Nog altijd worden geëmancipeerde vrouwen verward met feministes.

Catharina Mijling:  home boekenplank links reageren? brf a studenten ik zoek column mijn boek

 

GEEMANCIPEERDE VROUWEN

Nog altijd worden geëmancipeerde vrouwen verward met feministes. Feminisme is en stroming van vrouwen die als basis haar menszijn hebben en die daarmee op alle aspecten van het leven verder willen. Dat is van immens belang voor de hele maatschappij, alle religies en ook; het universum, dat zich verder moet ontwikkelen door de energieën van bewust en kritisch levende mensen, vrouwen en mannen.

Geëmancipeerde vrouwen zijn vaak verre van feministisch:

  1. Ze hebben een baan buitenshuis en
  2. Ze hebben vaak een volle baan binnenshuis Maar vaak beginnen ze daar niet aan, aan kinderen, omdat dat niet kan met een baan ernaast maken carrière of proberend dat althans. Want ook carrièremaker blijft voor vrouwen een kwestie van
  • de behoefte van de economie, de handel, de wetenschap aan gekwalificeerde beroepskrachten;
  • als de economie instort zijn de vrouwen de eersten die overal uitgegooid worden. Neme me niet kwalijk, maar je moet dit breed zien: niet alleen in dat beetje westerse wereld
  1. en daarbovenop hebben ze nog een zieke moede of opa, een buurvrouw of tante die ze na moeten lopen de zogeprezen 'mantelzorg' die echter altijd op de rug van vrouwen terecht komt. Dit is de sandwichgeneratie;
  2. dat vrouwen nu aan alles mee kunnen doen wordt als smoes gebruikt om niet naar haar te hoeven luisteren en
  3. worden de gigantische problemen waar ze tegenop lopen, omdat ze ook kinderen willen, tégen haar gebruikt: 'je hebt er zelf voor gekozen, nou niet zeuren';
  4. er wordt nog altijd gezegd dat vrouwen nu vrijwillig kunnen kiezen voor een baan buitenshuis. Dat is in het geheel niet waar: ze worden er politiek, economisch, moreel en emotioneel toe gedwongen. Zoals eerder mannen daar vanaf de conceptie toe gedwongen werden;
  5. het wordt als verwijt gebruikt dat ze niet liefs meer hebben, dat ze hard zijn enz. Kortom: dan worden ze erop gepakt dat ze mannelijke eigenschappen hebben, dat mannen haar niet begrijpen; dat ze niet weet hoe ze met dien vrouwen om moeten gaan enz.
  6. vrouwen hebben geen tijd meer om een boek te lezen, laat staan met elkaar te praten hoe het anders zou moeten. Deze toestand is veel erger dan toen ik vanuit mijn huisgezin begon met 'veranderen'. Helaas kwam ik er niet door bij bv OPZIJ en de Volkskrant, toen ik ander dingen begon te zeggen en waarschuwde voor de valkuil van emancipatie.
  7. Voor traditionele huisvrouwen is er niks veranderd: ze raken in huwelijk en gezin zichzelf meer dan kwijt. Maar met een baan erbij is het zwaarder: nu komt er een ander soort vrouwbeeld, waar ze aan moeten voldoen, bovenop.

 

Geëmancipeerde vrouwen 2

Mannen weten nu helemaal niet meer waar ze met vrouwen aan toe zijn. Als voorbeeld een (voor dit stuk aangepaste) e-mail van een man:

"Als jongen ben ik opgevoed in de tijd dat de feministische ideeën post begonnen te vatten. Ik kon rijkelijk beschikken over allerlei bladen (bv. Opzij), hoorde radio-uitzendingen, las zelfs boeken (bv. "Intieme Vreemden" van L. Rubin en ook andere) over dit onderwerp en vond oprecht dat vrouwen een punt hadden. Op TV zag ik echter veel minder over dit onderwerp. Doet er verder ook niet toe. Het grote ongeluk in mijn leven is dat ik een gevoelige man ben die probeert met een oprecht hart door het leven te gaan. Ik trok mij dit dan ook aan en eerlijk gezegd weet ik donders goed dat de man de vrouw op een vreselijke manier heeft uitgebuit en nog steeds doet. En ook ik zie dat het vooral de mannen zijn die het kwaad de wereld in brengen.

Maar nu verder! Het feit dat ik deze wetenschap altijd met mij meedraag blijkt in het dagelijkse leven een zware last te zijn. In eerste instantie zijn de mensen in je omgeving het wel met je eens, de problemen komen echter later. Mannen bleken niet erg geïnteresseerd te zijn in dit soort onderwerpen, maar gelukkig kon ik erg goed praten met vrouwen. Maakt niet uit waarover, in het algemeen heb ik een zeer goed contact met vrouwen en zeker van een jonge man kan men het wel waarderen als hij zich begripvol toont.

Toen ik na mijn opleiding me begon te begeven op de arbeidsmarkt, kwam ik in een voor mij vreemde wereld terecht. Ik had op de universiteit al gezien dat de wereld gedreven werd door geld en macht, maar hier had ik nog het gevoel dat dit kwam doordat de moderne ontwikkelingen hier nog niet terecht gekomen waren en ik wel in een hele erge niche van de samenleving zat. Zeg nou zelf, een redelijk aantal van de economiestudenten zit in het corps. Sommigen kwamen met de Lotus (sportauto) van hun vader naar college. Erger kun je toch niet bedenken? Dit bleek later niet zo te zijn. Het kan erger.

Naar mate ik hoger kwam in de pikorde, werden mijn ideeën over hoe het zou moeten wreed verstoord door de maatschappij om mij heen. Je zou dan kunnen denken dat het vooral mannen waren die mij maar een zieligerd vonden, maar gek genoeg waren het juist de vrouwen die meer en meer mij confronteerden met mijn zwakte, want zo noem ik het nu.

Binnen de militaristische structuur van één van de grootste mannenbolwerken van Nederland werd ik geconfronteerd met echte harde mannen die over lijken durfden te gaan. Zo worden immers beroepsofficieren van het leger (vaak de achtergrond van zo'n bolwerk) opgevoed. Ik had moeite met de wijze van besluitvorming en juist in dit soort organisaties wordt zichtbaar hoe de mannenwereld in elkaar zit (4 % van de organisatie was vrouw).

Nu zul je denken dat je dit soort organisaties dan ook niet moet opzoeken, maar in elk werkverband stuitte ik op hetzelfde gegeven, alleen was het hier duidelijker zichtbaar. Zwakte in welke vorm dan ook werd hard afgestraft! Was je macho en wist je dit ook nog redelijk hard te maken (je lekker knetterhard opstellen naar ondergeschikten bv.), dan was je een hele bink. Twijfel was dodelijk.

Ik kon mij hier niet goed staande houden. Ik was als financieel eindverantwoordelijke zeer goed in staat om een professionele invulling te geven aan mijn werk, maar had aan de andere kant het gevoel dat ik pas genoegdoening zou krijgen als ik mijn minder goed functionerende medewerkers (daar hadden we er nogal wat van) eigenhandig om zeep zou brengen.

Ik had in die tijd een aantal vrouwen in mijn omgeving die een luisterend oor hadden naar mijn problemen. Zij konden mij haarfijn uitleggen dat ik zwak was. Ik moest mij hard opstellen! Ik liet het zelf gebeuren! Het was mijn eigen schuld. Het waren dezelfde vrouwen met wie ik sprak over de rol van man en vrouw in de wereld en dat de vrouw zo'n rotpositie had dankzij de man. Wat zij zelf dus niet konden veranderen, moest ik in mijn leven wel zien te bereiken. Want dat een vrouw afknapt op zo'n werkomgeving (ik heb zowel mannen als vrouwen ten onder zien gaan) is te begrijpen, die rotmannen, die rotmaatschappij. Maar van een man wordt dit veel minder goed geaccepteerd. Mijn vrouw knapte thuis volledig op mij af omdat ik iets had waar ik niet mee om kon gaan. Ik was toch die jongen die door zijn gevoeligheid, werklust en intelligentie overal een antwoord op had? Nu bleek ook ik zwak te zijn, iets wat ik over mijzelf altijd al wist, maar wat de wereld niet wil zien. Haar gevoel van veiligheid stortte in. De maatschappij wil macho's!

Ik kwam uiteindelijk terecht bij psychologen, maatschappelijk werkers en therapeuten. Zij vonden mijn denkbeelden verschrikkelijk mooi en oprecht. Wat was ik een mooi mens, en nee als iedereen maar zo was, dan zag de wereld er heel wat mooier uit. Al deze mensen hebben geprobeerd te laten zien dat de maatschappij geen watjes van mannen wil hebben, maar echte mannen. Een macho wordt meer getolereerd dan het gevoelige type. Plotseling begon ik te voelen waarom vrouwen altijd met mij wouden praten, maar zich altijd lieten neuken door anderen. Dit was een zeer pijnlijk proces. Vrouwen zien het onrecht wel, maar duwen die mannen weg die met een andere boodschap komen. De stoere gevierde jongens die niet verder nadenken, kunnen zich het beste voortplanten! Zo hou je de rotzooi wel in de wereld.

Na die baan ben ik in de IT terecht gekomen. Dit is de wereld van het grote geld en ik verdien hier beter dan een topambtenaar. Plotseling werd ik interessant voor vrouwen. Ik had geld, een groot huis, een dure auto, etc. Het verschil was opmerkelijk. Ze komen als vliegen op de stroop af. Hoe kun je geld maken in deze wereld? Ik kan het je wel vertellen: Door je zakelijk en hard op te stellen. De boel durven te belazeren. Een show op te houden. Ik heb het wel geleerd. Hoe harder ik een groep managers of directeuren aanpakte, hoe meer succes ik had. Ook bij de vrouwen! Mensen willen belazerd worden.

Ook al ben ik succesvol, ik ben niet gelukkig. Mijn agenda puilt uit van het werk. Ik geef zelfs nog regelmatig les aan een mannenbolwerk-instituut. Af en toe zitten hier ook vrouwen tussen. Het zijn juist deze vrouwen die geen behoefte hebben aan slappe praat. Mooie theorieën vinden ze onzin. Ze glunderen bij actie.

Om mij staande te houden, begin ik er maar niet meer over. Als je als man je twijfel laat zien, heb je afgedaan. Je wordt een onzijdig wezen. Als ik mij als de succesvolle harde zakenman presenteer, kan ik overleven en kan ik veel vrouwen krijgen. Als ik mijn gevoelens laat zien, vinden ze me een mooi mens, maar geen mooie man.

Uiteindelijk durf ik niet meer echt bij mijn gevoelens te komen. Ik vind deze wereld afschuwelijk. Zij zit zo verkeerd in elkaar, het is met geen pen te beschrijven. Juist vrouwen spelen hier een grote rol in. Vrouwen willen actie, harde actie. De man waar zij tegen strijden willen ze juist hebben. De andere mannen zien zij niet eens, want dat zijn geen mannen en doen dus niet mee. Ze zien je echt niet eens staan! En ik vraag mij af of ze weten dat wij bestaan. Het is altijd dat stereotype beeld van de man waar tegen gestreden wordt, zonder dat er gezien wordt dat er een hele grote groep van mannen is die juist even zeer als veel vrouwen lijden onder dit gegeven. Mannen leven niet alleen korter omdat ze roken en drinken, maar ook omdat ze naar het slachtveld moeten, zich af moeten beulen op hun werk, niet bij hun gevoelens mogen komen, etc. Lees de geschiedenisboeken maar eens door en zie hoe de edelen, de kerk en de staat met man én vrouw is omgegaan. Ook veel mannen hadden geen leven!

Goed, je kunt zeggen dat ik depressief ben en dat ben ik ook. Vroeger was dat anders. Nu ik weet hoe alles in elkaar zit ben ik trots op mijn geest, mijn 'mind', dat ik verder durf te kijken dan de machowereld van veel mannen. Ik ben alleen niet trots op mijn man-zijn. Ik had graag in deze tijd vrouw willen zijn. Het klinkt misschien kinderachtig en ik kan mijn vrouw ook geen grotere bedreiging geven dan door dit te stellen, zij wil een man. Als ik mij opstel als macho, aanbid ze me en bevecht ze me tegelijkertijd. En wellicht moet het zo maar blijven.

Uiteindelijk ben ik levensmoe. Als ik de vernietiging van de wereld probeer tegen te houden, word ik zelf vernietigd. Ik heb mij lang afgevraagd hoe vrouwen tegen mannen aankeken, omdat ik mij hier onzeker over voelde. De man is het hulpverleningsobject van de 21-ste eeuw. Toen ik er uiteindelijk achter kwam, ben ik mij kapot geschrokken. Zo wordt het niets met de wereld, als ook zij...

Mijn vrouw roept wel eens dat het een verlossing voor mij moet zijn om dood te zijn. En omdat zij zoveel van mij zegt te houden, zou zij voor mij willen dat ik dood was. Maar ik probeer hier tegen te vechten. Ik wil niet dood. Ik weet alleen dat ik iets in mijzelf moet uitschakelen en dat er vervolgens iets in mij geamputeerd is. Maar als ik dan weer lees over de tegenstelling mannen versus vrouwen, dan komt die pijn weer naar boven.

Vandaar deze reactie.

Je kunt er mee doen wat je wilt. Je kunt mij belachelijk maken of een watje vinden of vinden dat ik het helemaal verkeerd zie. Ik zal het allemaal begrijpen. Dit stukje is echter zo oprecht mogelijk geschreven.

Peet

(42 jaar)"

 

ANTWOORD:

 

Dag Peet,

Hier moet ik eens even goed voor gaan zitten.

Je brief trof me diep! Ik moet je zoveel schrijven, ik raak er helemaal opgefokt van. Dat schiet natuurlijk niet op, dus moet ik eerst wat rustiger worden. Effe een kopje koffie pakken... En dan wat kladjes maken en later ordenen. Zo heb ik mijn boeken ook allemaal geschreven. Dit zeg ik meer tegen mijzelf dan tegen jou!

"Waarom hebben mannen het altijd gedaan?"

Allereerst: in www.path-of-wisdom.com/hulpvrl/zktvrn.htm (ziektes van vrouwen) schrijf ik dat ook de zg. 'lieve' vrouwen schuld hebben aan deze maatschappij. Mede door jouw brief (ik heb eerder zo'n noodkreet gehad!) ga ik er bijschrijven dat ook de vrouwen die zich aangepast hebben er schuld aan zijn:

1. die in banen zitten en daar ahw 'man' zijn geworden en ook die eisen aan zichzelf en anderen stellen. "maar gek genoeg waren het juist de vrouwen die meer en meer mij confronteerden met mijn zwakte, want zo noem ik het nu." HET IS GEEN ZWAKTE, MAAR STERKTE EN IEDEREEN IS ECHT GEK DIE DIT VERKEERD OPVAT!

2. die enerzijds dezelfde eisen aan mannen als macho stellen, maar anderzijds willen dat hij zacht is.

3. Al die vrouwen zijn hevig in de war. "De man waar zij tegen strijden willen ze juist hebben."

4. HET FEMINISME HEEFT EEN HOOP STEKEN LATEN VALLEN!

"Ik liet het zelf gebeuren! Het was mijn eigen schuld."

(dat is het dus NIET!)

"Mijn vrouw knapte thuis volledig op mij af omdat ik iets had wat ik niet kon handelen. Ik was toch die jongen die door zijn gevoeligheid, werklust en intelligentie overal een antwoord op had? Nu bleek ook ik zwak te zijn, iets wat ik over mijzelf altijd al wist, maar wat de wereld niet wil zien. Haar gevoel van veiligheid stortte in. De maatschappij wil macho's!"

Ik word hier helemaal verdrietig van! En dan die hulpverlening: bij de hulpverlening moet je ook als man niet zijn blijkbaar! Nog steeds niet.

"Plotseling begon ik te voelen waarom vrouwen altijd met mij wilden praten, maar zich altijd lieten neuken door anderen. Dit was een zeer pijnlijk proces. Vrouwen zien het onrecht wel, maar duwen die mannen weg die met een andere boodschap komen. De stoere gevierde jongens die niet verder nadenken kunnen zich het beste voortplanten! Zo hou je de rotzooi wel in de wereld."

Je ziet het eigenlijk zo goed! Maar wat seks betreft: dat zal nog heel lang een groot struikelblok blijven in allerlei soorten relaties...

"Plotseling werd ik interessant voor vrouwen. Ik had geld, een groot huis, een dure auto, etc. Het verschil was opmerkelijk. Ze komen als vliegen op de stroop af."

Gedver… Ik schrijf ergens dat mannen emotioneel nog veel harder onderdrukt zijn dan vrouwen en al vanaf de conceptie.

"Mensen willen belazerd worden."

Hier raak je de kern van de zaak. Maar hoe verder!

"Ik ben niet gelukkig."

Dat kan ook niet als je jezelf moet verloochenen en vooral als je beseft een GOED mens te zijn! Maar JUIST DAAROM tegengewerkt wordt aan alle kanten.

Ik schrijf ergens dat mensen die het goede niet willen, opgesloten zouden moeten worden in psych inrichtingen. Maar die zouden dan zo'n 80 tot 98 % van de wereldbevolking bevatten. Ook van de zg. natuurvolken.

"Ook veel mannen hadden geen leven!"

Ja: ze sterven ver voor hun natuurlijke dood en vrouwen gaan hen hard achterna door dat aanpassen aan de machowereld. Helaas hebben (huis-)vrouwen dat rottige leven van mannen altijd op moeten vangen, waardoor zij specifieke ziektes ontwikkelden die nog steeds niet erkend worden als gevolgen van het huishoudster/moeder/echtgenote-zijn.

