor een groot deel nauw samen met 'man'-zijn en 'vrouw'-zijn met bijbehorende vastgelegde maatschappelijke posities;

de 'eigenschappen' van mannen en vrouwen staan ook in dit verband: goed en slecht lijnrecht tegenover elkaar... Dan klopt er toch iets helemaal niet...;

die eigenschappen hangen voor een groot deel nauw samen met wat er van liefde en volmaaktheid gemaakt is;

op grove wijze wordt gesold met emoties: veel wezen-lijk goede emoties worden als slecht opgeteld en wezenlijk mensvijandige emoties worden als goed bij elkaar opgeteld;

want het gaat er bij de eindbeoordeling om, naar welke kant de balans doorslaat van het sommetje: goed-min-kwaad, of kwaad-min-goed. En de uitkomst bepaalt de mate van beloning of straf;

de beloning of de straf is eeuwig, alsof er geen verandering na de dood meer mogelijk is. Maar wie kan daar ook maar iets van af weten?;

om al dit gesjoemel legaal te maken, is Het Grote Gebeuren verkracht en zijn de geschriften verkracht van mensen die iets van dat Grote Gebeuren in de gaten hadden gekregen vanuit hun mens-zijn. Die mensen, profeten, messiassen enz. werden dan ook uit de weg geruimd, waarna Men de vrije hand had om hun geschriften naar eigen hand te zetten...;

daarom heeft Men uit Het Grote Gebeuren een opperwezen uitgeperst, die jou be- of veroordelen moet, naargelang dat sommetje uitvalt;

omdat het in de maatschappij, maar ook in de religies, ontbrak en ontbreekt aan volstrekt eerlijke mensen, wordt dat opperwezen als zijnde volstrekt eerlijk en 'volmaakt' opgelepeld: hij (nooit ZIJ) wordt dan ook DE waarheid genoemd;

om het mensen daarentegen niet al te moeilijk en al te angstig te maken, is er een hoopgevertje, een zoethoudertje aan vastgeplakt: dat opperwezen is tevens goed, barmhartig en vergevensgezind. Dat gaat echter lijnrecht in tegen het vorige punt. Want: iemand die vergevensgezind en barmhartig is, weet totaal niets van de waarheid. Zó kan die god, dat opperwezen dus helemaal niet zijn;

en voor mensen die met enorme problemen zitten, en/of diep in de armoe, die zwaar depressief zijn, erg ziek, met veel pijn, is er de pasklare troost dat ze het in het hiernamaals beter zullen krijgen. Die 'god'-sdiensten weten geen raad met problemen, omdat ze bij gebrek aan menselijkheid de kracht(en) niet hebben. Ze weten geen raad met ziektes en pijnen, omdat ze niet genezen kunnen.

Het is onmenselijk, ontmenselijkend, hoe mensen berustend kunnen liggen verhongeren, of zich aan de dood overgeven vanuit dit soort bedrieglijke theorieën.

Wie naar het hiernamaals toe leeft, die leeft lichamelijk verkeerd en oneerlijk: die durft de alledaagse, platvloerse waarheid niet aan; die speelt altijd, in allerlei situaties en met alle mensen om zich heen dagin daguit op veilig. Daar krijg je ziektes van en eenzaamheid. Zo iemand is eigenlijk al zo goed als dood.

Na de dood wordt alles dan beter, zeggen de godsdiensten, dan vindt men eindelijk rust, is men van die eenzaamheid af...

En velen die eenzaam zijn en/of wanhopig, plegen zelfmoord en weten niet wat er aan de andere kant is, omdat ze bedonderd zijn... Blijf je dan niet hangen in die benauwdheid die je altijd hebt ontkend? Blijf je dan niet die eenzaamheid ervaren? Blijf je dan niet lijden onder je behoefte aan macht, onder je behoefte aan gewaardeerd te worden, onder je behoefte aan iemand die lief en goed voor je is? En lijd je dan niet onder de niet meer te vervullen wetenschap dat je je leven anders had moeten be-LEVEN? Of blijf je hangen in dingen nog steeds niet inzien en anderen van alles verwijten? Wat een hèl...

Het hoort niet bij mensen om ontluisterd te sterven aan reuma, parkinson, dementie, beroertes, hartinfarcten... Dat zijn signalen van het lichaam dat er iets anders gebeuren moet.

