(hier wordt nog aan gewerkt)

Je aanpassen wil zeggen dat je je ertoe moet zetten om iets te doen of juist te laten omdat krachten van buitenaf dat van jou eisen.

Er is verschil tussen aanpassen zonder dat het je emotioneel beschadigt en aanpassen, waar bij je vóélt dat het niet goed is. Die eerste aanpassing kan geen kwaad, doet je geen zeer en het voelt goed in je lijf. Voorbeeld: je bent afhankelijk van een kostwinner, maar dat voelt niet zo: je staat emotioneel op eigen poten. Dat was één van de geschilpunten die ik in de 70^er jaren het feminisme probeerde duidelijk te maken: dat je huisvrouw, echtgenote en moeder kunt zijn en toch op eigen poten staan. Ik heb echter nooit tot bv. de redactie van Opzij door kunnen dringen. Daardoor zijn er enorme fouten gemaakt door de voortreksters. En daardoor zitten de huisvrouwen van nu, de vrouwen die zogenaamd vrijwillig kiezen voor het thuisblijven bij de kinderen, met dezelfde problemen als vrouwen van vóór de tweede feministische golf. Al die boeken die toen geschreven zijn, kunnen binnenkort opnieuw geschreven worden. Al die onderzoeken, al die demonstraties, die praatgroepen: het heeft voor de volgende generatie vrouwen niets uitgemaakt.

Huisvrouwen van toen werden door de feministes met het badwatervan het kinderen-scheppen weggegooid op de schroothoop. In plaats van dat er steun kwam en waardering, want er is gene belangrijker beroep dan kinderen goed grootbrengen. Dus nu lopen vrouwen die ervoor kiezen thuis te blijven, zich toch weer emotioneel aan te passen aan haar kostwinner. Met alle ziektes die ze daardoor ontwikkelen. Ze zijn niet gewaarschuwd. Ze worden ook niet goed ondersteund.

Je loopt je de hele dag aan te passen. Aan van alles en iedereen, in allerlei van elkaar verschillende situaties. Je wordt erdoor emotioneel in stukjes getrokken. Het zit ook in je lijf niet goed. Dat voel je best, maar je bent erin getraind om er niet op te letten. Dat kost je je leven, je gaat er te vroeg dood door, maar daar let je niet op. En niemand heeft jou geleerd dat het zó'n groot kwaad was!

Aanpassen gebeurt bijna altijd uit angst. Angst be-HEER-st mensen hun hele leven en in allerlei situaties. Niet in het minst in religies. Juist die! Religies veroorzaken angst en vereisen zware aanpassingen. De machtsmiddelen die ze gebruiken zijn grof en intens een hele gemeen om niet te zeggen smerig en on-mens-elijk. Ze gebruiken dan ook onomwonden zware wapens: dreigen met een hel, met andere straf, uitstoting, emotionele mishandeling op allerlei manieren enz.

Die krachten kunnen van één persoon komen, van een groep, van omstandigheden, of uit noodzaak om bv. in leven te blijven. Aanpassen om in leven te blijven kan veroorzaakt worden door mensen die je bedreigen of door onvoorziene omstandigheden zoals brand, honger, ongeluk enz.

Als de dwang van één persoon komt kan dat namens en groep zijn. Zoals jongens elkaar opjutten om "kattenkwaad" uit te halen of meiden te pesten en later: mensen bestelen en mishandelen.

Aanpassen is zelfmoord op termijn. Anderen ertoe dwingen is moord.

Echter één "beroep" is belangrijker dan het ouderschap: andere mensen op hun eigen spoor helpen. Dat gaat tegen alle vormen van aanpassen in. Daar hoef je geen vrouw of moeder voor te zijn, dat kan iedereen.