Ik heb veel moeite gehad met de plaatsing van deze hoofdstukken: ze zouden eigenlijk, als derde inzicht, achteraan in het boek (Het Pad der Wijsheid) moeten. En het zou aanpraterij kunnen lijken en dan zou je me moeten geloven.

Het is tegennatuurlijk om dingen die over je eigen lijf en leven gaan te moeten geloven. Maar omdat je dit allemaal onmiddellijk herkennen en controleren kunt in je eigen Gevoel en je leven, en omdat de lijnen ervan door het hele boek heenlopen, hetgeen een kenmerk is van een inzicht, heb ik ze toch maar vooraan geplaatst. Bovendien kun je de energieën ervan nodig hebben.

Je kunt niet afgaan op religies met wat die zeggen over God, Allah, Het Zijnde, Kosmos of hoe je het noemen wilt. Wat ze weten hebben religies door meditatie, vasten, yoga enz. dus door middel van verkrachting van de kosmos verkregen. Wat ze weten is dus niet gegroeid vanuit het menszijn van de schriftgeleerden, goeroes, profeten enz. Die hebben dit niet ontdekt uit andersom omgaan met hun energieën: uit hun mogelijkheden en onmogelijkheden. En dat terwijl we het van de religies moeten hebben, want die zeggen dat ze het weten.

Daardoor, omdat de religies ons geen van allen de weg konden helpen vinden, hebben we nooit geleerd om alles in groter verband te zien.

Ook zet ik het hier, omdat je dan bij de volgende delen over het tweede inzicht kunt voelen hoe je niet alleen bestreden wordt in het eerste inzicht, maar ook, dus ook in het derde.

Ik wil er dit over zeggen: de mens is sinds de Big Bang en ver, vér daarvoor maar een tussenvorm, een schakeltje. Tenminste: dat zou de mens moeten zijn: een tussenschakel, want leven wil vérder en blijven groeien en nieuwe wegen gaan. Elk jong dier laat die wil tot groeien en verdergaan zien. Vraag het aan mensen die weten mee te spelen, mee te doen met hun huisdier: ze kunnen uren vertellen over de zich ontwikkelende slimheid. Zelfs ik kan dat over onze in huis losloopkonijntjes.

Kijk naar baby's: ze zijn haast fanatiek in groeien en ontdekken. Maar mensen van boven de 20 groeien bijna nooit verder als méns. Wel verstandelijk en zo, maar emotioneel/lichamelijk zijn ze blijven steken in lager dan de peuterjaren. Hele landen worden geregeerd door zulke kleintjes. In feite de hele wereldbol. Macht-handhaving is altijd ontwikkeling van die macht: verslaving.

Wij zijn geen tussenschakel, maar een eindproduct! dat komt: er is geen ontwikkeling na ons, DOOR ons! Dat wij nog steeds een eindproduct zijn, is onze eigen schuld: we zijn aan de kant van de vernielingen blijven hangen. Dat kun je dagin daguit om je heen zien:

Het onderdrukken van de signalen die hieruit voortkomen zijn vernielingen. Je kunt het zien aan de puinhopen die anderen in jouw leven aangericht hebben en nóg aanrichten. En aan de puinhopen die jij aanricht bij anderen.

De mens is in Het Grote Gebeuren miljoenen jaren lang géén tussenschakeltje geweest, door met geweld te zorgen dat niemand de volgende stap in de evolutie zette, de volgende stap die je zet via de rotgevoelens, via de wet van de spanningen. Ons is afgepakt: het natuurlijke WETEN van: bij de natuurwet hoort dat je goed omgaat met jezelf en met jouw energie en anderen en met (de gevolgen van) de brokken die je maakt(e)

Schitterend en boeiend zijn series, die proberen een groter verband te laten zien: de evolutie vanaf de Big Bang, van eencellige wezens, via apen tot mensen. Als zomaar eventjes, in een paar afleveringen. En dat klopt ook, want een paar miljoen jaren in het heelal zijn niet veel meer dan een paar uurtjes tv. Zulke programma's moet de mensen bewust maken van hun voorgeschiedenis en ontwikkeling, maar dat is een zeer beperkte visie. Zulke programma's kijken dan ook niet verder. En als ze wel verder kijken, dan is het toekomstmuziek over vooral techniek en gezondheidswetenschappen.

Wat opvalt in deze series is:

In feite (en het doet me steeds weer zeer om zo'n conclusie te moeten trekken, als ik naar zo'n prachtige serie kijk), zie je er doorheen hoe de wereld, hoe de mensheid juist aftakelt. Al opbouwende grondig aftakelt. Ten gevolge van de óverontwikkeling van deze dingen.

Nieuwe technieken of nieuwe wetenschappen zijn niet nieuwe stappen in de evolutie. Dat wordt wel altijd zo bekeken, maar het is een valkuil. Nieuwe techniek en wetenschap zijn nieuwe stappen in die techniek enz. Zo zijn computers ook geen nieuwe stap in de evolutie, maar in de techniek. Voor zolang als die bestaan in verband met de ompoling van de aarde.

De volgende stap in de evolutie moet komen van het menszijn. Want: een mens moet altijd kiezen voor een stap vérder, getrouwd of niet. Zo leef ik, maar velen niet. Het is òf een stap verder, òf een stap terug, stilstand bestaat niet.

Derde inzicht: noem dat inzicht: de Evolutie, Natuur, Volgende Dimensie, Het Grote Gebeuren, God(in) of wat dan ook. Het woord: 'hogere' dimensie wijs ik af, want dat komt uit de maatschappelijke, religieuze en culturele structuren, zoals 'groter, mooier, beter, sterker...' Daar is geen plaats voor zwakte, lelijkheid, domheid, kleinzijn, falen, terwijl je als mens het daar juist van moet hebben!

Ik noem die evolutie graag Het Grote Gebeuren, omdat het geen statisch iets is, iets wat af is, maar iets wat gebeurt en wat zich ontwikkelt. Het ís een volgende dimensie en heeft niets hogers in zich, maar is gewoon de volgende stap in de evolutie, iets alledaags, (her)kenbaar en haalbaar voor iedereen.

Er gebeurt namelijk veel meer dan we geleerd hebben.

Bij Het Grote Gebeuren hoort namelijk ook:

Kort gezegd: zodra je begint kritisch te leven, is het ineens of er een hemel opengaat. Dan werken al die dingen, die natuurwetten steeds sterker in jouw voordeel

Er is echter slechts één piepklein stapje nodig om de volgende stap in de evolutie te zetten. Je hoeft alleen maar te beslissen dat je dit allemaal wilt gaan zien in alledaagse situaties met alledaagse personen. Vooral met die personen waar je emotioneel, financieel, moreel, sexueel, of via de kudde van je sportclub, je politieke partij of je geloofsgemeenschap enz. afhankelijk van bent.

Dat dit piepkleine stapje een reuzenstap is blijkt uit: het is een schier onoverkomelijk ravijn, een haast ondraaglijke last. Dat komt niet door jou, maar door de politiek die jou je zelfbeslissingsrecht afpakte vanaf je eerste kreet.

Als je dit gaat in-zien, zit je vanzelf (álles hoort vanzelf te gaan!) op de weg van totaal-leven.

Dat werkt allemaal veel groter en verder door: zo kun je de (mannen-)regering van een land waar het slecht gaat (economie, klimaat, bestuur, misdaad) vragen: 'wat doen jullie met vrouwen? Wat doen jullie met kritische mensen, met kritische vrouwen? Hoe voeden jullie jongetjes op?'

Ik noem het totale leven, zowel van iedere mens afzonderlijk, als van de gehele mensheid in samenhang met alles in het Heel-Al: Het Grote Gebeuren. Omdat het een gebeuren ís, niet een evenwicht, niet een harmonie, waar velen zo graag naar streven en er de mond van vol hebben, maar een beweging, een proces, een groeiproces, zowel van jouzelf als van dat Grote Gebeuren, die God/godin. Een groeiproces vol natuurwetten, een groeiproces dat uitsluitend volgens die natuurwetten kan geschieden.

Bijvoorbeeld: als ik mijn mond hou om geen ruzie te krijgen, of om iemand te sparen of om iemand niet te verliezen, dan wil de natuurwet dat ik accepteer dat ik bang was, dat ik inzie dat die angst een geschiedenis heeft en dat ik de fout alsnog recht zet, dat ik in ieder geval goed met de gevolgen ervan omga als het niet meer rechtgezet kan worden. Het gebeurt mij nog vaak hoor! Ik kan alles wel mooi weten, maar ik moet nog heel veel leren. Gelukkig ben ik nog een trut, anders was er niets meer te leren.

Voor mensen geldt per moment: óf groei, óf de kant van de vernietiging op. Dat geldt voor iedere mens afzonderlijk en vandaaruit voor de gehele mensheid en álles eromheen: zó'n enorme invloed heeft de mens. Een tussenweg, een compromis bestaat er niet.

En omdat wij leven in de gehele kosmos, helpen wij die per moment óf verder in ontwikkeling, óf de vernietiging in: natuurwet 3, 4, 5 en 6. Want omdat iedere mens op zich fractaal die kosmos is, bestuurt iedere mens mee die kosmos. Fractal: iedere mens op zich verschilt van de anderen, maar is toch de gehele kosmos, wijst en stuurt óf de goede kant op, óf de verkeerde. Een alledaags proces met alledaagse kleine en grote keuzes en beslissingen. Maar wat is klein? Je kunt de gevolgen van dat kleine niet overzien: vlindereffect.

Als je bewust gaat leven, zul je die evolutie, dat Grote Gebeuren VANZELF leren kennen en ervaren als iets van jouzelf, bestaande uit natuurwetten

Vanaf de Big Bang had er geen enkel schakeltje totnutoe moeten ontbreken, zelfs het allerkleinste niet, of je had dit boek niet zitten lezen. Ga maar na. Interessant. Spannend! Adembenemend!

Je zit ook niet zomaar toeval-lig dit boek te lezen. Ga maar na welke dingen er gebeurden vóór je dit boek leerde kennen. Toeval bestaat niet, tenminste: niet willekeurig, want alles wat willekeur lijkt is bedoeld voor jou, is goed voor jou, is geregeld door die Goede Intelligentie waar jij zelf aan meewerkt.

Hier zit ik weer met dat arme-taalprobleem: toeval in de vorm van 'alles gebeurt lukraak' bestaat niet. Maar als je gaat kijken naar het woord zelf: het valt je toe, dan bestaat het wel degelijk en is zelfs een natuurwet. Ik bedoel voortaan dat echte toeval. Wil je dat goed tot je door laten dringen, anders ga je dingen misverstaan.

Als je achterom kijkt naar een moment waarop je je afvroeg: 'waarom moest MIJ dat overkomen?', dan kun je zien dat je er veel uit geleerd hebt of er veel uit had kunnen leren. Dat wil zeggen: als je eerlijk met die gebeurtenis omgegaan bent, ben je er wijzer door geworden. Als je er niet goed mee omging, werd je er naar van en werden de knopen waarin je verwikkeld zat steeds ingewikkelder. Hoe meer je die toevalligheden herkent als horend bij jou en jou iets lerend, hoe helderder je leven voor je wordt.

Dat toeval heb je zelf 'over je afgeroepen', heb je zelf veroorzaakt. Je moet het zo zien: kindjes van de eerste klas herkennen andere dingen, minder ingewikkeld dan meiden en jongens van het vijfde gymnasium. Zo moet je ook de ontwikkeling van de mensen zien: een soort lagen van energieën. Hoe langer en hoe eerlijker je leeft, des te verder kom je met gelijkgestemden in een energieënlaag. Dat is een intelligentie, een Goede Intelligentie waarin van alles geregeld wordt in het belang van de evolutie van jou en van de gehele mensheid. Zo krijg je signalen via o.a. toevalligheden.

Als je vaak bent gaan zien dat je toevalligheden krijgt in jouw belang en om jou te helpen met je weg, je mogelijkheden en onmogelijkheden, dan ga je zelfs rekenen op die toevalligheden.

Na elke stap in jouw evolutie krijg je nieuwe mensen waar je weer stappen verder mee kunt zetten. Mensen waar je eerst mee op-trok, vallen weg, omdat die niet verder willen. Dat is mij zo vaak gebeurd! Dan had ik een vriend gevonden die mij met veel Liefde en kritiek een heel eind verder hielp en waar ik een nauwe band van elkaar verstaan zonder woorden en een warmte tussen beiden en dan ging ik nog een stap verder dan die vriend en dan was het uit met de vriendschap. Over sommige van hen heb ik nog verdriet. Het waren echter wel altijd mannen, waarvan enkele 'geestelijken'. Met de vrouwen waarmee ik verder kon heb ik een warme vriendschap gehouden: vrouwen durven meer aan!

Grijp altijd diegene bij de lurven waar je wat van leren kan, ook al ben je bang voor hem/haar of vind je hem of haar onsympathiek, heerszuchtig of een doordrammer. Ook al is het een man en jij bent een getrouwde vrouw: leren uit het leven, met hulp van anderen gaat vóór jouw getrouwd-zijn. En altijd mag/móét je de hulp accepteren van iemand buiten je huwelijk als je dat nodig hebt. Kan dat niet, omdat je man dat niet goed vindt, dat moet je je ernstig af gaan vragen wat 'trouw' betekent.

En luister niet naar iemand die adviezen geeft, maar naar iemand die er van uitgaat dat hij/zij het ook niet allemaal weet, geen pasklare oplossing heeft. Zo iemand staat namelijk open naar nieuwe inzichten. Ik heb het zelf zo dikwijls ervaren: dan zag ik het helemaal niet meer zitten en dan ontdekte ik, sámen met die ander dat er voor een bepaald probleem geen oplossing denkbaar was, maar dat er iets heel anders kon gaan gebeuren. Al pratend, vanuit beider gevoel, kom je achter ándere mogelijkheden, andere inzichten die jou nieuwe, bij jou passende wegen geven. Die openingen naar de toekomst waren er niet geweest als ik of die ander de bek had lopen houden:

Blijf niet hangen bij iemand waarbij je uitgeleerd bent en die zelf niet verder wil leren. Want pas als je weggaat bij zo iemand komt er een andere help(st)er gegarandeerd in je leven, dat is een natuurwet. Mijn ervaring is: laat maar gaan. Telkens weer 'verloor' ik degene met wie ik ettelijke stappen verder had gezet: zo iemand bleef dan achter.

Blijf je je, vanwege die warmte toch vastklampen aan zo'n tussenpersoon, dan krijg je niet iemand anders, althans: je houdt je ogen ervoor dicht! Het is zelfs zo dat, als je te lang bij iemand blijft, ondanks dat je niets meer leert, de kans steeds groter wordt dat je geen ander krijgt. Je loopt je dan toch aan te passen en je mond te houden. Daarmee houd je deuren gesloten. Daar beslis je telkenmale zelf over.

Bedenk: je bent nooit verplicht om bij iemand te blijven hangen, zelfs al ben je met hem/haar getrouwd. Als je uitgeleerd bent en je hebt geen kinderen meer die van jou afhankelijk zijn, mag je weg. En dat hoeft niet te betekenen: scheiden, maar dat betekent ALTIJD: je eigen leven gaan leiden, zonder rekening te houden met die ander op terreinen waarop die jou tegenstand biedt, omdat hij/zij zelf niets wil leren.

Maar ook, wat minder leuk is, maar je bent zo belangrijk dat je die kans krijgt: je krijgt mensen bij wie je dingen leren kunt en/of af kunt leven die je bij een ander verknald hebt. Als je bijvoorbeeld je huwelijk verknald hebt, kom je iemand tegen waarbij je die verknallingen opnieuw kunt beleven en er nu beter mee om kunt leren gaan. Dat hoeft niet per se een levenspartner te zijn, het kan ook een nieuwe collega zijn, of iemand die een tijdje bij je woont, of iemand op je hobbyclub. Het geeft enorme spanningen, maar daardoor kun je de in jou opgestapelde energieën omzetten, waardoor Wijsheid en Waarheid kunnen groeien. En jouw inzichten in allerlei situaties zullen zich verhelderen. Bovendien maak je dan iets goed aan de gehele mensheid.

Ik zeg: zolang je biologisch in elkaar zit, kun je nog veranderen, krijg je nieuwe kansen.

Behalve dat je steeds nieuwe kansen krijgt en mensen om je te helpen, hou je zelf dagelijks óf de deur open, óf je gooit deuren dicht. Ik bedoel: als jij in een situatie zit waarin je van alles pikt, waarin je je bek houdt, voortdurend op je tenen loopt en nog vriendelijk blijft ook, dan gooi je per keer van bekhouden deuren dicht, je sluit mogelijkheden uit, je schrijft kansen af en mensen die jou helpen kunnen laat jij vallen.

Jouw lichaam staat naar die dingen en wordt zieker. Die ziektes helpen jou door hun opgestapelde energieën en hun innerlijke kracht en je groeiende angst, telkens volgende deuren dicht te gooien, blind te zijn voor andere mogelijkheden, met mensen te breken die jou dingen kunnen leren, die jou bewust kunnen maken van je eigenheid, van jouw doel in jouw leven.

Ga je je bek opentrekken en dingen niet langer meer pikken, dan gooi je deuren open, er gebeuren nieuwe dingen en problemen leer je anders zien en oplossen.

 Kies ook steeds voor een stap vérder:

Bijvoorbeeld: mijn man werd geacht te solliciteren naar de functie van kamerchef en dat deed hij ook. Hij redeneerde in die dagen zichzelf suf over ja of nee solliciteren. Zijn stem zat veel hoger dan normaal. En dan klopt er al iets niet. Ik kon hem echter niet bepraten tot niet-solliciteren. Pas toen een collega de functie kreeg had hij door dat het werk waar hij in zat: het coördineren en begeleiden bij bouwprojecten, veel meer bij hem paste dan al dat gedoe met vergaderingen en zo; dat hij zich had lopen opfokken en aanpassen aan de wensen van anderen (vandaar die te hoge stem!). Dat hij de functie niet kreeg was een stap vooruit voor hem! Kijk maar eens naar je eigen leven: wanneer deed je een stap vooruit, terwijl het voor je menszijn een stap terug was?

Veel feministes die in de regering komen worden meer en meer antifeministisch. Hoe hoger hoe erger. Ze blijven steken in een armzalig soortje emancipatie;

Zo worden spanningen, een rottige relatie, pijn, ziektes, verdriet, wanhoop, uitzichtloosheid, zelfs ongelukken!, in plaats van jou verder de put in te draaien, juist openingen naar de toekomst, bronnen van nieuw leven. Zo gebruik jij je tijd goed en zul je je tijdloosheid, je eeuwigheidswaarde nog tijdens je biologische leven ervaren, be-leven, ZIJN.

De enig goede weg voor iedereen is die van kritisch omgaan met eigen energie, eigen Gevoel in lijf en leven, die van loslaten, willen loslaten, hetgeen ook bij kritisch leven hoort. Niet meer en niet minder.

Het gaat er om:

Uiteindelijk zullen deze krachten de wereld moeten redden.

Als dit Waar is, en dat is het, is het des te triester dat zulke enorme mogelijkheden, mogelijkheden die we nog niet eens kennen! al zo ontzettend lang bestreden zijn. Dat zo ontzettend lang de evolutie gestopt, tegengewerkt is. Een dikke schil van schuld en geweld en jammerklachten hangt rond de aarde.

De verhoudingen tussen de drie Inzichten maken al veel duidelijk:

1. vrouwen mogen, móéten alleen voelen in verband met haar mogelijkheden tot het moederschap, maar ze mogen alleen voor anderen voelen, niet voor haarzelf;

2. mannen mogen alleen voelen in religie, kunst en sport. Vandaar dat religie, kunst en sport alle kenmerken van de macho-structuren hebben, wat weer van het tweede Inzicht is;

3. voor de rest mogen mannen alleen voor mensvijandige dingen voelen, maar bijna alle kunst is ook mensvijandig, dus mogen mannen niets menselijks voelen. Daar kom ik allemaal nog op terug, hetzij in dit boek, hetzij in een volgend. Je kan een heel bibliotheekje van me verwachten!;

Kleine stukjes uit het derde Inzicht zijn gestolen uit Het Grote Gebeuren, Godin, Heel-Al, met behulp van extreme meditatie, extreem vasten, rituelen. En het uitleggen van geschriften van profeten en messiassen die misschien wel iets be-leefd hadden van Het Grote Gebeuren, of die dat zelf gestolen hadden via onder andere meditatie en vasten. En zo werden die stukjes dwingend aangepraat, opgedrongen aan de mensen, vaak door middel van oorlogen en ander lichamelijk geweld en dat werd dan god-s-dienst genoemd. De godsdiensten beginnen aan de verkeerde kant. Nooit bij de mens zelf en wat die voelt en ervaart;

Je zult merken dat, net als in het gewone leven, alles samenvalt en dat alle lijnen door het hele boek heenlopen: dat is een kenmerk van de Waarheid/wijsheid/werkelijkheid/enz. Dat is fractal: de hoofdlijnen bevatten de andere lijnen. Het was mij niet mogelijk om de strakke verdeling in eerste, tweede en derde Inzicht aan te houden. Maar niemand zal mij dat euvel duiden denk ik.

Aan het eind van het boek zullen deze hoofdstukken aan iedereen glashelder zijn.