Na de dood 2

Niemand weet wat er na de dood is. Eén ding kan iedereen inzien: de hele evolutie wijst ernaar dat de IK, de geest van de mens dóórbestaat na de biologische dood. Als ik dit zeg, praat ik niemand na en ik praat niemand iets aan: dit weet iedere mens in diepste wezen zelf.

En je weet ook: na de dood heb je geen maag meer om je door misselijk-worden te waarschuwen dat er iets niet klopt; geen longen meer die jou door benauwdheid inseinen dat er iets helemaal niet goed voor jou is; geen benen meer die door trillerigheid jouw angstig doen voelen voor wat te gebeuren staat; geen nieren meer, geen lever, nek, heupen... Je hebt geen lichaam meer om jou de waarheid duidelijk te maken.

Dat, samen met wat ik zeg dat het hele lichaam de IK, de geest van de mens ontwikkelt, kun je stellen dat er na de dood geen ontwikkeling meer mogelijk is bij gebrek aan dat lichaam. Hieraan vastgeconcludeerd durf ik beweren: als je doodgaat, blijft hoogstwaarschijnlijk je IK, je geest op het niveau waarop jij hem/haar hebt kunnen ontwikkelen of misvormen tot aan je overlijden. Dat geldt zelfs voor Jc.

Hoe het daarna verder is, weet geen mens. Maar: een Hitler, een Napoleon, een Komeinie, een andere moordenaar, of een tiran van een echtgenoot, geloof maar niet dat die lekker dood zijn; geloof ook maar niet dat theologen, ideologen of idealisten, of anderen die mensen het zelfbeschikkingsrecht op hun eigen lijf en leven zomaar afpakten, dat die lekker dood zijn...

Er is zoveel verzonnen over na de dood, over het nirwana, over hemel en hel. Ik zeg:

bij de dood houdt,

mèt het lichaam

ook de openbaring

voor iedere mens

op...

In elk geval kan niemand nog in deze tijd, waarin zoveel opengegooid is over de mensvijandigheid van maatschappij, godsdiensten en culturen, doodgaan met: 'ik heb het niet geweten...' Een dodelijke smoes...

Zie ook: DOODSTRAF

Na de dood 3

Na de dood blijft er in zekere zin niets van je over. Zelfs als je kinderen hebt en kleinkinderen. Die kleinkinderen zien jou al niet meer staan zodra ze tiener zijn. Over mijn moeder praat niemand meer. Over mijn schoonmoeder ook niet. Ik heb een foto van mijn vader als 1-jarige met zijn grootvader. Ik weet niet eens hoe die man heette.

Wat er wel overblijft en dat staat zo vast als een huis is: elke goede beslissing die je nam heeft de Goede Intelligentie gevoed. Elke verkeerde beslissing die je nam heeft de Kwade Intelligentie gevoed. Dàt blijft eeuwig doorwerken. En waarschijnlijk kun je daar niks meer aan veranderen als je je lijf eenmaal kwijt bent.

Wat er ook overblijft is: in hoeverre heb je je kinderen en anderen in je omgeving geleerd om goede beslissingen te nemen. Ze zullen zelf dagelijks de GI voeden en dat ook weer doorgeven aan anderen en zo werkt de groei van het Universum eeuwig door. Of in hoeverre je ze voorgeprogrammeerd hebt om te kiezen en te beslissen zoals anderen van hen willen. In hun werk, in hun godsdienst enz. Ook als je je kinderen opgevoed heb in een godsdienst is dat een kwalijke keuze, want godsdiensten zijn altijd minstens tweedehands. Nooit origineel. Dat je anderen geleerd hebt zich aan te passen, werkt ook tot in eeuwigheid door.

Geesten

Overledenen die geen huis meer hebben of niemand waar ze bij kunnen wonen, zijn zwervers of zo, denk ik.

Geesten zijn ondergeschikt aan mensen. Ze zijn happig op mensen als medium: dan kunnen ze via andermans'/-vrouws' lichamen dingen doen en misschien, door goede dingen te doen 'een treetje hoger' komen in hun eeuwigheid. Ik vermoed dat zulke dingen aan de hand zijn bij Jomanda. Of het mogelijk is interesseert me niet. Wij moeten van de geestenwereld afblijven. Ze hebben hun leven gehad, wij hebben, nu we nog in ons lichaam zitten, nog alle kansen er wat van te maken.

