Inhoud: De redenen. Gezag. De Sterkste. Het recht van de sterkste. Hiërarchie. Wetten. Pikorde. Politieke partijen. Macht. Culturen en godsdiensten. Opvoeden. Mannen en vrouwen. Meester. Collectieve schuld. Gelijk? Veilig.

------------------------------

De kuddegeest onder mensen wordt in stand gehouden en ontwikkeld om diverse redenen en door diverse structuren. Die kuddegeest is niet nodig om te overleven, behalve in extreme situaties als bootrampen, vliegtuigrampen, oorlogen. Maar dat zijn allemaal door mensen uitgedachte situaties en oorzaken.

De redenen zijn:

Ik lijk dit hier extreem te zeggen, maar er is nog maar bitter weinig veranderd. En wat er veranderd is is slechts een beetje in de westerse wereld. Er zijn nog zeer veel culturen en religies die deze structuren handhaven en uitbreiden.

Gezag van de een over de ander bepaalt alles in ons leven. Maar helaas is dat de verkeerde soort gezag. Er is een boek over te schrijven, misschien doe ik dat nog wel eens...

Grofweg gezegd heb je 2 soorten gezag:

1. het gezag wat jou opgelegd wordt;

2. het Gezag wat je herkent en wat goed voor je is, waar je wijzer van wordt, omdat het je bewust maakt van je mogelijkheden en onmogelijkheden. In deze hoofdstukken maak ik verschil tussen gezag en Gezag. Zoals zo vaak bots ik ook hier weer tegen de armoede van de taal.

De meest gebruikte vorm van gezag is de eerste: die die jou opgelegd wordt en waar jij je min of meer noodgedwongen aan onderwerpt. En waar jij anderen aan onderwerpt. Daar kun je weer verschillende soorten aan onderscheiden: de vorm van gezag:

Gezagsgetrouwe mensen onderwerpen zich aan gezag van buitenaf. Ze zijn gezagsgetrouw vanuit politiek oogpunt, of vanuit hun geloof. Beide houdingen deugen niet: als je gezag van buitenaf moet aanhangen,

Het woord 'gezagsgetrouw' is fout: het moet zijn: 'machtsgetrouw', of 'onderdangheidsgetrouw'. En dan kom je weer in de knoop met het woord trouw. Want er is maar één Trouw goed en dat is aan jezelf en de signalen van je lijf... Dat is een natuurwet. Dan is er nog gezagsondermijning. Het wordt altijd en overal afgestraft met boetes, uitstoten, gevangenis, marteling, moord. Dat woord klopt dus ook niet. Het moet zijn: machtsondermijning.

Maar: Gezag van bestuurswege hóéft helemaal geen macht te zijn. Maar hoe moet je dat soort Gezag noemen? Bestaat er wel een woord voor? Is het met de wereld zo slecht gesteld dat er voor Gezag-van-bestuurswege-zònder-macht, geen woord bestaat? Moet ik het noemen: het bestuurlijke Gezag? Of: de menselijke macht? Maar macht kan nooit ècht Gezag zijn.

Ik bots telkens weer op woorden waar geen ander woord voor bestaat en dat maakt het vaak moeilijk om dingen duidelijk te maken. In woordenboeken worden al die woorden door elkaar gehaald: macht, gezag, autoriteit... Zoek het maar eens op! Voel je nu zelf hoe armoedig onze taal is als het om menselijke verhoudingen gaat? En in andere talen zal het wel niet veel beter zijn. Wat is onze taal arm! Ik gebruik voortaan 'macht' als ik onderdrukking bedoel om het maar eens zachtjes te zeggen, het woord 'gezag' gebruik ik als ik die op basis van menszijn/-worden bedoel.

Dit boek is uitermate machtsondermijnend. Het bevordert die andere vorm van Gezag: bewustmaken door ervaringen.

Gezag is iets van ménsen, terwijl macht iets is van voornamelijk macht, hiërarchie en kuddegeest.

We zitten in al onze alledaagse situaties nog steeds gevangen in de macht van het recht van de sterkste. Dat geldt nog altijd. Tot in huis toe. Juist in huis!

Dat recht van de sterkste is van oorsprong bij dieren op de eerste plaats een kwestie van spierkracht en uithoudingsvermogen. En bijna nooit een kwestie van de slimste zijn. Ik zie het zó: in die oude verhoudingen was het onder zo'n lichamelijk sterke tiran noodzakelijk om je slimheid te ontwikkelen, om te kunnen overleven en weggetjes te vinden om de dwang van de baas te kunnen ontwijken. Ik zie het ook wel eens bij hondjes: de sterkste is de baas in huis, maar de mindere is vaak slimmer, omdat hij wel móét om zich te kunnen voegen naar de sterkste... Is zo uit de aap de intelligentie ontwikkeld van de mens?...

Zoals kinderen in een moeilijke thuissituatie heel vaak na-denkertjes worden: dat moeten ze wel, anders redden ze het niet...

Bij de mens zit er nog meer aan dat recht van de sterkste vastgeplakt, ten gevolge van en ten gunste van die verstandelijke ontwikkeling:

Op veel punten zijn we ònder dierniveau terecht gekomen. Anderzijds zijn we op verstandelijk gebied vèr uitgegroeid en weer op andere punten helemaal stil blijven staan: niets geleerd dus. Ik bedoel hier: het recht van de sterkste. Was en is dat oorspronkelijk noodzakelijk om als individu en/of als groep te overleven, voor de instandhouding van de soort dus, nu blijkt dat het recht van de sterkste de mensheid houdt aan de kant van de vernielingen, aan de kant van het vernietigen van huwelijken, gezinnen, mensenlevens in plaats van groei en ontwikkeling van mens en mensheid.

Door de enorme ontwikkeling van verstand en denken, met daarbij de emotionele onderdrukking, zit de machtsstrijd fractaal tot in ons diepste denken, voelen, doen en laten, in onze organen, spieren, botten. Die strijd heeft de dreiging meegebracht van een allesvernietigende oorlog, van een allesoverlappende vervuiling, van honger en armoe, van stuklopende huwelijken en andere relaties, van drugsverslaafden, van toenemende criminaliteit, van verdringing van vrouwen op alle fronten, van ontzaglijke eenzaamheid, van ziektes DIE NIET HOEFDEN! enz. Het blijft al niet meer bij een dreiging, maar deze dingen zijn wereldwijd al ver gevorderd, het is realiteit, van vlak om je heen tot aan het andere eind van de aardkloot.

Het is een systeem. Een systeem waar we allemaal slachtoffer van zijn en waar we allemaal slachtoffers van maken. Het systeem zit zo geheid in elkaar dat het net is alsof er jarenlange, intensieve studies aan vooraf zijn gegaan. Daarna, in maandenlange conferenties met dagenlange vergaderingen vol discussies, is er besloten om het systeem om díé redenen en zó op te bouwen en zó in te voeren, een nauwkeurig systeem hoe volwassenen en kinderen daartoe gedrild moesten worden en degelijk gecontroleerd. Zo lijkt het gegaan te zijn.

Maar het is veel erger dan studies en vergaderingen: het is door de eeuwen heen zo ontwikkeld door de mens en daardoor is de werkelijke oorzaak diep verstopt. Vooral de laatste halve eeuw is het recht van de sterkste stormachtig gegroeid door de industrialisatie en de massacommunicatie. In combinatie met de opzettelijke idealisering van moederschap en gezin, en de naar die idealen verfijnde ontwikkeling van de hulpverlening.

Het was en is een machtig wapen, een wapen met overmacht, om het recht van de sterkste/slimste/gezondste uit de dierenwereld, uit te breiden met het verstand en vandaaruit macht te doen ontwikkelen door

Op tv zie je dit gebeuren in natuurfilms: de lagere apen zijn veel slimmer. Dat moet ook wel, om 1. het de ander naar de zin te maken, 2. wegen te vinden om onder de dwang van de ander uit te komen. De baas heeft geen slimmigheid nodig. En omdat alleen hij met de vrouwtjes mag paren, blijft de slimmigheid beperkt, wordt niet doorgegeven en blijft de kuddegeest het domme niveau van de baas houden. Wat zou er gebeuren als in een kudde de slimste jongen het slimste meisje zou bevruchten? En bij de volgende generatie opnieuw. Zou zó de mens ontstaan zijn?

In de laagste functie van de wereld kent men geen piramide van bazen, subbazen en ondergeschikten: de HME (huishoudster/moeder/echtgenote) heeft als bazen niet andere, hoger geplaatste huisvrouwen, want die bestaan niet, maar haar man, diens werkgever, de kinderen, de opvoedkundigen, leerkrachten enz. En ook nog de leiders van haar religie. Allemaal mensen buiten haar kudde van huisvrouwen.

We zitten allemaal in allerhande kuddes, in allerhande soorten kuddes. Zo hoort elke mens bij verschillende kuddes, vaak zelfs meerdere tegelijk, die ook nog dikwijls door elkaar heen lopen.

Elke kudde heeft eigen leefregels, normen, gedrag en verboden. Dat betekent: elke kudde heeft veel tot zéér veel groepsdwang. Elke functie wordt fractaal geregeld door die groepsdwang. Moeilijk leven hoor, maar dat wist je al...

Al die kuddes hebben eigen leefregels, eigen wetten en daar heb je je aan te houden, anders lig je er zó uit!

De dictatuur van kuddes op scholen onder leerlingen is enorm! Er lijden zelfs leerlingen zó erg onder, dat ze zelfmoord plegen... Dat wordt echter heel vaak nog steeds de 'slechte' moeder in de schoenen geschoven... Een moeder is echter altijd goed genoeg... Moeders zijn niet slecht, dat zijn al die kuddes en de mensen die daarin de functies vervullen zonder aanzien des persoons, dat zijn haar mannen die haar op haar eentje met de zorg voor huishouden en kinderen opknappen, zonder betaling, zonder eigen vakantie, zonder eigen ruimte, eigen leven... Mannen die daardoor in hun eigen kuddes van werk, sport en religie voluit kunnen functioneren, zonder die last van afwas, stofzuigen, vuile luiers, ruzies beslechten tussen kinderen, en: 'aankleden... opruimen... naar school... zet die muziek zachter... zit je zusje niet te pesten... laat je schoolboeken/speelgoed/kleren niet zo slingeren... steek eens een handje uit'...

En al die kuddes noemt Men identiteiten, terwijl het anti-identiteiten zijn: de regels en normen zijn jou opgelegd door anderen, ze gaan dikwijls tegen jou mogelijkheden, jouw eigen-heid, het eigen-lijke doel van jouw leven in en dwingen je tot het gebruiken en uitbreiden van en roofbouw plegen op mogelijkheden, of zwakkere mogelijkheden. En die regels en normen dwingen jou andere mogelijkheden te onderdrukken, waarvan op de eerste plaats de mogelijkheden tot menszijn.

Hele structuren staan of vallen met de kuddegeest/groepsdwang. Hele religies en culturen kunnen niet zonder. De groepsdwang ten opzichte van moeders/echtgenotes echter moet nog steeds verborgen blijven.

Zo gauw twee mensen iets op touw zetten, wordt het gevaarlijk. Dan loert het gevaar van identificatie, kuddegeest en groepsdwang. Het doel van de groep, het voortbestaan en het uitbreiden van de groep gaan meer en meer vóór jouw eigen belang. Je raakt meer en meer bereid je verantwoordelijkheid op het doel, het voortbestaan en het uitbreiden van de groep te richten en jouw eigenwaarde, jouw eigen wijsheid stukje bij beetje in te leveren. Je groep en de belangen ervan ga je dan jouw verantwoordelijkheden noemen. Terwijl het slechts TAKEN zijn. Verantwoordelijkheid verandert nooit, je taken wel.

Zo is het bekend dat jongetjes van rond de 11 jaar graag clubjes oprichten. Dat heeft te maken met hun dan al te grote emotionele afhankelijkheid van een moederfiguur en vandaaruit van kuddes, hun daar weer uit voortkomende behoefte ergens bij te horen en zich daar gráág voor uit te sloven. De lafste is daardoor bereid de vreselijkste dingen te doen. Het kuddedier is dan al zeer geschikt om later op allerlei manieren gemanipuleerd te worden als militair, werknemer, manager, of als manipulerende bedrijfsleider de lakens uit te delen: dat is in eerste instantie geleerd in zo'n clubje. Ook een manager wordt gemanipuleerd door de kudde: die van het belang van de economie en vandaaruit hoe de energieën van werknemers in hun kudde uit te kunnen buiten en te laten controleren door de collega's-kuddedieren...

Wat erger is: ze trainen zich keihard in het zichzelf afscheiden van hun eigen gevoelens. Ik hoorde een feministe eens zeggen: 'mannen kunnen dingen veel beter gescheiden houden. Daar ben ik wel eens jaloers op!' Die gedachte heb ik ook wel eens, maar dan zie ik dat mannen daardoor bijna altijd verkeerde keuzes maken: zaken gaan vóór het gezin, vóór die vriendschap enz. En dan zie ik dat mannen door die keiharde training veel slechter af zijn dan mensen waarbij de gevoelens overal in meespelen.

Geloof maar niet dat zo'n sloverig jongetje later zijn vrouw en kinderen vóór zijn werk laat komen... Want daarop steunt de hele kudde van mannen: dat de lafste, de minste, de laagste bereid is de vreselijkste dingen te doen...

Meiden hebben die neiging tot clubjes veel minder...

Mensen willen ergens graag bijhoren. Dat komt nog helemaal uit de dierenwereld. Maar het hoort niet bij volwassen mensen. Volwassen mensen zijn geen kuddedieren.

Dat woord 'streven' geeft al aan dat je je lichaam ertoe moet zetten. Je moet je lijf ertoe dwingen om je ergens mee verbonden te voelen. Er zijn dan ook allerlei oefeningen, rituelen, symbolen, meditaties, vasten en gebeden voor ontworpen en/of gegroeid.

Culturen doen het met andere rituelen. Bedrijven, hulpverlening en onderwijs weer met andere. Vooral de Amerikaans en Japans georiënteerde bedrijven hebben er ronduit smerige praktijken voor.

Waar blijven de kritische vrouwen in hogere functies? En wanneer mogen feministische vrouwen in hogere functies feministisch blijven? Wanneer wordt van regeringsfunctionarissen geëist dat ze kritisch leven, omdat dat in het belang van die persoon, is maar ook van het gehele land... En kun je bijvoorbeeld voor de regering kiezen voor een vrouw en er zeker van zijn dat die dan ook gekozen wordt en bij teveel voorkeurstemmen: dat er dan een andere VROUW gekozen wordt? Nee dus: als een vrouw niet gekozen wordt of teveel stemmen heeft, gaat jouw stem naar hoogstwaarschijnlijk een mannelijke kandidaat, aangezien er minder vrouwen op de lijsten staan dan mannen. Welk parlement pakt dit aan en zorgt dat elke partij met een dubbele lijst uitkomt: één met vrouwen en één met mannen, zodat kiezers zeker weten dat hun stem naar een andere vrouw gaat als haar vrouw niet gekozen wordt.

Ten slotte moeten de restzetels zo verdeeld worden dat het aantal vrouwen en mannen gelijk is in het parlement.

Alle macht is op de eerste plaats gebaseerd op de emotionele/lichamelijke onderdrukking van mensen. Dat merk je dagin daguit, vooral als je er op gaat letten: bangmaken, vleien, afkopen, uitlachen, vernederen, dreigen, uitschelden, treiteren, goedmaken... Dat alles is net zo goed lichamelijke mishandeling als slaan, stompen of verkrachten. Emotionele/lichamelijke onderdrukking van mensen IS in wezen ook verkrachting: je dringt energetisch het lichaam van een ander binnen en misvormt het voor jouw eigen bevrediging.

De machtigste wapens die het politieke systeem in stand houden en ontwikkelen, zitten in allerlei manieren waarop gevoelens van mensen onderdrukt worden. En wel in het bijzonder de 'negatieve gedachtes', die niet negatief zijn en geen gedachtes, maar kostbare gevoelens: je rotvoelen, wanhoop, teleurstelling, woede, verbittering, angst, onzekerheid, afkeer... Van hoog tot laag: iedereen doet verschrikkelijk zijn of haar best die rotgevoelens bij zichzelf en bij anderen te onderdrukken. Zo is macht een tot in de kleinste details, tot aan tafel en in bed uitgekiend systeem geworden. Een complot van afspraken, vanzelfsprekendheden, zo-hoort-hets, kruidenierspolitiek, afschuifsystemen enz. Iedereen zit aan alle kanten verwikkeld in spinnenwebben van afschuifsystemen, omkoopschandalen en afleidingsmanoeuvres. De intens belangrijke rotgevoelens van de wanhopige, verdrietige, angstige, teleurgestelde, laffe mens worden door al die automatische omgangsvormen als diep ingrijpende wapens tégen die verdrietige, die laffe gebruikt. We kent dit soort situaties niet? Je voelt het alledaags tot in het diepst van je botten. Op die manier zit de politiek ons in het lijf ingebakken. De regeringspolitieken zijn daar maar een uitvloeisel van. En in een democratie bestaan de regeringen uit gekozen mensen met die politiek in hun lijf.

Zo is de politiek van macht en onderdrukking persoonlijk gemaakt. Wapens zitten niet alleen in geweren en raketinstallaties.

Net zo min speelt macht zich alleen af tussen landen en politieke partijen. Macht zit overal waar mensen iets met elkaar te maken krijgen. Als mijn buurvrouw een aardappel komt lenen, heb ik al macht over haar. Als ik moet koken voor mijn gezin, heb ik al macht over mijn gezin, maar mijn gezin ook over mij, want het hoort bij mijn huishoudster-zijn. Als een hulpverleen(st)er met iemand een afspraak maakt, heeft hij/zij al macht over hem of haar. In elke kudde een hele piramide! Verwerk dat eens in je eigen boek! 

Een automatisch gevolg van de ontwikkeling van deze dingen is dat het steeds moeilijker werd en wordt om de macht te handhaven. De mensheid is steeds meer aan het doorslaan naar enerzijds misdaad en anderzijds ziekworden door aanpassen en inzet voor verstandelijke dingen, met opoffering van eigen mogelijkheden en uitbuiting van energieën die menselijk gebruikt hadden moeten worden, maar die nu anti-menselijk ingezet worden.

Daarom worden (door mannen) steeds zwaardere wapens ontwikkeld en ingezet, strengere wetten uitgevaardigd, legermachten uitgebreid, politiecorpsen met steeds scherper ontwikkelde opsporingsinstrumenten uitgerust. Daarom moest de ideale moederfiguur steeds idealer worden om dat onderdrukte stuk op te kunnen vangen en te compenseren. Daarom werd/wordt bij toenemend gebrek aan dergelijke goede moeders de hulpverlening steeds gespecialiseerder. Dat is allemaal politiek, dat is een politiek systeem waar haast niet doorheen te breken is. Dit speelt door maatschappij, religies en culturen. Daarom moet 'God' steeds barmhartiger worden en anderzijds steeds strenger!

Een van de machtsmaniertjes om dwarsligger te zijn in Het Grote Gebeuren is: verontwaardigd uitroepen: 'mag ik asjeblief mijn fouten hebben?!' Als ze maatschappelijk, religieus of cultureel veroorzaakt zijn, mag je ze niet hebben, in die zin dat je er wat aan moet gaan doen! Hetzelfde geldt voor 'eigen mening': dat is niet jouw mening, maar aangeleerd, ingetraind.

Je moet het zo zien: wie macht nodig heeft, staat niet op eigen poten, is niet volwassen, laat zich niet leiden/lijden door eigen Gevoel, maar moet alles hebben van zijn frustraties, verslavingen en zijn verstandje...

Wie verstandig leeft, speelt een vies politiek spelletje. Zo gauw iemand jou maant om toch vooral verstandig te zijn, moet je oppassen: 'Ho! Wacht even!' Vaak kun je de politiek als een vieze korst afsteken van waaròm jij verstandig moet zijn. Zo gauw je dit voelt, heb je de Waarheid al bij zijn staart. Je zult dan vanzelf, VANZELF anders omgaan met de gebeurtenissen. Dat is ook de enige betekenis van 'gij zult...' in de 10 geboden: dat doe je namelijk vanzelf als je mens bent/wordt.

Maatschappij èn culturen èn religies, niet één uitgezonderd, hebben de mens gedwongen, en dwingen mensen nog altijd dwarsliggers te zijn in Het Grote Gebeuren. Dwingen mensen hun eigen vijand te zijn...

Degene die mensen het best kan dwingen tot het onderdrukken van hun eerlijke gevoel, heeft het meest te zeggen. Die speelt de baas. Niet degenen die de gordiaanse knoop in hun lijf en leven ontwarren, die eerlijk leven en daardoor veel te zeggen hebben hebben het voor het zeggen... Niet de leven-geefsters/-gevers, niet degenen die het menselijk ras uit de stinkende modder omhoog kunnen halen en van de ondergang redden zijn de baas, maar de bedriegers, de leugenaars, de killers, de geweldplegers, de vernietigers...

De meest wijze, die als kritische mens de meeste rotzooi uit eigen lijf en leven heeft opgeruimd, zou het voor het zeggen moeten hebben. Maar het is nog altijd zo, dat zo iemand overal uitgeknikkerd wordt.

Op de drempel van de nieuwe eeuw staan gelukkig steeds meer mensen die beseffen dat macht een gevaar is: ongezond tot dodelijk voor mensen zelf en voor de gehele mensheid.

Culturen liggen buiten de mens. Religies ook. Zelfs je huidskleur is geen identiteit, maar heeft de kudde van een cultuur en/of religie als achtergrond. Alleen karaktertrekken zijn een stukje familie-identiteit. Zo herkende mijn geadopteerde dochter in haar vader zelfs bepaalde gebaren, terwijl ze hem voor de eerste keer meemaakte. Dat is familie-identiteit. Maar als Jantje dezelfde macht probeert uit te oefenen als zijn vader en grootvader, dan is dat geen identiteit, maar dan komt dat omdat hij een mannetje is en omdat zijn vader en grootvader ook mannetjes waren. Mannen zijn onmiddellijk vanaf hun geboorte immers al maatschappelijk, religieus en cultureel in het voordeel!

Als Miepie net zo'n schat is als haar moeder, dan komt dat omdat Miepie een lieve, opofferende vrouw hoort te zijn, en niet omdat dat in haar genen zit. Als Willem een hartinfarct krijgt op 52-jarige leeftijd, dan is dat niet omdat zijn vader en oom dat ook kregen, maar omdat 1. Willem een mannetje is; 2. een binnenvetter zoals dat hoort bij mannen en op je werk; 3. een ambitieus, accuraat, enz. werknemer of leidinggever, voor wie zijn werk op de veruit eerste plaats komt.

Mensen die zich Nederlander voelen, of Amerikaan, japanner of Spanjaard, voelen in hun lijf de cultuur en/of godsdienst van hun land. De cultuur waar je van buitenaf mee opgefokt bent, die geen kritiek toestaat... Cultuur kun je geen identiteit noemen.

Men spreekt over culturen als identiteiten, maar culturen zijn kuddegeesten, zijn anti-identiteiten. Ze bestaan van groepsdwang en zijn de mensen vanaf de eerste kreet opgedrongen. Waag het niet om in jouw cultuur dingen anders te zeggen dan Men het wil horen...

Dat geldt ook voor álle religies: kuddegeesten/groepsdwang. Het is voor mensen een grotere angst: om buiten de boot te vallen, om ruzie te krijgen, om echtgescheiden te worden, om ontslagen te worden, dan om de waarheid van alledag onder ogen te zien, dan de angst voor de dood.

Culturen doen het met andere rituelen. Bedrijven, hulpverlening en onderwijs weer met andere. Vooral de Amerikaans en Japans georiënteerde bedrijven hebben er ronduit smerige praktijken voor.

Opvoeden is heel dikwijls niets meer dan kinderen dwingen zich aan te passen, met behulp van dreigementen, straf en beloning: chantage! Het is kinderen àfvoeden.

Kinderen zijn weerloos. Later geldt lang niet altijd: 'daar was je toch zelf bij! Je hebt toch zelf die beslissing genomen!', want je maakt keuzes naar wat jou in je lijf gebakken zit, wat je dwingend voorgeschoteld is. Mensen die een ander inzicht krijgen, schrikken zich vaak wezenloos hoezeer ze beschadigd zijn in hun jeugd en echt niet alleen door de ouders. Bij beschadiging door de ouders leren ze al spoedig zien dat;

1. die ook beschadigd waren en

2. handelden in het belang van maatschappij, religies en culturen

3. meenden dat dat in het belang van de kinderen was;

Je moet het zo zien: van moeders werd en wordt geëist dat zij volmaakte psychiaters zijn voor haar man en voor haar kinderen. Van man/vader en kinderen wordt niet geëist dat…

Verdere beschadigingen kwam van school, radio, tv, schoolboeken, medeleerlingen (jongetjesbeweging!) enz.

Zodra een tiener op zoek gaat naar haar/zijn 'identiteit', dan struint zij/hij overal doorheen: relaties, verliefdheden, sportclubs, new age, kunst, dansen, ruzie-maken, keet-schoppen, hard studeren enz. Als ze dit goed en eerlijk doen, dan beginnen ze iets van hun identiteit te ervaren, door juist via die wegen de hen aangeleerde, ingepompte 'identiteiten' af te leven. Zodra ze echter dergelijke gezegdes als in het begin van dit hoofdstuk gaan rondstrooien, zit er iets fout.

Bij de enkele nieuwe man die er rondloopt, blijkt, als het er opaankomt nog steeds de oude norm te gelden: werk gaat voor. Voor werkelozen, gepensioneerden blijft hetzelfde gelden, vandaar dat ze zich minderwaardig voelen als ze uit de boot vallen.

Dank zij haar voorprogrammering ligt het menszijn, het leven vanuit je Gevoel dichterbij bij vrouwen.

Mannen hebben kuddes op gebied van werk, hobby's, wetenschap, politiek enz. Vrouwen hebben schijnbaar geen kuddes. Mannen kennen piramides van promoties en macht, Ze kunnen met moeite anders leren denken, want ze hebben alles mee: de wetten en normen, de religies, de culturen. Vrouwen hebben geen piramides, alleen als ze in de wereld van de mannen zitten in werk, politiek en wetenschap. Vrouwen hebben wetten en normen en religies en culturen allemaal tegen.

Vrouwen kennen in wezen maar een kudde, die van de huisvrouwen/moeders/echtgenotes. Alle andere vrouwen zitten in mannelijke kuddes of ze staan alleen. Vrouwen die voor een ouder zorgen, horen bij de HME-kudde.

In de HME-kudde is geen promotie mogelijk, er is geen ambitie, geen 'eer', geen opschepperij, geen rangorde. Hooguit is de ene HME 'beter' op bepaalde onderdelen dan een andere HME. Waar een HME in faalt wordt ze in haar geheel op de schroothoop gegooid.

Vrouwen moeten nog altijd en overal stapjes terug doen. Opvallend is dat nu de economie weer sterk aan het teruglopen is, de vrouwen weer verder achteruit gedrongen worden.

Vrouwen veranderen, zij pakken zichzelf aan en haar situaties, maar ook leggen zij zich er, vaak noodgedwongen, bij neer dat zij stappen terug moeten doen.

Een voorbeeld van hoe mannen alles beheersen: vrouwen van moslims mogen niet gemengd zwemmen. Als in de zomer ons bad vol mannen en jongens ligt, vraag ik me af: 'waarom pikken die vrouwen dat, dat zij op hun hete flatje moeten blijven stikken'? Ik las een stukje van een vrouw die gezien had hoe een groep mannen zat te picknicken aan een tafeltje. De vrouwen en kinderen zaten een eindje verderop op de grond en moesten afwachten of zo ook wat te eten kregen. Kuddegeest!

Een man die zijn gezin probeert westers te doen leven, wordt met geweld gedwongen dat gezin weer in de koers te brengen. Als een moslim meisje geen hoofddoek draagt heeft ze geluk gehad. Haar vader echter kan zómaar weer omslaan en dan zal ze ook zo'n ding moeten dragen.

Flat ontploft: moslim vrouwen en kinderen het slachtoffer: de mannen sliepen buiten: het was zo warm...

Moslim-mannen bepalen de emancipatie- en therapie-mogelijkheden van niet-moslim-vrouwen, ook van de gewone Nederlandse vrouwen. Dat zit zo: subsidie wordt alleen gegeven wanneer bij een bepaalde instantie een bepaald percentage buitenlandse groepen zitten. Maar buitenlandse vrouwen mogen van haar mannen niet naar een praatgroep of therapiegroep, dus kan de subsidie ingetrokken worden. Zo bepalen de moslim-mannen de emancipatie- en therapie-behoefte van de Nederlandse vrouw... Net wat ze graag willen: macht over eigen en over de Nederlandse vrouwen en vandaaruit op ons hele stelsel.

Ik ben niet tegen de rassen van mensen ook niet van de rassen van moslims, ook niet zozeer tegen het geloof, maar ik ben tegen de mensonderdrukkende cultuur uit alle religies, want aan de mensonderdrukkende wetten en normen en aan de kuddegeest herken je de onwaarheid van religies.

'Ik geloof niet zo in collectieve schuld,' zegt Men wel eens. Maar die bestaat wel degelijk: elke keer dat jij niet kritisch leeft, niet naar de signalen van je eigen lijf en leven, elke keer dat je beslissingen neemt die tegen jouw IK in gaan, ben je slecht bezig voor de gehele mensheid: fractal en vlindereffect, doe je de kwade intelligentie groeien.

Die collectieve schuld, die schuld tegenover de gehele mensheid en met anderen samen bestaat wel degelijk en ook ik werk eraan mee, nog dagelijks...

'Mensen zijn allemaal gelijk', wordt graag beweerd om discriminatie, racisme e.d., maar ook om feminisme te kunnen bestrijden. Dan gooit men ook met de term: GELIJKWAARDIG. Niets is minder waar!

Nee: mensen zijn niet gelijk. De ene mens maakt méér van zijn/haar leven dan de ander. Geboren worden we al verschillend met ieder een eigen genetisch patroon. Daar komt de voorprogrammering bovenop. Dat alleen al maakt mensen verschillend.

Wat hen waardevol maakt of niet, wordt bepaald door hoe ze met hun lijf en leven omgaan! Mensen die ja en amen knikken zijn slècht met hun lichaam en leven en dat van anderen bezig. Mensen die anderen de wet voorschrijven eveneens. Mensen die zo 'goed' bezig zijn en niet in de gaten hebben dat ze dat liefdewerk voor zichzelf, uit eigen behoefte doen, ook. Mensen die niet openstaan naar de waarheid maken brokken.

Mannen overheersen in het algemeen tot in de kleinste details, fractal het lichaam en leven van vrouwen, kinderen, ouderen en zwakken en andere mannen.

Mannen en vrouwen zijn niet gelijk. De voorprogrammering van mannen maakt hen minder mens dan vrouwen. Ze hebben veel meer moeite met eerlijk omgaan met hun verantwoording, hun emotionaliteit en zo dan vrouwen. Het verkeerd omgaan, het dagin daguit verkeerd kiezen is hen zó grondig ingestampt, hun gevoel voor recht-vaardig-heid is zó grondig in hen onderdrukt, dat ze emotioneel als de dood zijn voor de waarheidssignalen van hun eigen lichaam.

Vrouwen en vooral kritische vrouwen maken als mens méér van hun leven. Zou de wereld geregeerd moeten worden door mensen die het meest inzicht hebben in wat ik Het Grote Gebeuren noem, en dan niet uit boekjes, maar uit eigen leven, dan moeten kritische vrouwen dat doen.

Als racisme en discriminatie uit den boze zijn, dan alleen op grond van huidskleur, geslacht en ras. We moeten verschil leren maken tussen ècht racisme en het bestrijden van de mens-vijand-igheid in en door mensen van culturen, religies, door sexe-rollen en sex-gerichtheid enz.

Het is noodzakelijk om in eigen lijf en leven en in de wetten van landen en de gehele wereld dat onderscheid te maken. Als een leraar of lerares op een school iets zegt over meiden die met hoofddoekjes moeten lopen, dan is dat geen racisme, geen discriminatie, maar dan is dat bevrijdend voor mensen die, vanwege wat er van hun godsdienst gemaakt is, meiden en vrouwen dwingen om hoofddoekjes en voetlange kleding te dragen, dan is dat bevrijdend voor die meiden en vrouwen. Maar ook voor de mannen...

In een hulpgroep, therapiegroep heeft het men er wel over dat de leden zich in die groep veilig moeten voelen. Dat is gevaarlijk: de groepsleden kunnen een kudde gaan vormen en raken verder van huis dan vóór zij in therapie gingen. Een vorm van verslaving en kuddegeest. Zie drugsverslaafden, alcoholverslaafden enz.

********************************.