CHAOS, fractal, collectieve inteligentie

Van Ina Mijling, chaologe, ervaringsdeskundige.

www.path-of-wisdom.com

DE MENS ALS FRACTAL

Inhoud: Fractal 1, 2. Banenstelsels. Maan. Reflectors. Vitrage. Nevel. Mensenstelsels. Religies. Andere termen. Jozef‑ en Noach‑effect. Mierenhoop, bijenkorf. Collectief geheugen?

Fractal 1

Één van de ontdekte wetten in de wetenschap CHAOS is de natuurwet 'fractal'. Ons verleden zit ons fractaal in het lichaam ingebakken. Dat veroorzaakt ziektes, pijnen en een veel te vroege dood. Dat komt bovenop de vervuiling door voedsel, lucht en water, door de vervuiling ook van 'eer', ambitie, sportprestaties, wetenschap, muziek en andere kunst enz. Deze laatste vervuilingen kennen dieren niet.

Het is belangrijk dat mensen juist dit begrip uit Chaos goed begrijpen/voelen, want met het woord fractal kun je iets aanduiden waar je anders hele alinea's of zelfs hele hoofdstukken aan kwijt zou zijn. En wel omdat de mens fractaal zijn/haar hele geschiedenis in het lijf heeft zitten en vandaaruit kiest en beslist en aldus zijn/haar eigen toekomst òf maakt, òf verknalt en bovendien de toekomst van het gehele Universum beïnvloedt.

Het is voor allerlei wetenschappen en vooral voor de menswetenschappen en de medische wereld van zeer groot belang dat men de term ‘fractal’ en het begrip ervan leert kennen in verband met het menselijk lichaam, met ziektes, gezond worden en ook in verband met alle tegenwerkende structuren. Het móét. Voor de groei in mens-zijn, waardoor de Volgende Dimensie, God of hoe je het noemen wilt, zich eveneens verder kan ontwikkelen.

Fractal 2

'Fractal' is een begrip waarin een complete, complexe natuurwet gevangen zit. Het woord is aan die complete, complexe natuurwet gegeven door Mandelbrot. Dat zal duidelijk worden na lezing, na door‑LEVING van dit boek. Het is van groot belang dat dit woord uitgevonden is. Ik durf zelfs te zeggen dat er in de gehele tijd van de mensheid niet zo'n ingrijpend begrip is verwoord in één woord. In geen enkele taal. Het is alleen even wennen om het te gaan gebruiken. Ik spreek het uit zoals je het schrijft. Op z’n engels is het ongeveer frèctel. Ook heb ik onlangs gezien: 'fractile'.

In het woord fractal zit het woord fractie, deeltje, breuk. Een fractie, een deeltje van een schaal kun je vatten in een breuk: het is ¼ van die schaal of 0,37. Het deeltje blijft echter wel van die schaal.

Als een bord breekt bijvoorbeeld, heb je een breuk waarvan de ene lijn 10 cm is en de ander 7 cm. Maar leg je er een vergrootglas op en ga je elk bochtje uitmeten, dan kom je aan veel grotere getallen dan 10 en 7. Ga je elk bochtje in zo'n breuk met de elektronenmicroscoop opmeten, telkens met honderdsten van millimeters, dan kom je aan een getal van méters die zo'n breuk in een bord heeft. Vertel je iemand dat dat bord een breuk heeft van 10 meter bij 7 meter, dan verklaren ze je voor gek.

En meet op de landkaart van Nederland de kustlijn eens op, van België tot den Helder. Dat is een centimeter of 10 bij een kleine kaart. Bij een grotere kaart wordt dat 40 of meer. Reken je dat getal om naar de schaal waarin je kaart getekend of gefotografeerd is, dan krijg je de kustlijn in kilometers. Maar neem eens een duimstok mee naar het strand en begin de kust eens met de meetlat langs te lopen, dan neem je alle bochten mee en dat maakt de kustlijn veel langer. Dat is ook fractal. Het is hetzelfde begrip: elk deeltje van die kust maakt die kust tot kust. Ook al is het nog zo klein. Het kleine is nooit het kleinste: het kan altijd opnieuw gedeeld worden.

Een boom heeft uiterlijk dezelfde vorm als één van zijn blaadjes. Leg je de meetlat globaal langs een boom, dan krijg je een getal in meters. Ga je elk blaadje en elk takje opmeten, dan krijg je een astronomisch getal aan kilometers omtrek. Wat oppervlakte betreft worden m² tot een gigantisch aantal km²...

Ook betekent fractal:

1. het kleine is veelvuldig in het grote;

2. het kleine máákt het grote, ontwikkelt het grote. Dat wil zeggen: het kleine heeft dezelfde eigenschappen en gedragingen als de andere kleintjes èn als de grote. Maar elk kleintje verschilt ietsje van elk ander kleintje. Zoals een grote golf uit miljoenen kleintjes bestaat. Zouden die kleintjes allemaal precies hetzelfde zijn, dan zou die golf geen golf kunnen zijn, niet verder kunnen stromen en omrollen. Juist die kleine verschillen maken die golf tot golf. Een kleintje onderin heeft een opstuwend model naar boven, een kleintje bovenin heeft een vallend model en ook andere krachten. Onderaan de golf zien die kleintjes er wat hol uit: allemaal holle golfjes op een rijtje. Daarboven een rij golfjes die iets minder hol zijn. Een eindje hoger golfjes die al een groter kopje beginnen te vertonen en bovenop de golf kleintjes die bol zijn. Samen vormen ze die grote golf op dat moment;

3. ook in hun gedrag maken onderdelen dezelfde ontwikkeling door, maar toch onderling iets verschillend, waardoor bijvoorbeeld die golf gaat omvallen of juist hoger wordt of wegkabbelt over het strand. De holle golfjes aan de voet van de golf komen hoger, worden boller, vallen om of vloeien weg;

4. elk deeltje heeft het ìn zich om de hele ontwikkeling door te maken. Zo hoort bij het begrip fractal: groeien, ontwikkelen, zoals een golf zich ontwikkelt, omdat die miljarden kleine golfjes zich ontwikkelen;

5. elke wolk verschilt van de ander en toch weet je dat het een wolk is. Elke golf verschilt van een ander en toch weet je dat het een golf is. Dat komt, omdat die golf uit van die kleine deeltjes bestaat, die op elkaar en op de grote golf lijken. Dat geldt ook voor die wolk en voor bloedbanen, energiebanenstelsels, bliksemschichten;

6. bij groeien hoort veranderen. En dat is eveneens fractal: groeien, ontwikkelen, veranderen als totaal èn vanuit elk deeltje. Zo'n deeltje maakt dus dat geheel, IS dat geheel, is fractal dat geheel.

Banenstelsels

Nog een ander begrip zit in het woord fractal: het wortelstelsel van een boom heeft ongeveer dezelfde vorm als het takkenstelsel. Het wortelstelsel en het takkenstelsel van een boom zien er hetzelfde uit als een bliksemschicht, een bloedbaanstructuur en een rivierenstelsel. Ze zijn nooit hetzelfde: de bloedbaan van de ene mens is die van de andere niet en toch weet iedereen dat het een bloedbaan is. Het zenuwstelsel ziet er ook anders uit, maar heeft dezelfde structuur. Het energiebanenstelsel, gebruikt in en bewezen door de acupunctuur, ziet er eveneens anders uit, met dezelfde soort structuur. Zenuwstelsel en energiebanenstelsel moeten zich net zo vertakken door het lichaam als het bloedvatenstelsel, omdat alle organen bereikt moeten worden om gevoed te worden en de afvalstoffen te verwijderen.. Elke stelsel volgt dezelfde lijnen van het lichaam als de bloedbanen.

Elke bliksemschicht lijkt op een deeltje van die bloedbaan, dat rivierenstelsel. Ze voldoen aan dezelfde wetten van groei en ontwikkeling.

Het grote stromensysteem van de Mississippi ziet er ongeveer hetzelfde uit als dat van de Amazone of de Rijn: als je er een luchtfoto van ziet, zou je ze gemakkelijk kunnen verwisselen.

De doelen van wortelstelsels zijn maar een beetje anders dan die van takkenstelsels, bloedbanen hebben andere doelen dan de zenuwbanen of energiebanen. Ze hebben gemeen dat er iets goed doorheen moet stromen.

Dat is allemaal fractaal.

Maan

Ik denk vaak: 'nu kunnen er geen nieuwe inzichten meer bij komen,' maar er komt steeds weer iets nieuws, dat hoort ook bij mens-zijn, dat hoort bij de evolutie. Zoals Chaos: chaos verscherpt en verheldert mijn blik verder.

