Inhoud: Identiteiten. Mannen en vrouwen. Functies 1,2. Levens.

Wat mensen onder identiteit verstaan is verbijsterend: 'ik ben een echte Jansen... precies mijn moeder... dat heb ik van mijn grootvader...' Dat zijn dus allemaal banden en herkenningen met familie. Die zitten echter maar voor een klein deel in de genen, veel minder in elk geval dan totnutoe aangenomen werd.

Dan heb je ook nog: 'ik ben een echte Nederlander... een Amerikaan... Rus... Japanner... jood.' En de jood heeft dan een dubbele 'identiteit': qua ras en qua 'religie'.

Dat geloof brengt me bij: 'ik ben een christen... mohammedaan... boeddhist... humanist'.

Dan heb je de identiteiten van maatschappelijke functies; 'ik ben een geboren schoenmaker, wetenschapper, uitvinder, arts.' Het kan zijn dat je daarvoor talenten hebt, maar dat is slechts een klein stukje van je IK, het is geen identiteit. Ik barst van de talenten, maar dat zijn hele kleine stukjes van mezelf. Belangrijk is: waar gebruik ik ze voor? Is het uit emotionele zelfbevrediging of kan ik er iets mee betekenen voor anderen?

Dan komen de kleuren: 'ik ben een witte, zwarte, bruine, rode, gele'.

Een functie werkt bijna altijd averechts op je IK-ontwikkeling.

Merendeels zijn dingen die bij functies horen aangestoken, ingetraind, opgefokt, voorgeprogrammeerd. De karaktereigenschappen, die in de genen zitten, krijgen zelfs nauwelijks een kans in onze macho-machtssystemen.

Zo heb je duizend smoezen om de Waarheid uit de weg te kunnen gaan, om je emotionele afhankelijkheden niet te hoeven opgeven...

Alle mensen die deze dingen serieus nemen hebben het over 'mijn' identiteit, 'mijn' persoonlijkheid, 'mijn' oorsprong... Velen blijven, als ze van huis en haard verdreven zijn, of in een andere cultuur terechtgekomen zijn, of geadopteerd, zelfs levenslang op zoek naar zo'n 'oorsprong'. Ze zoeken naar hun geboortestreek, hun rasgenoten, de streek waar hun voorouders vandaan kwamen, naar hun cultuur, naar de inhoud van hun geloof, waarin ze zich kunnen 'herkennen' noemen ze dat dan. Dit zijn allemaal dingen die van buitenaf gekomen zijn, van buiten hun lichaam, dingen die buiten de IK van mensen liggen.

Je identiteit is niet:

Met deze opsplitsing probeer ik je te laten VOELEN en dat is in je lichaam!, hoe we allemaal in kleine stukjes uit elkaar getrokken zijn, hoe we door vreemde atractors alle kanten opgetrokken worden naar bijbehorende kuddes door allerlei identiteiten. En hoe wij in elke kudde gevangen zitten. Deze verdeel-en-heerstechniek houdt onze echte Ik diep verborgen. Met als belangrijk bindmiddel: de kuddegeest. Die houdt de mens gevangen in een ijzeren spinnenweb van oneerlijkheid, bedrog en zelfbedrog.

MANNEN EN VROUWEN

De grootste en voor het menszijn slechtste verdeling qua identiteit is die in mannen en vrouwen, want die verdeling is met opzet zo opgefokt, immers:

Ze hebben allemaal een maag en longen en een rug en nek. De gezegdes: slikken en inslikken, ergens misselijk van worden, het Spaans benauwd krijgen, ergens in òp gaan, teveel op je nek hebben, op je tenen lopen, je gal niet (mogen) spuwen enz. zijn WAAR! Zie mijn boek: Je Lijf is je Leven, waarin ik een paar duizend gezegdes uitgewerkt heb.

 FUNCTIES 1

Al die 'identiteiten' kun je ook functies noemen. Hand in hand met kuddes gaat het systeem van de functies. Kuddes zijn gebaseerd op functies. Kuddes zijn groepen mensen die ongeveer dezelfde functies hebben, met uitgekiende pyramides van bazen en subbazen: pikorde.

Door alles heen lopen de twee kunstmatige kuddes van 'vrouwen' en 'mannen'. Dat is voorprogrammering, want waar je 'vrouw' of 'man' bent ben je niet IK.

Kuddes bestaan uit allerlei functies. Je bent niet Marie of Henk, Charles of Angeliek, maar je bent verpleegster of putjesschepper, arts of secretaris, je bent opa of vriend, echtgenoot of manager, onderwijzeres of typiste, moeder of huisvrouw of echtgenote of ramenlapster of kookster of boodschappendoenster of kinderopvoedster of sexobject voor je man of... of... een huisvrouw heeft veel meer functies dan welke andere figuur ook. We zochten dat altijd uit op VOS-cursussen: bij 30 functies hielden we maar op. En dat ging dan nog niet eens over gezellig-maken, kinderen naar school brengen en halen enz, familiekuddes en zo...

 We beoordelen en veroordelen elkaar niet

We gaan ook grotendeels niet met elkaar als personen om, maar als functies. Met als belangrijkste splitsing de manrol en de vrouwrol. Al merk je dat vaak pas als het erop aankomt. Zodra je andere dingen gaat zeggen en doen dan hoort bij de betreffende kudde, merk je het onmiddellijk. We gaan met een broer anders om dan met een opa, omdat hij een broer is. Mannen gaan met hun echtgenote veelal niet om als met een goede vriendin met een eigen persoonlijkheid, maar met een huishoudster, kinderverzorgster, kookster, gratis hoer, gezelschapsdame, moederfiguur, maatschappelijk werkster, ramenlapster... enz. enz. enz. Vrouwen/moeders gaan met man en kinderen niet om als mens, maar moeders/vrouwen gedragen zich naar man en kinderen toe in functies: als moeder, als sexbom, als huishoudster, als maatschappelijk werkster, zich geheel wegcijferend enz, althans; dat proberen plichtsgetrouwe HME's.

Iemand in een 'belangrijke' functie heeft veel te vertellen, daar wordt tegenop gezien, die wordt naar de ogen gekeken, diens raad wordt gevraagd en opgevolgd en zijn roem straalt af op wie met hem omgaat: zijn naaste collega's, zijn vrouw en kinderen.

Degenen in de laagste functies zijn onbelangrijk, die tellen niet mee, daar wordt op neer gekeken. Wat die te zeggen hebben, verwaait in de wind. De laagste functie is die van huisvrouw. Zelfs voor een zwerver wordt nog wat gedaan, voor een huisvrouw wordt wettelijk niets gedaan: geen geld, geen eigen leefruimte, geen eigen vakantie enz. In veel religies en culturen hebben vrouwen geen enkel recht. Hoe kun je dan spreken van 'GOD'-SDIENST?

Mensen hebben allerlei functies. Zelfs in één kudde zit je niet gelijkwaardig aan elkaar: de meesten zitten op de onderste niveaus. Bijvoorbeeld in het gezin, in de kerk, op je werk. Vul zelf maar in per kudde. Slechts enkelen hebben de touwtjes in handen, meestal uitsluitend mannen en wereldwijd zijn dat witte mannen. En wereldwijd zijn dat witte wapenhandelaren en multinationale ondernemers. Niet de gekozen presidenten en andere regeringsleiders.

En je zit met één persoon dikwijls tegelijkertijd in allerlei kuddes. En daarbij ook nog eens beiden van verschillend niveau. Vul zelf maar in bij je echtgenoot, je familielid, vriend, je collega enz.

Veel functies zijn zelfs een combinatie van kleinere functies, die die grote functie fractaal dienen. Een sterk voorbeeld: de HME: meer dan 30 uiteenlopende beroepen/functies... De huisvrouw dient daarmee het werk van haar man en de economische waarde ervan, de scholen en het onderwijs, de bezuinigingen in de gezondheidszorg en nog het een en ander.

Zo zit iedereen als functie in tientallen kuddes, alledaags soms meerdere tegelijk zei ik al. Zoals een christelijke, buitenshuis werkende, oudere huisvrouw; zoals een arts met vrouw en kinderen en een grote aanhangige familie en in het bestuur van een club of zijn vak; een vader die zeeman is, of handelaar, een zwarte, blinde opa die van schaken houdt en in een bejaardentehuis woont...

Heel goed is dit uit te pluizen aan familierelaties: van de een ben je de broer of zuster, van de ander de zoon of dochter, de oom, opa of moeder, en je bent opvoed(st)er, kostwinner, klusjesman, sporter, kookster, huishoudster, dierenliefhebber, ruziebeslecht(s)ter enz. En dat allemaal met mensen uit één gezin... Ook bij relaties, sportclubs, wetenschappers onder elkaar, werkplekken, de scholen enz.

Ik ga in dit boek diverse kuddes in aparte hoofdstukken uitwerken, zoals het gezin en de hulpverlening.

Wat ik bedoel te zeggen is: we gaan voornamelijk met elkaar om en laten onszelf aanspreken op functies. Al lijkt het vaak dat we als mensen, familie, vrienden enz. met elkaar omgaan: als puntje bij paaltje komt, als er een of andere afhankelijkheid opspeelt, wordt het toch de functie. Enerzijds is dat een vlucht en anderzijds een smoes. Het is veiliger: van een functie weet je wat je mag verwachten/eisen. Je hoeft er dus niet over na te denken. Bijvoorbeeld:

Het is bijna onmogelijk dat jij met jezelf en met anderen omgaat als mèns, je gaat met anderen om en laat met jou omgaan als functie, niet als mèns. Juist niet als mens, want dan komt de waarheid over je functie en de kudde aan het licht.

Nog een ander aspect zit daaraan: als functie in een kudde blijf je verkeerd oordelen over de betreffende situatie en over anderen in dergelijke situaties en met andere functies... Allemaal vanuit frustraties, onopgevulde verlangens, fantasieën enz.

Bedenk: als Men je zeer waardeert in je functie, of als lid van een kudde, dan betekent dat dat je in die functie, in die kudde je eigen menszijn uitstekend opzij weet te zetten, dat je dùs bezig bent met jezelf langzaamaan erg ziek te maken, dat je dùs bezig bent met zelfmoord op termijn... Zie ook: Lijf.

Jouw waarde is niet je functie. Ook niet je talenten of andere vaardigheden.

Al die functies zitten in je lijf. Je LEEFT ze. Het zijn LEVENS in je lijf. Persoonlijkheden. Hoe meer je je aanpast aan omstandigheden en de mensen die bijbehorende eisen aan je stellen: hup weer een persoonlijkheid erbij! Je LEEFT DIE FUNCTIES MET OPZET, BEWUST, òm je aan te passen. VOEL je nu hoezeer je een verward mens bent? Hoe je door alle dwang een verward mens bent gemaakt!

Probeer in je eigen schrijfsels over kuddes en functies dat eens te zien als levens in je lijf als persoonlijkheden! Je schizofrenie is zo verdwenen! Als men dit als therapie zou gaan gebruiken in de hulpverlening, zouden de psychiatrische inrichtingen al spoedig leeg zijn. En dus kan dat niet!

Veel hulpverleners zouden zèlf eens moeten nagaan in wat voor functies, welke kuddes ze zitten, hoeveel persoonlijkheden ze zelf in hun lijf hebben zitten.

Zoveel kuddes, zoveel levens, zoveel persoonlijkheden. Hoe meer je je best doet. Hoe sterker die persoonlijkheden, hoe erger je verslaafd bent aan die kuddes, functies, persoonlijkheden.

Pas op als men jou durft 'eren' met een uitdrukking als 'een sterke persoonlijkheid'. Dat kan een grove belediging zijn. Die uitdrukking is alleen een eer als bedoeld wordt dat je op eigen poten staat, je eigen keuzes maakt en je eigen beslissingen neemt. Kortom: als je verantwoordelijk en eerlijk leeft.

++++++++++++++++++++++++++++++++++