KUDDES, GROEPEN
Omdat onze taal zo arm is en verwrongen, moet ik ook hier, net als in mijn andere boeken, wat afspreken, om dingen in het vervolg duidelijker te kunnen zeggen. Ik wil verschil maken tussen groepen en kuddes.
Kuddes zijn, precies als in de dierenwereld, min of meer strakgeordende groepen mensen in maatschappij, religies en culturen. Een kudde is een groep mensen met eenzelfde basis, één uitgangspunt, één doel, één ideaal, hobby, politiek, religie, cultuur, sport enz. Dit zijn zaken van buiten henzelf, niet van oorsprong van henzelf. De leden zijn bereid zich te houden aan de voor die kudde geldende normen, wetten en gedragingen en die te doen verspreiden.
Een groep is een groep mensen die emotioneel op eigen poten staan, die kunnen kiezen en beslissen vanuit hun menszijn, vanuit hun Gevoel. Wetten, normen en gedragingen hebben het menszijn als basis. Zij leven van binnenuit. Zij gebruiken de groep om meer mens te worden.
NATUURLIJK?
De kuddegeest onder dieren is noodzakelijk en in die zin is kuddegeest natuurlijk. Die kuddegeest dient voor de instandhouding van de soort en betreft: eten, drinken, voortplanten. Afwijken van dit systeem kan niet, want dan komt het dier en/of de gehele kudde in gevaar. Zodra een dier buiten de kudde terecht komt, is het in gevaar: roofdieren loeren erop voor eigen eten, leven en voortplanten. De kuddegeest onder mensen is een overblijfsel uit de tijd dat wij nog apen waren. Was vroeger de basis het overleven van een groep, nu is die basis ver uitgebreid, vooral onder invloed van het verstand enerzijds en de overheersing door mannen anderzijds.
De kuddegeest onder mensen komt oorsprong-kelijk voort uit de kuddegeest onder dieren. Mensen willen ergens graag bijhoren. Maar het hoort niet bij volwassen mensen. Volwassen mensen zijn geen kuddedieren. Mensen willen graag ergens bijhoren, omdat ze graag afhankelijk willen zijn, omdat ze het prettig vinden om niet zelf dingen te hoeven regelen, uit te vinden of op te zetten. Ze hoeven niet na te denken: dat doen anderen voor hen. Bovendien voelen ze zich veilig in een groep gelijkgestemden, ook afhankelijken. Dan valt het niet op dat je zelf afhankelijk bent, integendeel: dat wordt toegejuicht, want dan wordt het doel van de groep nagestreefd en eventueel uitgebreid. Je bent geen bedreiging, maar een zegen voor de groep.
Als je aantekeningen maakt, bijvoorbeeld op multomappapier, kun je altijd van alles aanvullen. En je hebt al gauw een boek vòl... Je kunt per kudde minstens een bladzijde nodig hebben, als je uit je eigen lijf en leven op gaat schrijven in wat voor kuddes je allemaal zit: die van je huwelijk, die van je broers; die van je zussen, die ànders is dan die van je broers; die van je collega's, waarbij huishoudsters/moeders/echtgenotes (HME's) er goed aan doen haar mede-HME's als collega's te zien; die van je medesporters; die van de kerkgenoten, je partijgenoten; je kunstgroep enz.
En als je bevriend bent met iemand, hoor je tot de vrienden-kudde, opa de kudde opa's, artsen tot de artsen-kudde, vrouwen-van-artsen tot de vrouwen-van-artsen-kudde: haar worden dezelfde eisen gesteld, ze hebben dezelfde frustraties, doen haar man later dezelfde verwijten... Als je blind bent, zwart, pastor, dochter, bruid, concertbezoeker hoor je tot de kudde blinden ... concertbezoekers. Zo zit je alledaags in allerlei kuddes, iedereen alledaags zelfs in meerdere tegelijk.
Anders gezegd: jouw gezin is een kudde, de schoolsfeer, werkkring, hobbyclub, sportclub, cultuur, religie... Allemaal kuddes. Ook een gezin bestaat uit een heleboel kuddes, ook al bestaat het uit 4 personen: er zijn veel kuddes in een gezin.
Als je in een gezin zit, zoek ze dan maar eens op. Dan word je een boel duidelijker, ook over allerlei frustraties in je gezin. De hulpverlening is daar echter nog steeds niet aan toe.
De Kuddegeest is een overblijfsel uit de tijd dat wij nog apen waren. We zitten allemaal in allerhande kuddes, in allerhande soorten kuddes. Die zijn niet van nature, maar die hebben de mensen, voornamelijk de mannen van de mensen, zo ontwikkeld en dat gaat nog altijd door. Aan de andere kant komen er de laatste 30-tal jaren steeds meer mensen die zich er uit worstelen, vooral vrouwen.
Zo hoort elke mens bij verschillende kuddes, vaak zelfs meerdere tegelijk, die ook nog dikwijls door elkaar heen lopen. Elk met eigen doelen, idealen, normen en wetten. Elk dus met eigen groepsdwang!
Kuddes betreffen plaatsen in maatschappij, religies en culturen. Als je al jouw kuddes op gaat schrijven, met alle verplichtingen... Een boek vol!
KUDDEGEVOEL 1
Het kuddegevoel is eigenlijk een hele verzameling van gevoelens:
prettige gevoelens van ergens bijhoren, samendoen met gelijkgestemden, je verder in die richting bekwamen of ontplooien, zeer gewaardeerd worden in die groep enz;
en daar doorheen en eruit volgend een hele verzameling vervelende gevoelens, maar dat erken je liever niet: van angst om niet te voldoen aan de eisen, angst voor kritiek, voor eruit geknikkerd worden, angst voor ruzie, voor verlies van de anderen enz.
En in al die kuddes heerst een vals WIJ-gevoel: wij-artsen, wij-voetballers, wij-moslims, wij-gelovigen, wij-mannen, wij-leerlingen, wij-actievoerders, wij-politici, wij-8-mei-ers, wij-joden, wij-leraren. En helemaal onderaan: wij-huishoudsters/moeders/echtgenotes. Vergis je niet moeders: ook al ben je op je eentje bezig in je huis: jouw kudde is streng en groot, de eisen zijn hoog en je kan geen kant op. Je wordt bovendien streng gecontroleerd.
Elk wij-gevoel is geforceerd, op welk gebied ook. Het kan wel lekker en veilig aanvoelen, maar het is de omgekeerde wereld. Het is een kunstmatig wij-gevoel, een zo gegroeid wij-gevoel, een wetenschappelijk verantwoord wij-gevoel. Dat kan je allemaal zelf uitpluizen. Ik poog je slechts een aanzet te geven.
Nog een ander aspect zit daaraan: zolang je dit niet gaat in-zien blijf je verkeerd oordelen over de betreffende situatie en over anderen in dergelijke situaties en met andere functies,. Allemaal vanuit frustraties, onopgevulde verlangens, fantasieën enz.
KUDDEGEVOEL 2
Al je kuddegevoelens, die dus lichamelijk zijn, kan je leren herkennen door het volgende in je eigen boek te gaan verwerken. Je krijgt gemakkelijk één bladzijde per kudde vol. Je kan de volgende vragen per kudde uitwerken en laat vooral je gevoel de vrije loop!:
hoe ben jij in die kudde(s) gekomen?
kon je daar wat aan doen?
waarom zit je er (nog) in?
wie zit er nog meer in?
wie heeft het voor het zeggen?
laat je je dat doen?
waar gaat het over in die kuddes?
wat wordt er per kudde van je geëist?
wat wordt er verboden?
voel je je er verantwoordelijk voor?
kan je je daar allemaal aan houden?
en wil je dit allemaal?
hoe zit dit bij je dichtstbijzijnde groepsleden?
krijg je ook iets wezenlijks: goede aandacht, energie, mogelijkheden tot groei in je menszijn?
wat zou er gebeuren als jij kritisch gaat worden en je bek opentrekken?
wie zal daar dan op reageren en hoe?
ben je daar bang voor?
vind je het eerlijk dat je bang moet zijn?
laat je dat zo doorgaan?
als je opnieuw kon kiezen, zou je dan opnieuw voor deze kudde kiezen?
Voel je wat er allemaal in je lijf is gebeurd in de loop van de tijd? Je bent al een heel boek aan het schrijven.
VEILIG?
Het lijkt lekker veilig in zo'n kudde omdat de bijbehorende idealen en doelen jou steeds steviger in je lijf gebakken zitten. En: hoe beter je je aanpast en meewerkt, hoe hoger je wordt gewaardeerd en dát is een lekker gevoel!
Maar op welke basis voel je je eigenlijk verbonden? Dat is op basis van idealen, toekomstdromen, dezelfde geschiedenis. Op basis van illusies, fantasieën, dezelfde functies, je luchtkastelen, valse hoop, behoefte aan afhankelijkheid. Je behoefte aan macht. Maar vooral voel je je veilig op basis van gelijke beperktheid in menszijn, dezelfde frustraties, dezelfde tegenstand van buitenstaanders, dezelfde ondervonden teleurstellingen en angsten.
Verbondenheid nastreven op die bases is: beginnen aan de verkeerde kant. Ook verbondenheid met de natuur en de kosmos nastreven is: beginnen aan de verkeerde kant.
Er is maar één weg naar verbondenheid: IK-worden. Dan word je vanzelf WIJ en natuur en kosmos. Dan BEN je dat allemaal zelf!
AFSPRAKEN OF KUDDEGEVOEL?
Natuurlijk leven we in diverse groepen. En die hebben doelen. Dat doel heb jij dan ook. Daar is niks op tegen. We moeten nou eenmaal eten en schoenen aan. We hebben onderdak nodig en een tv.
Het is nodig om dan per groep goeie afspraken te maken. Die moeten wel echter zodanig flexibel zijn, dat, wanneer het menszijn van mensen in verdrukking komt door ziekte, tegenslag of zo, iets van die afspraken verzet of teruggedraaid kan worden.
Dat is iets totaal anders dan je houden aan doelen:
Geen wonder dat uit zulke kuddegevoelens ziektes voortkomen door de stress die het verblijf in en het meewerken aan die kudde veroorzaakt!
Iedereen kan hier massa's alledaags voorbeelden bijhalen!
LIEGEN
In deze situaties mag dit niet en moet dat, in andere situaties is het juist andersom. Je voelt je in de ene kudde anders dan in de andere. Je voelt je tegenover jezelf ook anders als je de ene keer moeder bent en de andere keer buurvrouw of architect.
Tegenover iemand uit een andere groep gedraag je je ook anders. Zo ben je voorgeprogrammeerd. Dus lopen we allemaal zowat de hele dag toneel te spelen, oftewel te liegen. En vaak het hard-nek-kigste bij de meest naaste: je gezin, je werkplek, hobbyclub, kerkgenootschap.
Dat liegen en toneelspelen is hetzelfde als tegen je genen in leven. Hoe idealer hoe erger. Zo voel je je emotioneel ver weg van, ontwikkelt zelfs haat tegen iedereen die jou namens de kudde daartoe dwingt. Dat is politiek: hoe hoger in rang die ander is, of hoe meer afhankelijk je van iemand bent, des te verder voel je je van zo iemand af, des te meer afkeer/haat heb je van zo iemand. Vooral in werksituaties en gezin: twee uitersten die lijnrecht tegenover elkaar staan, waarbij het traditionele gezin de werksituatie dient. Al wordt het pas als haat herkend, zodra je kritisch jouw situaties gaat bekijken en je mond begint open te doen. Dan barst de haat tegen jou in volle hevigheid los. Dan voel je daardoor ook dat jij automatisch tegen die ander met zijn/haar onmogelijke eisen namens maatschappij, cultuur en/of religie, haat heb opgekweekt. Daar kan je dan niets aan doen!!
Zo zijn we allemaal schizofreen gemaakt/geworden. Dat wil zeggen dat we veelvuldig gespleten persoonlijkheden zijn: in deze kudde zó, in die kudde zó. Ik zag het van de week nog bij 'Catherine'. Een sexueel misbruikte man maakte nog eens duidelijk wat een enorme grote toneelspelers zulke mensen zijn: ze zouden een Oscar moeten verdienen, zo goed zijn ze in het net doen of er niets aan de hand is. Dat kun je ook van traditionele huisvrouwen zeggen: mijn man was verbaasd dat ik al die jaren eigenlijk ongelukkig was geweest en de indruk had gewekt dat we zo'n goed huwkijk hadden.
Hoe diep die gespletenheden in je lijf zitten, hoeveel het er zijn en hoe sterk verdeeld je je voelt komt voort uit:
de hoeveelheid kuddes waar je in zit;
hoe sterk je gedrild bent;
hoe erg je je best deed en doet om een zo goed mogelijk lid van de kudde te zijn;
hoe lang je dit alles al bent in de kuddes.
Daardoor ben je des te fanatieker in het verdedigen van jouzelf en je kuddes. Het zit jou harder in je lijf gebakken, dan bij iemand die er nét in zit. Bekijkt Men in de diverse soorten hulpverlening deze oorzaken van gespletenheid wel eens op die manier?
Het wordt je door anderen, door groepsdwang moeilijk gemaakt. Dat is ont-mens-elijkend.
Een fabrieksdirecteur zal nooit op de schouder van zijn portier uithuilen om een of ander probleem. Een keurige huisvrouw die haar plichten begint te verzaken, omdat ze belangrijker dingen ontdekt: dat kán niet. Een hulpverleen(st)er die begint in te zien dat je anderen alleen goed kkan helpen door in eigen lijf en leven te beginnen, kan niet of nauwelijks meer met andere hulpverleners samenwerken en zal heel moeilijk een baan vinden.
Dwang tot liegen. Liegen vóél je toch! De verstandigste liegt het hardste en het meeste en het brutaalste. Juist die houdt zich het beste aan regels, normen, plichtsbesef, gedragscodes en wordt daarom hoog gewaardeerd.
FOEBALLUH
Wat is er met voetballen aan de hand dat daar het SLECHTSTE in JONGENS naar boven gehaald wordt? Mishandeling, vernielingen, uitschelden, bedreigen, apengeluiden maken, hakenkruisembleem, tot moord en doodslag toe.
De grote groep. De jongetjes willen voor elkander niet onderdoen. Ze zitten met een identiteitskwestie en denken die te vinden door rottige dingen uit te halen, dan worden ze gewaardeerd door de groep. Ze komen in de krant en daar krijgen ze een kick van. Dat het een voor hen ongezonde kick is, kan je ze maar niet aan het hoofd gepraat krijgen. Gewoon afschaffen dat foeballuh!
'EIGEN' MENING
Een gevleugeld woord: eigen mening. 'Iedereen mag zijn eigen mening hebben!' roept Men enthousiast en 'liefdevol', idealistisch en welgemeend uit. Wèl-gemeend? Dat kan niet!
Ik kreeg telkens weer grote problemen met hulpverleners en ook met mensen om mij heen, als ik zei dat dat wat ze verkondigden als 'eigen mening', niet hun eigen mening was, maar dat die voortkwam uit maatschappelijke, religieuze en culturele normen en waarden. Dat het hun eigen mening niet was, maar hen dwingend ingetraind, aangepraat, met behulp van romantiek, troost, beloftes, zelfs eeuwigheidbeloftes, economie, kortom: met behulp van het onderdrukken van goede gevoelens/waarheidssignalen en het opfokken van onechte gevoelens, mens-vijand-ige gevoelens.
Ik ben niet zo voor die opvatting dat ieder zijn eigen mening mag hebben. Iedereen is dan gevrijwaard van kritisch leven. Iedereen kan altijd grenzen blijven trekken en daarmee de machtsstructuren bevorderen.
Die machtsstructuren worden steeds harder en ondoorbreekbaarder. Ze helpen steeds sneller de aardbol met alles drop en dran naar de bliksem... Kun je mensen dan nog wel toestaan een 'eigen' mening te hebben? Moeten we niet dagin daguit die mensen attent maken op het aangepratene, het frustrerende, het vernietigende? En: doordat zoveel mensen hun 'eigen' mening opeisen, daardoor kunnen die machtsstructuren zo keihard worden. Dat kunnen we ons niet meer veroorloven.
Als de aardbol vernietigd wordt, zal dat de mèns doen, de màn, met behulp van de opofferende 'lieve' vrouw, die echter door de man in alle eeuwen en culturen aan handen en voeten gebonden was en is. Die vernietiging zal direct gaan, door gigantisch oorlogstuig, of indirect door oneerlijk leven en oneerlijkheid, mensvijandigheid te blijven accepteren en te blijven ontwikkelen. Die beide roepen de wraak van de natuur op tegen oneerlijkheid en milieuvervuiling. Er is geen tijd meer te verliezen!
Maar:
'Het kritieke jaar 1999 is allang voorbij,' zei ik tegen Joannes (in 2003), 'en er is veel veranderd!'
'En zo is het!' zei Joannes. (uit: Joannes XXIV, IM).
CHANTAGE...
'De toekomst komt voort uit het verleden,' is een van de stellingen van filosoof-, theoloog- en psycholoogachtigen. Dat klopt: zoals je lijf staat, zo ben je geneigd door te leven en zo gaan ook de gebeurtenissen in jouw leven verder: Jozef-effect. We hebben van jongsaf geleerd tegen de stroom op te roeien. We hebben onze toekomst leren dwingen tegen onze mogelijkheden in, tegen wat we als eerlijk aanvoelden in.
Nu echter kunnen we eindelijk een beetje volgens ons Ik gaan leven, voor zover de economie van het land, de mensen in onze omgeving en onze werksituatie dat toelaten. Vind je het niet verschrikkelijk, dat anderen dat moeten toelaten? Dat je écht afhankelijk bent van de zg. goodwill van anderen? Vraag je maar eens af of dat wel goodwill is, of chantage.
Maar: ondanks die tegenstand tóch eerlijk gaan leven, is voldoen aan de natuurwet dat je hoort te leven volgens jouw genenpatroon, dat je goed moet omgaan met je energie. Dat kost jou mogelijk familie en vrienden. Je zal echter al gauw merken dat je sterker, gezonder, wijzer wordt. Dat dat soort familie en vrienden jou gestolen kunnen worden. Je échte familie en vrienden ga je vinden onder mensen die ook eerlijk leven. En die krijg je vanzelf.
Naar:
Wedstrijdmentaliteit echte gekte!