Wij moeten van die geestenwereld afblijven: de dingen die ze goed zouden doen, zijn dubieus, daar moet je vraagtekens achter zetten. Ik heb ervaren dat geesten van overledenen mensen kunnen manipuleren, dingen kunnen sturen, in kunnen grijpen in levens. Maar omdat ze niet zuiver zijn, hebben ze geen goed inzicht. Daardoor maken ze ook brokken in wat ze denken dat eigen geestenbelang is. Ze kunnen met hele mooie middelen de mensen zand in de ogen strooien. Een kennis van mij is zo gemanipuleerd: de overledene had zijn leven slecht afgesloten en er was niemand die nog om hem gaf, hij kon nergens wonen. Vóór zijn dood was hij zwaar verliefd op die kennis, had haar echter uit zijn leven gebannen, omdat hij daar geen raad mee wist (celibaat hè!). Hij heeft dingen echter zó gestuurd dat hij zich bij haar in huis kon nestelen. Ik droomde dat een keer en zei haar dat. En de signalen waren overduidelijk. Ook voor mijn man. Maar ze wilde niet luisteren. (Intussen heeft ze hem toch het huis uitgewerkt.)

Schijndood

Er zijn veel verhalen van mensen die een tijdje dood zijn geweest. Die verhalen zijn zó tegenstrijdig, dat je niet weet of het zich in de fantasie van die mensen afgespeeld heeft, in het hele lichaam dus, of dat het werkelijk iets van na de dood was. Die verhalen hebben vaak dezelfde inhoud: een tunnel met aan het eind warm licht, overleden dierbaren die de mens opwachten, een reis door het leven enz. Men klampt zich vast aan die beelden, alsof die laten zien hoe het na de dood zou zijn.

Ik denk niet dat die ervaringen daarheen wijzen. Bij Oprah zat een man die twee keer dood was geweest. Wat hij vertelde was zó logisch: hij maakte zijn hele leven opnieuw door. Maar nu voelde hij zelf wat hij mensen aangedaan had, hij was zelf het slachtoffer van zijn eigen geëtter! Je zou het zo kunnen zien: wat je in je hele leven geweigerd hebt: voelen hoe je met mensen omgaat, moet je ervaren in die laatste seconde, OMDAT JOU DAT, NET ZOALS BIJ JE SLACHTOFFERS, IN JE LIJF GEBAKKEN ZIT! Bij die laatste reis, van je voeten naar je hersens, herken je dus al je geëtter. En ook alle romantiek in de vorm van warmte, licht en lieve mensen die jou in je lijf gebakken zitten.

Ik denk dat in die laatste momenten de resterende energie naar dat laatste plekje bewustzijn in je hersens gaat. Dat betekent dat je inderdaad je geschiedenis opnieuw beleeft, want: alles zit je fractal in je lijf gebakken en als die totale geschiedenis zich uit dat lijf naar boven terugtrekt, is het duidelijk dat je dan je hele geschiedenis opnieuw beleeft. En die warmte is te verklaren: het laatste restje warmte wat je in je had, gaat ook naar dat plekje bewustzijn. Geliefden die jou op zouden wachten: idem.

Hiermee weten de kerken geen raad. Allemaal hebben ze rituelen om de ziel gerust te stellen... Gerust-stellen is: de ander aanpraten dat iets niet erg is of zal zijn, uit eigen onbekwaamheid en angst voor het ongewisse...

Bij de dood van mijn broer

Mijn broer is plotseling overleden. Ik was er danig door in de war. Niet omdat ik verdriet over het verlies had, maar omdat mijn leven voor een groot deel getekend, bepaald is geweest door pesterijen van vooral hem en ook mijn andere broer vroeger. En dat dit nooit uitgepraat is, laat staan dat hij mij als mèns heeft leren kennen. Dat dit hem dus nog in zijn geest zit en hij daar nu waarschijnlijk niets meer mee kan doen. Ook niet met de botte manier waarop hij allerlei pogingen van mij tot contact heeft afgewezen.

Ik had al zo'n tiental jaren geen contact met hem gehad, tenminste: niet mondeling. Schriftelijk heb ik het herhaalde malen geprobeerd, omdat ik als kritische vrouw wel wat te zeggen heb, ook aan hem, die alles beter wist. Hij echter vond dat kul en stuurde op het laatst mijn brieven ongeopend retour.

