Inhoud: Kiezen. Oordelen. Beslissen. Achterom kijken. Keuzes maken. Verleden-heden. Genen. Toe-komst. Transplantatie. Spanningen 2. Zelfbeheersing. Bekhouden

Het erge is nu

dat we alles kiezen en

En eigenlijk kun je dat dagin daguit voelen. Hoe verstandiger we zijn, des te meer gaan we door in hetzelfde patroon en dikken de lichamelijke en geestelijke afwijkingen met elke verkeerde beslissing aan...

Maar in werkelijkheid beslis je ALTIJD ALLES met het hele lichaam, of je wilt of niet. In feite worden jouw daden, denken, voelen en handelen gestuurd door de veelal verkeerde werking van je lichaam. Hoe meer aangepast aan je maatschappelijke, religieuze en culturele situaties, hoe meer verkeerd jouw lichaam reageert. Nadat allerlei angsten in je lichaam naar boven zijn gekomen toen iemand jou iets zei wat je 'kwetste', besliste je: op veilig spelen!.. sussen... principes vasthouden... niet tot je door laten dringen!... We zijn daar allemaal zo keihard in getraind dat het pijn en moeite kost om eerlijk te gaan leven.

Maar:

1. een mens die opgelapt wordt, gereanimeerd, na een of andere aanval op zijn/haar leven, kan geheel of gedeeltelijk genezen worden van de ziektes die het gevolg zijn van verkeerd omgaan met de waarheid, die het gevolg zijn van verkeerd omgaan met je energieën en dus met je hele lichaam: met het verstand en alles onder de haarlijn;

2. een mens kan bovendien leren uit spanningen.

Ik zeg:

de geest wordt gevormd en misvormd door het hele lichaam van de mens.

De werking van de geest, de beslissingen die je neemt, de keuzes die je maakt, gaan altijd via de werking van het hele lichaam.

Ik zeg:

het hele lichaam is noodzakelijk voor de volgende stap in de evolutie.

Is noodzakelijk voor de groei en de ontwikkeling van de geest, de ziel. De geesten van overledenen zijn jaloers op ons: wij hebben ons lichaam nog. Zij kunnen niet verder... Waarschijnlijk...

Iedereen lijdt aan de waarheid die als stenen, ontstekingen, verkrampingen, ophopingen in ons lichaam opgeslagen ligt. Altijd klaar om opgeroepen te worden. Aan de andere kant voelt iedereen zich beurtelings uitgehold, opgeslokt, leeggezogen, uitgeput, terneergeslagen... Je hebt steenkoude plekken, zoals je voeten en je rug, omdat je de waarheid niet naar je toe kreeg, omdat er niet eerlijk met je omgegaan is. De waarheid zit je dwars, doet je pijn, maakt je koortsig. De een lijdt meer, de ander minder. Dat heeft in zeer veel gevallen alles te maken met hoeveel kans je krijgt en neemt om eerlijk te leven.

Zo is de waarheid tot leugen geworden en kan door de verstening en verkramping, door verslavingen en banden moeilijk tot LEVEN komen. Hoe erger de verstening of verkramping, hoe moeilijker de waarheid tot LEVEN te brengen is, want de leugen, de kwade intelligentie betekent dood. Bewust en kritisch gaan leven betekent Leven, en wel: eeuwig Leven.

Zoals jouw lichaam staat, zoals het verleden jou in het lijf gebakken zit, zo neem je beslissingen. Je beslist niet alleen vanuit je verstand, zoals Men blijft zeggen, maar vanuit je misvormde lichaam. Je neemt niet je beslissingen volgens je genen, zoals zou moeten en dus ook niet volgens je mogelijkheden en onmogelijkheden van dat moment zoals zou moeten, maar vanuit al je verslavingen je banden.

We beslissen alles vanuit ons hele lichaam, onze overwerkte en verwarde hersens, vanuit onze ziektes. Een parkinsonpatiënt kan niet met deuren smijten, de boel de boel laten, in een trainingspak boodschappen doen en met een ragebolkapsel rondlopen. Een tennisarm-persoon kan niet met de ellebogen werken en thuis en/of op het werk met de vuist op tafel slaan: 'IK BEN ER OOK NOG!' Iemand met koude voeten kan niet lekker onderuitgezakt een boek gaan zitten lezen, terwijl de afwas of het verslag nog gedaan moet worden. Iemand die gedurende jaren een hartinfarct aan het opbouwen is, kan niet 'barst!' zeggen tegen zijn baas. Iemand die hoge bloeddruk opbouwt, kan niet uit zijn vel springen. Iemand die aan chronische verstopping lijdt, kan niet zeggen: 'zoeken jullie het zelf maar uit. Ik heb er verder schijt aan!'

Maar mensen hebben totaal niet in de gaten dat ze alles met het hele lichaam beslissen. Dat wordt hen zorgvuldig nergens geleerd. Ook, vooral niet in de religies. Je blijft keurig overal met de kop bij, binnen de vele boekjes van maatschappij, religies en culturen. Jouw lichaam zorgt voor angst voor de consequenties als je je boekje te buiten gaat, als je dingen ànders wilt beslissen. Dat geeft je ook valse gevoelens van zekerheid, veiligheid en op den duur zelfs: schijn-wijsheid en trots dat je alles toch maar keurig voor elkaar hebt.

Omdat een mens zich prettig wil voelen, wat Men dan gelukkig-zijn noemt, kiezen we altijd dat wat ons het meest gelukkig-makend lijkt. Zelfs degenen die het van treiteren, schelden, mishandelen, vechten, beroven, moorden, verkrachten en oorlogvoeren moeten hebben. Vanaf mishandelen is dat bijna uitsluitend een mannen-, jongens-zaak. Ook zij doen dat om zich lekker te voelen. Het lijkt alsof ik zulk gedrag vergoelijk, maar dat is niet zo. Ik geef alleen aan waarom mensen en vooral mannen dergelijke dingen kiezen. Het kiezen voor en bezig zijn met mensvijandige dingen werkt verslavend. Dat betreft zowel sport en kunst als moederen en iemand ontzien, als moorden en oorlogvoeren... Je hebt dan steeds ergere dingen nodig om op te kicken...

Waarom schrijf ik dit eigenlijk? Omdat veel goed-willende mensen zo voorgeprogrammeerd en gefrustreerd als ze zijn, vaak op hun keuze terugkomen: 'ik had toen zó... had ik maar zus... dan was alles beter gegaan... zat ik nu niet met die wroeging...' Je koos toen zo, omdat je toen dacht dat het goed was. Dat je nu anders zou kiezen komt, omdat je dingen nu beter kan zien en in allerlei dingen meer ervaring hebt. En: toen kon je óók geen seconde vooruitzien. En nu kun je alleen maar achterom kijken.

Achterom kijken is ook iets wat niet mag van Men. Maar achterom kijken is zeer belangrijk om je belevenissen te kunnen beoordelen en er lering uit te trekken; om je gevoel te zuiveren; om beter met de gevolgen van eerdere keuzes te kunnen omgaan; en om steeds beter te kunnen kiezen. Hoed je voor mensen die het verleden willen laten rusten, die geen oude koeien uit de sloot willen/durven halen, die 'positief' willen denken. Zij horen bij degenen die mensen hun verleden en hun rotgevoelens willen afpakken, opdat die er niets uit leren kunnen en zelfs: ze veroordelen hen omdat het slechte, 'negatieve' dingen zouden zijn. Het is niet zómaar dat het vooral de door mannen ontwikkelde hulpverleningen, religies en stromingen zijn die 'vergeven' en 'positief denken' propageren...

Je kunt in wezen alleen maar beslissen en kiezen vanuit jezelf. Je kunt niet kiezen als christen, als moeder, als werknemer, als brandweerman. Dat zijn keuzes vanuit je kuddes, je banden en verslavingen, je functies en niet vanuit jezelf met jouw mogelijkheden en onmogelijkheden. Elke andere keuze is je aangeleerd, ingetraind.

Alles wat we meemaakten, alles wat we deden, alles wat we lieten, zeiden, niet zeiden, dat alles zit ons fractaal in het lijf gebakken. Ook fantasieën die jou aangepraat, dwingend voorgeschoteld zijn, zitten jou fractaal in je lijf ingebakken, waarnaar jij van alles beoordeelt.

Op die manier nemen we dagelijks al onze beslissingen vanuit ons hele lichaam, vanuit onze geschiedenis, of we willen of niet. Zelfs als ze tegen ons echte eigenbelang in gaan...

Datzelfde kun je zeggen van fractaal een heel volk, een hele cultuur: beslissingen worden genomen van uit de hele geschiedenis van zo'n volk.

Zo zit ieders geschiedenis op twee tegenstrijdige manieren fractaal in het lijf ingebakken:

A. in de genen, die dus van oudsher:

1. overgegeven zijn en

2. ontwikkeld werden,

3. plus de mogelijkheden die opgestapeld werden van vader en moeder en daar de voorouders van, vanaf de Big Bang totnutoe;

B. in de misvormingen van gevoel en lichaam, voornamelijk aangebracht door de macho-machtssystemen van maatschappij, religies en culturen.

Die in B. genoemde, die met opzet ingeprente beschadigingen en afhankelijkheden, beletten je om volgens je genen te gaan leven, beletten je om met je lichaam en je mogelijkheden èn ònmogelijkheden om te gaan op jouw manier.

In alle emotionele afhankelijkheden beïnvloeden mensen via allerlei situaties zelf ook weer anderen, via hun energieën-uitstralingen.

Zo kun je terugrekenen tot ver voor onze jaartelling.

Mensen kunnen nauwelijks volgens hun genen leven. Ze worden met man(!) en macht daarin bestreden door normen en wetten en gedragsvoorschriften van maatschappij, religies en culturen.

Zoals je een band hebt met mensen, dieren, dingen, ideeën, zekerheden, situaties, zo ga je verder met die banden om. Zoals dingen je in je lijf gebakken zitten, zo ga je verder met die mensen en situaties om. Zo maak je je toekomst. Daardoor wordt elke band, elke vastgezette emotie hechter en dieper. En vooral als die ander ook op dezelfde manier blijft doorgaan. Je ziet de kuddegeest en de daaruitvolgende groepsdwang voor je ogen groeien.

De problemen die ons het diepst raken, hebben altijd met andere mensen te maken. Die voel je het diepst, die grijpen je het meeste aan, die kosten bergen energie. Dat kan iedereen nagaan aan alle eigen situaties en kuddes.

Waar mensen met elkaar optrekken, ontstaan vanzelf spanningen. En dat is goed! Het klinkt in deze tijd van nieuwe verrechtsing, waar opnieuw steeds minder ruimte komt voor menselijkheid, idioot om te zeggen dat het goed is: spanningen, problemen. Maar het is zo logisch: je verschilt alleen al door je andere geschiedenis van anderen: je voorprogrammering, vooral tov. het andere geslacht (daar zit niet veel natuur bij...); je aanleg en uithoudingsvermogen; jouw voor een groot deel ingeprente ideeën over leven, normen en waarden; enz. Het is normaal dat er spanningen ontstaan. Het is zelfs heel vreemd als dat schijnbaar niet gebeurt: dan wordt er een hoop onderhuids weggestopt. Mensen die zeggen nooit spanningen, problemen en ruzies te hebben, hebben juist de grootste. Die zijn bezig met dagelijks de meest dodelijke ziektes op te fokken, omdat ze alles opstoppen, wegslikken, binnenvetten...

Ik kreeg ooit een foldertje van de ANWB onder ogen over be-heer-st autorijden. Ik, als vrouw, wist niet wat ik ermee aan moest, Zo'n raar woord! Be-DAME-st autorijden bestaat niet, be-VROUW-st ook niet. Zoals zelfbe-VROUW-sing nergens bestaat. Zelfs niet als tegenstelling van zelfbe-HEER-sing.

Zo godallemachtig macho is zelfbeheersing dat er niets eens een tegenstelling bestaat in een term als zelfbe-vrouw-sing.

Echter: zelfbe-heer-sing voor vrouwen is wèl echte be-HEER-sing: de eisen en normen waar je je aan moet onderwerpen zijn niet uit jezelf, ook niet uit een vrouwenwereld, maar uit de macho-maatschappij, de religies en culturen. Zo maakt het woord zelfbe-heer-sing in verband met vrouwen haarscherp zwart-wit duidelijk, hoezeer zelfbeheersing slecht is voor mensen. Voor vrouwen èn mannen. Zelfbe-heer-sing is het tegenovergestelde van dingen verwerken, uitpraten, uitschreeuwen...

In wezen kàn dat helemaal niet: zelfbe-HEER-sing. Het woord HEER betekent de-baas-zijn-over, eigenaar-zijn-van. En jij bent dan eigendom, onderdaan, onderdrukte van de heer, baas, eigenaar. Je moet doen wat die heer zegt. Alweer een macho-uitvinding en heel geniepig: het lijkt alsof jij over jezelf de baas bent. Maar in feite hou jij in eigen lijf je eigenwaarde en jouw wijsheid met geweld in bedwang in dienst van de voorschriften en eisen van ànderen! Die eisen en voorschriften van ànderen worden jouw bazen en eigenaren in je lichaam. Je bent je eigen heer niet, jouw mening wordt niet gevraagd. Die moet je zelfs afzweren, die is verboden. Wat je voelt telt niet: in religies en maatschappij màg je niet voelen. Mensen blijven dagin daguit gedwongen tot zelfbeheersing.

Door dit alles is de noodzaak tot bekhouden ontstaan, zijn er spreekwoorden gekomen als: de vuile was binnenhouden. Vuile was slaat op de huisvrouw, op spanningen en problemen in het gezin, waar zij de eind-verantwoordelijkheid voor op de nek geschoven krijgt.

Schone, heldere, vlekkeloze was is het visitekaartje, praktijkdiploma, statussymbool van de liefhebbende huishoudster/moeder/echtgenote. Je hoort je dood te schamen als alles er niet zo fris uitziet als in de reclame. Zulke was hang je niet buiten, waar iedereen jouw ondeskundigheid, luiheid en onwil, je gebrek aan verantwoordelijkheid, je liefdeloosheid voor man en kinderen kan zien en veroordelen... Ook voor problemen van anderen, (jouw gezinsleden zijn anderen voor jou...), moet jij je schamen...