Dat je depressief bent is geen wonder, maar hou asjeblief je eigenwaarde, want die is zeer groot!!

"Nu ik weet hoe alles in elkaar zit ben ik trots op mijn geest, mijn 'mind', dat ik verder durf te kijken dan de machowereld van veel mannen. Ik ben alleen niet trots op mijn manzijn."

Dat valt in jouw geval toch samen hoor! Misschien helpt het dat hier een vrouw zit die vierkant achter je staat!

"Ik had graag in deze tijd vrouw willen zijn. Het klinkt misschien kinderachtig en ik kan mijn vrouw ook geen grotere bedreiging geven dan door dit te stellen, zij wil een man. Als ik mij opstel als macho aanbidt ze me en bevecht ze me tegelijkertijd. En wellicht moet het zo maar blijven."

Nee: zo mag het niet blijven! Jij gaat eraan kapot en eigenlijk zij ook, maar dat wil ze niet zien. Nogmaals: het feminisme heeft een hoop steken laten vallen. Begin jaren 70 heb ik vaak geprobeerd om door te breken, ook bij OPZIJ, maar er was geen oor naar mij. Een huisvrouw/moeder/echtgenote kon geen feministe zijn en was gewoonweg dom. Wij werden uitgelachen!

"De man is het hulpverleningsobject van de 21-ste eeuw. Toen ik er uiteindelijk achter kwam, ben ik mij kapot geschrokken. Zo wordt het niets met de wereld, als ook zij..."

Nee inderdaad. Maar toch staat er een gigantische verandering voor de deur, mede dank zij mensen, mannen zoals jij! Je mag niet opgeven!

"Mijn vrouw roept wel eens dat het een verlossing voor mij moet zijn om dood te zijn. En omdat zij zoveel van mij zegt te houden zou zij voor mij willen dat ik dood was."

Wat is dit voor idiote praat! Noemt ze dat echt houden-van? Dit is echt gek hoor!

"Maar ik probeer hier tegen te vechten. Ik wil niet dood. Ik weet alleen dat ik iets in mijzelf moet uitschakelen en dat er vervolgens iets in mij geamputeerd is."

Je mag jezelf dit niet aandoen!

"Maar als ik dan weer lees over de tegenstelling mannen versus vrouwen, dan komt die pijn weer naar boven."

Die kan ik niet van je afnemen. Die kan alleen verdwijnen zodra je weer weigert om jezelf te verloochenen, want dan valt alle verantwoording andersom.

Kijk: de wereld moet gered worden door deze zachte krachten! Door mannen en vrouwen zoals jij. Wat jij hebt moeten doen, waar jij toe gedwongen bent, zelfs door je eigen vrouw is: jezelf verloochenen! Nu IS er een man die anders is en dingen anders wil en... Dat kan toch helemaal niet! Dat is tegennatuurlijk! Want natuurwetten liggen heel anders dan men altijd dacht.

"Uiteindelijk durf ik niet meer echt bij mijn gevoelens te komen."

Dat kwaad hebben anderen aan jou aangedaan en dat mag je niet meer pikken!!! Je hebt maar EEN leven! Het is heel goed dat je mij geschreven hebt. Ook al kan ik je geen pasklaar antwoord geven: ik weet uit ervaring dat mensen die mij schrijven een deur open gooien voor zichzelf: er gaan andere dingen gebeuren. Dit is geen troost, maar het is een natuurwet: als je een deur opengooit, gaan er allerlei dingen gebeuren die vóór jou zijn, waar je mee verder komt.

Wat je vrouw betreft: je moet echt eens met haar om de keukentafel gaan zitten. Er MOET met haar te praten zijn, als dat niet zo is, moet je zeer grote vraagtekens achter je huwelijk gaan stellen! Dingen uit- en doorpraten is een noodzaak, altijd en overal, een natuurwet. Altijd kom ik weer terug op natuurwetten. Daar is alles aan af te toetsen.

Wees trots op je ZO man-zijn! Dat jij een gevoelige man bent is niet je ongeluk, maar het grootste geluk dat je hebben kan! Dat anderen daardoor het jouw moeilijk maken, DAT is je ongeluk! Je mag jezelf nooit verloochenen, ook al kost het je de kop.

Blijkbaar heb je een feministische moeder. Hoe denkt die daar nu over?

Ik wil graag jouw brief verwerken in mijn boek(en) en op internet. Natuurlijk zonder namen en zo. Vind je dat goed?

Zorg GOED voor jezelf!

 

Catharina Mijling:  , www.path-of-wisdom.com

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits |