Mensen hebben geen idee wat er gebeurt

Ze weten niet dat ze dan enerzijds energie uitstralen en anderzijds energie wegnemen. Mensen weten niets van energie en dat terwijl ze het er wel dagelijks over hebben:

Slechts heel weinig mensen gaan op hun eigen tijd dood, ik bedoel: zoals past bij hun genen! Mensen weten niets, ook artsen en religieleiders weten niets(!) van energie en hoe dat in het menselijk lichaam werkt. Je bent dag en nacht(!) letterlijk met energieën bezig, maar jou is noch op school, noch in de religies geleerd dat dat zo is en hoe je daarmee om moet gaan. Je artsen werken er niet mee. Natuurgeneeskundigen , die er wel mee werken worden verguisd.

De uitdrukkingen in dit boek hebben als basis: energie. Hoe ga jij, hoe gaat Men met energie om in eigen lijf en leven.

De Big Bang is de oerexplosie van een grote gas/vuurbol miljarden jaren geleden, naar Men denkt. Miljoenen gasflarden werden met ontzaglijke snelheid de ruimte ingeslingerd. Daaruit ontwikkelden zich later miljoenen sterrenstelsels, met elk miljarden sterren en planeten. De beschadigingen die de reusachtige hoeveelheid vrijkomende energie aanrichtte, zie je dag en nacht boven je aan de hemel. Je loopt en leeft op een miniem klein stukje ervan.

In de rand van zo'n sterrenstelsel: de Melkweg, hangt een klein sterretje met wat kleine bolletjes die om haar heen draaien: de zon met haar planeten. Op één van die planeetjes is door gunstige omstandigheden leven ontstaan en daaruit ontwikkelde zich de complexe levensvorm die mens genoemd wordt: een voorlopig eindproduct van een lange reeks levensvormen.

Alles, werkelijk álles heeft met Waarheid en energie te maken. De hele kosmos, het Universum, het Grote Gebeuren met natuurwetten en al hangt van én energie én Waarheid aan elkaar. Daarom zouden de hoofdstukken over waarheid en energieën als eerste colleges op alle universiteiten en opleidingsinstituten voor hulpverlening moeten worden gegeven.

Zo zie ik het Heel-Al als één grote bundeling van energieën, die fractaal bestaat uit allerlei, laat ik maar zeggen: kleuren, zoals een regenboog uit veel kleuren bestaat en elke streep weer uit een ontelbare hoeveelheid kleinere, in elkaar overlopende kleuren.

Energieën zijn verbonden met stoffen. Magnetisme is verbonden aan magnetische metalen, door metalen geleide elektriciteit enz. En álle stoffen hangen van energieën aan elkaar, van energieën die passen bij die stof. Ze zijn gevormd, ontwikkeld door die stof of door dat levend wezen. Dat is en omgekeerde boodschap dan men totnogtoe dacht.

Toen er alleen nog een eenvoudige soep was, waren de energieën ook eenvoudig. De kosmos is eenvoudig begonnen. Er was geen goddelijk plan.

Door de spanningen, vernielingen en beschadigingen vóór en na de Big Bang ontwikkelden zich nieuwe mogelijkheden, met daaruitvolgend nieuwe energieën. En dat ging via de gassen en vloeistoffen en vaste stoffen naar eencellige wezens.

Zo heeft een steen minder soorten energieën en gedeeltelijk andere dan een paardebloem. Een paardebloem heeft meer soorten, omdat die leeft, eet, groeit en zich voortplant en krachten ontwikkelt tegen bedreigingen in. Een roos heeft gedeeltelijk dezelfde en gedeeltelijk andere energieën dan de paardebloem, een varen andere dan een berk, een madeliefje andere dan een tulp.

Dieren hebben meer soorten energieën dan planten, want ze kunnen zich voortbewegen, jagen, vluchten, uit benarde situaties komen, conclusies trekken, dingen uitproberen enz. En sommige planten zijn goed voor hen, andere vergiftig. Zo heeft een konijn meer energieën dan een paardebloem, een konijn kan zich voortbewegen, conclusies trekken, dingen uitproberen. Andere energieën, maar ook dezelfde, want konijnen zijn dol op paardebloemen. Hazen hebben andere energieën dan konijnen en honden andere dan vogels, schildpadden of luizen.

Zo hebben mensen deels dezelfde energieën als planten en dieren, maar

Voor mensen zou dat kuddegevoel, die kuddegeest niet meer mogen gelden, maar helaas: alles tussen mensen wordt daardoor be-heer-st…

Één grote natuurwet is: als energieën goed gebruikt worden, is er groei mogelijk. Zo niet, dan volgt beschadiging tot vernietiging. De natuur is echter in staat om beschadigingen te gebruiken voor groei zoals fruitbomen die meer fruit leveren als ze goed gesnoeid worden. Dit is de grote natuurwet waaruit alle evolutie voortkomt.

De mens en al het andere leven konden zelfs alleen maar voortkomen door en uit die beschadigingen van Big Bang totnutoe. Ik bedoel: het ontstaan, de ontwikkeling van de mens en al het andere leven hadden die beschadigingen nodig. Het ontstaan en de verdere ontwikkeling van leven en mens zijn iets positiefs wat uit iets negatiefs is voortgekomen. Daardoor zou dat negatieve ontzaglijk positief moeten zijn geworden. Maar de mens heeft er een rotzooitje van gemaakt en moet het nog helemaal wáármaken dat zijn/haar bestaan iets positiefs is. De mens heeft er echter een rotzooitje van gemaakt: de evolutie is gestopt bij de mens.

Dat wij nog steeds een eindproduct zijn, is onze eigen schuld: we zijn aan de kant van de beschadigingen blijven hangen.

Psi is wat met noemt de 'denkkracht' van mensen, 'de uitstraling van energieën', zeg ik dan. Ik las een artikel over psi, maar er staan verscheidene zaken in het artikel waaruit je kunt zien dat de schrijver en/of de onderzoekers te beperkt zijn in hun WEZEN.

Er wordt geschreven over 'gedachtenkrachten', 'denkvermogen', 'via het denken', geestkracht', buitenzintuiglijke waarneming', 'met de gedachten beïnvloeden', 'het effect van het denken', enz

Dichterbij komen 'intentie', 'mentaal' en 'concentreren'. En bij 'wilskracht' moet je oppassen. Beter is 'je ontspannen' enz.

Helaas vindt men dat het een mysterie is, dat is het namelijk niet. Het is

1. natuurlijk
2. in iedere mens in aanleg aanwezig;

het kan ontwikkeld worden, maar niet door herseninspanning.

Alles waar we energie insteken groeit, ontwikkelt zich. Of het nou iets goeds is of iets slechts. Heel dikwijls is de eenmaal begonnen ontwikkeling niet meer te stoppen door jouzelf. Zoals game-ontwikkelaars (altijd mannen) dat uitsluitend voor jòngetjes doen, die al vroeg beginnen met mensen neerschieten, neersteken, bommen gooien enz. De gewelddadigheid die zich in jochies ontwikkelt door zo'n spel is niet meer te stoppen. In elk geval niet meer door de maker ervan. Hij kan hooguit wijd en breed zijn spijt gaan betuigen, maar dat helpt die jochies niet meer. En hoeveel jochies gaat dat aan? Ze staan in dikke rijen als er weer zo'n nieuwe playstation verkocht gat worden! Hoe kan zo'n spelletjesmaker zich nog voor zijn werk beantwoorden? Hij is dagindaguit bezig kinderen de vernieling in te jagen.

Als ej energie steekt in iets goeds, bijvoorbeeld in nou eens eindleijk gje gal te spuwen of iemand zijn vet terug te geven, dan werk ej aan veandering en dan voel je jezelf steeds beter. Die verandering kan de ander ook ten goede komen als die de hem toebedeelde gal of vet maar durft gebruiken, inplaats van af te wijzen.

Als je goed is eerlijk omgaat met je energieën, zelfs door denken-aan, dan voel je jezelf steeds beter en bovendien ontdek je dan nieuwe natuurwetten en gaat die be-leven.

Energieën worden vervoerd. Tussen dingen, tussen dieren, tussen mensen en alles onderling. Voor mensen betekent dat:

Alles komt neer op én energieën én Waarheid. Alle leven, ook het menselijke, hangt van energieën, van krachten en tegenkrachten aan elkaar. Doordat het verstand echter de alleen-HEER-schappij heeft, zijn we gedwongen onze energieën te gebruiken volgens de voorschriften die door het verstand van anderen zijn ontwikkeld en jou door weer anderen aangepraat, ingetraind zijn. We steken onze energieën in personen, situaties en dingen, die we als verstandige mensen belangrijk hebben leren vinden. Let op: goede energieën die je op de schroothoop gooit, die je in foute dingen steekt gaan zich tegen je keren. Dat is ook een natuurwet.

Het is zo: enerzijds hoop je energieën op in je lichaam, in de vorm van stenen (gal-, nier-), vetafzetting (binnenvetten, hartinfarct), bobbels, verkrampingen (reuma, parkinson, cara, hartinfarct) en anderzijds moet je bergen energieën afgeven, je inzetten voor dingen die voor jouzelf in wezen niet belangrijk zijn, zelfs moet je je energieën steken in dingen die jou schade doen. En daar raak je steeds meer uitgeput van.

Die leegloop geeft je een hongergevoel, een verlangen naar vervulling, naar vol-doening, naar tevredenheid, naar geluk, of wat daarvoor door moet gaan. En de behoefte groeit aan iemand die 'van je houdt', die er altijd ís voor jou. Want die leegtes móéten gevuld worden, dat is een natuurwet. Zo iemand is nergens te vinden. En omdat het door de maatschappij geschapen ideale moeder-beeld daar wel op lijkt, vertaal je dat naar behoefte aan een moeder. Daar werken ook zeer veel therapieën mee. Aangezien geen enkele moeder daaraan kan voldoen, ook de allerliefste niet, zit praktisch iedereen met grote of minder grote frustraties naar zijn/haar moeder.

De leegtes, de honger in de mens, die on-VOL-daanheid bestaan vermoed ik, al vanaf het begin van de eerste glimp van bewustwording. Die honger nam toe naarmate het verstand zich ontwikkelde en het gevoel steeds schever deed groeien: enerzijds verstenen, verkrampen en verschrompelen en anderzijds op verkeerde dingen gericht.

Doordat je gedwongen bent jezelf, jouw ziel, je Ik tot een emotioneel gedrocht te maken, heb je geen contact meer met Het Grote Gebeuren. Terwijl jij dat Grote Gebeuren kan en hoort te zijn, helemaal. Terwijl jij dat Grote Gebeuren kan en hoort te ontwikkelen...

Omdat de maatschappij zich door de eeuwen en volkeren heen zó intens mensvijandig heeft ontwikkeld, hebben zich fractaal systemen ontwikkeld om die leegtes, dat gebrek aan energieën op te vullen.

Dat soort leegte-opvullers zijn bijvoorbeeld: 'eer', roem, macht, bezit, succes, lief gevonden worden, ambitie, sport, kunst, romantiek, enz. Maar ook: moederen, voorkomendheid, idealen, religie, hoop, toekomstdromen enz: Kwade Intelligentie.

Het erge is dat die buikvullers niet vol-doen. Ze zijn net als patates frites en slagroom: wel lekker, maar eigenlijk slecht voor jou. Ze vol-doen niet: ze doen je niet vol met de energieën die jij in werkelijkheid nodig hebt, maar maken je integendeel meer hongerig.

Daarentegen gooien ze je vol vreemde energieën in die zin, dat het energieën zijn die teveel voor jou zijn én die op de verkeerde plekken in je lichaam terecht komen. Bijbehorende ziektes zijn dan afstotingsverschijnselen. Bijvoorbeeld: als je gaat golven omdat je het anders in je werk niet uithoudt, zijn de energieën die je met het golven opdoet niet die die jij nodig hebt. Je vergeet wel even alles en je voelt je fitter, maar de enige soort energieën die je nodig hebt zijn: je bek opentrekken, dingen veranderen op je werk, nagaan of je werk wel deugt, of je werk wel goed voor mensen is.

Zo raken machthebbers meer en meer verslaafd aan macht, omdat het zo intens verslavend werkt: die onderdanige mensen die zich voor jou uitsloven op allerlei terrein.

Zoals je met eigen lijf en leven omgaat, zo krijgen ook de voorwerpen waar je dagelijks mee omgaat als het ware jouw stempel door jouw pakketjes energieën die je eraan vast hecht. Vooral kleding, veelgedragen sieraden, horloges en zo. Het is helemaal niet gek dat er mensen zijn die aan een horloge of halsketting de hele geschiedenis kunnen aanvoelen van de eigenaar.

Mijn konijntjes zitten het liefst op mijn werkkamer. Dat ze vandaaruit niet naar buiten kunnen, weegt minder zwaar dan de sfeer hier. Het is niet zomaar dat je in huizen soms een akelige of juist warme sfeer aantreft. Dat is de sfeer die de bewoners nu en vroegere bewoners aan dat huis gehecht hebben. Die lijn kan je doortrekken naar steden, landen, volkeren.

En in hoeverre hebben deze verkeerde krachten van mensen invloed op aardbevingen, zware regenval, overstromingen, vulkaanuitbarstingen enz.?

Wat Men noemt liefde kan je vertalen naar: geven. En wel: energieën geven. Verschillende soorten liefdes kosten verschillende soorten energieën. Er zijn allerlei soorten energieën die verband houden met organen. Geef je dus een bepaald soort energieën teveel, dan zou je ziek moeten worden aan vooral dat specifieke orgaan (en fractaal in het gehele lichaam). Dit is weer een onderwerp voor een doctoraalscriptie.

Sfeer is ook een opvuller. Zelfs de meest schijnbaar gevoelloze mens hecht bijzonder aan sfeer. Hoe meer verkeerd het gevoel gericht is, hoe meer werk hij ervan maakt. Sfeer is iets wat je heel goed kunt voelen. Zo hangt in mijn huis en vooral in deze, mijn werkkamer een goede sfeer. Mensen vertellen mij dingen die ze nooit aan anderen kwijt kunnen. Ze blijven ook graag plakken...

We weten nog helemaal niet wat energieën allemaal doen. Er komen steeds meer mensen die last hebben van cara, er komen steeds meer hartinfarcters, voedsel-allergiëen en -intoleranties, parkinsons, aids, reuma, kanker... Onvruchtbaarheid... Kinderen met contactstoornissen...

In hoeverre ontstaan die rechtstreeks door bijvoorbeeld de gassen van chemische parfums en door smaakmakers en emulgators enz.? In hoeverre komen die door de energieën van chemische parfums enz.? In hoeverre rechtstreeks door allerlei kleurstoffen van verpakkingen en kleding tot in het voedsel toe. En de energieën daarvan? In hoeverre van conserverende toevoegingen in het voedsel? In hoeverre door de energieën van slechte muziek, zowat alle muziek dus, vooral de pop, oratoria, opera's ed.? In hoeverre van de toenemende stress, wereldwijd tot in huis toe? In hoeverre, dacht ik van de week, komt het door gebrek aan jodium, omdat vele jaren geleden ineens het jodium uit het zout moest? In hoeverre komt het door al die stralingen: van radio, televisie, telefoon, elektriciteit, computers, elektronische spelletjes? En al die industrievervuiling, autovervuiling, watervervuiling...

In hoeverre ondersteunen deze stoffen en de energieën ervan de ziekmakende politieke processen in het lichaam?