Ik lag eens naar de volle maan te staren. Die scheen op mijn bed en ik bedacht hoeveel stralen er nutteloos de ruimte in gingen, omdat de maan nou eenmaal bol is en de meeste stralen de aarde juist niet raken. Ik dacht dat het veel efficiënter zou zijn als de maan een ronde, platte spiegel was. Maar meteen zag ik in dat je de maan dan helemaal nooit te zien zou krijgen. Alleen bij volle maan, waarbij de aarde precies tussen de maan en de zon staat. Dat is dan echter een maansverduistering en je ziet nog niets. Voor de overige tijd zou je er de heel kleine aarde en sterren in weerspiegeld zien en de maan zelf zou wegvallen tegen de rest van de hemel. Alleen als de spiegel onder een bepaalde hoek zou hangen, zou het werken. Maar dan nòg zou het moeilijk zijn precies de halve aardkloot ermee te verlichten, omdat de spiegel dan constant over twee assen gedraaid moest kunnen worden om het zonlicht precies op aarde te kunnen gooien...

En die spiegel zou enigszins bol moeten zijn, net als de maan. En vol rotzooi moeten liggen, want de maan kan alleen maar zo goed zichtbaar zijn omdat er zoveel troep op ligt, zoveel fijn zand en rotsblokken... Misschien is een brede band van fijn stof rond de aarde al voldoende...

Reflectors

Een reflector op een fiets, op een vuurtoren: fractaal wordt het licht niet verstrooid, maar versterkt. Ik woon vrij dicht bij wat verkeerspleinen. Het lawaai hoor je van alle kanten weerkaatst tussen de gebouwen. Het geluid wordt niet verstrooid, maar opgeteld: fractal. Zo denk ik dat veel geluidsschermen langs de snelweg averechts werken: ze zijn dikwerf van harde stoffen (beton, metaal, hout, glas) en zijn zelfs soms gegolfd. Gegolfd betekent: groter oppervlak. Maar ook: kans op versterking van bijpassende golflengtes. Niet? Bovendien wordt er meer geluid opgevangen dan bij een vlakke plaat gebeurd zou zijn. En het wordt over de weg heen steeds opnieuw alle kanten op weerkaatst. En hoeveel geluid wordt er naar achteren door getrild? En hoeveel van dat vermeerderde geluid slaat er met de wind over zo'n wal heen? De niet te harden herrie onder bruggen en viaducten wordt ook alle kanten op doorgegeven.

Ook valt het mij in een bos als bv bij Rhijnauwen op dat je de verkeersweg die toch vrij ver weg ligt, zo duidelijk hoort. Als er blad aan de bomen zit nog meer!

Men plant als geluidsschermen ook wel dicht groen, maar dat werkt averechts. Ik kom nogal eens aan zee. Vergeleken met dat bos gaat het zo: als je vlak bij het water staat hoor je de golven op zijn hardst. Zodra je van de zee af gaat lopen, wordt dat met de meter zachter! Het gaat ècht zo snel, ècht per meter! Bovenaan het strand hoor je er nog maar weinig van. Er zit namelijk niks tussen wat het geluid kan versterken en weerkaatsen! Zodra je er bomen tussen zou zetten, dik in het groen, zou je bovenaan het strand de zee nog duidelijk horen. Iets voor studenten om op af te studeren!

Vitrage

Als mijn moeder, toen ik nog klein was, de vitrage van de ramen haalde om ze te wassen en de ruiten te zemen, vond ik altijd dat het dan ineens DONKERDER was in de kamer. Maar dat kon niet, want de zon scheen nu veel méér in de kamer. Toch?! Ik snapte het niet. Als dan een dag later de vitrage weer opgehangen was, vond ik het in de kamer VEEL LICHTER. Maar ik snapte er niets van.

Elke keer als mijn moeder de vitrage ging wassen, kwam ik voor dezelfde puzzel te staan Toen ik later zelf mijn vitrage ging wassen, bleef dat dilemma. En ik bleef het niet snappen. Tot Chaos in mijn leven kwam en Fractal! Toen begreep ik het volkomen! Het klopte als een bus: het was in de kamer zònder vitrage ècht donkerder dan mèt! De fijne draadjes werkten als reflectors van een fiets, van een vuurtoren: hoe fijner verdeeld, hoe meer licht. Een Fractal!

Nevel

Mijn man en ik zaten een van de laatste keren voor hem, hij was ernstig ziek, koffie te drinken in een strandtent. Het was nevelig buiten. ik zat met mijn rug naar de zon toe, mijn man met zijn gezicht. Echter de zon scheen nog niet binnen. Toch kon hij nauwelijks die richting uitkijken, omdat de nevel zo sterk reflecterend werkte! Het was een fel verlichte en fel verlichtende nevel. Een fractal! We zijn van plaats gewisseld, want ik kon er goed tegen.

Mensenstelsels

De mensenstelsels: economie, politiek, bedrijven, familie- en gezinsstructuur, de politie, de rechtsorde en ook hulpverlening en religies zijn allemaal fractaal.

Het erge is echter dat deze maatschappelijke, religieuze en culturele structuren, de mensen bestrijden in hun eigenheid, in hun groei, in hun evolutie. Dáárom, door hun fractalstructuren zijn maatschappij, religies en culturen:

Ø zo machtig,

Ø star en

Ø sterk.

De kuddegeest en de economie zijn door hun machtige, sterke fractalstructuren, wereldbepalend1

De economie van ieder land bijvoorbeeld wordt fractaal bepaald door de landbouw, de industrie, de wetenschappen, de grondstoffen, het bestedingspatroon van het kleine gezin, tot dat van de grote regeringen. En wat graag vergeten wordt, maar automatisch vanzelfsprekend meegerekend:

de economie van ieder land

wordt grotendeels bepaald

door de gratis huishoudelijke werkzaamheden

en gratis kinderopvang

door moeders:

zij zijn de belangrijkste steunpilaar van de economie. En via de zwaarbelaste en toch gratis, onbetaalde huisvrouw2 wordt de wereldwijde economie fractaal bepaald door de economie van elk land en van elk werelddeel. Dat is een stukje noodzakelijk Tweede Inzicht, want hieraan wordt gewoon voorbijgegaan. Ook door de economen van alle volkeren en alle eeuwen. Het wordt niet onderwezen op hogescholen en universiteiten. Dat op zich is al een diep ingrijpende politieke truc tegen vrouwen. Een vorm van vrouwenhaat.

Zo máken mensen samen fractaal een volk, een fractal-volk. Men noemt dat cultuur. Zo geven mensen van een volk dat volk ongeveer hetzelfde gezicht als iedere mens apart. Je kunt het zelfs horen aan de stemmen. Maar toch verschilt iedere mens van de ander en iedere stad van een ander. Zo verschilt ieder land, ieder volk, iedere cultuur van een ander... Dat is een fractal! Een volk is een fractal. En God? Er zijn religies die zeggen dat we een deel zijn van god of hoe je het noemen wilt. Maar wij zijn en maken fractaal die Volgende Dimensie zelf.

Religies

Alle religies hebben dezelfde fractalstructuur:

Ø ze leren de mensen dingen te geloven;

Ø ze hebben idealen met ideaalvoorbeelden die

1. altijd boven de gelovigen staan

2. die als voorbeelden aangepraat worden maar:

3. wat onhaalbaar blijkt te zijn,

Ø ze werken met ideeën over zonde, volmaaktheid en liefde;

Ø ze hebben een scheppingsverhaal;

Ø en menen iets te kunnen zeggen over na de dood;

Ø en gebruiken dat als een machtig middel om mensen te kunnen manipuleren: misdadig!

Ø ze hebben een hele hiërarchie van leiders.

Ø Enzovoorts.

Deze lijnen lopen in het klein fractaal door alle gebeden, preken, rituelen, voorgeschreven waarheden, gedragsvoorschriften afbeeldingen, liederen enz. heen.

Voor culturen geldt dat ook. Die fractalstructuur zit ook aangeleerd in 's mensen lichamen als ophopingen van energieën of als leemtes, dwz. behoeftes aan energieën. Religies hebben allerlei trucs om die ophopingen (stenen, verkrampingen, afsluitingen, ontstekingen enz.) en die leemtes (moe, het niet meer zien zitten, broze botten, slappe vaatwanden enz.) te 'verhelpen': vasten, rituelen, bidden enz. Zo is in de lichamen van mensen de religieuze kuddegeest met emotioneel geweld opgebouwd. In het christendom heeft men, ik denk als enige, het voordeel dat de ideaalfiguur ook tegelijk zou kunnen genezen… Men ziet niet dat die ideaalfiguur mensen zou moeten genezen van ook door die religie veroorzaakte ziektes en pijnen. Dat is echter tegenstrijdig aan zo'n religie.

Andere Termen

Enige andere termen uit Chaos, met summier de betekenis voor mens-worden:

Ø het vlindereffect: Lorenz heeft aangetoond met zijn proeven en de daaruit voortkomende schema's, dat kleine oorzaken en afwijkingen enorme gevolgen kunnen hebben. En dat ze niet willekeurig voorkomen, maar een vaste regelmaat laten zien. In dat opzicht valt het vlindereffect samen met het begrip fractal. Zijn vlinder-atractor werd tot een van de symbolen voor alle onderzoekers/chaologen. Ook in het leven van mensen hebben kleine oorzaken vaak zeer grote gevolgen, dat houdt in dat je moeilijk kiezen kunt tussen iets belangrijks of iets onbelangrijks, want je weet niet wat echt belangrijk is... Iemand die de goede kant op wil, zal veel mensen meenemen, niet meesleuren, maar inspireren, al heb ik bezwaar tegen dat woord. Echter: totnogtoe is door alle eeuwen en volkeren/culturen heen zo iemand geen lang leven beschoren geweest;

Ø atractors ondersteunen allerlei werkingen als invloeden van buitenaf. Da's ook weer in allerlei wetenschappen aangetoond: in de weerkunde, scheikunde, natuurkunde, economie... Bij het mens-zijn ondersteunen èn gebeurtenissen èn kritische mensen jou in het nemen van beslissingen.

Op die manier werken bijvoorbeeld zelfhulpgroepen. Daar blijkt dat één en één en nog één veel meer is dan drie. Een groep mensen met dezelfde problemen voelt door de herkenning en door een andere manier van omgaan met die problemen hun krachten en inzichten groeien.

Ø atractors horen bij jou, zijn goed voor jou. Ze halen het eigene in jou naar boven en daar haal je je energie voor je groei uit. Oprah Winfrey maakt dagen van 12 tot 16 uur. 'Dan zal ze wel moe worden,' denkt menigeen. Maar als ze goed bezig is en ook met zichzelf aan de gang is in de diverse programma's, haalt ze er energie uit! Dat is een kenmerk van de Waarheid. Veel van haar programma's zijn atractors;

Ø vreemde atractors veroorzaken afwijkingen in allerlei natuurlijke en wetenschappelijke processen, ze trekken energie naar zich toe. Ze komen van buitenaf. In het alledaags menselijke zijn dat de structuren van maatschappij, religies en culturen. De mensen in hun functies in die structuren trekken afwijkende energieën naar zich toe.

Die mensen en die structuren belemmeren, bestrijden ons in onze eigenheid, in onze mogelijkheden tot groei. Ze vreten als parasieten onze energieën. ‘Zo hoort het’, tradities, principes, maar ook idealen en toekomstdromen zijn vreemde atractors. Vreemde atractors putten ons uit, maken ons ziek;

Ø wanorde, rotzooi, chaos, fouten, ruis en verstoringen zijn eigenlijk normaal. De regelmaat en het oplosbare zijn abnormaal. Maar er wordt overal wel grimmig vastgehouden aan regelmaat en het oplosbare als zijnde normaal. Problemen bijvoorbeeld moeten altijd opgelost kunnen worden en anders uitgebannen, ontvlucht.

Dat geldt ook voor de bestrijding van mens-worden: verwarring, verdriet, pijn, kritiek, angsten, onzekerheden, frustraties in de mens worden heftig bestreden. Hele takken van hulpverlening zijn op regelmaat en oplossen gericht. Dat is te merken aan de trucs die iemand gaat gebruiken zodra de ongewenste Waarheid opengegooid wordt. Maar problemen horen ontwikkeling te betekenen, groei in krachten en zouden ondersteuning moeten hebben in plaats van bestrijding. Ikzelf heb ze in mijn ontwikkelingsproces als mèns zeer leren waarderen;

Ø het Jozef‑ en Noach‑effect. Het Jozef‑effect houdt in dat iets wat al langer duurt, de neiging heeft nog langer te duren; In dit jaar, in 2007 kon je in april dat goed merken: de wind wou maar niet uit de oosthoek weg, met als gevolg: stralend en kurkdroog weer.

Ø turbulentie: in een draaikolk, bij opwaaiende herfstbladeren, een wolkenmassa of een rivier, heeft elk blad, elk deeltje, elk golfje, elke druppel water diezelfde draaiing als de grote krul. Waar één mens in beroering raakt, raken velen in dezelfde draaikolk. Als het naar de voor de mens slechte kant is, zoals dictators als Hitler, Napoleon, Idi Amin, Stalin, Chomeini dat veroorzaak(t)en, raken miljarden mensen verkeerd in beroering. En hoe sterker die ene is, des te meer mensen sleept hij mee in zijn ondergang. Hier speelt ook mee dat een Hitler, een Chomeini, een Napoleon alleen de baas konden worden over de grote golf door al die miljoenen kiezertjes en meelopertjes die samen de grote golf maakten: kuddegeest.

Turbulentie betekent dat, zodra een groep mensen zich niet meer houdt aan de regels, aan de wetten van hoe een volk werkt en met elkaar omgaat, er een chaos ontstaat. Ze tellen niet meer mee en gaan in verzet, komen in opstand. Een redelijk geordende revolutie kan uitdraaien op regelrechte chaos, een extreme godsdienst kan uitdraaien op massale moord/zelfmoord: een niet meer te regeren land, een niet meer in de hand te houden burgeroorlog ontwikkeld zich. Hoe sterker die oproer, hoe groter de kans op een ongeordende troep: turbulentie. Dat geldt in een gezin, voor fabrieken en godsdiensten enz.

Ø ik wil hier aan toevoegen het sterduineffect. Ik bedoel ermee dit: ik zag op National Geographic een stuk over zandduinen. In woestijnen verplaatsen die duinen zich voortdurend, net zoals ze zich in Nederland gedragen in duingebiedjes. Maar tot mijn verbazing spraken ze ook over 'sterduinen'. Dat zijn duinen die eeuwenlang op dezelfde plek blijven liggen. Ze worden door de woestijnbewoners zelfs gebruikt als oriëntatiepunt! Enkele voorbeelden van het sterduineffect:

a. de rode vlek op Jupiter, een loeiende wervelstorm ligt ook al eeuwenlang op dezelfde plek. om hem heen allerlei stromingen heen en ook weer, vaak vlak langs elkaar heen, met krullen enz. Die vlek echter blijft rood en wordt duidelijk niet aangetast door alle stormen rond hem heen. Die houden hem juist in stand vermoed ik. Turbulentie!

b. de achterburen van een kennis, die veel last had van rookoverlast van alle open haardstokende buren, hadden een gek op de schoorsteen van hun open haard laten plaatsen. Dat waardeerde mijn kennis, omdat daaruit bleek dat ze wel iets wilden verbeteren. Maar dat ding stond altijd dezelfde, dus háár kant uit! Alsof ie vastgeschroefd zat. Als ze hem meteen ook gebruikten als windvaan, zouden ze gezien hebben dat ie bij elke windrichting stond op zuidenwind, een bewijs dat rook van hun OH altijd bij haar naar binnen waaide, bij elke windrichting… Zo zit het ook met de ligging van haar huis: of de wind nu oost of zuid of noord staat, bij praktisch alle windrichtingen komt de rook van open haarden (en barbecues enz.) van buren haar aan alle kanten uitroken. Daar zou men rekening mee moeten houden met de stookvoorschriften! Dat noem ik dus voortaan het sterduin-effect! Een andere chaoloog, een in management, zei dat er zelfs een term in de chaologie voor bestond: 'punt-atractor';

c. als een weerstation op een dergelijke punt-atractor ligt, zijn de uitkomsten zowat altijd fout;

d. in de herfst zie je blaadjes in een mooie krul permanent op het trottoir liggen en de wind draait er omheen;

e. in rivieren heb je draaikolken die niet van hun plaats komen;

f. enz.

Al deze termen hebben alles met fractal te maken en zo komt er een extra houvast voor dat begrip.

Jozef‑ en Noach‑effect

Omdat alles wat we meemaakten in ons lijf zit, veroorzaakt dat ook bij de mens het door Mandelbrot zo genoemde Jozef‑ en Noach‑effect.

Het Jozef‑effect betekent dat een toestand geneigd is langer te duren, naargelang die al langer duurt. Bijvoorbeeld: als het een paar dagen warm weer is, heeft het weer de neiging om langer warm te blijven. Zie de zeven vruchtbare en onvruchtbare jaren uit het testament met Jozef in Egypte.

Omdat alles ons in het lijf gebakken zit, geldt dat ook voor mensen: als je lang in een situatie telkens en telkens en tèlkens opnieuw dingen moest inslikken, je gal niet mocht spuwen en op je tenen moest lopen, zetten de bijbehorende, niet mogende waarheden zich steeds vaster en dieper in je lijf weggestopt. Je krijgt maagklachten, hartklachten (binnenvetten >>> hartinfarct!) hoge bloeddruk, galstenen, koude voeten (hele kerken vol vrouwen met steenkoude voeten!), nierstenen van het opzouten, longklachten van het spaans benauwd hebben en daar allemaal niet naar luisteren 4. Het sleutelhoofdstuk hierover staat verderop.

Na jaren in diezelfde situatie wordt het alsmaar moeilijker en be‑angst‑igender om anders met die situatie en de mensen daarin om te gaan. Vandaar dat Men uitdrukkingen heeft uitgevonden als: 'oude bomen moet je niet verplanten...', 'boven de vijftig verander je niet meer...' enz. Dat zijn zwaar beladen politieke uitspraken, omdat ook oudere mensen de waarheid boven kunnen halen en dan is 'de hel los'...

Ik merk zelf aan jonge mensen dat ze, als ze kritisch gaan leven, veel soepeler zijn dan ouderen. Ze hebben duidelijk geen jarenlange verkrampingen, versténingen en verlammingen in hun lijf zitten. En ze zijn minder angstig voor de waarheid, voor de consequenties... Genezen door mensen als ik gaat bij hen dan ook sneller.

Het Noach‑effect betekent dat veranderingen bijna nooit geleidelijk gaan, maar met sprongen, schokken. Het verhaal van de watersnood in Limburg, winter 93/94 en 94/95, is een goed voorbeeld.... Beurskoersen schommelen of gaan met sprongen naar boven en vallen als bakstenen.

Mensen die kritisch beginnen te leven, ervaren die pieken en dalen dagelijks. Omdat een nieuw in‑zicht jou ineens in je lijf aanpakt, is het telkens of er een knop omgedraaid wordt, of jou een licht op gaat, of er een deur opengegooid wordt, of er een puzzelstukje op zijn plaats klikt, of er een steen van je hart genomen wordt. Dat is te verklaren: je hoort of je ziet iets wat jou in je lijf aanspreekt op de waarheid van jouw leven op dat moment, tegelijk met de Universele Waarheid, want dat is hetzelfde. Dat herken je voelbaar ergens in je lichaam, vooral in je buik. Dat voelt als een ommezwaai aan, en dat ìs het ook. Vanaf dat moment valt er weer een deel van je voorgeprogrammeerdheid en/of frustratie wèg. Liever gezegd: de vrijkomende energieën kun je voor betere doeleinden gaan gebruiken. Ze worden omgezet in inzicht, waardoor je beter oordelen, kiezen en beslissen kunt. Herkennen wordt be‑leven als actief werkwoord.

Mierenhoop, bijenkorf

Men heeft het bij Animal Planet en NatGeo wel eens over dat mieren en bijen via geuren communiceren. Ik denk echter dat een mierenhoop, en ook alle mierenhopen samen in bijvoorbeeld een wijk, een stad, één fractale totaalintelligentie is. Het is een perfect werkend systeem om het voortbestaan van de mierenhoop en de groei ervan te bevorderen. In stand houden is nooit, is nergens voldoende: natuur hoort te groeien, anders stort alles op een gegeven moment in elkaar. Datzelfde kun je zien aan een bijenkorf.

Elke mier, elke bij heeft fractaal het hele systeem van haar volk in haar lijf, haar geest zitten. Had ze dat niet, dan:

Ø kon ze de koningin niet onderscheiden van een larve;

Ø kon ze haar werk niet onderscheiden van het werk van een andere mier of bij;

Ø kon ze niet beoordelen wanneer ze klaar was voor haar volgende taak;

Ø kon ze niet communiceren met haar meest naaste werksters;

Ø wist ze niet wie of wat ze moest verdedigen, kende ze zelfs vijanden niet.

Je kunt het zien als mieren uitzwermen: een hele wijk , een halve of hele stad tegelijk, alle mierenhopen. Duizenden mierenkoninginnen kiezen het luchtruim.

Collectief geheugen?

Dit stukje heb ik hier geplaatst, omdat het in het verlengde ligt van Fractal en alle andere chaos‑wetten en alles met mens-zijn èn met de structuren tegen mens-zijn in te maken heeft.

De laatste tijd hoor je steeds meer over het 'collectieve geheugen'. Ik noem dat liever 'collectieve intelligentie', omdat het veel méér is dan geheugen. Het zit niet alleen in je lichaam, maar ook in het Heel‑Al, Het Grote Gebeuren, de Volgende Dimensie.

Een paar voorbeelden: het is bekend dat een mierenhoop en een bijenkorf complete fractale intelligenties zijn. Dat is dus méér dan een geheugen.

In Engeland begonnen vóór de oorlog meesjes te ontdekken dat bovenin de flessen melk, die 's morgens vroeg door de melkboer buiten bij de deur gezet werden, een dot vet zat en dat je die aluminium doppen gemakkelijk open kon pikken. Binnen de kortste keren deden de mezen dat in heel Engeland. En al spoedig ook in Nederland, terwijl er geen mezen van Engeland naar Nederland getrokken waren om hier die blijde boodschap te verkondigen! In de oorlog was er nauwelijks melk en de melk die er was werd afgeroomd: de zogenaamde ondermelk. Daar viel niets te halen voor mezen. Maar na de oorlog, toen er weer gewone melk kwam, gingen de mezen de doppen weer open pikken en snoepen van het vet. Men zegt dat ze het onmogelijk konden weten na vijf jaar, omdat de mezen van vóór de oorlog niet meer zouden leven, maar ik weet niet hoe oud mezen kunnen worden, dus dat is mogelijk geen goed argument.

Paarden gingen nooit liggen, dat was een signaal dat ze ziek waren. Op een dag vond een paard het leuk om te gaan liggen. Al spoedig gingen door heel Nederland de paarden af en toe lekker luieren. Dat is me zo verteld, hou me ten goede als het niet waar is.

Een school vissen zwenkt steeds precies gelijk een andere kant op, een zwerm vogels idem dito. Men heeft gezocht en zoekt nog naar degene bij die vissen en die vogels die het sein geven, maar naar mijn mening kan Men daar gerust mee ophouden. Mierennesten van een hele wijk, een hele stad, breken op hetzelfde moment open voor de koninginnenvluchten.

Een mensenvoorbeeld: een zangkoor zonder dirigent gaat tegelijk zingen.

En: als je, meteen nadat je hem hebt gekocht of gekregen, een kruiswoordpuzzel maakt uit de krant, heb je er méér moeite mee dan wanneer je hem 2 of 3 dagen later doet, omdat veel mensen die puzzel dan al gemaakt hebben. Dit kan iedereen uitproberen. Tenzij iederéén 2 of 3 dagen wacht…

En: is de boekdrukkunst niet ongeveer tegelijkertijd in Duitsland en in Nederland uitgevonden? En is dat niet met veel meer dingen gebeurd? Chaos werd ook in meerdere landen ongeveer tegelijkertijd ontdekt door geleerden van allerlei wetenschappen, die onderling geen contact hadden, onder andere gescheiden door het IJzeren Gordijn. Ook omdat deze geleerden gemeden werden als de pest door collega's, waardoor ze geïsoleerd bezig waren.

Ik zie dit als energetische beïnvloeding, een samengaan via één groot energieveld, waar we allemaal fractaal ons steentje aan bij dragen, met wereldwijde invloed. Daar geldt geen afstand voor. Ik durf zelfs te beweren: de hele evolutie is afhankelijk van dat energetisch samengaan.

Je kunt je misschien gemakkelijk voorstellen dat mensen met dezelfde (soort) emotionele banden ook een soort gezamenlijke intelligentie hebben. Vandaar dat als je een probleem met iemand op een goede manier doorpraat, er iets groeit, het wordt méér dan het oplossen van een probleem: groei in Wijsheid van beiden.

Mijn zoon was in Florida voor de wereldkampioenschappen voetbal. Buiten het stadion pikte hij het af van de hitte. Binnen het stadion echter was het heel goed te verdragen: hij merkte het nauwelijks. Door de energie van de groep?

Aan de andere kant is de kuddegeest onder mensen zo sterk juist door die collectieve intelligentie, de sociale controle en alle andere middelen die die kuddegeest en de groepsdwang in stand houden.

Alles over Collectieve Intelligentie past in de wetenschap Chaos en in 'mijn' visie.

(%)&@(%)&@(%)&@(%)&@(%)&@(%

1 Zie mijn derde boek: 'Kuddegeest, de grootste en moeilijkst te overwinnen vijand van de mens'