Ik wist wel ongeveer waar hij mee bezig was: hij heeft gedurende 30 jaar gestudeerd op oude en nieuwe filosofen, psychologen, medici, sociologen enz, van Plato tot Cicero, van Kant en Seneca tot Confucius, Tietjens en Wells. Hij noemde zich mind-specialist, hypnoloog, hypnodynamicus. In het algemeen gezegd: mind-kunde is een leer over de gezondmakende en de ziekmakende geestelijke/emotionele/lichamelijke beïnvloedingen van mensen. Als ik het goed begrepen heb.

Ik weet dat hij vandaaruit godsdienst onderuit haalde en geneeskunde, pedagogiek, psychologie enz. en ook milieuvervuiling enz.

Mijn broer zat in de bijstand en moest dus krabben om rond te komen. Het geld wat hij niet uitgaf aan telefoon, krant, hobby's tv, radio, vakanties, uitgaan, eten (hij leefde voornamelijk op erwtjes uit blik zei ik al), roken en drinken, besteedde hij aan boeken. En de boeken die hij niet kopen kon, ging hij bestuderen op de universiteit. Ook in het buitenland. Hij studeerde spaans om bepaalde boeken in die taal te kunnen lezen. Hij was zelfs bezig met turks...

Hij poogde al jaren zijn eigen boeken uitgegeven te krijgen, wat hem totnogtoe niet is gelukt. Deels omdat hij geen titel had als doctor of zo, deels omdat hij 'te kritisch' was. En kritisch-zijn kan nog steeds niet.

Met mijn zus had Jan, na een breuk van jaren, intussen weer een paar jaar zo ongeveer dagelijks contact. Zij regelde dan ook de crematie, mede omdat Jan in haar stad woonde.

Ze had een gebedsdienst georganiseerd, ondanks dat ik haar zei dat Jan dat niet wilde. Later, thuis, werd ik kwaad, omdat ik dit voor Jan niet wilde: iemand die anti-godsdienst is, kun je niet opzadelen met een gebedsdienst. Daarom belde ik mijn zus en zei dat ik tien minuten spreektijd wilde. Ik wou iets rechtzetten van wat ongetwijfeld aan katholieke onzin, die gruwelen in de oren van mijn broer zouden zijn geweest, over de mensen uitgestort ging worden.

En de pastor sprak inderdaad over het geijkte 'verlosser' en 'in het huis van de vader zijn veel woningen' en 'rust vinden' en zo. Doordat ik mij moest voorbereiden, werd ik gedwongen om na te denken over Jan en Jan-en-ik. Ik kwam er op die manier achter hoe je met doden moet omgaan. De geest van de dode is afhankelijk van wat de levenden met hun geschiedenis met hem of haar doen. Zo heb ik dit alvast uit zijn dood geleerd.

Hier volgt mijn praatje:

'Bij Jan.

Lieve Mensen,

Wat ik ga zeggen is voor sommigen nieuw, daarom ligt er straks een stapeltje fotocopieën voor ieder die het nog eens na wil lezen.

Wil Jans dood vruchtbaar zijn, dan zullen wij daarvoor moeten zorgen. Jan is ook niet ergens ver weg, maar vlak om ons heen, vooral rond degenen die veel geschiedenis met hem hebben gehad. Over na de dood is één ding zeker: de geest heeft geen lichaam meer om zich verder te ontwikkelen, want de geest wordt ontwikkeld door het hele lichaam en niet door de hersens alleen. Ik zal dat uitleggen. Bedenk hierbij: in de maatschappij en de religies moet de Waarheid met de mantel der liefde bedekt blijven, daarom heb je hier nooit of weinig over gehoord.

(Zie verder de hoofdstukken Waarheid, Geheugen, Macht, Middelpunt, Aanpraten. Ik herhaal hier niet mijn hele praatje.)

Iemand zei me dezer dagen: 'de mens wikt en god beschikt.' Maar zo is het niet: mensen horen minstens honderd of meer jaar te worden. Ze leven echter te verstandig en redeneren de signalen van het lichaam weg. Ze zijn doodsbang gemaakt voor zich-rot-voelen, voor verdriet, want dan ben je labiel, onevenwichtig, zwak; voor woede, angst, onzekerheid, teleurstelling enz. Ze onderdrukken hun Waarheidsbesef zozeer, voorgeprogrammeerd vanaf hun eerste kreet, dat ze ziek worden, bevattelijk voor allerlei infecties en veel te vroeg sterven. Wat heeft dat met Godin te maken?

Jan had al veel in de gaten van hoe mensen leven en moeten leven en hoe het anders kàn. Al was dat beperkt doordat hij het uit boeken haalde en doordat hij alleen door mannen geschreven boeken bestudeerde, die nooit iets aan vrouwen gevraagd hadden en zeker niet aan kritische = eerlijke vrouwen. Ook Jan heeft dat nooit gedaan: dingen aan kritische vrouwen gevraagd. Dat is jammer: kritische vrouwen hebben méér ontdekt over hoe het leven in elkaar zit en kàn zitten dan welke filosoof of psycholoog dan ook met zijn hersens heeft kunnen bedenken. En die vrouwen deden dat niet vanuit boeken, maar uit het leven van alledag, uit eigen ervaringen. Ervaring gaat namelijk boven wetenschap!

Jan hield zijn mond niet en misschien ben je wel eens geschrokken van iets wat hij zei. Of je werd misselijk, benauwd. Dat voelde je in je lichaam en achteraf kun je nagaan dat jouw lichaam eigenlijk de Waarheid boven wilde halen, maar dat heb je onderdrukt.

Ik ken geen enkele religie die dit aan mensen leert, hen daarin begeleid, terwijl juist dàt de mensen het besef geeft van de volle Waarheid en de volle Wijsheid... Terwijl dat àlles te maken heeft met wat Godin wèl is. Zie Joh. 14 vers 12.

Omdat religies dit niet weten en niet willen weten, hebben ze voor overledenen en nabestaanden niets te bieden dan bidden en rituelen. Maar dat is wat àl te gemakkelijk. In feite kan het anders. Wat wij met Jan hebben gehad, zit ons in het lijf gebakken en in de geest van Jan nú. Wat wij voor Jan kunnen doen, lijkt veel moeilijker dan bidden, maar het is gezonder voor onszelf, voor al wie ooit met hem te maken heeft gehad, en het maakt zijn dood veel vruchtbaarder dan zijn leven ooit heeft kunnen zijn.

Ik denk: Jan is nu afhankelijk van wie nog wel hun lichaam hebben. En of die mensen deze dingen willen verwerken, uitpraten, inzien: 'had hij gelijk of ik?' en ervan leren. En of die mensen op een andere manier met eigen lijf en leven en mensen om willen gaan. Dan kan zijn geest los komen van alle niet goed verwerkte geschiedenissen met al die

mensen. Als je achteraf Jan ergens over gelijk moest geven, doe dat dan nú!

Heb je dingen niet met hem uit kunnen praten, doe dat dan nu met een ander, want spreken is zilver en zwijgen is FOUT. Heb je dingen niet kunnen uitwerken met hem, verdiep je daar dan in: 'wat was waar en eerlijk, wat niet?' want zó gaat dat bij mensen die vèrder willen, die willen leren uit leven en dood. Voor jezelf is het een groeiproces: je leert om altijd te luisteren naar de Waarheidssignalen van je lichaam, maar je leert dat ook aan ieder waar je mee omgaat. Dan feliciteer je jezelf en anderen met àlle rotgevoelens, want die zijn het kostbaarste wat je kan overkomen.

Dit alles is Liefde! Helemaal tegengesteld aan wat religies menen over liefde te mogen zeggen. Liefhebben heeft duidelijk alles met jezelf te maken en niet met allerlei dwang en voorspiegelingen van opofferen, idealen en wegcijferen.

Ik heb deze dienst gebruikt om dingen recht te zetten en iedereen hier wat uitzicht te geven op nieuwe mogelijkheden. Ik heb omgegooid wat mensen klein en afhankelijk houdt. Zo kan ieder van ons iets doen met zijn of haar ervaringen met Jan.

En: wie kritisch leeft, krijgt wat hem of haar toekomt en op de tijd die goed voor hem of haar is. Daar mag je op rekenen, want zo werkt dat en niet anders. Je hebt maar één leven.

Ga in vrede, mede door al je onvredes òm te keren in je gewone alledaagse leven.'

Na de dienst kreeg ik veel reacties op dit stuk. Mijn nichtje stond me met grote ogen een poosje aan te staren en zei toen: 'jij doet mij groeien!' Mijn neef vond het grandioos en nieuw wat ik gezegd had. Zijn vrouw nam 5 foco's mee naar huis. Ik gaf haar toestemming om het verder te fotokopiëren voor haar groepen en het te bespreken. Ook de pastoor complimenteerde mij en zei dat mijn toespraak vol stond met dingen om over na te denken.

Tijdens de gebedsdienst kwam een ons onbekende man naar voren, die een vriend van Jan bleek te zijn. Wij wisten niet dat Jan vrienden had. Jan hield banden met andere mensen voor iedereen verborgen. Aan wat deze man zei merkte ik dat Jan veel voor hem, voor zijn groei als mens betekend had, dat Jan hem had bevrijd, hem op zijn eigen spoor had gezet. Hij had ook o.a. de uitgave bekostigd van 3 boekjes van Jan.

Die vriend kwam na de dienst meteen naar me toe. Voor hem was het een enorme schok: die plotselinge dood van Jan die hij uit de krant had vernomen. We vielen elkaar huilend om de hals, want door wat hij over Jan gezegd had, kreeg ik zo'n spijt dat ik Jan zo lang niet gezien en gesproken had... Die man sprak over een andere Jan dan ik gekend had. Hij kwam bij me zitten en eigenlijk hadden we toen geen tijd voor anderen die kwamen condoleren en later afscheid nemen. Hij wist niet eens dat ik bestònd... Wel wist hij van mijn zus en mijn andere broer, maar Jan had mijn bestaan gewoon uitgewist...

Het huisje waar Jan gewoond en gestudeerd had moest leeg. Twee wanden vol boeken moesten gesorteerd en ingepakt worden en later beoordeeld op bewaren of wegdoen. En als ze weg moesten: waar dan heen? En wat hij allemaal geschreven had was vijf grote dozen op elkaar gestapeld. Zo'n meter of twee ruim. Ook dat moest uitgeplozen worden.

Al spoedig voelde ik dat ik een portret van hem moest schilderen. dat deed ik naar een foto die ik van mijn zus had gekregen. Heel vreemd was dat tijdens het werken eraan, de oude pijn weg ging vallen. Steeds weer kwam in mij op: 'hij kan me nu geen kwaad meer doen...' Zo werkte het schilderen als een bevrijding van zeer oud zeer.

Intussen is mijn oudste broer in de VS ook overleden, aan kanker. Dat had niet gehoeven. Maar hij wilde zich niet door mij laten helpen/begeleiden. Het raakte mij niet in die zin dat ik er geen verdriet over had/heb. Wel blijkt bij de testen met de Ondevit-therapie dat mijn broers en vader me nog steeds in mijn lichaam dwars zitten. Telkens echter brokkelt er wat af en op den duur zal ik helemaal van hen bevrijd zijn. Dan zullen mijn longen ook anders reageren.

'Je moet in je jeugd heel zwaar beschadigd zijn door mannen,' zei Pieter. Dat weet ik dus maar al te goed.

Raad vragen

Het begint toe te nemen: de geesten van overledenen om raad vragen in allerlei situaties. Ik heb daar zo mijn vraagtekens bij. Je moet dan ook heel erg oppassen met geesten om raad te vragen! Allereerst heb je dat niet nodig, omdat je altijd ménsen krijgt die jou als méns verder kunnen helpen en tweedens: die geesten zijn zeer waarschijnlijk na hun dood blijven hangen in hun ontwikkeling en geven jou advies:

1. omdat ze daar zelf zo'n behoefte aan hebben, zoals ze dat bij hun leven ook deden;

2. vanuit hun beperktheid. Als geesten immers op het niveau blijven waarop ze waren op het moment van de dood, kunnen ze niet goed oordelen. Dan geldt voor hen hetzelfde als voor levenden die ettelijke planken voor de kop houden: ze ontlopen de waarheid en volgen alleen eigen beperkt inzicht. Ze geven jou dus hoogstwaarschijnlijk verkeerd advies. De geest van een volwassen méns zal nooit adviezen geven, omdat je mensen alleen mag helpen door hen te helpen bewust worden. Een geest kan heel goede antwoorden geven, dat is doodeng. Je denkt dan dat het goed is, maar in feite gebeurt het alleen maar om jou een lekker gevoel te geven en je afhankelijk te houden. Je wordt in de richting gestuurd die die geest voor jou uitstippelt. Een geest die adviezen geeft is van iemand die zijn/haar leven niet als volwassene afgesloten heeft.

Geesten zullen ook nooit jou laten zien hoe de dingen na de dood werkelijk in elkaar steken. Ze zijn alleen uit op het prettige, tot ze je in hun greep hebben. Ze laten niet zomaar los! Ook de Kwade Intelligentie laat niet zomaar los. Mensen die verslaafd zijn geweest aan drugs of geld of macht, weten ervan mee te praten. Ze horen stemmen ervan telkens als ze in een verleidelijke situatie komen, stemmen die hen proberen over te halen tot vorige verslavingen.

Je hebt geen raad van geesten nodig:

alles wat jij nodig hebt

en moet weten

in jouw leven,

kun je leren

via eigen lijf en leven.

En daar krijg je levende begeleid(st)ers voor. Als je ze maar wilt (h)erkennen en aanklampen. Het is een natuurwet dat je die mensen krijgt, het past in het systeem van de evolutie.

Er is voor iedere mens maar één weg: die via eigen lijf en leven.

Elke andere weg is slecht voor jou en voor iedereen waar jij mee in aanraking komt en waar je invloed op hebt of waar jij zorg voor hebt. Jc. was nog niet ver genoeg om te zeggen: 'jullie kunt alléén zèlf je eigen weg en waarheid en leven zijn. Dat heeft niets met mij te maken!' Daarom zei hij: 'ik ben de weg de waarheid en het leven,' Dat was hij alleen voor zichzelf!

Wees ook uiterst voorzichtig met geesten! Als er een jou gepakt heeft, ben je hem niet zomaar kwijt! Dat geldt ook voor de geest van Jc!

Reïncarnatie

Reïncarnatie: ik geloof er niet zo in. Er zitten in de opvattingen daarover teveel tegenstrijdigheden;

hoe kan een geest die vóór zijn/haar dood volwassen kon denken en voelen, voor zover dat hem/haar niet afgepakt was, hoe kan die als onwetend kind geboren worden? Als ik een baby zie, of een jong kind, dan is het me een raadsel dat zo'n kind al 1 of 30 keer meer geboren is geweest;

ik vind het onnatuurlijk dat je in het ene leven gestorven bent als een wijs of geleerd mens en dat je je er in het volgende leven niets van herinnert;

de laatst tijd blijkt dat psycho-therapeuten mensen 'herinneringen' kunnen suggereren. Bijvoorbeeld dat ze onder incest gebukt gaan, terwijl later blijkt dat er geen sprake van was. Het gebeurt zelfs op grote schaal begint Men te vermoeden! Ik vind het logisch dat het dan ook wel vaak zal gebeuren dat reïncarnatie eveneens door reïncarnatie-therapeuten gesuggereerd is uit 'herinneringen' uit een vorig leven;

mensen hebben vanaf de eerste kreet zoveel indrukken opgedaan, waarvan misschien wel 99% niet te controleren was, dat ze gemakkelijk veel extra levens kunnen creëren... En hoe vaak heb je zelf niet gedroomd over dingen als een beroemd schilder, balletdanseres zijn. Dat kun je je dan gemakkelijk herinneren als een vorig leven... Hoe vaak ben je niet bang geweest voor een vreselijke dood... En al die boeken die je gelezen hebt, al die tv=programma's...;

geesten kunnen mensen beïnvloeden. Geesten die mensen beïnvloeden over reïncarnatie kunnen mensen voor de gek houden, zoals dat over andere onderwerpen gedaan wordt door lagere geesten dan mensen. Ik zag een Zweedse, waarvan beweerd werd dat ze Anne Frank zou zijn geweest. In hoeverre heeft de geest van Anne Frank haar beïnvloed, zodat ze de weg naar het huis kon vinden en zich dingen kon herinneren? In zo'n geval zou ik willen proberen zo'n vrouw af te sluiten voor de invloeden van geesten en dan nagaan of ze nog trekken vertoont van AF;

het aantal mensen dat nú leeft, is veel groter dan alle gestorvenen totnutoe bij elkaar. Hoe kunnen de mensen die nu leven dan gereïncarneerd zijn? En zelfs heel vaak teruggekomen zijn?;

de ene stroming zegt dat mensen altijd als man òf als vrouw terugkomen, terwijl anderen zeggen dat ze in beide geslachten terug kunnen komen;

het geeft weer ontsnappingskansen, het is een nieuw ontsnappingssysteem: 'het komt door mijn vorige leven dat ik... Het is een nieuw uitstelsysteem: 'láter zal ik wel... in mijn volgende leven zal ik...'

het belangrijkste vind ik nog dit: de geest van de mens ontstond tegelijk met het lichaam, dus bij de conceptie…

Ik hou er geen rekening mee of ik ooit terug zal komen: ik wil nú eerlijk leven en alles leren wat ik te leren heb...;

Hel...

Denk je niet dat een zelfmoorder eeuwig spijt zal hebben dat hij/zij niet zèlf iets van het leven gemaakt heeft? Zou een zelfmoorder niet gevangen blijven zijn/haar gejammer over eenzaamheid, zinloosheid van het leven enz.?

Weet je wat een hel is? Als je na je dood ontdekt dat je góéde aandacht afgewezen hebt; dat je mensen uit je leven gebannen hebt waar je van alles van leren kon, ook de mensen waar je voortdurend tegenstand van kreeg; dat je aan anderen altijd verkeerde aandacht gegeven hebt; dat je van anderen verkeerde aandacht opgepikt hebt, je eigen hebt gemaakt; dat je mensen daardoor ziek gemaakt hebt en dus hun dood te vroeg veroorzaakt hebt; dat je mensen emotioneel, lichamelijk mishandeld hebt, vermoord... Dat er ten slotte geen weg terug is, dat je dit niet meer goed kunt maken...

Dat is veel erger dan treiterende duivels en een eeuwig brandend vuur. Maar de religies komt het goed uit dat ze dit verkeerde beeld kunnen hanteren over de hel: dan blijven de mensen bang en onwetend. En vooral: onbewust...

Ik zag mijn oudste broer, een vroom gelovige, enthousiast medewerker, onder andere als organist in zijn kerk, na zijn dood: ontredderd, in het donker.

Beloftes

 De religies beloven van alles voor brave gelovigen, zowel in dit leven als in het hiernamaals:

beloftes van 'geluk' en voorspoed, vooral als je maar goed bidt;

eeuwig geluk na de dood.

Maar je kunt pas eeuwig gelukkig zijn als je nog in je lichaam zit en begint met dat eeuwige geluk voor jezelf en vandaaruit voor anderen te bewerkstelligen. Want alles is eeuwigheid...

September '97 Diana

Diana stierf precies op het juiste moment en op de juiste manier: aangevallen door de roddelpers. Dat is een aanklacht tegen degene van de mensheid die

GENIET VAN

ANDERMANS, ANDERVROUWS

ELLENDE.

Niet alleen in de roddelpers, maar bijna iedereen, bijna altijd en overal.

Treiteren en martelen, verkrachten en moorden komen voort uit: genieten van andermans, andervrouws ellende. Zelfs: uit BEHOEFTE HEBBEN AAN andermans, andervrouws ellende.

Die behoefte is vanaf de conceptie ontstaan door de mensen emotioneel klein te houden, niet te waarderen, te onderdrukken enz.

Behoefte aan ellende van andere mensen veroorzaakt alleen nog maar méér behoefte aan ellende en zo krijg je die wantoestanden als roddelpers en massamoordenaars.

Die behoefte is een schreeuw naar vervulling en dat kan alleen door Liefde! Niet door genieten van de ellende van anderen.

Misschien schrijf ik nog eens een verhandeling over behoefte hebben aan ellende van anderen.

En wat maakte die dood van Diana los aan meevoelen, aan verdriet! Mensen die het huilen afgeleerd hadden, konden eindelijk de tranen de vrije loop laten! Mensen die niet huilen kunnen zijn doodarm! Dan is zo'n gelegenheid een zegen om tranen los te krijgen.

Alhoewel men erg tegen tranentrekkerijprogramma's is zeg ik:

allereerst gaat het hier over ECHTE emoties, over dingen die ECHT gebeur(d)en;

en verder kun je er een hoop van leren;

bovendien kun je ze gebruiken om te leren huilen;

en je af te vragen waarom je zo moet huilen. Wat zit er scheef in je eigen leven?

 Dat het Engelse koninklijk huis een flinke opdoffer heeft gehad is maar een klein radertje.

 Diana is zelf uiterst tevreden met haar dood...

***************************

allopathie: werkt met chemische vergiften. Mensen worden er zieker van, en hun persoonlijkheid verandert.

homeopathie: voor zeer veel ziektes en pijnen.

ondevit: je hoeft geen allergie te hebben enz.

hulpverlening: moest ontstaan doordat mensen ziek gemaakt worden.

natuurgeneeswijzen: hoog tijd voor waardering door de allopathie

zelfmoord: is altijd een grote vraag, want hoe zit dat na de dood? Blijft je geest dan niet hangen in de ellende waarom je zelfmoord gepleegd hebt? Wordt eerst maar eens goed kwaad!

geesten: daar moet je vanaf blijven en er niet naar luisteren

hemel: er is geen hemel

Catharina Mijling:, www.path-of-wisdom.com

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek