Öheb ik een  boekje geschreven met testen en manieren van omgaan met patiŽnten om ze te behandelen en te genezen...

Catharina Mijling:www.path-of-wisdom.com

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits |

 

Genezen: een kunstje,

maar je moet er wel

mŤns voor zijn...

 

GENEZEN

Omdat veel mensen lijden aan ziektes die niet hadden gehoeven en die dus op een andere manier van behandelen te genezen en te helpen zijn, maar ook omdat het (kunnen) genezen van mensen hŤt kenmerk, toets van religie moet zijn, heb ik een  boekje geschreven met testen en manieren van omgaan met patiŽnten.

 

(Als je dit boek downloadt, verwacht ik wel dat je het bijbehorende bedrag overmaakt. Zie BOEKENPLANK)

 

GENEZEN

1. GENEZEN

Inhoud: Genezen. Energie 1. Genezen 1. Tegenstand. Andere genezers. Volledig...

 

2. DE PRAKTIJK VAN HET VITALISEREN

Inhoud: Hechtvermogen van energieŽn. Testen. Regels voor de genezer(es). Regels voor de patiŽnten.

 

3. DE TECHNIEKEN

Inhoud: Algemeen. Handoplegging. Stoel. Je-verplaatsen-in. Water en olie. Foto. Gesprekken. Geesten uitdrijven. Coma-patiŽnten.

 

+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_ 

 

1. GENEZEN

Inhoud: Genezen. Energie 1. Genezen 1. Tegenstand. Andere genezers. Volledig...

 

Energie 1

BELANGRIJK!: Alles van jou en van iedereen naar andere mensen, naar ŗlles is voertuig van energieŽn.

Alle spreken, alle aanraken, kijken, denken, voelen zijn beladen met energieŽn. En die energieŽn zijn 'gekleurd' door de manier waarop ieder met eigen lijf en leven totnutoe is omgegaan met de mensen, de dieren, planten, met alle situaties daaromheen. Die energieŽn zijn 'gekleurd' door de manier waarop jij met jouw eigen lijf en leven totnutoe bent omgegaan, met de mensen, de dieren, planten, met alle situaties daaromheen.

Die energiestroom is dus inclusief jouw voorprogrammering, frustraties, (restjes) idealen, principes, tradities, geloof, al jouw verslavingen en toekomstdromen enz. En inclusief jouw echte zekerheden, jouw inzichten, jouw eigenbelang, jouw groei in menszijn.

En omdat de geschiedenis van mensen hen in het lijf gebakken zit, draag jij jouw (energetische) geschiedenis over op alles om je heen, vooral aan voorwerpen die je veel gebruikt, bij je draagt en zo. Als muren eens konden praten... Vandaar dat heldervoelenden aan de hand van voorwerpen de geschiedenis van mensen uit de doeken kunnen doen. Ook is de geschiedenis af te lezen van foto's. Jouw gezicht is op het moment van het maken van die foto ge-teken-d door jouw geschiedenis. Al die spiertjes in je gezicht...

 

De energie van de eerlijk levende mens heeft het meest complete 'spectrum'. Dat komt, omdat de mens totnutoe het eindproduct is gebleven van een keten. De mens is niet verder gegroeid, heeft geen nieuwe ontwikkeling doorgemaakt, wel verstandelijk, maar niet als totaal-mens. Vandaar dat de eerlijk levende mens de volgende stap in de evolutie wŤl gezet heeft en dagelijks zet en dus totnogtoe het meest complete spectrum aan energieŽn heeft.

 

Genezen 1

Genezen is geen gave, tenzij aan iedere mens. Het is een bij de mens horende eigenschap. Dagelijks ben je er zelfs mee bezig: als je JEUK hebt, ga je wrijven of krabben. Doe dat eens met aandacht: ťťn kant op en als de jeuk erger wordt een paar keer mťťr de andere kant op, omdat je het aantal verkeerde krabberijen moet opheffen en alsnog naar jouw jeuk moet luisteren om hem te genezen.

Heel vaak gebeurt het dan dat het ergens anders begint te jeuken. Dat klopt, omdat dat wat jij voelt kriebelen jouw energiebanen zijn die een beetje opspelen. Dat vermoed ik tenminste en dat vind ik heel logisch. En die energiebanen zitten door je hele lichaam en hebben alles met elkaar te maken. Dus: als jij er ťťn stimuleert door wrijven of krabben, geef je het bijbehorende orgaan door je hele lichaam heen een goede beurt. En er gebeurt meer, maar dat komt nog wel.

Zo ook als je pijn hebt: je gaat zitten wrijven en kreunen of huilen. (Als je niet (meer) huilen kunt, ben je al ver heen.) En als iemand anders zich gestoten heeft, heb jij neiging om je hand erop te leggen en zachtjes te strelen. En iemand met verdriet leg je een arm om de schouder.

Genezen is geen gave, tenzij aan iedere mens. Het zit in mensen. Het hoort bij de volgende stap in de evolutie, die de mens totnogtoe, op een enkele uitzondering na, niet gezet heeft! Dat die geneeskunst er bijna nooit uitkomt, komt door de inmiddels bekende macho-machtssystemen op basis van emotionele/lichamelijke onderdrukking, met behulp van de sexeverschillen en de economische onderdrukking: helaas geweld-ige en geweld-dadige, sterke middelen. DŠŠrdoor heeft de mens de volgende stap in de evolutie niet gezet.

Genezen is uiterst Religieus: ze heeft plaats in de 'hoogste' lagen van energieŽn en voegt iets toe aan de kosmos. Daardoor kan Het Grote Gebeuren zich verder ontwikkelen.

Alles, ook het kunnen-genezen heeft met jouzelf te maken. En je kunt pas iets voor mensen betekenen, als jij zelf op weg bent met jouw echte mogelijkheden en on-mogelijkheden. Alweer: ik praat je niets aan, ik maak alleen maar bewust. Zeg nou zelf: is er ťťn mens in jouw omgeving, is er ťťn situatie waarbij jij altijd volstrekt eerlijk kunt zijn? Zelfs in jouw kerk kan dat niet. Juist in jouw kerk niet, zelfs bij jouw hulpverleen(st)ers hoogstwaarschijnlijk niet, zelfs in je eigen huis niet en vooral huisvrouwen kunnen dat niet... Op je werk niet, in je hobbyclub niet...

Een kritisch, eerlijk levend mens haalt minstens 90 ŗ 95% succes met verbetering en genezing van ziektes. Zelfs iemand die nog maar pas bewust leeft. Alleen zal een behandeling dan vaker moeten gebeuren en langer duren. Die 90% komt doordat de eerlijke mens het maximaal spectrum aan energieŽn uit te delen heeft. Daarmee praat ik niemand iets aan en je mag dit niet van mij geloven. Het heeft pas iets met jouzelf te maken, zodra jij beslist voortaan overal en altijd de waarheid boven te willen halen. Ook bij jouw meest naasten, want daarbij is het het moeilijkste, alle gezwam en gezwijmel over houden-van ten spijt.

Totnogtoe heb ik van de meer dan 200 zieken met gemiddeld zo'n 3 tot 7 kwalen en kwaaltjes, die vaak met elkaar samenhingen, er nog niet ťťn meegemaakt die er niet beter op werd, die niets gevoeld heeft. Heb ik dan geen resultaten van tegen de 95%? Aan de vruchten herkent Men de boom: migraine heb ik in 1 ŗ 2 keer weg, ook op afstand. Ik heb een katje van kattenaids genezen. Hooikoorts, loopoor, keelontsteking, voorhoofdsholteontsteking, reuma, parkinson, ernstige kneuzingen, niet genezende botbreuken, beschadigde zenuwen herstellen veel sneller, rugklachten, tennisarmen, slecht slapen, enz. Waarschijnlijk ook osteoporose, botontkalking, want volgens mij is dat ontstaan door alsmaar liefde geven en niets terugontvangen.

Dat velen voortijdig, tegen mijn advies in afhaakten, kwam omdat ze niet verder wilden, lees: omdat ze niet verder durfden gaan met nadenken over eigen lijf en leven en over hen-vijandige maatschappelijke, religieuze en culturele structuren. Dat maakt dat het aantal geheel door mij genezen kwalen en pijnen lager zit dan 95%. Dat is niet mijn pakkie-an. Mensen gaan heus zelfs liever voortijdig dood dan eerlijk te gaan leven, dan vraagtekens te gaan zetten achter tradities, principes, zo-hoort-hets, geloven, idealen, Religie>>geest enz. Maar op-veilig-spelen, idealen, sussen, schipperen, lieve-vrede voorkomendheid, uitsloven, zogenaamde Liefde, geloven enz. zijn moordend, zelfmoordend...

 

Veel mensen kýnnen al anderen genezen. Dat weet ik, omdat vooral hier in Nederland er zoveel kritische mensen eerlijk met eigen lijf en leven omgaan, vooral vrouwen. Maar ze hebben dit nooit uitgeprobeerd en wisten niet hoe ze er achter moesten komen. Of hadden gewoon het idee, zoals overal heerst, dat dit een gave is voor heel speciale personen.

Genezen vanuit je menszijn is namelijk een verzameling handigheidjes, die iedereen kan leren, maar je moet er wel mens voor zijn. Andere mensen genezen doe je met je eigen energieŽn. Genezen is geen gave. Een gave is iets wat van buiten jou komt. Zo is mijn gave aan jou nu: dit deel achter mijn computer uitwerken. Het genezen doe je van binnenuit, vanuit jouw menszijn.

Omdat dit genezen zo uitermate menselijk is, zelfs zů menselijk dat je het leven-gevend kunt noemen, wil ik deze vorm de term 'vitaliseren' geven: vita = leven, vitaliseren is levengeven.

 

Tegenstand

Velen willen dan wel accepteren dat ik genezen kan, maar veel anderen houden het liever op een buitenissige gave dan op mijn kritische levenswandel, mijn alles-willen-losleven. Op die manier is het gemakkelijker om zich vast te kunnen blijven klampen aan dat speciaal-zijn van mij. Gemakkelijker dan gaan inzien dat ze met een eerlijk mens te maken hebben. En dan dus de conclusie moeten trekken, dat ze zelf ook eerlijk zouden moeten gaan leven.

Anderen wijzen dit af omdat het 'van de duivel' zou zijn. Die duivel is een verzinsel van de religies om mensen klein en afhankelijk te houden, zodat ze er niet achter kunnen komen dat ze zelf de wijsheid in pacht hebben en de volle waarheid kunnen kennen. Er zijn wel zielen rondom ons van mensen, zowel van degenen die iets van hun leven gemaakt hebben als van hen die altijd hebben lopen sussen en moederen en liegen en toneelspelen en flinkhouden en binnenvetten en uitsloven en vroomzijn en... en... Die slechte intelligentie wordt eveneens gekweekt en gevoed door misdaad, onderdrukking, moord, oorlog enz.

Anderen wijzen het genezen af omdat het alleen voorbehouden zou zijn aan Jezus Christus, dat het hoogmoed is en een zwaar vergrijp om te denken dat je het zŤlf doet.

Zulke mensen wil ik zeggen: dan moet jij, als jouw kindje gevallen is, niet meer over zijn knietje wrijven, dan moet je niet meer krabben als er iets jeukt, dan moet je niemand meer een arm om de schouders leggen. Dan moet je nooit meer bidden voor iemand, want dan stuur je energie naar zo iemand toe, al denk je dat via Maria of een fantasiegod of JC of zo te doen. Dan moet je nooit meer zeggen: 'ik zal aan je denken... voor je duimen.' Dan moet je ophouden met open en mede-lijdend te luisteren naar iemand die zijn hart bij je uitstort, want dan stuur je wel zeer veel vitaliserende energieŽn naar de klaag(st)er toe en dan ga je hem of haar echt goede raad en advies geven. Goede raad en advies herkent iedereen die zelf zo'n gesprek heeft gehad, als opluchting, verhelderend, verademend, rustigmakend, verlossend (van spanningen, uitzichtloosheid en zo), dus: zeer vitaliserend. Dan moet je nooit meer iemand feliciteren en hem/haar nog vele gezonde jaren wensen en niemand een gelukkig nieuwjaar toewensen... Want bij alle wensen stuur je vitaliserende energieŽn...

Ook zijn er mensen die beweren dat dit genezen niet kŗn, dat het gebaseerd is op suggestie. Zulke mensen zeg ik: 'Je weet niets van geest en energieŽn af en niets van menselijkheid, van kritisch leven en van wat Ťchte liefde en Ťcht egoÔsme is. En je kent de machtssystemen niet die het menszijn door alle eeuwen en volkeren heen belemmerd hebben. Bovendien ken jij de bedoeling niet van wat mensen zouden kunnen en moeten ontwikkelen om de evolutie voort te zetten.

 

Het is ten slotte niet goed om dit deel alleen te lezen, los van mijn andere geschrijf op Internet. Het gevaar bestaat dat jij toch weer op de wetenschappelijke toer gaat en in jouw eigen lijf en leven op veilig blijft spelen, compromissen blijft sluiten enz.

Trouwens: als jij op veilig blijft spelen, zul je nooit een 100% genezeres worden, want aan de vruchten herkent Men de boom...

 

Andere genezers

Zoals ik al zei: mensen kunnen-genezen is een kwestie van waarheid, van eerlijk leven, en vandaaruit, energieŽn geven.

Als jij eerlijk leeft, richt jij jouw energie duidelijk altijd goed. De uitdrukking: 'ergens energie insteken', moet je letterlijk nemen.

Als ik het goed begrepen heb, doen magnetiseurs/seuzes dat niet, maar halen ze bij patiŽnten opgehoopte energieŽn weg en stralen die in op plaatsen waar een tekort is.

Andere genezers/essen moeten de overtollige 'negatieve' energie afslaan of afspoelen onder de kraan. Dat mag niet nodig zijn, want negatieve energie bestaat niet. Alleen teveel of tekort aan energie. Als jij die af moet slaan, weg moet spoelen, gooi jij kostbare energie weg die die patiŽnt niet kwijt moest, maar moest leren andersom te gebruiken.

Andere genezers/essen nemen de pijn over van patiŽnten. Als je dingen voelt op dezelfde plaats in jouw eigen lichaam klopt er iets niet. Dat is allemaal te beperkt. Het hoort niet bij genezen als mŤns.

Verder zet ik grote vraagtekens bij genezers die uitgeput raken: jij bent niet mens genoeg om zoveel energie in eigen lichaam aan te maken dat je er overvloedig van kunt uitdelen. Doordat de maatschappij, de religies en de culturen allemaal zo liefdeloos zijn, zo weinig goede aandacht kunnen geven en zoveel slechte aandacht op hun slachtoffers afvuren, komen mensen allemaal veel energieŽn tekort. Dus mag je die niet van mensen afpakken.

Je mag jezelf ook niet uitputten. Zťker bij geneeswerk mag je niet over jouw grenzen, buiten jouw mogelijkheden gaan. Dat zijn zeer beperkende en beperkte manieren van genezen. Je bent dan verkeerd met mensen bezig, je kent je verantwoordelijkheden niet voldoende en dat komt omdat je de verantwoordelijkheid over eigen lijf en leven niet goed kent. Hoe kun je dan goed bezig zijn met anderen? Hoe kun jij, al genezend, die anderen hun verantwoording leren en hen hun grenzen en behoeftes leren accepteren, er de waarde van kennen en ermee leren werken? Hoe kun je dan denken dat anderen Ťcht iets hebben aan jou, als er geen bewustmaking bijzit? Dan doe je minder dan half werk, dus minder dan de bekende 60%.

Andere genezers en genezeressen moeten door meditatie en rituelen energie uit de kosmos halen, omdat ze die niet zelf aan kunnen maken. Een mŤns echter maakt die energieŽn zelf aan. Maar Men accepteert dat niet van mij, kennelijk is dit nog een fenomeen. Men kent dit soort genezen niet en kan er dus niet over oordelen dat ik deze energieŽn zelf aanmaak.

Als ik het goed begrepen heb, komen dergelijke genezers/essen niet hoger dan een score van 60%.

Als jij niet mens genoeg bent om een patiŽnt een nagenoeg volledig pakket energieŽn te geven door volledige aandacht, hou dan maar op met genezen en ga eerst eens in eigen leven rondkijken, opdat je de mensen bewust kunt maken, hen op eigen poten kunt zetten.

 

De bewustmaking hoort te gaan over:

de werking van het lichaam als signaalgever van de waarheid;

de maatschappelijke dwang tťgen die waarheidsbeleving in. Als jij dit tweede punt blijft afwijzen, bedenk dan:

wie geen zwart wil zien,

zal geen wit zien.

Die zal in eigen leven geen wit zien, geen licht en ook niet na de dood en zal dat niet in het leven van anderen kunnen helpen bewustworden.

 

Volledig...

Een mooi woord VOL-LEDIG: je maakt je leeg door van alles los te laten, los te LEVEN, en daardoor kan jouw hele leven volstromen met voor jou goede dingen.

 

Een volkomen kritische mens heeft een voor haar/hem volledig pakket aan energieŽn, een volledig spectrum zogezeid, al is het nog maar zo'n heel dun beetje. Ik kan zo ongeveer alle door maatschappij, religies en culturen veroorzaakte pijnen en ziektes genezen, mits er geen onoverkomelijke beschadigingen zijn veroorzaakt. En mits de patiŽnt niet over zijn of haar eigen kritische grens gegaan is, door lang keurig, ambitieus, accuraat, opofferend, nederig, zichzelf verliezend en dergelijke te leven, waardoor onverantwoorde, niet meer terug te draaien veranderingen in het lichaam plaatsvonden. En mits de patiŽnt dingen wil leren, vooral uit haar/zijn ziekte.

Als een kankerpatiŽnte zo'n twee weken voor haar dood mij eindelijk laat roepen, terwijl ze al meer dan twee jaar weet dat ik genezen kan en er is bij haar inmiddels in die 2 jaar zowat het hele lijf leeggehaald aan belangrijke organen, dan kan ik niets anders doen dan haar wat prettig en pijnloos te laten sterven.

Als je als eerlijk, kritisch mens gaat genezen, doe jij dat steeds meer vanzelf goed, richt jij jouw energieŽn vanzelf op de goede manier en in de juiste richting en met de benodigde hoeveelheid. Goed voor jou bovendien, want jij maakt zoveel energieŽn aan, dat je jezelf er lekkerder door gaat voelen. Dat is gewůůn. En ŗnders dan wanneer jij je lekkerder zou gaan voelen door energieŽn van anderen af te pakken. Die fruitboom weet je nog wel?

Bovendien wordt bij vitaliseren vanuit je menszijn de sterkte van je energieŽn steeds meer. Dat is volgens de natuurwet waaraan fruitbomen voldoen: als je ze goed snoeit, geven ze elk jaar meer fruit. Dat is de natuurwet waar overdreven sporters misbruik van maken: ze putten zich dagelijks urenlang uit en hebben jaren nodig om hun spierkracht, uithoudingsvermogen en snelheid tot abnormale hoogten uit te bouwen.

Bij eerlijke mensen werkt dat uitbouwen veel sneller. Een voorbeeld: ik had eens vijf patiŽnten, waarvan de laatsten sterkere energieŽn kregen dan de eerste. Dat is normaal: de genezer/es waarbij dit niet gebeurt, moet ernstig aan zichzelf gaan twijfelen.

Nog een voorbeeld: in tijden dat ik veel patiŽnten heb (af en toe komt dat op mijn pad), kan ik de waterproef (zie Testen), veel sneller doen dan in tijden waarin ik geen patiŽnten heb. De warmte die zieken van Ťchte genezers/essen ondervinden is dan ook niet zozeer enkel warmte, maar is een steeds dieper in- en doorwerkende straling. Uitdrukkingen als: 'je bent net een straalkacheltje', of 'net of ik met de rug tegen de verwarming zit', komen veel voor. Ik maak dan altijd duidelijk dat:

1. ze er dan maar lekker van moeten genieten;

2. mijn straling veelzijdiger is dan die van kachels...

 

Als het goed is, is een behandeling niet afgelopen nadat je gestopt bent, maar gaat de werking vaak uren, dagen door. Mensen die koude voeten hebben, beginnen na de eerste behandeling met een half uurtje of een halve dag warme voeten te houden. Per behandeling wordt die periode langer, tot ze op het laatst bij de volgende behandeling nÚg warme voeten hebben...

Een leuk voorbeeld: een patiŽnte kwam binnen met drijfnatte suŤde schoenen. Bij het 'opwarmen' van haar voeten ging ik dwars door die nattigheid heen. Toen ze voor de volgende behandeling kwam, vertelde ze dat ze, toen ze de vorige keer op de stoep stond, merkte dat haar schoenen droog waren...

Vaak begint bij een patiŽnte met jarenlang pijn ('je moet er maar mee leren leven...') die pijn een korte tijd weg te blijven. Dan kun jij met zekerheid drie dingen tegen die patiŽnte zeggen:

'jij hebt al die jaren voor niets pijn gehad, die had je niet hoeven hebben. En dat is dan een schande voor de behandelende geneesheren/-vrouwen, die nooit open gestaan hebben naar natuurlijke wijzen van genezen Ťn die dus niet mens genoeg waren om jou tientallen jaren eerder van die pijn af te helpen. Maar tevens is het een schande voor allen rondom jou, die jou bestreden in je menszijn, waardoor je die pijn opgekweekt hebt!'

Bij gelovige mensen kun je dan nog zeggen: 'het is een schande voor jouw kerkgenootschap Ťn zijn voorgangers, zijn leiders Ťn je medegelovigen!'

Dergelijke uitspraken zijn een hulp om patiŽnten emotioneel minder afhankelijk te helpen worden van allerlei geneeskundigen op allerlei gebied, om patiŽnten emotioneel minder afhankelijk te helpen worden van hun geloof en ook om een begin van jarenlang opgekropte woede los te maken;

'als de pijn een uur wegblijft, krijg ik hem voorgoed weg.' Je maakt je patiŽnten dan niet blij met een dooie mus, want daar zijn ze al veel te vaak mee doodgegooid en er ziek van geworden. Je belooft niets, maar het is een zekerheid. Je kunt het je patiŽnten zelfs voorrekenen;

'ga eens wat meer op je gevoel voor eerlijkheid af, ook als het bedreigend lijkt!'

-------------------------

2. DE PRAKTIJK VAN HET VITALISEREN

Inhoud: Hechtvermogen van energieŽn. Testen. Regels voor de genezer(es). Regels voor de patiŽnten.

 

Hechtvermogen van energieŽn

De vlam van kolen voelt anders aan dan die van benzine, petroleum, olie, gas of hout, ziet er ook anders uit. Dat komt, omdat de energieŽn van die stoffen verschillen. Een centrale verwarming van water-radiatoren voelt anders aan dan van een olie-radiator, een gaskachel of kolenkachel. Dat komt omdat verschillende soorten energieŽn verschillende temperatuur-eigenschappen hebben.

Consumptie-ijs van water voelt anders aan dan van melk, vet of room. Waterijs voelt kouder aan: je koelt van binnen meer af. Als je een steen uit je zak haalt, voelt die anders aan dan een gulden, een knoop of een stukje touw.

EnergieŽn kunnen zich hechten aan andere stoffen dan bij die energieŽn horen. In feite is elk contact tussen voorwerpen, mensen, dieren en planten er een voorbeeld van. Iedereen wordt warm van hete chocolademelk. Een warme kruik in bed, een pasgestreken jurk, gekookt eten, de zon op je huid... Iedereen kent de warmte van hond of kat op schoot. Iedere moeder heeft haar kind wel eens de koude voetjes opgewarmd met haar handen. Allemaal energieŽn die je opslurpt of uitdeelt. De homeopathie is er een duidelijk voorbeeld van: de gepotentieerde energieŽn van de middelen, kruiden, mineralen enz, hechten zich aan melksuiker of water met alcohol.

Ik heb dit allemaal zo uitgebreid opgeschreven om duidelijker te kunnen maken hoe dat zit met het vitaliseren van water, olie enz. Als je water vitaliseert, stop je jouw energieŽn erin. Hoe het dan komt dat patiŽnten gevitaliseerd water anders ervaren dan gevitaliseerde olie, weet ik niet precies. Ik heb wel een vermoeden, maar eigenlijk: doet dat er wat toe? Vaak ervaren jouw patiŽnten met energieŽn ingestraald in water als kou, prikkelingen of ontspannen-worden. Het verschilt ook per mens en het heeft, denk ik, te maken met de toestand van die mens, zijn/haar zich goed-voelen, de frustraties, ziektes, opgepropte energieŽn enz. van die mens op dat moment.

Bij olie krijg je een ander effect. Meestal warmte.

 

Testen

Iedere mens heeft het vermogen tot anderen-genezen in zich. Maar hoe onderzoek je of je dat kunt? Allereerst: het is noodzakelijk dat je kritisch en nuchter blijft: als je iets niet ziet en voelt, dan zie je dat niet en dan voel je dat niet. Verbeeld je dan niet dat je wel iets ziet/voelt. Het is heel gewoon dat je in het begin erg onzeker bent.

Laat ook jouw patiŽnten erop letten dat ze kritisch blijven van wel of niet iets voelen. Vergeet niet dat dit helaas erg ongewone dingen zijn. We hebben nooit geleerd om erop te letten. We wisten, ondanks het christendom met haar (wij)water, olie, brood en wijn niet eens dat ze bestonden!

 Hoe kun je uitvinden of je kunt genezen, en wel zo, dat er geen twijfel mogelijk is? Daar heb ik twee heel eenvoudige testjes voor:

ō  neem een glazen pot of fles. Het is handig als je er een thermometer in kunt hangen, dan kun je de resultaten op de voet volgen. Doe die pot of fles vol water en zet hem in de koelkast of buiten als het kouder is dan 10o. Als het water afgekoeld is tot ongeveer 10o, zet je de pot voor je op tafel. De ruimte waarin je werkt moet wel warm genoeg zijn, zodat je niet teveel energie aan je omgeving moet afstaan, bijvoorbeeld 20 ŗ 22 graden C.

ō  Zet de pot niet op een glazen, stenen of metalen ondergrond, dat is te koud. Zet hem op een houten tafel of met een stuk piepschuim of zo eronder.

ō  Leg nu je handen rondom de pot. Nu ben je het water aan het opwarmen, door er energieŽn in te steken. Er zijn nogal wat mensen die zeggen: 'maar iedereen heeft handen van rond de 37o, iedereen kan dat!' Dat is echter een vergissing: mensen met 'gewone' handen vinden het te koud, die houden het niet uit! Met geneeshanden vind je die kou zelfs lekker!

ō  Zodra je je handen om de pot gelegd hebt, ga je de tijd bijhouden. Kun je binnen de 15 minuten het water opwarmen tot zo'n 16 ŗ 19o, dan kun jij andere mensen genezen: jij produceert zoveel energieŽn dat je geen koude handen krijgt, maar integendeel het water opwarmt;

ō  deze test is nog simpeler: haal een pakje roomboter uit de koelkast. Hou het tussen je handen. Kun je dat uitstaan of hou je het niet vol? Als je binnen een minuut of 4, 6 een dikke, buitenste laag smeerbaar hebt (en dat is mooi te zien bij roomboter: daar krijg je van die trekkerige strepen bij), dan ben je een genezer/es.

 

Voor beide proeven geldt:

ō  als je het nu niet uithoudt, probeer het dan eens 's avonds na het eten bijvoorbeeld. Dat is logisch: 's avonds, vooral net na het eten, is jouw energiestroom het best op gang. 's Morgens slaapt die nog een beetje;

ō  dat behandelde water is niet zomaar water, daar zit jouw energie in. We zijn nog niet klaar met die proef: het is namelijk zo dat het zichtbaar is. Hou het licht in de rug en de opening van de pot tegen een donkere achtergrond. Dan kun je erboven iets zien wat lijkt op mist. Hou je linkerhand zo'n 20 tot 30 centimeter boven de pot, ga ermee heen en weer, dan zie je die 'mist'-kolom mee heen en weer gaan, alsof hij aan je hand geplakt zit. Maar: wees niet ongerust als je niets ziet. Ik zie het ook niet altijd. Misschien kan een ander het wel zien. Vooral kinderen zijn er gevoelig voor. Alweer een bewijs hoezeer volwassenen verkrampt hebben moeten leven. Leer dat jouw kinderen niet!;

ō  door een ander is het te voelen, niet door jouzelf, je kunt je eigen energie niet voelen. Zet zo'n zelfde pot ernaast met onbehandeld water. Beide zonder deksel. Laat de ander zijn/haar hand er op een behoorlijke afstand boven houden en afwisselend tussen de ene en de andere pot. Het beste is als hij of zij van niets weet, dan is de uitslag des te zuiverder... Vraag of je proefpersoon verschil voelt. Hij/zij kan het op diverse manieren ervaren: als een koude tocht onderlangs de arm, als een prikkeling, een warmte, een lam gevoel of koud. Als jouw proefpersoon zoiets voelt, dan weet je zeker dat er met dat water iets gebeurd is. Kinderen voelen ook dit vaak veel zuiverder aan, die vinden het bovendien bijna nooit gek... Ze snappen het ook sneller dan volwassenen als je het ze uitlegt, omdat ze dichter bij de natuur staan, nog wel...

 En gooi dat water niet zomaar weg. Ik kom daar verderop nog op terug.

Beide proeven zijn een bewijs dat energieŽn zich overal aan kunnen hechten. Hierop is de gehele HOMEOPATHIE gebaseerd: de energieŽn van werkzame stoffen hechten zich aan water, alcohol, melksuiker enz. Ze kunnen zich, vrij van de oorspronkelijke stof vermeerderen door verdunnen, schudden en verwrijven. Door jouw energieŽn te hechten aan water, olie en andere stoffen, kun je allerlei hulpmiddelen maken voor gebruik door patiŽnten, als jijzelf niet te bereiken bent.

 

Regels voor de genezer(es)

Als je een praktijk begint, moeten jij en jouw patiŽnten zich aan een paar regels houden. Die voor jou als genezer/es zijn:

ō  druk vooral je patiŽnten op het hart dat ze hier niets van mogen geloven, maar dit alles ook niet zomaar moeten afwijzen, zonder het aan den lijve gecontroleerd te hebben. Eis dus een nuchtere, kritische instelling. In ieders belang, ook in dat van jezelf, omdat dat een van de manieren is om precies te weten wat er gebeurt, waardoor jouw gevoel zich zuiverder kan ontwikkelen;

ō  behandel jouw patiŽnten als volwassenen en niet als zielige wezens die geen verantwoordelijkheid kunnen dragen. Volwassen mensen zielig vinden is een belediging van jezelf Ťn van je patiŽnt. Als jij iemand van boven de 18 zielig vindt, heb je zelf behoefte aan mensen die kleiner zijn dan jij, om over hen te kunnen beslissen en (een beetje) te heersen. Ook om jezelf (een beetje) beter te voelen dan die ander;

ō  probeer de mensen op hun gemak te stellen: het is erg vreemd voor hen, erg onbekend. Sommigen voelen de eerste keer daardoor niets. Het ontspant meteen al de sfeer, als je hen duidelijk maakt dat dat niet hoeft, dat het begrijpelijk is: ze kennen jou niet en ze kennen deze wijze van genezen niet;

ō  je zult al gauw merken dat je je helemaal niet hoeft te concentreren op de behandeling. De energiestroom gaat vanzelf. Je kunt dus rustig met elkaar praten. Zo gewoon is alles. Je kunt heel wat afpraten: je bent immers telkens zo'n 30 ŗ 45 minuten met een patiŽnt bezig;

ō  leg voortdurend uit wat je doet en waarom. En waarom iemand met een pijnlijke arm toch van top tot teen behandeld wordt: alles zit immers fractal door het gehele lichaam. Wat in de arm zit zit ook in de buik en de tenen. Het is goed dat de mensen dit weten, want dan is het gemakkelijker voor hen om hun eigen lijf te leren voelen en open te leren staan naar a. jouw behandeling en b. naar wat jij antwoordt op hun verhalen. Daar is de afspraak tot 'zeuren' zo goed voor;

ō  ik zeg altijd dat ze tegen mij moeten zeuren. Dan beginnen ze te lachen, want zeuren hoort niet in de maatschappij, de religies en culturen. Maar ze snappen al gauw dat het voor hen belangrijk is dat ik alles kom te weten wat er in de afgelopen tijd gebeurd is. Waar ze meer last van kregen en wat weinig of veel beter werd;

ō  val niet in de valkuil van troosten, bagatelliseren en/of wegpraten van problemen, maar ga mee met de zieke en zijn of haar pijnen, verdriet en wanhoop. Daar hoef je niet bang voor te zijn. Daarin komen de oorzaken van veel ziektes en pijnen naar boven;

ō  ze mogen best weten dat het niet alleen voor hen, maar ook voor de ontwikkeling van jouw gevoel goed is om alles te weten. Ook voor volgende patiŽnten met zulke problemen. Alweer: een sneeuwbal: ze werken zelf mee aan de genezing van anderen;

ō  en vergeet niet de gezegdes zoals: je gal spuwen, op je tenen lopen, zodra je merkt dat de lever en de galblaas niet goed zijn en de voeten steenkoud. Laat hen vertellen wanneer ze hun mond moeten houden en waarom en wie of wat hen dwingt op de tenen te lopen. Spoor hen aan om zelf gezegdes te zoeken en wat ze daarmee kunnen veranderen in hun leven. Zie de betreffende hoofdstukken in mijn boek: 'JE LIJF IS JE LEVEN', waarin ik een paar duizend gezegdes heb uitgewerkt;

ō  door alle behandelingen heen is het noodzakelijk dat ze gaan zien dat er in hun leven dingen kunnen en moeten veranderen, voor zover ze daar zelf de hand in kunnen hebben. Hun 'hand' is groter dan ze ooit zelf dachten, alleen is die 'hand' van een andere orde dan wat Men gewoonlijk in de maatschappij bedoelt;

ō  leer je patiŽnten daarom ook praten over wat hen het meeste bezig houdt, hoe ze met andere mensen omgaan, hoe die met hŤn omgaan, wat ze zouden willen veranderen in hun eigen leven, of en wat en hoe dat zou kunnen. Raad hen aan eventueel een gespreksgroep op te zoeken, of misschien zelfs op te richten met mensen die ongeveer dezelfde problemen/ziektes/enz hebben als zij. Daar leren ze praten Ťn de oorzaken van hun narigheid kennen. Maar daarnaast gaan ze ervaren a. dat ze er niet alleen mee zitten, b. dat ze met meer mensen veel sterker zijn en meer wijsheid en inzicht ontwikkelen dan elk persoontje op zich;

ō  praat de gesprekken die de patiŽnt met anderen heeft goed door. Vaak raken in het begin de patiŽnten in de war bij gesprekken met anderen, omdat ze niet goed uit kunnen leggen, hoe alles in elkaar steekt en ze raken nogal eens gefrustreerd, omdat ze uitgelachen worden, of cynisch en sarcastisch benaderd worden of zo;

ō  soms zullen patiŽnten zich in het begin verontschuldigen en spreken over 'last' die ze aan jou veroorzaken. Dan is het noodzakelijk hen duidelijk te maken dat jij en zij niet zomaar in elkaars leven zijn gekomen; dat ze belangrijk genoeg zijn om een genezer/es als jij tegen te komen; dat ze als mens doodgewoon rŤcht hebben op genezing, omdat ze dan verder kunnen, zoals dat allemaal in Het Grote Gebeuren hoort;

ō  let op jouw eigen gevoel. Zeg dingen die spontaan in je opkomen. Ik heb vaak ervaren dat dat wat ik spontaan zei, op bijvoorbeeld het moment waarop ik met een tennisarm of vastzittend heupgewricht bezig was, dat dat precies ťťn van de dingen was waar de patiŽnten niet goed mee overweg konden, wat hen dwars zat. Het gebeurt nogal eens dat ik iets zeg als: 'heb je last van je enkel', terwijl dat mij helemaal niet verteld is. Dat ontwikkelt zich. Je gaat dingen 'zien', wťten. Niet alleen van wat er ziek is in het lichaam, maar vaak tevens de maatschappelijke, religieuze en/of culturele oorzaken ervan.

 

Ook op afstand gebeurt dat, bijvoorbeeld met telefonisch contact of als iemand naast of tegenover je zit. Als je contact met iemand hebt en ook bij het genezen, bestaat er geen afstand.

Het is belangrijk te zeggen wat je voor de mond komt. Mensen kunnen dan wel eens schrikken en mogelijk sluiten ze zich af voor de waarheid. Vaak is die waarheid: ze schrikken van de consequenties en van de gevolgen die veranderingen in hun leven meebrengen. Het is belangrijk hen dan te doen voelen, dat die bedreiging niet van jou komt, of van henzelf, maar van ŗnderen die bang zijn voor de waarheid.

Of hun angst is die voor het verlies van schijnzekerheden, waar hun veilige wereldje op gestoeld was. Dan kun je proberen hen duidelijk te maken dat die zekerheden aangepraat zijn, hen van buitenaf zijn opgedrongen; dat die niet uit henzelf komt en niet uit de natuur, God, of hoe je dat noemen wilt.

Dat brengt mee dat ze recht hebben op hun eigen mening, hun eigen beslissingen; dat dat bij volwassen mensen hůůrt; en niet al die idealen en toekomstdromen; en niet al die dreigementen bij dingen die slecht zouden zijn.

 

Zo ook met schuldgevoelens: die zijn maar al te vaak volkomen onterecht. Jouw patiŽnten dŗt duidelijk kunnen maken, is op zich al genezend;

ō  als ze zeggen dat het lekker warm is, stimuleer dat dan door te zeggen dat ze er dan maar lekker van moeten genieten. Dat ont-spant de sfeer en werkt sterk door;

ō  schroom niet om eens dingen uit jouw eigen leven te vertellen, vooral als die ongeveer hetzelfde zijn als belevenissen van patiŽnten. Dat geeft hen veel meer steun, dan je zo op het eerste oog zou denken! Ze voelen namelijk:

Ł  dat ze er niet alleen mee zitten;

Ł  dat het dus niet aan hen ligt;

Ł  ze krijgen meer vertrouwen in jou;

Ł  ze zien dat jij gelukkig ook maar een mens bent en eerlijk en open met jezelf en met de patiŽnt omgaat;

Ł  ze gaan de link gemakkelijker leggen naar het samenvallen van het gehele eigen lijf en leven en vandaaruit naar het genezen;

ō  leer hen op te letten op wat er in hun leven gebeurt: wie immers op deze wijze gaat leven, gooit deuren open naar nieuwe mogelijkheden en gebeurtenissen;

ō  raad je patiŽnten dringend aan kritische boeken te gaan lezen en bespreek die boeken. Vooral dat wat hen het meeste daarin geraakt heeft, want dat geeft mede de oorzaak aan van hun ziekte(s). Een heel gemakkelijke weg van diagnose-stellen;

ō  waarschuw je patiŽnten dat ze wat hoofdpijn kunnen krijgen achteraf. Dit kan verholpen worden met een nat lapje. Zie verderop onder Gebruik. Bij mijn patiŽnten komt het echter bijna nooit voor;

ō  zeg ook dat de klachten in het begin kunnen verergeren, al heb ik ook dat bij mijn patiŽnten zelden meegemaakt. Dat komt veel meer voor bij andere soorten genezers: homeopaten, magnetiseurs, fytologen, Ondevit-therapeuten enz. Verergeren is echter altijd een goed teken: het lichaam reageert op jouw behandeling;

ō  als je mensen op afstand behandelt, doe dat dan nooit bij mensen die het niet weten: je grijpt dan in in hun leven, terwijl je nooit in een leven in mag grijpen zonder toestemming van die ander. En als ze het niet willen en jij doet het toch, dan zul je duidelijk de tegenstand ervaren: zo'n patiŽnt neemt niets op, maar stoot af. Ik weet trouwens niet of de energieŽn die jij op die ander afstuurt zich misschien niet tťgen die ander gaan keren. Of gaan, omdat je tegen die anders' wens inging, die energieŽn zich misschien tegen jou keren?

 

Alleen coma-patiŽnten mag je behandelen, die kunnen niets vragen en hebben toch recht op een volwaardig leven. Laat het zo'n patiŽnte achteraf dan wel weten!

Je mag echter wel kinderen behandelen, zelfs tegen de wens van de ouders in: het kind kan het niet vragen... Kinderen hebben ook recht op een volwaardig leven en ouders die het niet voor hun kinderen vragen, doen hen buitengewoon veel tekort. Zulke ouders zijn dan dom en liefdeloos...

 

Een van de mogelijkheden om je patiŽnten te leren zien hoe alles anders in elkaar steekt en alles vele gemakkelijker kan worden is: als andere mensen tegen hen klagen over hun ziektes en pijnen, kunnen ze verwijzen naar genezers/essen als jij en ik. Willen die anderen daar niets van weten, het niet eens proberen/controleren, dan hoeven jouw patiŽnten zich iets aan te trekken van die ander. Je ziet vaak dat een vrouw aan huis gekluisterd is door een zieke man en ze moet ook alle emotionele opvang van hem en al het huishoudelijke werk erbij doen. Zelf loopt ze stijf van de rugklachten, spataders, chronische verstopping en andere HME-beroepsziektes. Ik heb vaak meegemaakt dat zo'n vrouw probeerde haar man naar iemand als ik te krijgen. Maar man'-lief' wilde dat niet. Gevolg: vrouw'-lief' moest zich uit blijven sloven, door blijven hollen, zich op blijven sluiten en aan haar lijden kwam geen eind. Want wat ik kon was dan alleen maar: haar op de been houden. Zo'n vrouw mag best tegen haar man zeggen: 'zoek het verder zelf maar uit!', getrouwd of niet. Trouw is hier: die ander op zijn verantwoording wijzen en op wat hij mis-doet door zijn vrouw onnodig uit te buiten en te beroofmoorden. Een zieke die te genezen is, buit zijn/haar verzorgers uit door genezing te weigeren!

 

Regels voor de patiŽnten

 De regels waar de patiŽnten zich logischerwijze aan moeten houden:

ō  leren beseffen dat hun kwaal belangrijk voor hen is; dat ze die serieus moeten nemen; er alles voor over moeten hebben om er dingen uit te leren;

ō  nooit zeggen: 'een ander heeft het slechter dan ik':

a. dan nemen ze hun eigen lijden niet serieus genoeg en

b. in hoeverre pikken ze dan energie weg van die ziekere mens om zichzelf te troosten?;

ō  hoe ze juist door die kwaal verder kunnen met hun leven. Dat gaat niet ineens, door gebrek aan inzicht zijn ze juist ziek geworden, maar dat komt geleidelijk aan;

ō  ook vanwege de belangrijkheid van hun ziektes horen patiŽnten zich aan de afspraken te houden en niet om de een of andere akkefiet die afspraak af te zeggen, of doodgewoon niet te komen opdagen. Een verjaardag van iemand is niet belangrijker dan hun gezondheid. Vaak wordt voor verjaardagen afgezegd, maar voor de patiŽnten is juist het afzeggen van een verjaardag een belangrijke mogelijkheid om te leren hun eigenbelang boven belangen van mensen/situaties buiten hen te stellen;

ō  het is noodzakelijk dat ze leren dat (de signalen van) hun ziektes zů belangrijk zijn, dat ze daarvoor begrip moeten vragen van hun omgeving en hier: van de jarige. Ze leren er ook mee op een goede manier over zichzelf te praten. En het is goed voor de omgeving, de jarige kan ook eens op andere gedachten gebracht worden: heeft die even een goede verjaardag! Dat is tevens belangrijk voor de patiŽnt, omdat de jarige in zijn/haar leef- of werkomgeving zit. Dan wordt het voor de patiŽnt steeds gemakkelijker om dingen te bespreken. Er komt dan een gezamenlijke groei uit voort;

ō  het is noodzakelijk dat je patiŽnten blijven beseffen dat het ook jouw tijd is die in de behandelingen gaat zitten;

ō  en dat een behandeling overslaan, dat niet zo serieus nemen van hun ziektes dikwijls betekenen: een klein beetje of veel terugval, die met mťťr tijd en behandelingen moet worden verholpen;

ō  je patiŽnten moeten van tevoren ervan overtuigd zijn dat het niet goed voor ze is als ze zomaar stoppen met de behandelingen. Ze moeten die beslissing aan jou overlaten. Iets kan wel lijken over te zijn, maar kan na kortere of langere tijd terugkomen. Dat is een kolfje naar de hand van allopaten en andere wetenschappers, die zich in de handen wrijven van genot: 'zie je wel: het helpt niet, allemaal suggestie!' Jijzelf leert steeds beter aanvoelen wanneer er geminderd en gestopt kan worden;

ō  wil de patiŽnt tegen jouw advies in stoppen, maak hem/haar dan duidelijk

Ł  het te vroeg is,

Ł  de kwalen dan zeer waarschijnlijk terugkomen, vaak erger dan eerst

Ł  en dat je, als hij/zij jouw hulp weer nodig heeft, je (veel) langer werk zult hebben om hem/haar er weer van af te helpen. Je mag patiŽnten dan zelfs zeggen dat je hen mogelijk niet meer terugneemt. Vooral als ze al 2 of meer keren afgehaakt hebben. In de allopathie is Men veel strenger in die dingen. Waarom in de natuurgeneeswijzen niet?;

ō  patiŽnten moeten onder controle blijven van hun artsen en mogen medicijnen alleen laten staan na overleg met hun artsen;

ō  verslaafden aan drugs, roken en alcohol mag je niet weigeren, maar die patiŽnten moeten wel bereid zijn af te kicken van hun verslaving. Eigenlijk zou dat voor alle verslavingen moeten gelden... Jouw geneeskracht is voor hen een enorme steun in hun afkickproces en versnelt die;

ō  het is noodzakelijk vanaf het begin met de patiŽnten door te praten dat hun artsen eigenlijk horen te weten dat ze bij jou onder behandeling zijn. De meesten durven er niet aan, omdat ze bang zijn voor afwijzende, kleinerende reacties van artsen... En ze zijn afhankelijk van hen. Probeer toch het gesprek met hen erover gaande te houden: het is goed voor hen te voelen hoe klein-geestig veel artsen nog zijn. Een hulp erbij is: hen het verschil te leren tussen natuurlijke en andere geneeswijzen, om niet te zeggen: het tegen- natuurlijke ervan. Al spoedig voelen ze hoe fout hun artsen zitten en dat niet de situatie fout is. Waarom moeten artsen het weten? Opdat:

Ł  ze leren de mens als ťťn geheel te zien in hun eigen lijf en leven en verder;

Ł  ze leren dat er andere geneeswijzen bestaan

Ł  ze niet bij verbetering van de patiŽnt denken dat het alleen door hun behandelingen en medicijnen

Ł  opdat ze een beter zicht krijgen op ziektes, de signalen ervan, de zieken zelf en maatschappelijke, religieuze en culturele

Ł  opdat ze beter kunnen oordelen over vermindering/verandering van

Ł  opdat ze de weg weten en andere patiŽnten door kunnen verwijzen naar geneeswijzen die werken waar artsen falen. En waar zij de ziektes verergeren, of de zieken opzadelen met andere ziektes, zoals medicijnvergiftiging,

Ł  opdat ze eventueel contact kunnen opnemen met jou voor

Ł  opdat ze in de gaten kunnen krijgen dat er wat aan hun eigen leven schort, dat ze met zulke tegennatuurlijke middelen mensen pogen te genezen

 

Het zal echter nog wel een eeuw duren voor allopaten zover zijn...

 

Tot slot: zelf hoef je niet meer naar ziekteverhalen van je familie en zo te luisteren als ze weigeren er jou iets aan te laten doen. En laat je niet zeggen dat je dan hard bent: die mensen zijn hard, keihard. Voor zichzelf, voor hun werk- en leefomgeving en voor de gehele mensheid, omdat ze niet alle kansen grijpen om weer gezond te worden...

 

3. DE TECHNIEKEN

Inhoud: Algemeen. Handoplegging. Stoel. Je-verplaatsen-in. Water en olie. Foto. Gesprekken. Geesten uitdrijven. Coma-patiŽnten.

 

Algemeen

Er zijn allerlei technieken waarmee je mensen behandelen kunt, zoals: handoplegging, je verplaatsen in, het met energieŽn laden van brood, wijn, water, olie en andere voeding- en smeermiddelen en het laden van muziek met jouw energieŽn; de werking van foto's van jou enz. Deze dingen heb ik zelf uitgeprobeerd en meerdere malen bewezen door mensen ermee te behandelen.

Nogmaals: omdat de hele geschiedenis van mensen in hun hele lichaam zit, is het logisch dat je bij elke behandeling het hele lichaam moet doen. De acupuncturisten weten het goed: alle energiebanen van alle organen zitten door alle organen, door de hele huid, de ledematen enz. Vandaar oor-acupunctuur, handlezen, iriscopie, voetreflexbehandelingen enz.

 

Ik doe bij deze technieken maar even alsof jouw patiŽnt een vrouw is: dat werkt voor mij het gemakkelijkste. Mannen voeren toch overal al de boventoon: bij feestjes, congressen, forums, besprekingen enz. In boeken en op congressen over gezondheid gaat het bijna altijd over de mannelijke patiŽnt, behalve als het over specifieke vrouwenziektes gaat. Ook baby's en kinderen in reclames of bij demonstraties op tv zijn altijd jongens, zelfs in tv-series worden overwegend jongens geboren.

Maar als het bijvoorbeeld over stress gaat, spreekt Men nooit over stress bij vrouwen en al helemaal niet over die van huisvrouwen. Terwijl het hele systeem gebouwd is op de stressbestendigheid van (huis)vrouwen.

Bovendien: het zullen meest vrouwen zijn die jou om hulp vragen: mannen vinden zichzelf 'te nuchter', hetgeen eigenlijk juist niet waar is: ze zijn bang en vinden hulp-vragen aan een alternatieve genezer/es beneden hun 'waardig'-heid. Wie ergens bang voor is is allesbehalve nuchter... Hier speelt alweer het harde, meedogenloze systeem door het gevoelige, zachte heen en onderdrukt het met alle geweld.

Een tweede effect bij het gebruik van het woord patiŽnte is: altijd en overal telden vrouwen niet mee bij geschriften, lezingen, forums, bij gebeden, liederen van religies, bij psychologen, filosofen, theologen, geschiedschrijvers, geneeskundigen, kunstenaars enz. Altijd hebben vrouwen van alles naar haarzelf toe moeten vertalen als het weer eens ging over de mens, terwijl duidelijk bedoeld werd de mŗn. Zie Profeten en Walgelijk.

Toch herhaal ik het hier: nu kunnen mannen opnieuw ondervinden hoe dat is: zelf niet bestaan en dingen voor jouw eigen geslacht moeten vertalen uit dingen die voor en over het andere geslacht geschreven en bedoeld zijn.

Ook zullen vrouwen, door alle aandacht die ik haar geef, het gevoel kunnen leren kennen van 'ik ben waardevol!'. Maar ook kunnen ze het gevoel omhoog halen en leren af-leven van: '...teveel eer...' Een mooi middel om het haar opgelegde zootje gevoelens als bescheidenheid, minderwaardigheid, inbinden, nederigheid, dienstbaarheid enz. af te leven.

 

Handoplegging

Deze techniek is een bekende: de handoplegging. Iedereen doet dat als hij zich gestoten heeft of als een ander ergens pijn heeft: even de hand erop en/of even strelen. Strelen is: energie verplaatsen.

Je zult al gauw merken dat jouw vitaliseren geen gewone warmte is, maar een straling, die soms dwars door alles heen gaat: schoenen, corsetten, gips, door hoofd en benen enz. Als het niet door alles heen gaat, kan dat aan de patiŽnte liggen die te zeer verkrampt is geraakt. Later wordt het heus beter.

Het kan ook aan jouw conditie liggen: bijvoorbeeld als je een zware verkoudheid hebt, of erg moe bent, of teveel energie moet afstaan aan je omgeving omdat het te koud is.

Ga dan toch maar door met behandelen, omdat de in jou opgewekte energie groeien gaat en jou eveneens ten goede komt, terwijl de gebeurtenissen om jouw patiŽnte heen kunnen gaan lopen zoals dat in de evolutie hoort. Zelf heb ik ervaren dat ik zelfs in zulke omstandigheden gťťn energie afpak van mijn patiŽnten. Maar als de stroom niet op gang wil komen, stop dan de behandeling wel. Ik kan dat van mezelf heel goed accepteren, zo'n 'mislukking'. Ik weet dat dat dan zo hoort in de evolutie. Ook mijn patiŽntes zijn daar heel geduldig in: '...dan heb je het zeker zelf nodig...' Wel houd ik dan toch gesprekken met hen. Gesprekken zijn zeker zo belangrijk als behandelingen.

 Je moet je niet verbazen als je niks zelf voelt, maar jouw patiŽntes wel: er stroomt alleen maar energie van jou naar de ander. Al eerder maakte ik je duidelijk dat goed vitaliseren, vanuit jouw eerlijke menszijn betekent dat je geen energie afpakt. Als jij energie van jouw patiŽnte afpakt, worden namelijk je handen warm, gaan tintelen, prikken of zo. Als je net begint, is dat accepteren: het brengt jouw eigen energiestroom op gang. Maar praat er wel over en ga op je goede gevoel af Úf je dan wel door zult gaan, of stopt om die ander zijn/haar kostbare energie te laten behouden. Immers: het verlicht de patiŽnte, als je overenergie her en der weghaalt, dat zijn opgehoopte verkrampingen en spanningen. Dat doen magnetiseurs.

Het is voor jou belangrijk om te weten Úf je energie uitstraalt. Vaak, vooral in het begin, moet je ernaar vragen of de patiŽnte iets voelt. Wel voel je een beetje dat de betreffende plek warm gaat worden. Dan weet je dat je energie afgegeven hebt.

Let vooral ook op of je 'beelden' krijgt van de plaatsen waar je net mee bezig bent. Ik vergelijk het voor mezelf met rŲntgenstralen: als je dwars door iemand heengaat, kun je spontaan beelden krijgen van hoe het er van binnen uitziet. Als iemand een long kwijt is, of de baarmoeder, dan kun je een leegte, een zwart gat ervaren. Maar zelf heb ik nog, als ik iets wžl zien, dat het me dan niet lukt. Dit moet vanzelf gaan, zonder forceren.

 

Stoel 

Het is het handigste als de patiŽnte op een stoel gaat zitten zonder armleuningen. Je kunt het ook op een behandeltafel doen, maar ik kies daar niet voor. Liefst een stoel waarvan de zitting niet gebobbeld is, zodat ze eventjes dwars op de stoel kan gaan zitten. Dan is de rug goed bereikbaar. Kuipstoelen zijn ook niet zo prettig.

Zet de stoel zů neer dat je er omheen kunt lopen. Zorg dat de grond zacht genoeg is voor je knieŽn, vraag anders om een kussentje, of zorg dat je zelf zoiets meeneemt of een paar kniebeschermers aandoet. Kruipen en knielen worden pijnlijk op een harde ondervloer.

Worden kruipen en knielen te zwaar, dan kun je een barkruk met rugleuning aanschaffen om de patiŽnte op te zetten. Ik denk dat daar ook heel goed mee te werken is. Ik werk zelf graag met een bureaustoel: ik zit op een voetenbankje en de patiŽnte kan voor mij langs draaien. Soms heb ik last van een van mijn knieŽn vanwege een oude voetbalknie-operatie en moet dan zitten in plaats van knielen..

 Je werkt van boven naar beneden. Omgekeerd mag ook. Dat is echter veel moeilijker: koude voeten zijn toch al moeilijk warm te krijgen, vooral als er zo'n 'geamputeerde' hak aanzit: die voeten zitten te ver van het hoofd en er zitten veel teveel ophopingen en spanningen tussen hoofd en voeten. Wel helpt het om nieuwe patiŽnten die er nog onwennig tegenover staan, jouw warmte goed te doen voelen. Lukt het niet om die voeten op te warmen, leg dat dan uit. Anders raken jouw patiŽnten hun openheid kwijt, worden wantrouwend. Het is meteen een stukje bewustmaking van de werking van de energieŽn van het lichaam.

Dan ga je achter de patiŽnte staan en legt je handen een poosje aan weerszijden van haar hoofd. Daarna bijvoorbeeld een hand op het voorhoofd en de ander op het achterhoofd. En belangrijk is: een hand op het hoofd en de ander in de nek. Veel mensen hebben enorme verkrampingen in de nek zitten, waardoor o.a. allerlei schouder-, hoofd en rugklachten ontstaan zijn.

Ga op je gevoel af hoe lang je je hand ergens laat liggen. Stop als je het genoeg vindt en ga een stukje lager. Vergeet de oren niet: daar kun je aan weerskanten een vinger in de ingang steken. Soms ervaart een patiŽnte dat als een soort zoemen of brommen.

 

De hals/nek-partij is een belangrijke doorvoerhaven van energiesignalen tussen hoofd en romp. Daar zitten bijna altijd verkrampingen. Belangrijk is om die plaatsen goed te behandelen, met veel geduld. Die nekbobbel bij vooral moeders/echtgenotes is in combinatie met de armen te behandelen. Ik leg vaak de rechterhand op die bobbel en met de linker ga ik dan stukje bij beetje de arm af.

Bij de behandeling van de rug is het gemakkelijker om de patiŽnte dwars op de stoel te laten zitten, met eventueel een arm op de rugleuning als het haar anders te moeilijk wordt.

De rug van veel patiŽnten is een groot en koud oppervlak. Heel vaak is het net alsof ze daar ťťn groot gat hebben. Ik denk wel eens dat dat komt, omdat mensen vanaf de eerste kreet geen, of niet voldoende steun in de rug hebben gehad, geen rugdekking zogezeid. En vooral vrouwen hebben die niet gehad, daar zijn al boekenvol over geschreven. Daarbovenop hebben vrouwen veel dingen achter de rug die gigantisch veel energie kostten.

De rug kun je het beste met twee handen doen en terwijl je zelf op de knieŽn zit. Ik heb eens een grote man als patiŽnt gehad. Er kwam geen eind aan zijn rug, omdat ik maar kleine handjes heb. We hebben heel wat afgelachen. Ik zei dan dat ik eigenlijk een paar handen als kolenschoppen voor hem zou moeten hebben...

 

Voor het behandelen van de romp kun je de linker aan de voorkant en de rechter in de rug leggen.

Veel mensen, vooral HME's, hebben ter hoogte van hun zitvlak een dikke plaat van spanningen op moeten bouwen. Een plaat die de doorstroming van energieŽn, van bloed en signalen naar boven en beneden erg belemmeren, of zelfs tegenhouden. Dŗt laatste hoef je een patiŽnte nog niet duidelijk te maken. Mogelijk schrikt ze van het woord spanningen, omdat in deze macho-maatschappij spanningen, ruzies en problemen niet mogen, veroordeeld worden enz. En vooral spanningen in huwelijk en gezin mogen niet.

Mijn ervaring met die plank in het zitvlak is, dat die gepaard gaat aan pijn in de heupen, chronische verstopping, rugklachten (met veel problemen opgezadeld zijn) en steenkoude voeten. Over die dingen kun je wel praten, ernaar vragen enz.

Vaak zijn in de bekkenbodem enorme spanningen opgeslagen. Dat komt oa door piekeren en spannende dingen. Die be-leef je met je hoofd en met je rug, je heupen, dijen en beenspieren. Dat voel je: als je naar een spannende uitzending op tv kijkt, voel je al die spanningen daar in je lijf zitten. De spieren span je aan, vooral rechts. Huisvrouwenklachten zitten vaak voornamelijk rechts. Ik weet niet of linkshandigen die klachten links hebben, daar heb ik nog geen ervaring mee. Ik acht het niet onmogelijk dat zelfs heup- en knie-slijtage gevolgen zijn van dit piekeren.

De heupen kun je het beste opzij, knielend behandelen: ťťn hand in de lies en de ander onderaan de rug of zelfs (half) onder de bil. Als het goed gaat, kun je proberen, vůůr de patiŽnte zittend, links en rechts op iedere heup een hand te leggen. Als je daarmee dwars door alles heen gaat, kun je heel wat spanningen oplossen.

 

De benen behandelen is voor sommigen genezers/-essen misschien wat moeilijk, omdat je daarbij voornamelijk op de grond zit, want bukken hou je niet vol. Dat gaat echter steeds beter en het is niet gek om zelf wat gymnastiekoefeningen te doen om leniger te worden of te blijven. Ikzelf heb mijn lenigheid van jongsaf goed bijgehouden en heb er nu de lol van.

Afdalend naar de voeten zul je merken dat het steeds kouder wordt. Hoezeer mensen en vooral vrouwen op de tenen lopen, blijkt uit de schuine lijn die bij koude voeten heel vaak van boven de hiel loopt naar bijna midden onder de voet. Die arme hak is zo ongeveer geamputeerd! Veel mensen hebben zo'n haast dat ze op de voorvoet staan: klaar om te vluchten, of klaar om moeilijker dingen te doen, moeilijker beslissingen te nemen dan mogelijk is. Alles gaat je boven je pet... Ook uit gezegdes kun je dat topzware halen: de meeste gezegdes gaan over het hoofd en maar heel weinig over de voeten: zo ver is de mens met geweld vervreemd geraakt van zijn de grond van zijn/haar bestaan... Zozeer worden alle energieŽn naar het hoofd gestuurd: verstandig...

Als ik zelf van de ene heup naar de ander moet, en ik heb mijn bureaustoel niet bij de hand, dan 'loop' ik op mijn knieŽn voor mijn patiŽnte langs, dat vind ik gemakkelijker dan opstaan en weer gaan knielen. Daar hebben we trouwens vaak plezier om, dan zeg ik: 'ik kruip voor jou...!' Of: 'ik ga voor je door de knieŽn!'

Bij een gevoelige patiŽnte lukt het wel eens om met ťťn hand in de rug en de ander onder de beide voeten, door de benen heen te stromen met je energieŽn. Weet je niet zeker of het lukt: als het wel lukt, voel je je linkerhand tintelen en de patiŽnte voelt de stroming.

 

Wat mij nog steeds wel eens gebeurt is: ik vergeet de armen. Bij het schrijven van dit hoofdstuk dus ook weer. Schouders en armen kunnen na de nek, maar evengoed op het eind.

De armen begin je vanuit de nek: een hand in de nek en de ander op de schouder. Dan beide handen rond de schouder, de bovenarmen, de elleboog (tennisellebogen zijn gemakkelijk te genezen!), de pols en de hand. Vaak hebben mensen al warme handen tegen dat jij daar aan komt...

Probeer mensen met een tennisarm of -elleboog te doen beseffen dat ze meer voor zichzelf op moeten komen en niet zoveel slikken en inslikken. 'In hoeverre hebben tennisarmen met galstenen te maken?' denk ik wel eens...

 

Je-verplaatsen-in

 'Daar kan ik me wel in verplaatsen...' Of: 'daar kan ik wel inkomen...' zeggen mensen vaak, zonder in de gaten te hebben wat ze precies zeggen... Dit soort uitdrukkingen moet je letterlijk nemen. Je doet het zelfs dagin daguit: zo gauw je ergens 'in op gaat', of je ergens 'in verdiept', verplaats je je geest, je IK, je energieŽn in dat waar je zo intens mee bezig bent. Vandaar dat 'je ergens in verliezen' precies betekent wat je zegt: op dat moment heb je je energieŽn, je tijd, je aandacht, je inzet voor kortere of langere tijd in het voorwerp van je belangstelling gestoken.

Zodra dat jezelf-verliezen afgelopen is, heb je het gevoel dat je wakker wordt, dat je er weer bij bent, dat je er weer zŤlf bent. 'Ergens in op gaan' is een vrij linke bezigheid: weet je wel wŠŠr je je energieŽn insteekt? Is het echt belangrijk voor jou? Voor je medemens? Mensen die helemaal gebiologeerd naar muziek zitten te luisteren, verstrooien hun energieŽn, vergooien zichzelf.

 

Het is heel goed mogelijk om je te verplaatsen in een ander. Je kunt het proberen bij jezelf. Als je bijvoorbeeld hoofdpijn hebt, ga je lekker zitten en ontspan je wat. Met je ogen dicht 'doe je net' alsof je in je hoofd zit. Na enig oefenen kom je op een punt waarop je wťťt dat je inderdaad in je hoofd zit. Jij bent als het ware heel klein en zit in je grote hoofd. Je trekt het hoofd om je heen als een deken.

Wat er gebeurt is: jouw energie concentreert zich op je hoofd. Om die pijn weg te krijgen, kun je jezelf langs je wervelkolom naar beneden laten glijden, kwestie van een beetje oefenen. Je voelt je dan rustig worden en de pijn trekt mogelijk weg. Zo niet, dan ben je nog niet sterk genoeg.

Maar wat belangrijk is: wat je bij jezelf kunt, kun je bij een ander ook. Als je jezelf in je eigen hoofd kunt verplaatsen, of in een andere pijnlijke of zieke plek in je lichaam, kun je je ook verplaatsen in een ziek orgaan van een ander. En afstand geldt niet: als je broer uit AustraliŽ opbelt dat hij last van zijn spataderen heeft, kun je hem van de pijn afhelpen. En net zo vlot als bij je buurvrouw.

Ook bij behandelen op afstand geldt: helemaal en van boven naar beneden. Het vraagt wel veel meer concentratie dan handopleggen, want bij handopleggen kun je gewoon een gesprek hebben, zelfs over andere dingen dan het vitaliseren. De stroom stroomt toch wel door.

Als je aan de armen toe bent kun je een nieuw handigheidje toepassen: je kunt beide armen in ťťn keer doen: je 'schuift' ze ahw in elkaar tot ťťn arm. Dat kun je ook met de benen doen.

 

Een paar voorbeelden: bij iemand met darmstoornissen verplaats je je in de darmen. Goed kans dat iemand met chronische verstopping ineens naar de wc moet. Bij iemand met kiespijn ga je rond de kieswortel zitten en laat je telkens afglijden naar de voeten. De patiŽnte moet dan wel naar de tandarts: gaten kun je niet dicht maken. Dat is mij tenminste nog nooit gelukt, heb het ook niet geprobeerd.

 Maar ook kun je je verplaatsen in meerdere mensen tegelijk. Dat is namelijk hetzelfde als twee armen tegelijk. Dat het mogelijk is is hele goed te begrijpen: mensheid is in wezen ťťn, mensen komen oorspronkelijk uit ťťn bron. Ze zijn gezamenlijk ťťn orgaan, net als een mierenhoop. Wat je dus moet doen is: van al die mensen ťťn mens maken, ze met z'n drieŽn of honderdduizenden in ťťn mens samenpakken. Dat is ook een kwestie van een beetje oefenen.

Dan ga je als volgt te werk: je verplaatst je in een rustig tempo, in z'n geheel gedurende een minuut of 15, 20, in alle botten en organen, weer van boven naar beneden.

Als je weet waar je patiŽnten last van hebben, kun je eventueel wat langer blijven 'zitten' op de zieke plek.

Wat er gebeurt is dit: jouw energie geneest een beetje of een heleboel van die zieke plekken, omdat jij jezelf erin gestopt hebt. Vaak worden patiŽnten dan warm, en/of ze raken ontspannen en soms zelfs slaperig.

 Met de hand door het lichaam gaan van de zieke is ook een vorm van behandelen op afstand. Het werkt zo: je projecteert degene die jou nodig heeft voor je: je 'doet net' of die persoon voor je staat en je gaat heel langzaam van boven naar beneden met je hand door degene vůůr jou. Terwijl je dat doet zul je merken dat het 'net is' of je een prop watten naar beneden duwt: is de pijn of de ziekte erger, dan 'lijkt' die prop dikker en moeilijker omlaag te duwen. Ga met grote halen door het lichaam, maar pas op dat de patiŽnte nu niet teveel afkoelt... Deze techniek kun je ook toepassen op iemand die hooikoorts of hoge koorts heeft en het erg warm heeft. Doe het niet bij iemand die het koud heeft: die kun je beter met je warme handen behandelen of gewoon op afstand.

Zorg vooral bij die snelle halen dat er geen andere mensen te dicht bij je zitten of staan, anders lopen die het gevaar van ook teveel afgekoeld te worden.

 

Water en olie

Ook kun je je verplaatsen in bijvoorbeeld een fles water. Of in olie, in fruit, soep, wijn, brood... Wat dan gebeurt is hetzelfde als met de behandeling van iemand op afstand: jouw energieŽn stop je in water, olie, wijn, brood... Brood is een ideaal middel: er zit vet in en water, meel, zout en gist en houdt allerlei soorten energieŽn vast en kan die ook weer doorgeven.

Ook muziek kun je laden met een behandeling. Het is een kwestie van geconcentreerd blijven. Het is ook bijna noodzakelijk dat je het stuk muziek kŤnt, omdat je dan met de lengte rekening kunt houden, zodat je van boven naar beneden gelijk uitkomt. Vanzelfsprekend kan het nooit popmuziek zijn, en zelfs maar weinig klassiek: het moet een rustig stuk zijn dat ongeveer een kwartier duurt. Ideaal is bijvoorbeeld een vioolconcert of een orgelsonate.

Zet de muziek aan en ga heel ontspannen zitten. Terwijl je je met de muziek verbindt, ga je degenen behandelen die naar dit stuk zullen luisteren. Kom je niet klaar, dan plak je er op een bandje een herhaling aan vast. Met een beetje handigheid valt dat niet eens op. Om het te controleren laat je iemand naar dat bandje luisteren en vertelt pas dat je er een behandeling opgezet hebt nadat je de betreffende persoon uitgevraagd hebt. Heeft de persoon niets gevoeld, laat het dan een ander controleren of een kind. Misschien is het je eenvoudigweg niet gelukt.

 

Foto

 Ook je foto straalt uit. Mensen kunnen die gebruiken door ernaar te kijken, op een pijnlijke plek te leggen of onder hun hoofdkussen.

Laat het wel een recente foto zijn en eentje waarbij je in de lens kijkt, niet zo een met een stralende lach, maar rustig, ontspannen. Het is niet nodig om met foto's van patiŽntes te werken, maar het kan wel. Een foto van een ernstig zieke in een plastic zakje een tijdje op je buik geplakt meedragen, kan heel veel goeds doen.

 

Gesprekken

Als je regelmatig mensen op afstand behandelt, moet je zorgen dat je toch gesprekken met ze houdt, desnoods telefonisch of per brief. Een goed boek aanraden en je patiŽnte aanraden om in haar omgeving iemand te zoeken om mee te praten is natuurlijk altijd belangrijk.

Zou je geen gesprekken houden, dan doe je minder dan half werk. Je laat je patiŽntes in de steek met hun worsteling met structuren die hen ziek gemaakt hebben. Ze hebben veel steun nodig in hun vernieuwde omgang met mensen en situaties, met structuren en hun leef- en werk-omgeving. Vaak omdat die niet mee willen 'veranderen'.

 

Gebruik van water en olie

 Behandeld water kun je de patiŽntes laten sproeien (bloemenspuit) of sprenkelen (afwaskwast) in huis, vooral bedden en stoelen, kleding en een scheutje in het laatste spoelwater van de was. Eťn ŗ twee keer in de week is voldoende. Het water droogt wel op, maar de kracht blijft erin.

Wat er gebeurt is dit: dat water neutraliseert veel spanningen. Alles om ons heen hebben we opgeladen met spanningen immers... In muren, kleding, meubels enz. en de veelgebruikte voorwerpen.

Voor een moeilijk kind waar niet mee te praten valt: water sproeien, vooral het bed...

Water kan natuurlijk ook gedronken worden. Je kunt er thee van maken of soep. Je wordt er rustig van en het helpt voor allerlei ziektes. Ook kun je er ijsklontjes van maken, maar koud drinken is nooit goed voor mensen, dus doe dat maar alleen bij hoge uitzondering.

Het kan gebruikt worden voor natte omslagen. Een nat zakdoekje bij hoofdpijn of hooikoorts doet 'wonderen'. De zieke kan er zelfs van in slaap vallen. De verschijnselen verminderen en zijn spoedig verdwenen. Spataders vinden dat water ook nogal eens prettig.

Dit water kan heel snel werken bij doorliggen, verzweringen en open benen. Het is aan te bevelen om de natte doek dan in een plastic zakje op het verband te leggen: het verband wordt dan niet nat en de kracht gaat toch wel door het plastic heen. De kat van mijn zoon kwam thuis met een enorme brandblaar op de rug: kennelijk was ze onder een auto gaan zitten met een hete uitlaat. Hij sproeide haar telkens met water, want de kat verdroeg geen doekje. Na 3 weken ging hij nog eens met de kat naar de dierenarts. 'Heb je een nieuwe kat? Dit kan niet: niets meer te zien en een prachtige vacht...'... Het verhaal van mijn zoon geloofde hij niet.

Ik behandel doorliggen wel eens met spuug...

Het is wel goed om het water in de koelkast te bewaren: het is gewoon water en het zou kunnen bederven, al heb ik dat nog nooit meegemaakt. Er zijn mensen die na een paar weken dat water nog drinken...

Gooi restjes water niet weg.

 Gevitaliseerde olie voelt anders aan, vaak warm en tintelend. Olie kun je gebruiken om pijnlijke plekken mee in te wrijven, voor spataders, of om koude handen of voeten mee op te warmen. Het is heerlijk voor mensen met zo'n nekbobbel! De zolen van schoenen kunnen warme voeten geven.

Ook kunnen onderkanten van zittingen ermee behandeld worden. En als dat eens vůůr een moeilijke vergadering gedaan werd! En de ruimte met water gesproeid...! En een winkel zal er wel bij varen...

Brood, fruit, wijn, soep, aardappels enz. kunnen natuurlijk gewoon genuttigd worden. Soep in je haren smeren is een beetje vreemd...

 

Geesten uitdrijven

Als je een verzoek krijgt van iemand die een slechte geest in huis heeft of een eenvoudige klopgeest, dan kun je die geest op de volgende manier verwijderen: je vult de hele ruimte met jouw energie, de geest zal zich zo plat mogelijk maken, maar dat helpt hem niet. Vervolgens schuif je hem via de deur of zo naar buiten. Dan sluit je de hele ruimte, ook als die ingebouwd is in een flat of zo, af met jouw energie. Daar kan geen geest tegenop. Ik weet wel haast zeker dat geesten moeten, MOETEN luisteren naar kritisch levende mensen.

Een klein verhaaltje dan: ik kreeg van iemand in een psychiatrische inrichting, die in een oud gebouw gevestigd was, het verzoek om een klopgeest uit haar kamer te halen. Dat heb ik vanuit mijn eigen huis gedaan. Hij maakte zich heel plat en het leek op een slijmerige, groenige, doorzichtige plas. Hij můťst eruit en gleed met grote tegenzin over de drempel, de gang op. Ik sloot de hele kamer af met energie, ook dus de muren tussen haar kamer en die van haar buurvrouw en het plafond en de vloer en wist dat die geest eruit was.

Later sprak ik er met mijn genezer/helderziende over en die zei dat het klopte dat die geest zich plat maakte. Verbaasd zei ik: 'dus ik heb het Ťcht gezien? Ik dacht dat ik het me verbeeldde!' 'Nee, je hebt het Ťcht gezien...' Dat was de eerste keer dat ik zeker wist dat ik een geest verdreven had Ťn het gezien had ook nog... Eerdere verdreven geesten meen ik niet gezien te hebben.

Een paar dagen later zag ik de hulpvraagster en vroeg of ze er nog last van had gehad. Ze begon te lachen en zei: 'hij zit in een andere kamer! Maar degene die daar zit, vindt het niet erg.'

Op die manier zou je ook gemakkelijk geesten uit mensen kunnen verdrijven, zoals mensen die stemmen horen. Ook dat heb ik al eens gedaan. Of mensen die onder invloed zijn van geesten via een medium... Het is niet alles zuiver wat er blinkt bij medium-genezers/essen...

 

Coma-patiŽnten

Een coma-patiŽnte kan jou niets vragen en jij kunt haar niet vragen of ze wel wakker wil worden. Maar je kunt zo iemand ook maar niet zomaar dood laten gaan. Weet jij hoe het er na de dood voor zo iemand uitziet? Dus beslis jij voor hem of haar. Je verantwoording is groot. Maar wees daar niet bang voor. Je moet het zo zien: die patiŽnte ligt daar niet zůmaar: daar zit een geschiedenis aan vast. Misschien is haar dit overkomen om jou in haar buurt te krijgen. Het is Ťn voor jou, Ťn voor haar belangrijk wat jij ermee gaat doen.

Op de eerste plaats moet je je niets aantrekken van artsen die zeggen dat er niets meer aan te doen valt. Dat weten artsen niet: ze zijn te beperkt en te beperkend...

Het is voor de coma-patiŽnte noodzakelijk om het geheugen opgefrist te krijgen. En dat geheugen zit in het gehele lichaam, net als het denkvermogen. Met de bijbehorende 'telefoonlijnen' in de 'telefooncentrale': de hersens. Daar horen al deze dingen bij. Je zou het zo kunnen stellen: omdat het gehele lichaam ťťn groot geheugen is, kun je dat lichaamsgeheugen gebruiken om de centrale in de hersens weer goed te doen functioneren!

Voor de behandeling van een coma-patiŽnte heb je naast water, olie, een foto van jou en een van haar, dan ook een walkman nodig met bergen bandjes. Een bandrecorder kan ook. Maar wat belangrijker is: je hebt mensen uit de omgeving van de patiŽnte nodig: zowel uit haar jeugd als van nu.

Ik stel me zo voor dat familie en kennissen van de patiŽnte met jou samen de koppen bij elkaar steken en ieder een of meer bandjes inspreken met herinneringen aan gezamenlijk beleefde en doorgemaakte situaties. De leuke en de gezellige, maar vergeet niet de beroerde en verkeerd gelopen dingen, de ruzies en misverstanden. Die laatste zijn namelijk hele belangrijk! Laat iedereen eerlijk zijn over zijn of haar ruzies met de patiŽnte. Als de inspreek(st)er er zelf de oorzaak van was, laat hij/zij dat dan nu recht zetten. Heeft de spreek(st)er zijn of haar bek lopen houden, op veilig gespeeld, misschien jarenlang, laat hij/zij die nu dan opendoen en de patiŽnte zeggen wat hij/zij heeft ervaren, gevoeld door verkeerde manieren van omgaan met hem/haar door de patiŽnte.

Ook is het belangrijk dat iedereen die bandjes inspreekt, of rechtstreeks tegen de patiŽnte praat, zich verdiept in maatschappelijke, religieuze en culturele oorzaken van eventuele conflicten vroeger.

Laat niemand de patiŽnte op-hemel-en! Dan zou dat wel eens mee de oorzaak kunnen zijn van echt hemel-en... Alleen eerlijkheid is gezond. Laat ieder zichzelf en de patiŽnte bevestigen in de waarheid van ieders leven en van het gezamenlijke stukkie wat je hebt: de fijne en de rottige...

Behandelen door een groep kan ook heel goed als er nog geen echte genezer(es) in de familie en kennissenkring zit. Dat zou zo gedaan kunnen worden: met een hele groep om de patiŽnte heen gaan staan en haar overal de handen opleggen. Daarbij tegen haar praten is belangrijk. Het hoeft niet steeds dezelfde groep te zijn en het hoeft bijvoorbeeld maar een of twee keer per dag gedurende bijvoorbeeld een half uur of zo. Dat kun je met z'n allen heel goed aanvoelen.

Streling is heel belangrijk, vooral voor de herverdeling van energieŽn. Dat heet normaal magnetiseren en dat kan gedaan worden door ťťn persoon of een groep. De behandeling is inmiddels wel bekend. Gebeurt het door de groep, dan legt iedereen om de zieke staande haar de handen op en schuift langzaam naar de voeten toe. Wie klaar is begint weer bovenaan. En: niet te snel, dan koelt de patiŽnte af!

Bovendien kan een groep mensen afspreken elke dag op een vast tijdstip tegelijk aan de patiŽnte 'denken', dat is: zich verplaatsen in haar.

De patiŽnte krijgt voor de rest van de dag de koptelefoon op waarbij de bandjes afgedraaid worden. Controleer of het geluid niet te hard staat. Voldoende hoorbaar is genoeg. Omdat die bandjes regelmatig omgedraaid moeten worden, zou er een wisselende wacht moeten zijn van familie, vriend(inn)en en kennissen om dat te doen. Lijfelijk aanwezige praters genieten de voorkeur.

Ook het voorlezen van een goed, kritisch boek is aan te bevelen.

Dat uitspinnen van goede, schijnbaar goede en nare dingen is ook voor degenen die dat doen heel gezond! Ze leren dingen uit hun eigen leven beter beoordelen en rechtzetten. Waarschijnlijk zal dit patroon nog veel verder gaan: zullen de kringleden anders, eerlijker met elkaar omgaan en met anderen: een sneeuwbal, fractal...

Wat verder belangrijk is is: de omstanders moeten proberen uit te vinden wat in elk geval voor henzelf de boodschap is achter deze coma. Of die nu door een ongeluk, een medische fout of een ziekte gekomen is. Praat daarover rechtstreeks of op de band met de patiŽnte, zodat ook zij gedwongen wordt om die boodschap in eigen lijf te onderzoeken. Ken je de patiŽnte niet goed genoeg, stel dan vragen in de richting waarheen het soort ongeluk wijst.

 

Dit alles geeft vooral aan de meest naasten het gevoel dat ze absoluut niet machteloos staan! Dat ze niet machteloos hoeven afwachten, of een beslissing moeten nemen over leven of dood van de patiŽnte! En wie rottig met haar is omgegaan, kan daar nu iets zeer liefderijks tegenover stellen!

Wordt de patiŽnte wakker, dan moet deze behandeling voortgezet worden, zolang haar hersens nog niet goed als telefooncentrale kunnen functioneren.

In elk geval zullen de geneesheren en geneesdames er uit (kunnen) leren dat er veel minder coma-patiŽnten zouden hoeven zijn, of uit kinds de coma wakker worden. Omdat ik hier nog geen ervaring in heb, wil ik graag horen van anderen hoe zoiets verlopen is. Zie ook COMA

 

Ook door je-verplaatsen-in kan iemand uit de coma gehaald worden. Ik heb dat onlangs gedaan.

Dit alles is Ťchte Liefde en zal bewijzen dat liefde en waarheid genezend werken, dat dit echte Religie is... Het geeft niet dat zulke patiŽnten, wier organen anders voor transplantatie beschikbaar zouden zijn gekomen, daarvoor 'verloren' gaan. Er zouden, als mensen als mŤns konden leven, veel minder transplantaties nodig zijn en vele meer mensen met ziektes die tot transplantatie nopen, zouden genezen kunnen worden door

MENSEN!

%&$%&$%&$%&$%&$%&$%&$%&$$%&$%&$

 

Zie vooral ook, HOMEOPATHIE, ONDEVIT, HULPVERLENING, NATUURGENEESWIJZEN, GENEZEN

 

Catharina Mijling:

, www.path-of-wisdom.com

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits |

 

LINKS††††††

 

banden.htm, bandkk.htm, eenzmhd.htm, emomanip.htm, enzmhd2.htm, nrgvoel.htm, gevoel.htm, herinner.htm,

hersens.htm, honger.htm, levang.htm, manip.htm, ruzie.htm, meevln.htm, rotgvlns.htm, oudzeer.htm,

piekeren.htm, psychprbl.htm, psychisch.htm, spiegel.htm, uiten.htm, falen.htm, verliefd.htm, vrdriet.htm,