GENEZEN

1. GENEZEN

Inhoud: Genezen. Energie 1. Genezen 1. Tegenstand. Andere genezers. Volledig...

2. DE PRAKTIJK VAN HET VITALISEREN

Inhoud: Hechtvermogen van energieën. Testen. Regels voor de genezer(es). Regels voor de patiënten.

3. DE TECHNIEKEN

Inhoud: Algemeen. Handoplegging. Stoel. Je-verplaatsen-in. Water en olie. Foto. Gesprekken. Geesten uitdrijven. Coma-patiënten.

Genezen: een kunstje,

maar je moet er wel

mens voor zijn...

1. GENEZEN

Inhoud: Genezen. Energie 1. Genezen 1. Tegenstand. Andere genezers. Volledig...

Energie 1

BELANGRIJK!: Alles van jou en van iedereen naar andere mensen, naar àlles is voertuig van energieën.

Alle spreken, alle aanraken, kijken, denken, voelen zijn beladen met energieën. En die energieën zijn 'gekleurd' door de manier waarop ieder met eigen lijf en leven totnutoe is omgegaan met de mensen, de dieren, planten, met alle situaties daaromheen. Die energieën zijn 'gekleurd' door de manier waarop jij met jouw eigen lijf en leven totnutoe bent omgegaan, met de mensen, de dieren, planten, met alle situaties daaromheen.

Die energiestroom is dus inclusief jouw voorprogrammering, frustraties, (restjes) idealen, principes, tradities, geloof, al jouw verslavingen en toekomstdromen enz. En inclusief jouw echte zekerheden, jouw inzichten, jouw eigenbelang, jouw groei in menszijn.

En omdat de geschiedenis van mensen hen in het lijf gebakken zit, draag jij jouw (energetische) geschiedenis over op alles om je heen, vooral aan voorwerpen die je veel gebruikt, bij je draagt en zo. Als muren eens konden praten... Vandaar dat heldervoelenden aan de hand van voorwerpen de geschiedenis van mensen uit de doeken kunnen doen. Ook is de geschiedenis af te lezen van foto's. Jouw gezicht is op het moment van het maken van die foto ge-teken-d door jouw geschiedenis. Al die spiertjes in je gezicht...

De energie van de eerlijk levende mens heeft het meest complete 'spectrum'. Dat komt, omdat de mens totnutoe het eindproduct is gebleven van een keten. De mens is niet verder gegroeid, heeft geen nieuwe ontwikkeling doorgemaakt, wel verstandelijk, maar niet als totaal-mens. Vandaar dat de eerlijk levende mens de volgende stap in de evolutie wèl gezet heeft en dagelijks zet en dus totnogtoe het meest complete spectrum aan energieën heeft.

Genezen 1

Genezen is geen gave, tenzij aan iedere mens. Het is een bij de mens horende eigenschap. Dagelijks ben je er zelfs mee bezig: als je JEUK hebt, ga je wrijven of krabben. Doe dat eens met aandacht: één kant op en als de jeuk erger wordt een paar keer méér de andere kant op, omdat je het aantal verkeerde krabberijen moet opheffen en alsnog naar jouw jeuk moet luisteren om hem te genezen.

Heel vaak gebeurt het dan dat het ergens anders begint te jeuken. Dat klopt, omdat dat wat jij voelt kriebelen jouw energiebanen zijn die een beetje opspelen. Dat vermoed ik tenminste en dat vind ik heel logisch. En die energiebanen zitten door je hele lichaam en hebben alles met elkaar te maken. Dus: als jij er één stimuleert door wrijven of krabben, geef je het bijbehorende orgaan door je hele lichaam heen een goede beurt. En er gebeurt meer, maar dat komt nog wel.

Zo ook als je pijn hebt: je gaat zitten wrijven en kreunen of huilen. (Als je niet (meer) huilen kunt, ben je al ver heen.) En als iemand anders zich gestoten heeft, heb jij neiging om je hand erop te leggen en zachtjes te strelen. En iemand met verdriet leg je een arm om de schouder.

Genezen is geen gave, tenzij aan iedere mens. Het zit in mensen. Het hoort bij de volgende stap in de evolutie, die de mens totnogtoe, op een enkele uitzondering na, niet gezet heeft! Dat die geneeskunst er bijna nooit uitkomt, komt door de inmiddels bekende macho-machtssystemen op basis van emotionele/lichamelijke onderdrukking, met behulp van de sexeverschillen en de economische onderdrukking: helaas geweld-ige en geweld-dadige, sterke middelen. Dáárdoor heeft de mens de volgende stap in de evolutie niet gezet.

Genezen is uiterst Religieus: ze heeft plaats in de 'hoogste' lagen van energieën en voegt iets toe aan de kosmos. Daardoor kan Het Grote Gebeuren zich verder ontwikkelen.

Alles, ook het kunnen-genezen heeft met jouzelf te maken. En je kunt pas iets voor mensen betekenen, als jij zelf op weg bent met jouw echte mogelijkheden en on-mogelijkheden. Alweer: ik praat je niets aan, ik maak alleen maar bewust. Zeg nou zelf: is er één mens in jouw omgeving, is er één situatie waarbij jij altijd volstrekt eerlijk kunt zijn? Zelfs in jouw kerk kan dat niet. Juist in jouw kerk niet, zelfs bij jouw hulpverleen(st)ers hoogstwaarschijnlijk niet, zelfs in je eigen huis niet en vooral huisvrouwen kunnen dat niet... Op je werk niet, in je hobbyclub niet...

Een kritisch, eerlijk levend mens haalt minstens 90 à 95% succes met verbetering en genezing van ziektes. Zelfs iemand die nog maar pas bewust leeft. Alleen zal een behandeling dan vaker moeten gebeuren en langer duren. Die 90% komt doordat de eerlijke mens het maximaal spectrum aan energieën uit te delen heeft. Daarmee praat ik niemand iets aan en je mag dit niet van mij geloven. Het heeft pas iets met jouzelf te maken, zodra jij beslist voortaan overal en altijd de waarheid boven te willen halen. Ook bij jouw meest naasten, want daarbij is het het moeilijkste, alle gezwam en gezwijmel over houden-van ten spijt.

Totnogtoe heb ik van de meer dan 200 zieken met gemiddeld zo'n 3 tot 7 kwalen en kwaaltjes, die vaak met elkaar samenhingen, er nog niet één meegemaakt die er niet beter op werd, die niets gevoeld heeft. Heb ik dan geen resultaten van tegen de 95%? Aan de vruchten herkent Men de boom: migraine heb ik in 1 à 2 keer weg, ook op afstand. Ik heb een katje van kattenaids genezen. Hooikoorts, loopoor, keelontsteking, voorhoofdsholteontsteking, reuma, parkinson, ernstige kneuzingen, niet genezende botbreuken, beschadigde zenuwen herstellen veel sneller, rugklachten, tennisarmen, slecht slapen, enz. Waarschijnlijk ook osteoporose, botontkalking, want volgens mij is dat ontstaan door alsmaar liefde geven en niets terugontvangen.

Dat velen voortijdig, tegen mijn advies in afhaakten, kwam omdat ze niet verder wilden, lees: omdat ze niet verder durfden gaan met nadenken over eigen lijf en leven en over hen-vijandige maatschappelijke, religieuze en culturele structuren. Dat maakt dat het aantal geheel door mij genezen kwalen en pijnen lager zit dan 95%. Dat is niet mijn pakkie-an. Mensen gaan heus zelfs liever voortijdig dood dan eerlijk te gaan leven, dan vraagtekens te gaan zetten achter tradities, principes, zo-hoort-hets, geloven, idealen, Religie>>geest enz. Maar op-veilig-spelen, idealen, sussen, schipperen, lieve-vrede voorkomendheid, uitsloven, zogenaamde Liefde, geloven enz. zijn moordend, zelfmoordend...

Veel mensen kùnnen al anderen genezen. Dat weet ik, omdat vooral hier in Nederland er zoveel kritische mensen eerlijk met eigen lijf en leven omgaan, vooral vrouwen. Maar ze hebben dit nooit uitgeprobeerd en wisten niet hoe ze er achter moesten komen. Of hadden gewoon het idee, zoals overal heerst, dat dit een gave is voor heel speciale personen.

Genezen vanuit je menszijn is namelijk een verzameling handigheidjes, die iedereen kan leren, maar je moet er wel mens voor zijn. Andere mensen genezen doe je met je eigen energieën. Genezen is geen gave. Een gave is iets wat van buiten jou komt. Zo is mijn gave aan jou nu: dit deel achter mijn computer uitwerken. Het genezen doe je van binnenuit, vanuit jouw menszijn.

Omdat dit genezen zo uitermate menselijk is, zelfs zó menselijk dat je het leven-gevend kunt noemen, wil ik deze vorm de term 'vitaliseren' geven: vita = leven, vitaliseren is levengeven.

Tegenstand

Velen willen dan wel accepteren dat ik genezen kan, maar veel anderen houden het liever op een buitenissige gave dan op mijn kritische levenswandel, mijn alles-willen-losleven. Op die manier is het gemakkelijker om zich vast te kunnen blijven klampen aan dat speciaal-zijn van mij. Gemakkelijker dan gaan inzien dat ze met een eerlijk mens te maken hebben. En dan dus de conclusie moeten trekken, dat ze zelf ook eerlijk zouden moeten gaan leven.

Anderen wijzen dit af omdat het 'van de duivel' zou zijn. Die duivel is een verzinsel van de religies om mensen klein en afhankelijk te houden, zodat ze er niet achter kunnen komen dat ze zelf de wijsheid in pacht hebben en de volle waarheid kunnen kennen. Er zijn wel zielen rondom ons van mensen, zowel van degenen die iets van hun leven gemaakt hebben als van hen die altijd hebben lopen sussen en moederen en liegen en toneelspelen en flinkhouden en binnenvetten en uitsloven en vroomzijn en... en... Die slechte intelligentie wordt eveneens gekweekt en gevoed door misdaad, onderdrukking, moord, oorlog enz.

Anderen wijzen het genezen af omdat het alleen voorbehouden zou zijn aan Jezus Christus, dat het hoogmoed is en een zwaar vergrijp om te denken dat je het zèlf doet.

Zulke mensen wil ik zeggen: dan moet jij, als jouw kindje gevallen is, niet meer over zijn knietje wrijven, dan moet je niet meer krabben als er iets jeukt, dan moet je niemand meer een arm om de schouders leggen. Dan moet je nooit meer bidden voor iemand, want dan stuur je energie naar zo iemand toe, al denk je dat via Maria of een fantasiegod of JC of zo te doen. Dan moet je nooit meer zeggen: 'ik zal aan je denken... voor je duimen.' Dan moet je ophouden met open en mede-lijdend te luisteren naar iemand die zijn hart bij je uitstort, want dan stuur je wel zeer veel vitaliserende energieën naar de klaag(st)er toe en dan ga je hem of haar echt goede raad en advies geven. Goede raad en advies herkent iedereen die zelf zo'n gesprek heeft gehad, als opluchting, verhelderend, verademend, rustigmakend, verlossend (van spanningen, uitzichtloosheid en zo), dus: zeer vitaliserend. Dan moet je nooit meer iemand feliciteren en hem/haar nog vele gezonde jaren wensen en niemand een gelukkig nieuwjaar toewensen... Want bij alle wensen stuur je vitaliserende energieën...

Ook zijn er mensen die beweren dat dit genezen niet kàn, dat het gebaseerd is op suggestie. Zulke mensen zeg ik: 'Je weet niets van geest en energieën af en niets van menselijkheid, van kritisch leven en van wat èchte liefde en ècht egoïsme is. En je kent de machtssystemen niet die het menszijn door alle eeuwen en volkeren heen belemmerd hebben. Bovendien ken jij de bedoeling niet van wat mensen zouden kunnen en moeten ontwikkelen om de evolutie voort te zetten.

Het is ten slotte niet goed om dit deel alleen te lezen, los van mijn andere geschrijf op Internet. Het gevaar bestaat dat jij toch weer op de wetenschappelijke toer gaat en in jouw eigen lijf en leven op veilig blijft spelen, compromissen blijft sluiten enz.

Trouwens: als jij op veilig blijft spelen, zul je nooit een 100% genezeres worden, want aan de vruchten herkent Men de boom...

Andere genezers

 Zoals ik al zei: mensen kunnen-genezen is een kwestie van waarheid, van eerlijk leven, en vandaaruit, energieën geven.

Als jij eerlijk leeft, richt jij jouw energie duidelijk altijd goed. De uitdrukking: 'ergens energie insteken', moet je letterlijk nemen.

Als ik het goed begrepen heb, doen magnetiseurs/seuzes dat niet, maar halen ze bij patiënten opgehoopte energieën weg en stralen die in op plaatsen waar een tekort is.

Andere genezers/essen moeten de overtollige 'negatieve' energie afslaan of afspoelen onder de kraan. Dat mag niet nodig zijn, want negatieve energie bestaat niet. Alleen teveel of tekort aan energie. Als jij die af moet slaan, weg moet spoelen, gooi jij kostbare energie weg die die patiënt niet kwijt moest, maar moest leren andersom te gebruiken.

Andere genezers/essen nemen de pijn over van patiënten. Als je dingen voelt op dezelfde plaats in jouw eigen lichaam klopt er iets niet. Dat is allemaal te beperkt. Het hoort niet bij genezen als mèns.

Verder zet ik grote vraagtekens bij genezers die uitgeput raken: jij bent niet mens genoeg om zoveel energie in eigen lichaam aan te maken dat je er overvloedig van kunt uitdelen. Doordat de maatschappij, de religies en de culturen allemaal zo liefdeloos zijn, zo weinig goede aandacht kunnen geven en zoveel slechte aandacht op hun slachtoffers afvuren, komen mensen allemaal veel energieën tekort. Dus mag je die niet van mensen afpakken.

Je mag jezelf ook niet uitputten. Zéker bij geneeswerk mag je niet over jouw grenzen, buiten jouw mogelijkheden gaan. Dat zijn zeer beperkende en beperkte manieren van genezen. Je bent dan verkeerd met mensen bezig, je kent je verantwoordelijkheden niet voldoende en dat komt omdat je de verantwoordelijkheid over eigen lijf en leven niet goed kent. Hoe kun je dan goed bezig zijn met anderen? Hoe kun jij, al genezend, die anderen hun verantwoording leren en hen hun grenzen en behoeftes leren accepteren, er de waarde van kennen en ermee leren werken? Hoe kun je dan denken dat anderen ècht iets hebben aan jou, als er geen bewustmaking bijzit? Dan doe je minder dan half werk, dus minder dan de bekende 60%.

Andere genezers en genezeressen moeten door meditatie en rituelen energie uit de kosmos halen, omdat ze die niet zelf aan kunnen maken. Een mèns echter maakt die energieën zelf aan. Maar Men accepteert dat niet van mij, kennelijk is dit nog een fenomeen. Men kent dit soort genezen niet en kan er dus niet over oordelen dat ik deze energieën zelf aanmaak.

Als ik het goed begrepen heb, komen dergelijke genezers/essen niet hoger dan een score van 60%.

Als jij niet mens genoeg bent om een patiënt een nagenoeg volledig pakket energieën te geven door volledige aandacht, hou dan maar op met genezen en ga eerst eens in eigen leven rondkijken, opdat je de mensen bewust kunt maken, hen op eigen poten kunt zetten.

De bewustmaking hoort te gaan over:

wie geen zwart wil zien,

zal geen wit zien.

Die zal in eigen leven geen wit zien, geen licht en ook niet na de dood en zal dat niet in het leven van anderen kunnen helpen bewustworden.

Volledig...

Een mooi woord VOL-LEDIG: je maakt je leeg door van alles los te laten, los te LEVEN, en daardoor kan jouw hele leven volstromen met voor jou goede dingen.

Een volkomen kritische mens heeft een voor haar/hem volledig pakket aan energieën, een volledig spectrum zogezeid, al is het nog maar zo'n heel dun beetje. Ik kan zo ongeveer alle door maatschappij, religies en culturen veroorzaakte pijnen en ziektes genezen, mits er geen onoverkomelijke beschadigingen zijn veroorzaakt. En mits de patiënt niet over zijn of haar eigen kritische grens gegaan is, door tè lang keurig, ambitieus, accuraat, opofferend, nederig, zichzelf verliezend en dergelijke te leven, waardoor onverantwoorde, niet meer terug te draaien veranderingen in het lichaam plaatsvonden. En mits de patiënt dingen wil leren, vooral uit haar/zijn ziekte.

Als een kankerpatiënte zo'n twee weken voor haar dood mij eindelijk laat roepen, terwijl ze al meer dan twee jaar weet dat ik genezen kan en er is bij haar inmiddels in die 2 jaar zowat het hele lijf leeggehaald aan belangrijke organen, dan kan ik niets anders doen dan haar wat prettig en pijnloos te laten sterven.

Als je als eerlijk, kritisch mens gaat genezen, doe jij dat steeds meer vanzelf goed, richt jij jouw energieën vanzelf op de goede manier en in de juiste richting en met de benodigde hoeveelheid. Goed voor jou bovendien, want jij maakt zoveel energieën aan, dat je jezelf er lekkerder door gaat voelen. Dat is gewóón. En ànders dan wanneer jij je lekkerder zou gaan voelen door energieën van anderen af te pakken. Die fruitboom weet je nog wel?

Bovendien wordt bij vitaliseren vanuit je menszijn de sterkte van je energieën steeds meer. Dat is volgens de natuurwet waaraan fruitbomen voldoen: als je ze goed snoeit, geven ze elk jaar meer fruit. Dat is de natuurwet waar overdreven sporters misbruik van maken: ze putten zich dagelijks urenlang uit en hebben jaren nodig om hun spierkracht, uithoudingsvermogen en snelheid tot abnormale hoogten uit te bouwen.

Bij eerlijke mensen werkt dat uitbouwen veel sneller. Een voorbeeld: ik had eens vijf patiënten, waarvan de laatsten sterkere energieën kregen dan de eerste. Dat is normaal: de genezer/es waarbij dit niet gebeurt, moet ernstig aan zichzelf gaan twijfelen.

Nog een voorbeeld: in tijden dat ik veel patiënten heb (af en toe komt dat op mijn pad), kan ik de waterproef (zie Testen), veel sneller doen dan in tijden waarin ik geen patiënten heb. De warmte die zieken van èchte genezers/essen ondervinden is dan ook niet zozeer enkel warmte, maar is een steeds dieper in- en doorwerkende straling. Uitdrukkingen als: 'je bent net een straalkacheltje', of 'net of ik met de rug tegen de verwarming zit', komen veel voor. Ik maak dan altijd duidelijk dat:

1. ze er dan maar lekker van moeten genieten;

2. mijn straling veelzijdiger is dan die van kachels...

Als het goed is, is een behandeling niet afgelopen nadat je gestopt bent, maar gaat de werking vaak uren, dagen door. Mensen die koude voeten hebben, beginnen na de eerste behandeling met een half uurtje of een halve dag warme voeten te houden. Per behandeling wordt die periode langer, tot ze op het laatst bij de volgende behandeling nòg warme voeten hebben...

Een leuk voorbeeld: een patiënte kwam binnen met drijfnatte suède schoenen. Bij het 'opwarmen' van haar voeten ging ik dwars door die nattigheid heen. Toen ze voor de volgende behandeling kwam, vertelde ze dat ze, toen ze de vorige keer op de stoep stond, merkte dat haar schoenen droog waren...

Vaak begint bij een patiënte met jarenlang pijn ('je moet er maar mee leren leven...') die pijn een korte tijd weg te blijven. Dan kun jij met zekerheid drie dingen tegen die patiënte zeggen:

-------------------------

2. DE PRAKTIJK VAN HET VITALISEREN

Inhoud: Hechtvermogen van energieën. Testen. Regels voor de genezer(es). Regels voor de patiënten.

Hechtvermogen van energieën

De vlam van kolen voelt anders aan dan die van benzine, petroleum, olie, gas of hout, ziet er ook anders uit. Dat komt, omdat de energieën van die stoffen verschillen. Een centrale verwarming van water-radiatoren voelt anders aan dan van een olie-radiator, een gaskachel of kolenkachel. Dat komt omdat verschillende soorten energieën verschillende temperatuur-eigenschappen hebben.

Consumptie-ijs van water voelt anders aan dan van melk, vet of room. Waterijs voelt kouder aan: je koelt van binnen meer af. Als je een steen uit je zak haalt, voelt die anders aan dan een gulden, een knoop of een stukje touw.

Energieën kunnen zich hechten aan andere stoffen dan bij die energieën horen. In feite is elk contact tussen voorwerpen, mensen, dieren en planten er een voorbeeld van. Iedereen wordt warm van hete chocolademelk. Een warme kruik in bed, een pasgestreken jurk, gekookt eten, de zon op je huid... Iedereen kent de warmte van hond of kat op schoot. Iedere moeder heeft haar kind wel eens de koude voetjes opgewarmd met haar handen. Allemaal energieën die je opslurpt of uitdeelt. De homeopathie is er een duidelijk voorbeeld van: de gepotentieerde energieën van de middelen, kruiden, mineralen enz, hechten zich aan melksuiker of water met alcohol.

Ik heb dit allemaal zo uitgebreid opgeschreven om duidelijker te kunnen maken hoe dat zit met het vitaliseren van water, olie enz. Als je water vitaliseert, stop je jouw energieën erin. Hoe het dan komt dat patiënten gevitaliseerd water anders ervaren dan gevitaliseerde olie, weet ik niet precies. Ik heb wel een vermoeden, maar eigenlijk: doet dat er wat toe? Vaak ervaren jouw patiënten met energieën ingestraald in water als kou, prikkelingen of ontspannen-worden. Het verschilt ook per mens en het heeft, denk ik, te maken met de toestand van die mens, zijn/haar zich goed-voelen, de frustraties, ziektes, opgepropte energieën enz. van die mens op dat moment.

Bij olie krijg je een ander effect. Meestal warmte.

Testen

Iedere mens heeft het vermogen tot anderen-genezen in zich. Maar hoe onderzoek je of je dat kunt? Allereerst: het is noodzakelijk dat je kritisch en nuchter blijft: als je iets niet ziet en voelt, dan zie je dat niet en dan voel je dat niet. Verbeeld je dan niet dat je wel iets ziet/voelt. Het is heel gewoon dat je in het begin erg onzeker bent.

Laat ook jouw patiënten erop letten dat ze kritisch blijven van wel of niet iets voelen. Vergeet niet dat dit helaas erg ongewone dingen zijn. We hebben nooit geleerd om erop te letten. We wisten, ondanks het christendom met haar (wij)water, olie, brood en wijn niet eens dat ze bestonden!

 Hoe kun je uitvinden of je kunt genezen, en wel zo, dat er geen twijfel mogelijk is? Daar heb ik twee heel eenvoudige testjes voor:

Voor beide proeven geldt:

 En gooi dat water niet zomaar weg. Ik kom daar verderop nog op terug.

Beide proeven zijn een bewijs dat energieën zich overal aan kunnen hechten. Hierop is de gehele HOMEOPATHIE gebaseerd: de energieën van werkzame stoffen hechten zich aan water, alcohol, melksuiker enz. Ze kunnen zich, vrij van de oorspronkelijke stof vermeerderen door verdunnen, schudden en verwrijven. Door jouw energieën te hechten aan water, olie en andere stoffen, kun je allerlei hulpmiddelen maken voor gebruik door patiënten, als jijzelf niet te bereiken bent.

Regels voor de genezer(es)

Als je een praktijk begint, moeten jij en jouw patiënten zich aan een paar regels houden. Die voor jou als genezer/es zijn:

Ook op afstand gebeurt dat, bijvoorbeeld met telefonisch contact of als iemand naast of tegenover je zit. Als je contact met iemand hebt en ook bij het genezen, bestaat er geen afstand.

Het is belangrijk te zeggen wat je voor de mond komt. Mensen kunnen dan wel eens schrikken en mogelijk sluiten ze zich af voor de waarheid. Vaak is die waarheid: ze schrikken van de consequenties en van de gevolgen die veranderingen in hun leven meebrengen. Het is belangrijk hen dan te doen voelen, dat die bedreiging niet van jou komt, of van henzelf, maar van ànderen die bang zijn voor de waarheid.

Of hun angst is die voor het verlies van schijnzekerheden, waar hun veilige wereldje op gestoeld was. Dan kun je proberen hen duidelijk te maken dat die zekerheden aangepraat zijn, hen van buitenaf zijn opgedrongen; dat die niet uit henzelf komt en niet uit de natuur, God, of hoe je dat noemen wilt.

Dat brengt mee dat ze recht hebben op hun eigen mening, hun eigen beslissingen; dat dat bij volwassen mensen hóórt; en niet al die idealen en toekomstdromen; en niet al die dreigementen bij dingen die slecht zouden zijn.

Zo ook met schuldgevoelens: die zijn maar al te vaak volkomen onterecht. Jouw patiënten dàt duidelijk kunnen maken, is op zich al genezend;

Alleen coma-patiënten mag je behandelen, die kunnen niets vragen en hebben toch recht op een volwaardig leven. Laat het zo'n patiënte achteraf dan wel weten!

Je mag echter wel kinderen behandelen, zelfs tegen de wens van de ouders in: het kind kan het niet vragen... Kinderen hebben ook recht op een volwaardig leven en ouders die het niet voor hun kinderen vragen, doen hen buitengewoon veel tekort. Zulke ouders zijn dan dom en liefdeloos...

Een van de mogelijkheden om je patiënten te leren zien hoe alles anders in elkaar steekt en alles vele gemakkelijker kan worden is: als andere mensen tegen hen klagen over hun ziektes en pijnen, kunnen ze verwijzen naar genezers/essen als jij en ik. Willen die anderen daar niets van weten, het niet eens proberen/controleren, dan hoeven jouw patiënten zich iets aan te trekken van die ander. Je ziet vaak dat een vrouw aan huis gekluisterd is door een zieke man en ze moet ook alle emotionele opvang van hem en al het huishoudelijke werk erbij doen. Zelf loopt ze stijf van de rugklachten, spataders, chronische verstopping en andere HME-beroepsziektes. Ik heb vaak meegemaakt dat zo'n vrouw probeerde haar man naar iemand als ik te krijgen. Maar man'-lief' wilde dat niet. Gevolg: vrouw'-lief' moest zich uit blijven sloven, door blijven hollen, zich op blijven sluiten en aan haar lijden kwam geen eind. Want wat ik kon was dan alleen maar: haar op de been houden. Zo'n vrouw mag best tegen haar man zeggen: 'zoek het verder zelf maar uit!', getrouwd of niet. Trouw is hier: die ander op zijn verantwoording wijzen en op wat hij mis-doet door zijn vrouw onnodig uit te buiten en te beroofmoorden. Een zieke die te genezen is, buit zijn/haar verzorgers uit door genezing te weigeren!

Regels voor de patiënten

 De regels waar de patiënten zich logischerwijze aan moeten houden:

Het zal echter nog wel een eeuw duren voor allopaten zover zijn...

 Tot slot: zelf hoef je niet meer naar ziekteverhalen van je familie en zo te luisteren als ze weigeren er jou iets aan te laten doen. En laat je niet zeggen dat je dan hard bent: die mensen zijn hard, keihard. Voor zichzelf, voor hun werk- en leefomgeving en voor de gehele mensheid, omdat ze niet alle kansen grijpen om weer gezond te worden...

3. DE TECHNIEKEN

Inhoud: Algemeen. Handoplegging. Stoel. Je-verplaatsen-in. Water en olie. Foto. Gesprekken. Geesten uitdrijven. Coma-patiënten.

Algemeen

Er zijn allerlei technieken waarmee je mensen behandelen kunt, zoals: handoplegging, je verplaatsen in, het met energieën laden van brood, wijn, water, olie en andere voeding- en smeermiddelen en het laden van muziek met jouw energieën; de werking van foto's van jou enz. Deze dingen heb ik zelf uitgeprobeerd en meerdere malen bewezen door mensen ermee te behandelen.

Nogmaals: omdat de hele geschiedenis van mensen in hun hele lichaam zit, is het logisch dat je bij elke behandeling het hele lichaam moet doen. De acupuncturisten weten het goed: alle energiebanen van alle organen zitten door alle organen, door de hele huid, de ledematen enz. Vandaar oor-acupunctuur, handlezen, iriscopie, voetreflexbehandelingen enz.

Ik doe bij deze technieken maar even alsof jouw patiënt een vrouw is: dat werkt voor mij het gemakkelijkste. Mannen voeren toch overal al de boventoon: bij feestjes, congressen, forums, besprekingen enz. In boeken en op congressen over gezondheid gaat het bijna altijd over de mannelijke patiënt, behalve als het over specifieke vrouwenziektes gaat. Ook baby's en kinderen in reclames of bij demonstraties op tv zijn altijd jongens, zelfs in tv-series worden overwegend jongens geboren.

Maar als het bijvoorbeeld over stress gaat, spreekt Men nooit over stress bij vrouwen en al helemaal niet over die van huisvrouwen. Terwijl het hele systeem gebouwd is op de stressbestendigheid van (huis)vrouwen.

Bovendien: het zullen meest vrouwen zijn die jou om hulp vragen: mannen vinden zichzelf 'te nuchter', hetgeen eigenlijk juist niet waar is: ze zijn bang en vinden hulp-vragen aan een alternatieve genezer/es beneden hun 'waardig'-heid. Wie ergens bang voor is is allesbehalve nuchter... Hier speelt alweer het harde, meedogenloze systeem door het gevoelige, zachte heen en onderdrukt het met alle geweld.

Een tweede effect bij het gebruik van het woord patiënte is: altijd en overal telden vrouwen niet mee bij geschriften, lezingen, forums, bij gebeden, liederen van religies, bij psychologen, filosofen, theologen, geschiedschrijvers, geneeskundigen, kunstenaars enz. Altijd hebben vrouwen van alles naar haarzelf toe moeten vertalen als het weer eens ging over de mens, terwijl duidelijk bedoeld werd de màn. Zie Profeten en Walgelijk.

Toch herhaal ik het hier: nu kunnen mannen opnieuw ondervinden hoe dat is: zelf niet bestaan en dingen voor jouw eigen geslacht moeten vertalen uit dingen die voor en over het andere geslacht geschreven en bedoeld zijn.

Ook zullen vrouwen, door alle aandacht die ik haar geef, het gevoel kunnen leren kennen van 'ik ben waardevol!'. Maar ook kunnen ze het gevoel omhoog halen en leren af-leven van: '...teveel eer...' Een mooi middel om het haar opgelegde zootje gevoelens als bescheidenheid, minderwaardigheid, inbinden, nederigheid, dienstbaarheid enz. af te leven.

Handoplegging

Deze techniek is een bekende: de handoplegging. Iedereen doet dat als hij zich gestoten heeft of als een ander ergens pijn heeft: even de hand erop en/of even strelen. Strelen is: energie verplaatsen.

Je zult al gauw merken dat jouw vitaliseren geen gewone warmte is, maar een straling, die soms dwars door alles heen gaat: schoenen, corsetten, gips, door hoofd en benen enz. Als het niet door alles heen gaat, kan dat aan de patiënte liggen die te zeer verkrampt is geraakt. Later wordt het heus beter.

Het kan ook aan jouw conditie liggen: bijvoorbeeld als je een zware verkoudheid hebt, of erg moe bent, of teveel energie moet afstaan aan je omgeving omdat het te koud is.

Ga dan toch maar door met behandelen, omdat de in jou opgewekte energie groeien gaat en jou eveneens ten goede komt, terwijl de gebeurtenissen om jouw patiënte heen kunnen gaan lopen zoals dat in de evolutie hoort. Zelf heb ik ervaren dat ik zelfs in zulke omstandigheden géén energie afpak van mijn patiënten. Maar als de stroom niet op gang wil komen, stop dan de behandeling wel. Ik kan dat van mezelf heel goed accepteren, zo'n 'mislukking'. Ik weet dat dat dan zo hoort in de evolutie. Ook mijn patiëntes zijn daar heel geduldig in: '...dan heb je het zeker zelf nodig...' Wel houd ik dan toch gesprekken met hen. Gesprekken zijn zeker zo belangrijk als behandelingen.

 Je moet je niet verbazen als je niks zelf voelt, maar jouw patiëntes wel: er stroomt alleen maar energie van jou naar de ander. Al eerder maakte ik je duidelijk dat goed vitaliseren, vanuit jouw eerlijke menszijn betekent dat je geen energie afpakt. Als jij energie van jouw patiënte afpakt, worden namelijk je handen warm, gaan tintelen, prikken of zo. Als je net begint, is dat accepteren: het brengt jouw eigen energiestroom op gang. Maar praat er wel over en ga op je goede gevoel af òf je dan wel door zult gaan, of stopt om die ander zijn/haar kostbare energie te laten behouden. Immers: het verlicht de patiënte, als je overenergie her en der weghaalt, dat zijn opgehoopte verkrampingen en spanningen. Dat doen magnetiseurs.

Het is voor jou belangrijk om te weten òf je energie uitstraalt. Vaak, vooral in het begin, moet je ernaar vragen of de patiënte iets voelt. Wel voel je een beetje dat de betreffende plek warm gaat worden. Dan weet je dat je energie afgegeven hebt.

Let vooral ook op of je 'beelden' krijgt van de plaatsen waar je net mee bezig bent. Ik vergelijk het voor mezelf met röntgenstralen: als je dwars door iemand heengaat, kun je spontaan beelden krijgen van hoe het er van binnen uitziet. Als iemand een long kwijt is, of de baarmoeder, dan kun je een leegte, een zwart gat ervaren. Maar zelf heb ik nog, als ik iets wìl zien, dat het me dan niet lukt. Dit moet vanzelf gaan, zonder forceren.

Stoel 

Het is het handigste als de patiënte op een stoel gaat zitten zonder armleuningen. Je kunt het ook op een behandeltafel doen, maar ik kies daar niet voor. Liefst een stoel waarvan de zitting niet gebobbeld is, zodat ze eventjes dwars op de stoel kan gaan zitten. Dan is de rug goed bereikbaar. Kuipstoelen zijn ook niet zo prettig.

Zet de stoel zó neer dat je er omheen kunt lopen. Zorg dat de grond zacht genoeg is voor je knieën, vraag anders om een kussentje, of zorg dat je zelf zoiets meeneemt of een paar kniebeschermers aandoet. Kruipen en knielen worden pijnlijk op een harde ondervloer.

Worden kruipen en knielen te zwaar, dan kun je een barkruk met rugleuning aanschaffen om de patiënte op te zetten. Ik denk dat daar ook heel goed mee te werken is. Ik werk zelf graag met een bureaustoel: ik zit op een voetenbankje en de patiënte kan voor mij langs draaien. Soms heb ik last van een van mijn knieën vanwege een oude voetbalknie-operatie en moet dan zitten in plaats van knielen..

 Je werkt van boven naar beneden. Omgekeerd mag ook. Dat is echter veel moeilijker: koude voeten zijn toch al moeilijk warm te krijgen, vooral als er zo'n 'geamputeerde' hak aanzit: die voeten zitten te ver van het hoofd en er zitten veel teveel ophopingen en spanningen tussen hoofd en voeten. Wel helpt het om nieuwe patiënten die er nog onwennig tegenover staan, jouw warmte goed te doen voelen. Lukt het niet om die voeten op te warmen, leg dat dan uit. Anders raken jouw patiënten hun openheid kwijt, worden wantrouwend. Het is meteen een stukje bewustmaking van de werking van de energieën van het lichaam.

Dan ga je achter de patiënte staan en legt je handen een poosje aan weerszijden van haar hoofd. Daarna bijvoorbeeld een hand op het voorhoofd en de ander op het achterhoofd. En belangrijk is: een hand op het hoofd en de ander in de nek. Veel mensen hebben enorme verkrampingen in de nek zitten, waardoor o.a. allerlei schouder-, hoofd en rugklachten ontstaan zijn.

Ga op je gevoel af hoe lang je je hand ergens laat liggen. Stop als je het genoeg vindt en ga een stukje lager. Vergeet de oren niet: daar kun je aan weerskanten een vinger in de ingang steken. Soms ervaart een patiënte dat als een soort zoemen of brommen.

De hals/nek-partij is een belangrijke doorvoerhaven van energiesignalen tussen hoofd en romp. Daar zitten bijna altijd verkrampingen. Belangrijk is om die plaatsen goed te behandelen, met veel geduld. Die nekbobbel bij vooral moeders/echtgenotes is in combinatie met de armen te behandelen. Ik leg vaak de rechterhand op die bobbel en met de linker ga ik dan stukje bij beetje de arm af.

Bij de behandeling van de rug is het gemakkelijker om de patiënte dwars op de stoel te laten zitten, met eventueel een arm op de rugleuning als het haar anders te moeilijk wordt.

De rug van veel patiënten is een groot en koud oppervlak. Heel vaak is het net alsof ze daar één groot gat hebben. Ik denk wel eens dat dat komt, omdat mensen vanaf de eerste kreet geen, of niet voldoende steun in de rug hebben gehad, geen rugdekking zogezeid. En vooral vrouwen hebben die niet gehad, daar zijn al boekenvol over geschreven. Daarbovenop hebben vrouwen veel dingen achter de rug die gigantisch veel energie kostten.

De rug kun je het beste met twee handen doen en terwijl je zelf op de knieën zit. Ik heb eens een grote man als patiënt gehad. Er kwam geen eind aan zijn rug, omdat ik maar kleine handjes heb. We hebben heel wat afgelachen. Ik zei dan dat ik eigenlijk een paar handen als kolenschoppen voor hem zou moeten hebben...

Voor het behandelen van de romp kun je de linker aan de voorkant en de rechter in de rug leggen.

Veel mensen, vooral HME's, hebben ter hoogte van hun zitvlak een dikke plaat van spanningen op moeten bouwen. Een plaat die de doorstroming van energieën, van bloed en signalen naar boven en beneden erg belemmeren, of zelfs tegenhouden. Dàt laatste hoef je een patiënte nog niet duidelijk te maken. Mogelijk schrikt ze van het woord spanningen, omdat in deze macho-maatschappij spanningen, ruzies en problemen niet mogen, veroordeeld worden enz. En vooral spanningen in huwelijk en gezin mogen niet.

Mijn ervaring met die plank in het zitvlak is, dat die gepaard gaat aan pijn in de heupen, chronische verstopping, rugklachten (met veel problemen opgezadeld zijn) en steenkoude voeten. Over die dingen kun je wel praten, ernaar vragen enz.

Vaak zijn in de bekkenbodem enorme spanningen opgeslagen. Dat komt oa door piekeren en spannende dingen. Die be-leef je met je hoofd en met je rug, je heupen, dijen en beenspieren. Dat voel je: als je naar een spannende uitzending op tv kijkt, voel je al die spanningen daar in je lijf zitten. De spieren span je aan, vooral rechts. Huisvrouwenklachten zitten vaak voornamelijk rechts. Ik weet niet of linkshandigen die klachten links hebben, daar heb ik nog geen ervaring mee. Ik acht het niet onmogelijk dat zelfs heup- en knie-slijtage gevolgen zijn van dit piekeren.

De heupen kun je het beste opzij, knielend behandelen: één hand in de lies en de ander onderaan de rug of zelfs (half) onder de bil. Als het goed gaat, kun je proberen, vóór de patiënte zittend, links en rechts op iedere heup een hand te leggen. Als je daarmee dwars door alles heen gaat, kun je heel wat spanningen oplossen.

De benen behandelen is voor sommigen genezers/-essen misschien wat moeilijk, omdat je daarbij voornamelijk op de grond zit, want bukken hou je niet vol. Dat gaat echter steeds beter en het is niet gek om zelf wat gymnastiekoefeningen te doen om leniger te worden of te blijven. Ikzelf heb mijn lenigheid van jongsaf goed bijgehouden en heb er nu de lol van.

Afdalend naar de voeten zul je merken dat het steeds kouder wordt. Hoezeer mensen en vooral vrouwen op de tenen lopen, blijkt uit de schuine lijn die bij koude voeten heel vaak van boven de hiel loopt naar bijna midden onder de voet. Die arme hak is zo ongeveer geamputeerd! Veel mensen hebben zo'n haast dat ze op de voorvoet staan: klaar om te vluchten, of klaar om moeilijker dingen te doen, moeilijker beslissingen te nemen dan mogelijk is. Alles gaat je boven je pet... Ook uit gezegdes kun je dat topzware halen: de meeste gezegdes gaan over het hoofd en maar heel weinig over de voeten: zo ver is de mens met geweld vervreemd geraakt van zijn de grond van zijn/haar bestaan... Zozeer worden alle energieën naar het hoofd gestuurd: verstandig...

Als ik zelf van de ene heup naar de ander moet, en ik heb mijn bureaustoel niet bij de hand, dan 'loop' ik op mijn knieën voor mijn patiënte langs, dat vind ik gemakkelijker dan opstaan en weer gaan knielen. Daar hebben we trouwens vaak plezier om, dan zeg ik: 'ik kruip voor jou...!' Of: 'ik ga voor je door de knieën!'

Bij een gevoelige patiënte lukt het wel eens om met één hand in de rug en de ander onder de beide voeten, door de benen heen te stromen met je energieën. Weet je niet zeker of het lukt: als het wel lukt, voel je je linkerhand tintelen en de patiënte voelt de stroming.

Wat mij nog steeds wel eens gebeurt is: ik vergeet de armen. Bij het schrijven van dit hoofdstuk dus ook weer. Schouders en armen kunnen na de nek, maar evengoed op het eind.

De armen begin je vanuit de nek: een hand in de nek en de ander op de schouder. Dan beide handen rond de schouder, de bovenarmen, de elleboog (tennisellebogen zijn gemakkelijk te genezen!), de pols en de hand. Vaak hebben mensen al warme handen tegen dat jij daar aan komt...

Probeer mensen met een tennisarm of -elleboog te doen beseffen dat ze meer voor zichzelf op moeten komen en niet zoveel slikken en inslikken. 'In hoeverre hebben tennisarmen met galstenen te maken?' denk ik wel eens...

Je-verplaatsen-in

 'Daar kan ik me wel in verplaatsen...' Of: 'daar kan ik wel inkomen...' zeggen mensen vaak, zonder in de gaten te hebben wat ze precies zeggen... Dit soort uitdrukkingen moet je letterlijk nemen. Je doet het zelfs dagin daguit: zo gauw je ergens 'in op gaat', of je ergens 'in verdiept', verplaats je je geest, je IK, je energieën in dat waar je zo intens mee bezig bent. Vandaar dat 'je ergens in verliezen' precies betekent wat je zegt: op dat moment heb je je energieën, je tijd, je aandacht, je inzet voor kortere of langere tijd in het voorwerp van je belangstelling gestoken.

Zodra dat jezelf-verliezen afgelopen is, heb je het gevoel dat je wakker wordt, dat je er weer bij bent, dat je er weer zèlf bent. 'Ergens in op gaan' is een vrij linke bezigheid: weet je wel wáár je je energieën insteekt? Is het echt belangrijk voor jou? Voor je medemens? Mensen die helemaal gebiologeerd naar muziek zitten te luisteren, verstrooien hun energieën, vergooien zichzelf.

Het is heel goed mogelijk om je te verplaatsen in een ander. Je kunt het proberen bij jezelf. Als je bijvoorbeeld hoofdpijn hebt, ga je lekker zitten en ontspan je wat. Met je ogen dicht 'doe je net' alsof je in je hoofd zit. Na enig oefenen kom je op een punt waarop je wéét dat je inderdaad in je hoofd zit. Jij bent als het ware heel klein en zit in je grote hoofd. Je trekt het hoofd om je heen als een deken.

Wat er gebeurt is: jouw energie concentreert zich op je hoofd. Om die pijn weg te krijgen, kun je jezelf langs je wervelkolom naar beneden laten glijden, kwestie van een beetje oefenen. Je voelt je dan rustig worden en de pijn trekt mogelijk weg. Zo niet, dan ben je nog niet sterk genoeg.

Maar wat belangrijk is: wat je bij jezelf kunt, kun je bij een ander ook. Als je jezelf in je eigen hoofd kunt verplaatsen, of in een andere pijnlijke of zieke plek in je lichaam, kun je je ook verplaatsen in een ziek orgaan van een ander. En afstand geldt niet: als je broer uit Australië opbelt dat hij last van zijn spataderen heeft, kun je hem van de pijn afhelpen. En net zo vlot als bij je buurvrouw.

Ook bij behandelen op afstand geldt: helemaal en van boven naar beneden. Het vraagt wel veel meer concentratie dan handopleggen, want bij handopleggen kun je gewoon een gesprek hebben, zelfs over andere dingen dan het vitaliseren. De stroom stroomt toch wel door.

Als je aan de armen toe bent kun je een nieuw handigheidje toepassen: je kunt beide armen in één keer doen: je 'schuift' ze ahw in elkaar tot één arm. Dat kun je ook met de benen doen.

Een paar voorbeelden: bij iemand met darmstoornissen verplaats je je in de darmen. Goed kans dat iemand met chronische verstopping ineens naar de wc moet. Bij iemand met kiespijn ga je rond de kieswortel zitten en laat je telkens afglijden naar de voeten. De patiënte moet dan wel naar de tandarts: gaten kun je niet dicht maken. Dat is mij tenminste nog nooit gelukt, heb het ook niet geprobeerd.

 Maar ook kun je je verplaatsen in meerdere mensen tegelijk. Dat is namelijk hetzelfde als twee armen tegelijk. Dat het mogelijk is is hele goed te begrijpen: mensheid is in wezen één, mensen komen oorspronkelijk uit één bron. Ze zijn gezamenlijk één orgaan, net als een mierenhoop. Wat je dus moet doen is: van al die mensen één mens maken, ze met z'n drieën of honderdduizenden in één mens samenpakken. Dat is ook een kwestie van een beetje oefenen.

Dan ga je als volgt te werk: je verplaatst je in een rustig tempo, in z'n geheel gedurende een minuut of 15, 20, in alle botten en organen, weer van boven naar beneden.

Als je weet waar je patiënten last van hebben, kun je eventueel wat langer blijven 'zitten' op de zieke plek.

Wat er gebeurt is dit: jouw energie geneest een beetje of een heleboel van die zieke plekken, omdat jij jezelf erin gestopt hebt. Vaak worden patiënten dan warm, en/of ze raken ontspannen en soms zelfs slaperig.

 Met de hand door het lichaam gaan van de zieke is ook een vorm van behandelen op afstand. Het werkt zo: je projecteert degene die jou nodig heeft voor je: je 'doet net' of die persoon voor je staat en je gaat heel langzaam van boven naar beneden met je hand door degene vóór jou. Terwijl je dat doet zul je merken dat het 'net is' of je een prop watten naar beneden duwt: is de pijn of de ziekte erger, dan 'lijkt' die prop dikker en moeilijker omlaag te duwen. Ga met grote halen door het lichaam, maar pas op dat de patiënte nu niet teveel afkoelt... Deze techniek kun je ook toepassen op iemand die hooikoorts of hoge koorts heeft en het erg warm heeft. Doe het niet bij iemand die het koud heeft: die kun je beter met je warme handen behandelen of gewoon op afstand.

Zorg vooral bij die snelle halen dat er geen andere mensen te dicht bij je zitten of staan, anders lopen die het gevaar van ook teveel afgekoeld te worden.

Water en olie

 Ook kun je je verplaatsen in bijvoorbeeld een fles water. Of in olie, in fruit, soep, wijn, brood... Wat dan gebeurt is hetzelfde als met de behandeling van iemand op afstand: jouw energieën stop je in water, olie, wijn, brood... Brood is een ideaal middel: er zit vet in en water, meel, zout en gist en houdt allerlei soorten energieën vast en kan die ook weer doorgeven.

 Ook muziek kun je laden met een behandeling. Het is een kwestie van geconcentreerd blijven. Het is ook bijna noodzakelijk dat je het stuk muziek kènt, omdat je dan met de lengte rekening kunt houden, zodat je van boven naar beneden gelijk uitkomt. Vanzelfsprekend kan het nooit popmuziek zijn, en zelfs maar weinig klassiek: het moet een rustig stuk zijn dat ongeveer een kwartier duurt. Ideaal is bijvoorbeeld een vioolconcert of een orgelsonate.

Zet de muziek aan en ga heel ontspannen zitten. Terwijl je je met de muziek verbindt, ga je degenen behandelen die naar dit stuk zullen luisteren. Kom je niet klaar, dan plak je er op een bandje een herhaling aan vast. Met een beetje handigheid valt dat niet eens op. Om het te controleren laat je iemand naar dat bandje luisteren en vertelt pas dat je er een behandeling opgezet hebt nadat je de betreffende persoon uitgevraagd hebt. Heeft de persoon niets gevoeld, laat het dan een ander controleren of een kind. Misschien is het je eenvoudigweg niet gelukt.

Foto

 Ook je foto straalt uit. Mensen kunnen die gebruiken door ernaar te kijken, op een pijnlijke plek te leggen of onder hun hoofdkussen.

Laat het wel een recente foto zijn en eentje waarbij je in de lens kijkt, niet zo een met een stralende lach, maar rustig, ontspannen. Het is niet nodig om met foto's van patiëntes te werken, maar het kan wel. Een foto van een ernstig zieke in een plastic zakje een tijdje op je buik geplakt meedragen, kan heel veel goeds doen.

Gesprekken

 Als je regelmatig mensen op afstand behandelt, moet je zorgen dat je toch gesprekken met ze houdt, desnoods telefonisch of per brief. Een goed boek aanraden en je patiënte aanraden om in haar omgeving iemand te zoeken om mee te praten is natuurlijk altijd belangrijk.

Zou je geen gesprekken houden, dan doe je minder dan half werk. Je laat je patiëntes in de steek met hun worsteling met structuren die hen ziek gemaakt hebben. Ze hebben veel steun nodig in hun vernieuwde omgang met mensen en situaties, met structuren en hun leef- en werk-omgeving. Vaak omdat die niet mee willen 'veranderen'.

Gebruik van water en olie

 Behandeld water kun je de patiëntes laten sproeien (bloemenspuit) of sprenkelen (afwaskwast) in huis, vooral bedden en stoelen, kleding en een scheutje in het laatste spoelwater van de was. Eén à twee keer in de week is voldoende. Het water droogt wel op, maar de kracht blijft erin.

Wat er gebeurt is dit: dat water neutraliseert veel spanningen. Alles om ons heen hebben we opgeladen met spanningen immers... In muren, kleding, meubels enz. en de veelgebruikte voorwerpen.

Voor een moeilijk kind waar niet mee te praten valt: water sproeien, vooral het bed...

Water kan natuurlijk ook gedronken worden. Je kunt er thee van maken of soep. Je wordt er rustig van en het helpt voor allerlei ziektes. Ook kun je er ijsklontjes van maken, maar koud drinken is nooit goed voor mensen, dus doe dat maar alleen bij hoge uitzondering.

Het kan gebruikt worden voor natte omslagen. Een nat zakdoekje bij hoofdpijn of hooikoorts doet 'wonderen'. De zieke kan er zelfs van in slaap vallen. De verschijnselen verminderen en zijn spoedig verdwenen. Spataders vinden dat water ook nogal eens prettig.

Dit water kan heel snel werken bij doorliggen, verzweringen en open benen. Het is aan te bevelen om de natte doek dan in een plastic zakje op het verband te leggen: het verband wordt dan niet nat en de kracht gaat toch wel door het plastic heen. De kat van mijn zoon kwam thuis met een enorme brandblaar op de rug: kennelijk was ze onder een auto gaan zitten met een hete uitlaat. Hij sproeide haar telkens met water, want de kat verdroeg geen doekje. Na 3 weken ging hij nog eens met de kat naar de dierenarts. 'Heb je een nieuwe kat? Dit kan niet: niets meer te zien en een prachtige vacht...'... Het verhaal van mijn zoon geloofde hij niet.

Ik behandel doorliggen wel eens met spuug...

Het is wel goed om het water in de koelkast te bewaren: het is gewoon water en het zou kunnen bederven, al heb ik dat nog nooit meegemaakt. Er zijn mensen die na een paar weken dat water nog drinken...

Gooi restjes water niet weg.

 Gevitaliseerde olie voelt anders aan, vaak warm en tintelend. Olie kun je gebruiken om pijnlijke plekken mee in te wrijven, voor spataders, of om koude handen of voeten mee op te warmen. Het is heerlijk voor mensen met zo'n nekbobbel! De zolen van schoenen kunnen warme voeten geven.

Ook kunnen onderkanten van zittingen ermee behandeld worden. En als dat eens vóór een moeilijke vergadering gedaan werd! En de ruimte met water gesproeid...! En een winkel zal er wel bij varen...

Brood, fruit, wijn, soep, aardappels enz. kunnen natuurlijk gewoon genuttigd worden. Soep in je haren smeren is een beetje vreemd...

Geesten uitdrijven

Als je een verzoek krijgt van iemand die een slechte geest in huis heeft of een eenvoudige klopgeest, dan kun je die geest op de volgende manier verwijderen: je vult de hele ruimte met jouw energie, de geest zal zich zo plat mogelijk maken, maar dat helpt hem niet. Vervolgens schuif je hem via de deur of zo naar buiten. Dan sluit je de hele ruimte, ook als die ingebouwd is in een flat of zo, af met jouw energie. Daar kan geen geest tegenop. Ik weet wel haast zeker dat geesten moeten, MOETEN luisteren naar kritisch levende mensen.

Een klein verhaaltje dan: ik kreeg van iemand in een psychiatrische inrichting, die in een oud gebouw gevestigd was, het verzoek om een klopgeest uit haar kamer te halen. Dat heb ik vanuit mijn eigen huis gedaan. Hij maakte zich heel plat en het leek op een slijmerige, groenige, doorzichtige plas. Hij móést eruit en gleed met grote tegenzin over de drempel, de gang op. Ik sloot de hele kamer af met energie, ook dus de muren tussen haar kamer en die van haar buurvrouw en het plafond en de vloer en wist dat die geest eruit was.

Later sprak ik er met mijn genezer/helderziende over en die zei dat het klopte dat die geest zich plat maakte. Verbaasd zei ik: 'dus ik heb het ècht gezien? Ik dacht dat ik het me verbeeldde!' 'Nee, je hebt het ècht gezien...' Dat was de eerste keer dat ik zeker wist dat ik een geest verdreven had èn het gezien had ook nog... Eerdere verdreven geesten meen ik niet gezien te hebben.

Een paar dagen later zag ik de hulpvraagster en vroeg of ze er nog last van had gehad. Ze begon te lachen en zei: 'hij zit in een andere kamer! Maar degene die daar zit, vindt het niet erg.'

Op die manier zou je ook gemakkelijk geesten uit mensen kunnen verdrijven, zoals mensen die stemmen horen. Ook dat heb ik al eens gedaan. Of mensen die onder invloed zijn van geesten via een medium... Het is niet alles zuiver wat er blinkt bij medium-genezers/essen...

Coma-patiënten

Ik moet wel zeggend dat ik nog geen ervaring met coma-patiënten heb. Wat ik zeg zijn dus beredeneringen en intuïtieve aannamen. Ik durf het echter toch aan om er wat over te schrijven, omdat behandeling van dergelijke patiënten zó logisch is als 1+1=2...

Een coma-patiënte kan jou niets vragen en jij kunt haar niet vragen of ze wel wakker wil worden. Maar je kunt zo iemand ook maar niet zomaar dood laten gaan. Weet jij hoe het er na de dood voor zo iemand uitziet? Dus beslis jij voor hem of haar. Je verantwoording is groot. Maar wees daar niet bang voor. Je moet het zo zien: die patiënte ligt daar niet zómaar: daar zit een geschiedenis aan vast. Misschien is haar dit overkomen om jou in haar buurt te krijgen. Het is èn voor jou, èn voor haar belangrijk wat jij ermee gaat doen.

Op de eerste plaats moet je je niets aantrekken van artsen die zeggen dat er niets meer aan te doen valt. Dat weten artsen niet: ze zijn te beperkt en te beperkend...

Het is voor de coma-patiënte noodzakelijk om het geheugen opgefrist te krijgen. En dat geheugen zit in het gehele lichaam, net als het denkvermogen. Met de bijbehorende 'telefoonlijnen' in de 'telefooncentrale': de hersens. Daar horen al deze dingen bij. Je zou het zo kunnen stellen: omdat het gehele lichaam één groot geheugen is, kun je dat lichaamsgeheugen gebruiken om de centrale in de hersens weer goed te doen functioneren!

Voor de behandeling van een coma-patiënte heb je naast water, olie, een foto van jou en een van haar, dan ook een walkman nodig met bergen bandjes. Een bandrecorder kan ook. Maar wat belangrijker is: je hebt mensen uit de omgeving van de patiënte nodig: zowel uit haar jeugd als van nu.

Ik stel me zo voor dat familie en kennissen van de patiënte met jou samen de koppen bij elkaar steken en ieder een of meer bandjes inspreken met herinneringen aan gezamenlijk beleefde en doorgemaakte situaties. De leuke en de gezellige, maar vergeet niet de beroerde en verkeerd gelopen dingen, de ruzies en misverstanden. Die laatste zijn namelijk hele belangrijk! Laat iedereen eerlijk zijn over zijn of haar ruzies met de patiënte. Als de inspreek(st)er er zelf de oorzaak van was, laat hij/zij dat dan nu recht zetten. Heeft de spreek(st)er zijn of haar bek lopen houden, op veilig gespeeld, misschien jarenlang, laat hij/zij die nu dan opendoen en de patiënte zeggen wat hij/zij heeft ervaren, gevoeld door verkeerde manieren van omgaan met hem/haar door de patiënte.

Ook is het belangrijk dat iedereen die bandjes inspreekt, of rechtstreeks tegen de patiënte praat, zich verdiept in maatschappelijke, religieuze en culturele oorzaken van eventuele conflicten vroeger.

Laat niemand de patiënte op-hemel-en! Dan zou dat wel eens mee de oorzaak kunnen zijn van echt hemel-en... Alleen eerlijkheid is gezond. Laat ieder zichzelf en de patiënte bevestigen in de waarheid van ieders leven en van het gezamenlijke stukkie wat je hebt: de fijne en de rottige...

Behandelen door een groep kan ook heel goed als er nog geen echte genezer(es) in de familie en kennissenkring zit. Dat zou zo gedaan kunnen worden: met een hele groep om de patiënte heen gaan staan en haar overal de handen opleggen. Daarbij tegen haar praten is belangrijk. Het hoeft niet steeds dezelfde groep te zijn en het hoeft bijvoorbeeld maar een of twee keer per dag gedurende bijvoorbeeld een half uur of zo. Dat kun je met z'n allen heel goed aanvoelen.

Streling is heel belangrijk, vooral voor de herverdeling van energieën. Dat heet normaal magnetiseren en dat kan gedaan worden door één persoon of een groep. De behandeling is inmiddels wel bekend. Gebeurt het door de groep, dan legt iedereen om de zieke staande haar de handen op en schuift langzaam naar de voeten toe. Wie klaar is begint weer bovenaan. En: niet te snel, dan koelt de patiënte af!

Bovendien kan een groep mensen afspreken elke dag op een vast tijdstip tegelijk aan de patiënte 'denken', dat is: zich verplaatsen in haar.

De patiënte krijgt voor de rest van de dag de koptelefoon op waarbij de bandjes afgedraaid worden. Controleer of het geluid niet te hard staat. Voldoende hoorbaar is genoeg. Omdat die bandjes regelmatig omgedraaid moeten worden, zou er een wisselende wacht moeten zijn van familie, vriend(inn)en en kennissen om dat te doen. Lijfelijk aanwezige praters genieten de voorkeur.

Ook het voorlezen van een goed, kritisch boek is aan te bevelen.

Dat uitspinnen van goede, schijnbaar goede en nare dingen is ook voor degenen die dat doen heel gezond! Ze leren dingen uit hun eigen leven beter beoordelen en rechtzetten. Waarschijnlijk zal dit patroon nog veel verder gaan: zullen de kringleden anders, eerlijker met elkaar omgaan en met anderen: een sneeuwbal, fractal...

Wat verder belangrijk is is: de omstanders moeten proberen uit te vinden wat in elk geval voor henzelf de boodschap is achter deze coma. Of die nu door een ongeluk, een medische fout of een ziekte gekomen is. Praat daarover rechtstreeks of op de band met de patiënte, zodat ook zij gedwongen wordt om die boodschap in eigen lijf te onderzoeken. Ken je de patiënte niet goed genoeg, stel dan vragen in de richting waarheen het soort ongeluk wijst.

Dit alles geeft vooral aan de meest naasten het gevoel dat ze absoluut niet machteloos staan! Dat ze niet machteloos hoeven afwachten, of een beslissing moeten nemen over leven of dood van de patiënte! En wie rottig met haar is omgegaan, kan daar nu iets zeer liefderijks tegenover stellen!

Wordt de patiënte wakker, dan moet deze behandeling voortgezet worden, zolang haar hersens nog niet goed als telefooncentrale kunnen functioneren.

Dit alles is èchte Liefde en zal bewijzen dat liefde en waarheid genezend werken, dat dit echte Religie is... Het geeft niet dat zulke patiënten, wier organen anders voor transplantatie beschikbaar zouden zijn gekomen, daarvoor 'verloren' gaan. Er zouden, als mensen als mèns konden leven, veel minder transplantaties nodig zijn en vele meer mensen met ziektes die tot transplantatie nopen, zouden genezen kunnen worden door

%&$%&$%&$%&$%&$%&$%&$%&$$%&$%&$