KENMERKEN

De kenmerken van de kuddegeest zijn tegelijkertijd de wapens ervan. Ik bedoel: ze werken met vooral emotioneel geweld:

Het is het doel van de kuddegeest om:

1. de mensen klein te houden en
2. gebonden aan de kudde;
3. aan de doelen van de kudde;
4. en hen geen ruimte te geven om over alles met elkaar te praten;
5. en er over na te denken.

Vooral in de maatschappelijke structuren, zoals werk en gezin, als hulpverlening en religie, als politiek en media, zijn al die emotionele afhankelijkheden, met als sterkste ondergrond de centjes, de doelmatigste wapens.

Deze punten heb ik al verspreid behandeld.. Een herhaling doet je voelen dat het tevens wapens zijn. Je kunt ze zelf uitwerken in jouw 'boek'. Kenmerken van kuddes:

In elk geval is het traditionele gezin zo'n territorium, waar alleen de man de baas is. Daarna zijn de kinderen de baas en op de laatste plaats de moeder/echtgenote. In praktisch alle religies en culturen is het gezin zo ingericht. In India bv. is de vrouw niets. Ze moet het eten klaarmaken, maar mag zelf pas eten als haar man (en kinderen) gegeten heeft/hebben.

In religies is het territorium:

1. het gezin;
2. de wijk of stad of het land waarin de gelovigen wonen en
3. dat territorium wordt geconcentreerd in de tempel of de kerk waarin de gelovigen samenkomen. Zo'n ruimte wordt dan heilig genoemd, maar ze dient om de mensen te onderdrukken, kan dus nooit heilig = heilzaam zijn. Bij een gigantische religie als de RK kerk, is zowat de hele wereld het territorium waarin de paus de baas speelt. Speelt? Wat een afschuwelijke uitdrukking: de baas zijn is nooit een kwestie van spel, maar van feitelijk moordende ernst, omdat het mensen ziek maakt en te vroeg doet overlijden;

Om voor jezelf duidelijke voorbeelden te krijgen kun je je eigen schrijfsel erbij pakken en alles uitwerken per kudde waar je in zit. Evenals wat er nog volgt.

Enkele structuren zijn:

Een andere verdeling: de bases van kuddes. Deze komen voort uit enerzijds de emotionele armoede, ontstaan door de wapens van de kuddegeest en anderzijds door het ophopen van energieën in de lichamen van mensen doordat ze hun bek moesten houden enz.:

1. emotionele bases:

2. geslachtelijke bases:

3. maatschappelijke en culturele bases:

4. religieuze bases, dat geldt voor alle religies. Enkele begrippen waar je de kuddegeest uit haalt:

Dit zijn maar voorbeelden. Je kunt er waarschijnlijk nog meer vinden en alles verder uitwerken.

In allerlei kuddes liggen de accenten op de wetenschappen en de vaardigheden van mensen en op de doelen van de kudde. Niet, vooral niet op het menszijn van de mensen. Daardoor ontstaan er die stress en die enorme trauma's.

Een ander kenmerk is: er zijn altijd wetten, leefregels, normen, gedrag en verboden waar je je aan te houden hebt. Ook in religies. Zodra je een stroming tegenkomt waarin ze wetten enz. hebben, pas dan op!

We zitten allemaal in allerhande kuddes, in allerhande soorten kuddes. Zo hoort elke mens bij verschillende kuddes, vaak zelfs meerdere tegelijk, die ook nog dikwijls door elkaar heen lopen. Dat zei ik al. En ook: elke kudde heeft eigen leefregels, normen, gedrag en verboden. Dat betekent: elke kudde heeft veel tot zéér veel groepsdwang. Elke functie wordt fractal geregeld door die groepsdwang. Moeilijk leven hoor, maar dat wist je al...

Al die kuddes hebben eigen leefregels, eigen wetten en daar heb je je aan te houden, anders lig je er zó uit!

Bijvoorbeeld: de dictatuur van kuddes op scholen onder leerlingen is enorm! Er lijden zelfs leerlingen zó erg onder, dat ze zelfmoord plegen. Dat wordt echter heel vaak nog steeds de 'slechte' moeder in de schoenen geschoven. Een 'gewone' moeder is echter altijd goed genoeg. Moeders zijn niet slecht, dat zijn al die kuddes en de mensen die daarin de functies vervullen zonder aanzien des persoons, dat zijn haar mannen die haar op haar eentje met de zorg voor huishouden en kinderen opknappen, zonder betaling, zonder eigen vakantie, zonder eigen ruimte, eigen leven. Mannen die daardoor in hun eigen kuddes van werk, sport en religie voluit kunnen functioneren, zonder die last van afwas, stofzuigen, vuile luiers, ruzies beslechten tussen kinderen, en: 'aankleden... opruimen... naar school... zet die muziek zachter... zit je zusje niet te pesten... laat je schoolboeken/speelgoed/kleren niet zo slingeren... steek eens een handje uit'...

De dictatuur op scholen onder leerlingen is zo enorm omdat de kinderen, zodra ze thuis weg zijn, onder de invloed en de bescherming van de ouders weg zijn en zeer kwetsbaar zijn in de groep schoolkinderen. Ze moeten zich bovendien aanpassen aan een hele ander soort leven dan thuis: lessen volgen, klaslokalen opzoeken, proefwerken maken, opletten wat de docent(e) wil, speelkwartier enz.

En al die kuddes noemt Men identiteiten, terwijl het anti-identiteiten zijn...: de regels en normen zijn jou opgelegd door anderen, ze gaan dikwijls tegen jou mogelijkheden, jouw eigen-heid, het eigen-lijke doel van jouw leven in en dwingen je tot het gebruiken en uitbreiden van en roofbouw plegen op mogelijkheden, of zwakkere mogelijkheden. En die regels en normen dwingen jou andere mogelijkheden te onderdrukken, waarvan op de eerste plaats de mogelijkheden tot menszijn. Wat iedereen wel zal snappen die dit een beetje uitwerkt in eigen geschrift.

Hele structuren staan of vallen met de kuddegeest/groepsdwang. Hele religies en culturen kunnen niet zonder. De groepsdwang ten opzichte van moeders/echtgenotes echter moet nog steeds verborgen blijven.

Voor dingen die niet mogen in religies zou je kunnen kijken naar mijn boek over religies. Hetzelfde geldt voor het volgende stuk.

Dit zijn allemaal dingen die bij kuddes horen en die met groepsdwang afgedwongen worden. Als ik die verder uit zou werken werd dat alleen al een heel boek.

Liegen is lichamelijk, ons van jongsaf keihard ingetraind. Liegen vóél je toch! De verstandigste liegt het hardste en het meeste en het brutaalste. Juist die houdt zich het beste aan regels, normen, plichtsbesef, gedragscodes en wordt daarom hoog gewaardeerd.

In deze situaties mag dit niet en moet dat, in andere situaties is het juist andersom. Je voelt je in de een kudde anders dan in de andere. Je voelt je tegenover jezelf ook anders als je de een keer moeder bent en de andere keer buurvrouw of architect.

Tegenover iemand uit een andere groep gedraag je je ook anders. Zo ben je voorgeprogrammeerd. Dus lopen we allemaal zowat de hele dag toneel te spelen, oftewel te liegen. En vaak het hard-nek-kigste bij de meest naaste: je gezin, je werkplek, hobbyclub, kerkgenootschap.

Dat liegen is hetzelfde als tegen je genen in leven. Ook in het gezin. Hoe idealer hoe erger. Jouw kuddes zorgen ervoor dat jij hier op deze manier, daar op een andere manier tegen je genen in leeft en je ook emotioneel ver weg voelt van, zelfs haat ontwikkelt tegen iedereen die jou namens de kudde daartoe dwingt. Namens de kudde is namens de maatschappij, religie, cultuur… Al wordt het pas als haat herkend, zodra je kritisch jouw situaties gaat bekijken en je mond begint open te doen. Dan barst de haat tegen jou in volle hevigheid los. Dan voel je daardoor ook dat jij automatisch tegen die ander met zijn/haar onmogelijke eisen namens maatschappij, cultuur en/of religie, haat heb opgekweekt. Daar kun je dan niets aan doen.

Zo voel je je emotioneel steeds verder weg van, ontwikkelt zelfs haat tegen iedereen die jou namens de kudde daartoe dwingt. Dat is politiek: hoe hoger in rang die ander is, of hoe meer afhankelijk je van iemand bent, des te verder voel je je van zo iemand af, des te meer afkeer/haat heb je van zo iemand. Vooral in werksituaties en gezin: twee uitersten die lijnrecht tegenover elkaar staan, waarbij het traditionele gezin de werksituatie dient. Al wordt het pas als haat herkend, zodra je kritisch jouw situaties gaat bekijken en je mond begint open te doen. Dan barst de haat tegen jou in volle hevigheid los. Dan voel je daardoor ook dat jij automatisch tegen die ander met zijn/haar onmogelijke eisen namens maatschappij, cultuur en/of religie, haat heb opgekweekt. Daar kan je dan niets aan doen!!

Zo zijn we allemaal schizofreen gemaakt/geworden. Dat wil zeggen dat we veelvuldig gespleten persoonlijkheden zijn: in deze kudde zó, in die kudde zó.

Hoe diep die gespletenheden in je lijf zitten, hoeveel het er zijn en hoe sterk verdeeld je je voelt komt voort uit:

Als je aan al deze punten voldoet, moet je de schades ervan bij elkaar optellen: je bent er gevoelsmatig hele beroerd aan toe! In feite ben je hart-stik-ke(!) ziek.

Je voelt je des te afhankelijker en kunt er moeilijker van af. En daardoor ben je des te fanatieker in het verdedigen van jouzelf en je kuddes. Het zit jou harder in je lijf gebakken, dan bij iemand die er nèt in zit. Vandaar dat oudere mensen emotioneel vaster zitten dan jongeren. Hun ziektes zijn er evenzovele bewijzen van. Dit kun je ook per kudde uitwerken.

Daardoor ben je des te fanatieker in het verdedigen van jouzelf en je kuddes. Het zit jou harder in je lijf gebakken, dan bij iemand die er nét in zit. Bekijkt Men in de diverse soorten hulpverlening deze oorzaken van gespletenheid wel eens op die manier?

Ik zag het van de week nog bij 'Catherine'. Een seksueel misbruikte man maakte nog eens duidelijk wat een enorme grote toneelspelers zulke mensen zijn: ze zouden een Oscar moeten verdienen, zo goed zijn ze in het net doen of er niets aan de hand is. Dat kun je ook van traditionele huisvrouwen zeggen: mijn man was stomverbaasd, om niet te zeggen verbijsterd dat ik al die jaren eigenlijk ongelukkig was geweest en de indruk had gewekt dat we zo'n goed huwelijk hadden.

Dwang tot liegen. Liegen vóél je toch! De verstandigste liegt het hardste en het meeste en het brutaalste. Juist die houdt zich het beste aan regels, normen, plichtsbesef, gedragscodes en wordt daarom hoog gewaardeerd.

Ik vind dit woord om te huilen: het heeft heel wat kwaad aangericht en veroorzaakt nòg veel leed. Het is weer zo tegenstrijdig als maar kan: tegenover plicht staat recht. De één heeft de plicht en de ander heeft het recht. Maar wie kan dat eeuwigdurend bepalen? Want de ene keer heb ik de plicht om voor anderen te zorgen en de andere keer heb ik recht op de zorg van diezelfde anderen voor mij...

Zo zitten allemaal gevangen in spinnenwebben van plichten en rechten, in allerhande situaties, met allerhande mensen. Alles als gevolg van macht en onderdrukking. Plicht en recht zijn zelf ook weer oorzaken van macht en onderdrukking. Zo zijn we allemaal èn slachtoffer èn oorzaak. Dat schept vijandschap tussen mensen.

Waar plichten en rechten zijn, HEERsen aan de ene kant schuldgevoelens, minderwaardigheid, angst, machteloosheid, onzekerheid, onderdanigheid en neiging tot nederigheid en aan de andere kant: arrogantie, bedreiging, chantage, tot mishandeling, verkrachting, moord en oorlog toe. Door de vrouwenbeweging is dat al wijd en breed uitgewerkt.

Plicht is ook een van de peilers van vooral religies.

Oorzaken van plichten en rechten, spanningen, ziektes en echtscheidingen zijn politiek en ook religieus en cultureel/politiek bepaald. En ze zijn economisch noodzakelijk gemaakt. Veel boeken door kritische vrouwen geschreven gooien dat al open. In de hulpverlening en de religieuze mensenbegeleiders echter bestaat dit nog steeds niet.

Als plichten en rechten, als spanningen (waar je alles van leren kunt!), ziektes en echtescheidingen weg zouden vallen, ging de macht achter de economie naar de knoppen. Als je dit gaat beseffen werkt dat enorm ont-last-end en be-vrij-dend.

En: heb asjeblieft geduld met jezelf. We hebben immers geleerd dat plicht belangrijk is? Dan heb je toch totnutoe gedacht dat het goed was? Als je er nu anders over gaat denken, is dat alleen maar erg positief en voor jezelf ver-rijk-end.

In een democratisch land als het onze hebben we als burgers veel rechten. We kunnen vertrouwen op een heel leger aan rechters en advocaten.

Maar als ons onrecht wordt aangedaan, blijken al die mooie wetten een luchtballon: één prikje en hij is stuk. Veel mensen kunnen hun recht niet halen, omdat advocaten en processen zo duur zijn. Er zijn pro deo advocaten, maar die krijg je alleen in strafzaken en echtscheidingszaken. Als je een proces wil aanspannen omdat er iemand over je gelasterd heeft, of als je je moeder wil dwingen om jou de naam van je vader te geven, dan kost dat handenvol geld. En toch heb je recht op deze dingen.

Iedereen zou gratis recht moeten hebben op advocaten en processen. Eventueel met een bijdrage naar draagkracht.

Een principieel iemand wordt zeer gewaardeerd in religies, in bedrijven, in de wetenschap, de bestuurpolitiek, in de sport enz.

Tradities zijn gewoontes die door de tijd heen gegroeid zijn in een kudde doordat men zich trouw hield aan de wetten enz. In zekere zin zijn tradities de toetsstenen van de kuddes. Dat kun je bv. heel sterk zien aan het kerstfeest: wat een poppenkast! Wat een opgefokte 'sfeer'. En wat een ellende brengt die sfeer!

Ik kan helemaal niet tegen de rook van open haarden, zoals veel carapatiënten daar last van hebben. Ik heb dat de buurt laten weten en nu is zowat iedereen gestopt met stoken. Behalve met kerstmis: dan moeten we de hele dag alle ramen den buitendeuren dicht houden, maar door de kieren stroomt nog die rook naar binnen. Dan moet ik mijn kersteten koken in de keuken met het raampje dicht. Boven zitten ook alle ramen potdicht. Zo zitten we de hele dag en slapen in een stank van etenkoken vermengd met rook. Zalig Kerstfeest.

Ik schreef mijn zus en mijn schoonzus eens het volgende over principes:

"Wat jij geleerd hebt aan principes zijn geen natuurwetten. Die zijn jou aangedragen, ingetraind en dat is lichamelijk, door mensen die

- niets wisten/weten van energie en die

- niets wisten/weten van hoe het lichaam werkt, die

- niets wisten/weten van de maatschappelijke, religieuze en culturele structuren die mensen bestrijden in het ontwikkelen van hun Gevoel en van de volgende stap in de evolutie en die dus mensen ziek maken, die

- niets weten van het hieruit voortkomende feit dat rotgevoelens als functie hebben dat ze de waarheid van dat moment, in die situatie met die persoon/personen, boven wil hebben in dat lichaam en in dat leven. Duidelijker kan ik het niet zeggen!;

- die mensen hebben jou niet geleerd om op signalen te letten. Je hebt je duim niet zomaar verbrand. Dat is een signaal. Het is niet zomaar dat je alweer niet met kerstmis hier kunt zijn... Het is niet zomaar dat je deze keer geen orgel kon spelen... Dat zijn signalen. Je bent volwassen, tenminste je hebt er de leeftijd voor, trek dan ook de conclusies uit de signalen die je krijgt. Vaak 'krijgen' mensen eerst kleinere signalen en als ze daar niet naar luisteren, is de volgende klap erger. Luisteren ze dan nog niet... Daar komen o.a. ziektes en ongelukken vandaan. Veel mensen kost het hun leven, ver voor hun tijd.

En daarna? Denk je nou heus dat je lekker dood bent als je dingen niet hebt willen leren? Als je je vast bent blijven klampen aan voorgekauwde 'waarheden' van geschriften en figuren die verkeerd uitgelegd zijn? Die met opzet verkeerd uitgelegd zijn om mensen klein te houden en on-wijs. Als je niet de volle verantwoording neemt voor eigen lijf en leven? ;

- die mensen hebben jou niet geleerd dat wij als volwassen mensen uit het leven moeten willen leren. Dat moet, dat is een natuurwet;

- die mensen hebben jou niet geleerd dat je ALTIJD iemand in de buurt hebt/krijgt, ALTIJD!, dat is ook een natuurwet! die jou verder helpen kan; dat je die moet aanklampen, net zo lang tot je bij die persoon uitgeleerd bent.

Dan nog iets wat een natuurwet is: vergeet niet dat ik uit dezelfde 'school' kom als jullie. Maar ik heb geleerd uit het leven en ik heb mensen aangeklampt die mij verder konden helpen, zowel mensen die me bewust maakten als mensen die me dagin daguit tegenstand gaven. Tegenstand is ontzettend kostbaar!;

- ook dàt hebben die mensen van die principes je niet geleerd: tegenstand haalt gigantische rotgevoelens naar boven en daardoor kun je voorgebakken dingen als principes, tradities, ideeën over volmaaktheid, liefde en zo af-leven. Daar leren jij en anderen méér van dan van verdraagzaamheid, bezorgdheid, ontzien, mensen in hun waarde laten, mildheid enz;

- die mensen leerden jou niet dat je uit jou eigen lijf en leven moet leren, maar ze leerden jou nederigheid, volgzaamheid en 'gehoorzaamheid' die geen gehoorzaamheid is enz.;

- die mensen hebben je ook niet geleerd dat dingen aan anderen-leren nooit aanpraten mag zijn, dat is ook een natuurwet, dat mag uitsluitend bewustmaken zijn. Bewustmaken van jouw mogelijkheden en onmogelijkheden PER MOMENT, want de ene keer zijn jouw mogelijkheden en onmogelijkheden anders dan de andere keer.

Wie zich aan principes blijft vastklampen om dingen niet te horen, niet in te zien, houdt deuren naar de toekomst dicht, moet oppassen dat nieuwe kansen om anders te leven hem/haar niet verder onthouden worden. Alhoewel de natuur, of hoe je dat noemen wilt: God, Godin, het Al, Allah, Jehova of Het Grote Gebeuren of wat ook, uitermate gul is met nieuwe kansen en met mensen waar je wat van leren kunt: op een gegeven moment is het op. Wat mijn stukkie betreft: ik begin het op te geven wat jullie betreft."

Het enige principe wat goed is is een natuurwet, daaraan kun je al je principes aftoetsen.

Symbolen hebben alles te maken met gevoelens. Gevoelens die niet op een gewone manier, dus door praten, huilen, schreeuwen, stampen, geuit kunnen worden. De behoefte aan symbolen wordt veroorzaakt doordat Men dingen niet gewoon kan zeggen. Alweer een kenmerk van de macho-wereld: niet kunnen praten, niet over gevoelens kunnen praten, ze niet kunnen uiten.

Symbolen in godsdiensten hebben van alles te maken met het hogere, die mystiek, dat mysterie. En dat komt dus ook omdat Men niet volgens zijn Gevoel leven kan.

Jc gebruikte parabels, verhalen vol symbolen en voorbeelden, omdat hij de woordenschat van nu niet had, de woordenschat uit psychologie en zelfwordingsprocessen en uit het feminisme en andere maatschappijkritiek enz. Maar ook omdat mensen toen al helemaal nooit over zichzelf praatten, zeker niet door mannen. Doordat hij parabels gebruikte, kon hij verkeerd uitgelegd worden. En dat gebeurde dan ook en nòg… En als hij, zoals ik zeg in Religies, slechts doorgeefluik was van kosmische energieën, dan zàt hij al fout. Dan waren/zijn zijn uitspraken ook twijfelachtig.

Rituelen zijn een soort vervolg op symbolen: ze zitten vol symboliek, maar nu gaan ze vaak gepaard met gebeden, gezangen en muziek, met liederen, gebaren, houdingen enz. Rituelen versterken die symbolen, versterken gebeden en gezangen en omgekeerd. Zo versterken ze de achtergronden en beweegredenen. Dat is fractal.

Het voornaamste doel van rituelen is:

1. de werkelijke waarde van mensen en gebeurtenissen versluieren;
2. liefst onderdrukken en vernietigen;
3. en de macht bij de voorgangers houden;
4. of bij degenen die het ritueel bedacht hebben en/of voorgeschreven;
5. de groep/kudde in stand houden met bijbehorende doelen, idealen enz.

Men plakt rituelen altijd aan godsdiensten vast. Ze worden echter op veel meer terreinen opgevoerd. Maar als je naar godsdiensten kijkt, zie je wel de meest bizarre, ook in culturen die zo dicht bij de natuur zouden staan... De meest bizarre en de duidelijkste. En vol sociale controle, hoe dichter bij de natuur een volk leeft, hoe sterker de sociale controle... Het maakt geen verschil of je naar shintopriesters kijkt, naar boeddhistische monniken, katholieke voorgangers, rabbi's, imams, of wat dan ook. Dit alles tot meerdere eer en glorie van dat waar de voorgangers voor betaald worden: mensen klein en afhankelijk, onwetend en emotioneel in stukken gescheurd houden van het geld van diezelfde mensen. Daar gelden dus dezelfde bezwaren voor.

Godsdienstrituelen worden praktisch altijd door mannen, of door in de betreffende mannenreligie aangepaste vrouwen uitgevoerd. Rituelen lijken zo onschuldig, maar ze bestaan niet zomaar en worden niet zomaar gebruikt! Rituelen zijn bijna altijd bevestigend voor religieuze, culturele en maatschappelijke normen en wetten en dus tegen menszijn.

Een daaruitvolgend doel van rituelen is meestal in wezen: mensen emotioneel in de kudde houden door imponeren. Een truc is vaak: de gelovigen erbij betrekken. Ze krijgen een eigen rol erin. Maar het is machtsvertoon waar mensen voor door de knieën gaan en klein gehouden worden. Op het gebied van godsdienst is dat niet zo moeilijk: je bent bezig met allerlei raadselen en mystiek, waar niemand het fijne van af weet en dan is het gemakkelijker om er allerlei symbolen en handelingen omheen te breien, ondersteund door muziek.

Het erge is dat al die handelingen, symbolen, gebeden, gebaren, muziek, preken enz. de overtuigende indruk moeten wekken, dat ze de mensen iets goeds bijbrengen: heil, een toekomstvisie, redding, hoop, steun in het leven van alledag, je verbonden weten met iets mystieks en ook met andere gelovigen. Allemaal prettige gevoelens, die gelijk zouden staan aan gelukkig zijn, aan verlost zijn en zelfs aan genezen worden.

Maar de voorgangers kraken, verkrachten Het Grote Gebeuren. En dat doen in hun voetsporen de gelovigen ook. Ze verkrachten de Waarheid van wat je dan ècht God kan noemen, om mensen afhankelijk en dom te houden en zichzelf hoogstaand, met een min of meer goed betaald kostje. Zo voorkomen ze dat de gelovigen weters worden, God-kènners! In feite verkrachten ze niet alleen Het Grote Gebeuren, maar ze verkrachten heel geniepig en wreed de gelovigen naar lichaam en geest = emotioneel = de Ik.

Culturen doen het met andere rituelen. Bedrijven, hulpverlening en onderwijs weer met andere. Vooral de Amerikaans en Japans georiënteerde bedrijven hebben er ronduit smerige praktijken voor.

Ook hier ervaar ik weer dat er nog zeer veel te schrijven valt. Iets voor studenten en andere onderzoekers!

Rituelen zijn in de vele gevallen tot doel geworden in plaats van dat ze als middel bedoeld waren en zo gebruikt werden. Men wordt verplicht tot het uitvoeren/bijwonen van rituelen. Als Men het niet (meer) doet dan...

Wij hebben geen rituelen nodig. Als je iets wel nodig hebt, dan is dat: jouw problemen, je emoties uitwerken. Kan het niet bij de veroorzakende persoon zelf, dan doe je het bij een goede vriend(in), een psychotherapeut, een homeopaat of Ondevit-therapeut.

1. met iets 'hogers' en
2. met elkaar.

Dat woord 'streven' geeft al aan dat je je lichaam ertoe moet zetten. Je moet je lijf ertoe dwingen om je ergens mee verbonden te voelen. Er zijn dan ook allerlei oefeningen, rituelen, symbolen, meditaties, vasten en gebeden voor ontworpen en/of gegroeid.

En dat hogere deugt ook niet: àlles is heel platvloers iets van hoe jij omgaat met jouzelf en de signalen van jouw lichaam en in jouw situaties enz. In Religies schrijf ik ergens: "God is niet groter dan jijzelf bent."

In godsdiensten, maar ook in alle culturen en allerlei woon-, leef- en werkgemeenschappen zijn ideaalfiguren geschapen. Die zijn van de Kwade Intelligentie, want die houden mensen klein en afhankelijk. En manipuleerbaar door andere mensen die de macht in handen hebben en moeten zorgen dat iedereen ondergeschikt blijft en streverig...

Voorbeelden van ideaalfiguren: Jc. Maria, alle heiligen en martelaren van de katholieke kerk, zg. profeten, de ideale moeder, de ideale vader, martelaren van andere religies, Ghandi, moeder Theresa, Dalai Lama, de ideale werknemer enz.

Ze worden ten voorbeeld gesteld en als streefmiddel voorgehouden, heel dikwijls zijn ze echter doel geworden in plaats van middel en voorbeeld. Dat is een stapje verder. Een onderscheid is soms nauwelijks te maken.

De ideale werknemer moet allerlei eigenschappen hebben/opfokken. De bereidheid daartoe begint al bij de conceptie. Nu vrouwen ook moeten gaan 'werken', worden meiden ook al vroeg die kant op gedrukt.

Voor de ideale werknemer geldt:

1. je moet oersterk zijn;
2. mag geen kritiek hebben;
3. moet hard werken;
4. streven naar meer, beter, hoger;
5. moet accuraat zijn;
6. altijd bereikbaar (de politiek achter de draagbare telefoon!);
7. naar boven likken en naar onder trappen;
8. het belang van het bedrijf gaat boven alles;
9. je mag nooit ziek zijn;
10. geen hoger loon eisen;
11. niet in een vakbond zitten;
12. liefst geen vakantie nemen;
13. je mag niks voelen;
14. geen problemen thuis hebben;
15. geen kinderen tot je last hebben;
16. moet iemand thuis hebben die jouw problemen opvangt;
17. en je moet liefst, als je gepensioneerd bent, gauw dood gaan, anders word je te duur en te lastig.

