Iemand vond weer eens dat ik weer zo met 'moeten' bezig was. Ik had nl. gezegd dat uitpraten móét. Hij zei ook dat iedereen voor zichzelf moet weten, of iets uitgepraat moet worden, maar dat is niet zo, want wie iets niet uitpraat, beschadigt niet alleen zichzelf, maar ook andere mensen. Uitpraten móét dus.

Ik verwacht altijd van volwassen mensen dat ze de waarheid willen. Maar dat komt maar zeer zelden voor! Terwijl het bij volwassen mensen hoort, de volgende stap in de evolutie is en zeer gezond enz. Dat komt omdat ze bang zijn "zekerheden" te verliezen, of ruzie te krijgen (die krijgen ze dan niet, maar die maakt degene die de waarheid niet boven tafel wil hebben). En vooral: ze zijn als de dood(!) voor rotgevoelens, zoals woede, angst, teleurstelling, onzekerheid, afkeer, wroeging enz. Als ze geleerd zouden hebben juist die rotgevoelwens als hun beste vrienden te zien, zou de hele wereld er totaal anders uitzien.

Dingen die verkeerd gingen, die dus niet goed in je lijf zitten, moeten uitgepraat worden. Dat hoort bij volwassen mensen. Anders blijven ze verkeerd in je lijf en in je gehele nog komende leven zitten. Anders blijven ze verkeerd in je situaties zitten. Met alle gevolgen vandien voor anderen. De energieën van dingen die verkeerd zaten, moeten goed gebruikt worden

Vanwege het grote belang en het genezende aspect zou iedereen er behoefte aan moeten hebben om dingen uit te praten. Daar moeten kinderen al jong mee opgevoed worden. En je zult verbaasd staan hoe goed kinderen dingen al zien en durven voelen! Je moet het omkeren: ze kunnen al heel jong uitfiegelieren hoe dingen in elkaar zitten, wat ze voelen en wat dat betekent! Maar dat wordt hen systematisch afgeleerd/afgepakt.

Nog iets: vaak gaat het met dingen uitpraten niet zozeer om het onderwerp, maar om de mentaliteit erachter. Als je het waarom te pakken hebt, wordt het onderwerp vanzelf doorgelicht.

Bij Oprah ging het een keer over mannen en hun angst. Ze liet ook haar crew aan het woord. Er zit een man bij, de regisseur geloof ik, die zei dat hij vaak moest huilen bij de onderwerpen, maar dat hij dat niet durfde laten zien aan zijn collega's. Hele typerend voor de hele show van Oprah is: mensen durven aan te geven dat ze dingen ineens inzien! Al verder pratend bleek dat de vrouwelijke collega's wel eens wat minachtend zeiden als een man in de show begon te huilen: "Gòh, hij huilt, wat een watje!" Of zoiets. Die vrouwen zeiden ineens: "dat hij niet durft huilen komt door ons!"

Mensen, en vooral mannen zijn emotioneel zó zwaar beschadigd dat ze als het zo uitkomt op veilig spelen en niet verder durven. Dan valt er niet meer mee te praten. Het verschilt per persoon wanneer dat punt bereikt is in een discussie, maar ook per situatie. Mannen hebben het enorme nadeel dat ze maatschappelijk en religieus en cultureel in het voordeel zijn en dus daarom altijd op veilig kunnen spelen.

Als je tòch verder wil praten en dingen opengooien, kan het misschien (levens)gevaarlijk worden: uitlachen, schelden, (dreigen met) scheiding, (dreigen met) mishandeling, moord. Niet meer mee te praten...

Is degene waar niet mee te praten valt, beter bespraakt en handiger in dingen omdraaien en argumenteren, dan ga je je al gauw in de hoek gedreven voelen en later: schuldig. Vrouwen die kritisch gaan leven, kennen dit maar al te goed. Vooral als je dingen in het begin van je bewustwording nog niet zo goed op een rijtje hebt, ben je nog gauw platgepraat. Zie Individualisering. Dit patroon komt niet alleen voor bij (echt-)paren, maar ook in allerlei ander situaties: tussen buren, familieleden, in sport- en hobby-clubs, in geloofsrichtingen, in werksituaties, in politieke partijen, in interviews, in publikaties, in regeringsoverleggen.

NIET MEE TE PRATEN is een lichamelijk voelbare ziekte, een afwijking en kan verminkende tot dodelijke gevolgen hebben.

NIET MEE TE PRATEN veroorzaakt oorlogen, volksverhuizingen en noodzaak tot vluchtelingenhulp.

NIET MEE TE PRATEN betekent kanker, parkinson, reuma, cara, hartinfarct, de lijst HME-kwalen, koude voeten, drankprobleem, nierstenen, chronische verstopping, maagzweren, galstenen.

NIET MEE TE PRATEN veroorzaakt kinderleed, omdat kinderen de dupe zijn van echtscheidingen, van oorlogen, van volksverhuizingen.

Mensen waar niet meer mee te praten valt, mag je gerust uit je leven bannen. Voel je waardevol, tè waardevol om te moeten buigen en de minste te moeten zijn... Ben je met zo iemand getrouwd, dan kun je je huwelijk als beëindigd beschouwen. Er is trouwens geen sprake van een huwelijk: als er niet gepraat kan worden is de relatie mislukt. En ook familiebanden gelden niet...

Haat is: iets of iemand van je weg willen stoten, kwaad toewensen, kwaad toebrengen, dood willen hebben: graden van haat. Men heeft het nogal eens over een haat-liefde-verhouding. Maar

Dan kan er geen sprake zijn van Liefde.

Hoe erger je je best doet om dingen die je doet prettig te vinden, terwijl je ervan baalt; hoe meer je je best doet om zorg voor anderen te hebben; hoe groter je inzet is voor je idealen, des te erger ga je haten. Hoe meer je je best doet om van mensen te 'houden', des te erger ga je ze haten. Vooral als er niets voor terugkomt en jij daarbovenop dàt gaat idealiseren, alsof dat liefhebben-om-niet, onbaatzuchtig, altruïstisch, christelijk en zo zou zijn. Je dwingt je lijf tot dat soort liefhebben en die idealen. En dat kun je heel goed voelen. Dat groeit uit tot haten, want jou lichaam gaat op den duur toch zijn tol eisen.

En omgekeerd: ook alle mensen die jij afhankelijk maakt van jou gaan jou haten. Zo zitten lieve HME's rondom met vijanden te kijken, al hebben ze dat totaal niet in de gaten: jouw gezinsleden zijn, hoe liever jij bent, des te afhankelijker van jou en dat brengt haat mee. Dat wordt goed duidelijk zo gauw jij het verder begint te vertikken om lief te zijn. Dit was een grote verbijstering voor VOS-vrouwen als ze thuis begonnen dingen niet meer te pikken en levensruimte voor haarzelf gingen opeisen.

Het is normaal dat je de balen hebt van mensen die jou gebruiken en in de kou laten staan en waarvoor jij je uit de naad werkt en altijd klaarstaat voor alle problemen. Dat balen heb je niet zomaar. En het is noodzakelijk dat jij allereerst die woede, verwarring en haat gaat durven voelen.

Je hebt er recht op dat alles te beseffen. Als je al je rotgevoelens gaat erkennen, kun je gaan onderzoeken waar ze vandaan komen en beginnen anders om te gaan met de gevolgen van dit alles. Bovendien, eveneens belangrijk!: anderen hebben er ook recht op te weten wat er fout is gegaan, waar jij ziek door bent geworden. Dat hebben ze hard nódig. Het zit hen immers net zo goed in het lijf gebakken! Opdat ook zij andersom met jou en jullie gezamenlijke situatie om kunnen gaan.