Als een chemokuur nou eens andersom werkte?

De kankerspecialisten vergissen zich verschrikkelijk met kanker en hoe het te genezen

Catharina Mijling: www.path-of-wisdom.com

home boekenplank links reageren? brf a studenten ik zoek column mijn boek

KANKER

De kankerspecialisten vergissen zich verschrikkelijk met kanker en hoe het te genezen. Ze dènken nog steeds dat die chemokuren kanker genezen, maar dat is andersom.

Het gaat zo: een chemokuur maakt een patiënt verschrikkelijk ziek, bijna doodziek. Dat weet iedereen. Ze zijn misselijk en worden kaal. Doordat ze zo ziek zijn en kaal worden, komt er nog eens een trauma bovenop. Ze worden ook totaal afhankelijk van de verzorging door anderen. Wie een gezin te verzorgen heeft en kinderen op te voeden, staat plotseling in een afhankelijke positie en heeft ernaast nog het getob bovenop van hoe het nu met de kinderen moet? En wie een baan heeft en een druk bezet leven, valt in een gat. In landen slechte sociale voorzieningen komt er de zorg bij over verlies van baan en inkomsten en dus verlies van huis en haard.

Niemand komt emotioneel ongeschonden door ernstige ziektes heen. Tenzij je goed begeleid bent en de werking van je eigen lichaam hebt leren ervaren, de natuurwetten waardoor dit zo werkt en hoe die in stand gehouden worden en ontwikkeld door mensen. Dat echter is er bij de allopaten niet bij, die kennen de werking van het lichaam niet in combinatie met energieën, waarheid en natuur (-wetten).

Maar hoe komt een patiënt daar bovenop? Hoe wroet een patiënt zich door die misselijkheid dat doodzieke gevoel, die kaalheid? Daar zijn geen geneesmiddelen voor, tenminste: geen allopathische geneesmiddelen.

Een patiënt komt er dus OP EIGEN KRACHT uit. De patiënt geneest zichzelf. Hoe gaat dat dan?

Dat is een natuurwet: beschadigingen veroorzaken een reactie die sterker wordt dan die beschadiging. Iedereen maakt gebruik van die natuurwet. Wie zijn rozen regelmatig afsnijdt om in een vaas te zetten, weet dat de struik reageert door steeds meer bloemen te geven. Ga je muizen of vlooien bestrijden met gif, dan komen er muizen en vlooien die resistent zijn tegen dat gif. Die zelfs dat gif gaan gebruiken als voedsel.

Een patiënt die zware medicijnen krijgt zoals een chemokuur, ontwikkelt, om over die 'bijverschijnselen' heen te komen zodanig krachten dan ze, naast het overwinnen van die bijverschijnselen (lees: vergiftigingsverschijnselen, afstotingsverschijnselen!) ook de ziekte overwinnen. Die afstotingsverschijnselen roepen tegenkrachten op.

Men ontdekt steeds nieuwere chemische stoffen voor verschillende kankers. Men denkt dan dat die kanker die stof nodig heeft. Maar het is omgekeerd: de patiënt gebruikt de bijbehorende afstotingsverschijnselen voor het ontwikkelen van antistoffen, tegen-energieën, om naast de chemie ook de kanker te genezen!

Dit zou de allopathische kankerspecialist de patiënt bewust moeten maken: dat hij/zij zichzelf geneest en niet de chemische stoffen! Dat echter gebeurt niet. Ook gebeurt het niet dat specialisten wijzen op homeopathie en Ondevit als ondersteunende geneeswijzen bij de genezing. Een goede homeopaat of Ondevittherapeut kan zelfs bepaalde soorten kanker voorkomen of genezen. Daar is geen oor naar bij de allopathie. Die zijn zo arrogant! Ze durven het niet aan om naar de 'alternatieve' geneeswijzen te kijken. Omdat die een bedreiging lijken voor hun stiel en omdat ze er niet mee aan kunnen komen bij collega's: KUDDEGEEST

Ook zouden specialisten aan de patiënten eisen moeten stellen wat betreft voedsel en roken. Ze zouden moeten zorgen dat patiënten in ziekenhuizen cafeïnevrije koffie konden krijgen en allerlei kruidenthee. Maar die kruidenthee dan ook weer gespecialiseerd door een kruidenkundige! Dat er geen parfum gebruikt werd: noch door de patiënten zelf alswel door de bezoekers. Parfum is gifgas, waarvan de gevolgen nooit duidelijk zullen worden door het algemene gebruik!

Catharina Mijling: , www.path-of-wisdom.com