Amen.

Huisvrouwen zijn geen werknemers, maar moeten wel aan deze eisen voldoen en aan nog tig andere eisen. Onbetaald!

Waar blijven de kritische vrouwen in hogere functies? En wanneer mogen feministische vrouwen in hogere functies feministisch blijven? Wanneer wordt van regeringsfunctionarissen geëist dat ze kritisch leven, omdat dat in het belang van die persoon, is maar ook van het gehele land... En kun je bijvoorbeeld voor de regering kiezen voor een vrouw en er zeker van zijn dat die dan ook gekozen wordt en bij teveel voorkeurstemmen: dat er dan een andere VROUW gekozen wordt? Nee dus: als een vrouw niet gekozen wordt of teveel stemmen heeft, gaat jouw stem naar hoogstwaarschijnlijk een mannelijke kandidaat, aangezien er minder vrouwen op de lijsten staan dan mannen. Welk parlement pakt dit aan en zorgt dat elke partij met een dubbele lijst uitkomt: één met vrouwen en één met mannen, zodat kiezers zeker weten dat hun stem naar een andere vrouw gaat als haar vrouw niet gekozen wordt.

Ten slotte moeten de restzetels zo verdeeld worden dat het aantal vrouwen en mannen gelijk is in het parlement.

Een gevleugeld woord: eigen mening. 'Iedereen mag zijn eigen mening hebben!' roept Men enthousiast en 'liefdevol', idealistisch en welgemeend uit. Wèl-gemeend? Dat kan niet!

Ik kreeg telkens weer grote problemen met hulpverleners, gelovigen, idealisten en ook met mensen om mij heen, als ik zei dat dat wat ze verkondigden als 'eigen mening', niet hun eigen mening was, maar dat die voortkwam uit maatschappelijke, religieuze en culturele normen en waarden. Dat het hun eigen mening niet was, maar hen dwingend ingetraind, aangepraat, met behulp van romantiek, troost, beloftes, zelfs eeuwigheidbeloftes, economie, kortom: met behulp van het onderdrukken van goede gevoelens/waarheidssignalen en het opfokken van onechte gevoelens, mens-vijand-ige gevoelens.

Ik ben niet zo voor die opvatting dat ieder zijn eigen mening mag hebben. Iedereen is dan gevrijwaard van kritisch leven. Iedereen kan altijd grenzen blijven trekken, op veilig blijven spelen, afschuifsystemen handhaven en daarmee de machtsstructuren bevorderen.

Die machtsstructuren worden steeds harder en ondoorbreekbaarder. Ze helpen steeds sneller de aardbol met alles drop en dran naar de bliksem... Kun je mensen dan nog wel toestaan een 'eigen' mening te hebben? Moeten we niet dagin daguit die mensen attent maken op het aangepratene, het frustrerende, het vernietigende? En: doordat zoveel mensen hun 'eigen' mening opeisen, daardoor kunnen die machtsstructuren zo keihard worden. Dat kunnen we ons niet meer veroorloven.

Als de aardbol vernietigd wordt, zal dat de mèns doen, de màn, met behulp van de opofferende 'lieve' vrouw, die echter door de man in alle eeuwen en culturen aan handen en voeten gebonden was en is. Die vernietiging zal direct gaan

1. door gigantisch oorlogstuig, allerlei natuurrampen, veroorzaakt door menselijk ingrijpen in de natuur
2. of indirect door oneerlijk leven en oneerlijkheid, mensvijandigheid te blijven accepteren en te blijven ontwikkelen. Die beide roepen de wraak van de natuur op tegen oneerlijkheid en milieuvervuiling. Er is geen tijd meer te verliezen!

Maar: