|
…heb ik een
boekje geschreven met testen en manieren van omgaan met patiënten om ze
te behandelen en te genezen... Catharina
Mijling: www.path-of-wisdom.com home
| boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn
boek |engels/duits | |
|
Genezen: een
kunstje, maar je moet er wel mèns voor zijn... GENEZEN Omdat veel mensen lijden aan ziektes die niet
hadden gehoeven en die dus op een andere manier van behandelen te genezen en
te helpen zijn, maar ook omdat het (kunnen) genezen van mensen hèt kenmerk, dè toets van
religie moet zijn, heb ik een boekje geschreven met testen en manieren
van omgaan met patiënten. (Als je dit boek downloadt,
verwacht ik wel dat je het bijbehorende bedrag overmaakt. Zie BOEKENPLANK) GENEZEN 1. GENEZEN Inhoud: Genezen. Energie 1. Genezen 1. Tegenstand.
Andere genezers. Volledig... 2. DE PRAKTIJK VAN HET VITALISEREN Inhoud: Hechtvermogen van energieën. Testen.
Regels voor de genezer(es). Regels voor de patiënten. 3. DE TECHNIEKEN Inhoud: Algemeen. Handoplegging. Stoel. Je-verplaatsen-in. Water en olie. Foto. Gesprekken.
Geesten uitdrijven. Coma-patiënten.
1. GENEZEN Inhoud: Genezen. Energie 1. Genezen 1. Tegenstand.
Andere genezers. Volledig... Energie 1 BELANGRIJK!: Alles
van jou en van iedereen naar andere mensen, naar àlles
is voertuig van energieën. Alle spreken, alle
aanraken, kijken, denken, voelen zijn beladen met energieën. En die energieën
zijn 'gekleurd' door de manier waarop ieder met eigen lijf en leven totnutoe
is omgegaan met de mensen, de dieren, planten, met alle situaties daaromheen.
Die energieën zijn 'gekleurd' door de manier waarop jij met jouw eigen lijf
en leven totnutoe bent omgegaan, met de mensen, de dieren, planten, met alle
situaties daaromheen. Die energiestroom
is dus inclusief jouw voorprogrammering, frustraties, (restjes) idealen,
principes, tradities, geloof, al jouw verslavingen en toekomstdromen enz. En
inclusief jouw echte zekerheden, jouw inzichten, jouw eigenbelang, jouw groei
in menszijn. En omdat de
geschiedenis van mensen hen in het lijf gebakken zit, draag jij jouw
(energetische) geschiedenis over op alles om je heen, vooral aan voorwerpen
die je veel gebruikt, bij je draagt en zo. Als muren eens konden praten...
Vandaar dat heldervoelenden aan de hand van
voorwerpen de geschiedenis van mensen uit de doeken kunnen doen. Ook is de
geschiedenis af te lezen van foto's. Jouw gezicht is op het moment van het
maken van die foto ge-teken-d door jouw
geschiedenis. Al die spiertjes in je gezicht... De energie van de
eerlijk levende mens heeft het meest complete 'spectrum'. Dat komt,
omdat de mens totnutoe het eindproduct is gebleven van een keten. De mens is
niet verder gegroeid, heeft geen nieuwe ontwikkeling doorgemaakt, wel
verstandelijk, maar niet als totaal-mens. Vandaar
dat de eerlijk levende mens de volgende stap in de evolutie wèl gezet heeft
en dagelijks zet en dus totnogtoe het meest complete spectrum aan energieën
heeft. Genezen 1 Genezen is geen
gave, tenzij aan iedere mens. Het is een bij de mens horende
eigenschap. Dagelijks ben je er zelfs mee bezig: als je JEUK hebt, ga je wrijven of krabben. Doe dat eens
met aandacht: één kant op en als de jeuk erger wordt een paar keer méér de
andere kant op, omdat je het aantal verkeerde krabberijen
moet opheffen en alsnog naar jouw jeuk moet luisteren om hem te genezen. Heel vaak gebeurt
het dan dat het ergens anders begint te jeuken. Dat klopt, omdat dat wat jij
voelt kriebelen jouw energiebanen zijn die een beetje opspelen. Dat vermoed
ik tenminste en dat vind ik heel logisch. En die energiebanen zitten door je
hele lichaam en hebben alles met elkaar te maken. Dus: als jij er één
stimuleert door wrijven of krabben, geef je het bijbehorende orgaan door je
hele lichaam heen een goede beurt. En er gebeurt meer, maar dat komt nog wel. Zo ook als je pijn
hebt: je gaat zitten wrijven en kreunen of huilen. (Als je niet (meer) huilen
kunt, ben je al ver heen.) En als iemand anders zich gestoten heeft, heb jij
neiging om je hand erop te leggen en zachtjes te strelen. En iemand met
verdriet leg je een arm om de schouder. Genezen is geen
gave, tenzij aan iedere mens. Het zit in mensen. Het hoort bij de volgende
stap in de evolutie, die de mens totnogtoe, op een enkele uitzondering na,
niet gezet heeft! Dat die geneeskunst er bijna nooit uitkomt, komt door de
inmiddels bekende macho-machtssystemen op basis van
emotionele/lichamelijke onderdrukking, met behulp van de sexeverschillen
en de economische onderdrukking: helaas geweld-ige
en geweld-dadige, sterke middelen. Dáárdoor heeft de mens de volgende stap in de evolutie
niet gezet. Genezen is uiterst
Religieus: ze heeft plaats in de 'hoogste' lagen van energieën en voegt iets
toe aan de kosmos. Daardoor kan Het Grote Gebeuren zich verder ontwikkelen. Alles, ook het kunnen-genezen heeft met jouzelf te maken. En je kunt pas
iets voor mensen betekenen, als jij zelf op weg bent met jouw echte
mogelijkheden en on-mogelijkheden. Alweer: ik praat
je niets aan, ik maak alleen maar bewust. Zeg nou zelf: is er één mens in jouw
omgeving, is er één situatie waarbij jij altijd volstrekt eerlijk kunt zijn?
Zelfs in jouw kerk kan dat niet. Juist in jouw kerk niet, zelfs bij jouw
hulpverleen(st)ers
hoogstwaarschijnlijk niet, zelfs in je eigen huis niet en vooral huisvrouwen
kunnen dat niet... Op je werk niet, in je hobbyclub niet... Een kritisch,
eerlijk levend mens haalt minstens 90 à 95% succes met verbetering en
genezing van ziektes. Zelfs iemand die nog maar pas bewust leeft. Alleen zal
een behandeling dan vaker moeten gebeuren en langer duren. Die 90% komt
doordat de eerlijke mens het maximaal spectrum aan energieën uit te delen
heeft. Daarmee praat ik niemand iets aan en je mag dit niet van mij geloven.
Het heeft pas iets met jouzelf te maken, zodra jij beslist voortaan overal en
altijd de waarheid boven te willen halen. Ook bij jouw meest naasten, want
daarbij is het het moeilijkste, alle gezwam en gezwijmel over houden-van ten spijt. Totnogtoe heb ik
van de meer dan 200 zieken met gemiddeld zo'n 3 tot 7 kwalen en kwaaltjes, die
vaak met elkaar samenhingen, er nog niet één meegemaakt die er niet beter op
werd, die niets gevoeld heeft. Heb ik dan geen resultaten van tegen de 95%?
Aan de vruchten herkent Men de boom: migraine heb ik in 1 à 2 keer weg, ook
op afstand. Ik heb een katje van kattenaids genezen. Hooikoorts, loopoor,
keelontsteking, voorhoofdsholteontsteking, reuma, parkinson,
ernstige kneuzingen, niet genezende botbreuken, beschadigde zenuwen
herstellen veel sneller, rugklachten, tennisarmen, slecht slapen, enz. Waarschijnlijk ook
osteoporose, botontkalking, want volgens mij is dat ontstaan door alsmaar
liefde geven en niets terugontvangen. Dat velen
voortijdig, tegen mijn advies in afhaakten, kwam omdat ze niet verder wilden,
lees: omdat ze niet verder durfden gaan met nadenken over eigen lijf
en leven en over hen-vijandige maatschappelijke,
religieuze en culturele structuren. Dat maakt dat het aantal geheel door mij
genezen kwalen en pijnen lager zit dan 95%. Dat is niet mijn pakkie-an.
Mensen gaan heus zelfs liever voortijdig dood dan eerlijk te gaan leven, dan
vraagtekens te gaan zetten achter tradities, principes, zo-hoort-hets,
geloven, idealen, Religie>>geest enz. Maar op-veilig-spelen,
idealen, sussen, schipperen, lieve-vrede
voorkomendheid, uitsloven, zogenaamde Liefde, geloven enz. zijn moordend,
zelfmoordend... Veel mensen kùnnen al anderen genezen. Dat weet ik, omdat vooral hier
in Nederland er zoveel kritische mensen eerlijk met eigen lijf en leven
omgaan, vooral vrouwen. Maar ze hebben dit nooit uitgeprobeerd en wisten niet
hoe ze er achter moesten komen. Of hadden gewoon het idee, zoals overal
heerst, dat dit een gave is voor heel speciale personen. Genezen vanuit je menszijn is namelijk een verzameling handigheidjes, die
iedereen kan leren, maar je moet er wel mens voor zijn. Andere mensen genezen
doe je met je eigen energieën. Genezen is geen gave. Een gave is iets wat van
buiten jou komt. Zo is mijn gave aan jou nu: dit deel achter mijn computer
uitwerken. Het genezen doe je van binnenuit, vanuit jouw menszijn. Omdat dit genezen
zo uitermate menselijk is, zelfs zó menselijk dat je het leven-gevend
kunt noemen, wil ik deze vorm de term 'vitaliseren' geven: vita = leven, vitaliseren is levengeven. Tegenstand Velen willen dan wel
accepteren dat ik genezen kan, maar veel anderen houden het liever op een
buitenissige gave dan op mijn kritische levenswandel, mijn alles-willen-losleven. Op die manier is het gemakkelijker
om zich vast te kunnen blijven klampen aan dat speciaal-zijn
van mij. Gemakkelijker dan gaan inzien dat ze met een eerlijk mens te maken
hebben. En dan dus de conclusie moeten trekken, dat ze zelf ook eerlijk
zouden moeten gaan leven. Anderen wijzen dit
af omdat het 'van de duivel' zou zijn. Die duivel is een verzinsel van de
religies om mensen klein en afhankelijk te houden, zodat ze er niet achter
kunnen komen dat ze zelf de wijsheid in pacht hebben en de volle waarheid
kunnen kennen. Er zijn wel zielen rondom ons van mensen, zowel van degenen
die iets van hun leven gemaakt hebben als van hen die altijd hebben lopen
sussen en moederen en liegen en toneelspelen en flinkhouden
en binnenvetten en uitsloven en vroomzijn en...
en... Die slechte intelligentie wordt eveneens gekweekt en gevoed door
misdaad, onderdrukking, moord, oorlog enz. Anderen wijzen het
genezen af omdat het alleen voorbehouden zou zijn aan Jezus Christus, dat het
hoogmoed is en een zwaar vergrijp om te denken dat je het zèlf
doet. Zulke mensen wil ik
zeggen: dan moet jij, als jouw kindje gevallen is, niet meer over zijn
knietje wrijven, dan moet je niet meer krabben als er iets jeukt, dan moet je
niemand meer een arm om de schouders leggen. Dan moet je nooit meer bidden
voor iemand, want dan stuur je energie naar zo iemand toe, al denk je dat via
Maria of een fantasiegod of JC of zo te doen. Dan
moet je nooit meer zeggen: 'ik zal aan je denken... voor je duimen.' Dan moet
je ophouden met open en mede-lijdend te luisteren
naar iemand die zijn hart bij je uitstort, want dan stuur je wel zeer veel vitaliserende energieën naar de klaag(st)er
toe en dan ga je hem of haar echt goede raad en advies geven. Goede raad en
advies herkent iedereen die zelf zo'n gesprek heeft gehad, als opluchting,
verhelderend, verademend, rustigmakend, verlossend
(van spanningen, uitzichtloosheid en zo), dus: zeer vitaliserend.
Dan moet je nooit meer iemand feliciteren en hem/haar nog vele gezonde jaren
wensen en niemand een gelukkig nieuwjaar
toewensen... Want bij alle wensen stuur je vitaliserende
energieën... Ook zijn er mensen
die beweren dat dit genezen niet kàn, dat het
gebaseerd is op suggestie. Zulke mensen zeg ik: 'Je weet niets van geest en
energieën af en niets van menselijkheid, van kritisch leven en van wat èchte liefde en ècht egoïsme is. En je kent de
machtssystemen niet die het menszijn door alle
eeuwen en volkeren heen belemmerd hebben. Bovendien ken jij de bedoeling niet
van wat mensen zouden kunnen en moeten ontwikkelen om de evolutie voort te
zetten. Het is ten slotte
niet goed om dit deel alleen te lezen, los van mijn andere geschrijf op
Internet. Het gevaar bestaat dat jij toch weer op de wetenschappelijke toer
gaat en in jouw eigen lijf en leven op veilig blijft spelen, compromissen
blijft sluiten enz. Trouwens: als jij
op veilig blijft spelen, zul je nooit een 100% genezeres worden, want aan de
vruchten herkent Men de boom... Andere genezers Zoals ik al zei:
mensen kunnen-genezen is een kwestie van waarheid,
van eerlijk leven, en vandaaruit, energieën geven. Als jij eerlijk
leeft, richt jij jouw energie duidelijk altijd goed. De uitdrukking: 'ergens
energie insteken', moet je letterlijk nemen. Als ik het goed
begrepen heb, doen magnetiseurs/seuzes dat niet,
maar halen ze bij patiënten opgehoopte energieën weg en stralen die in op
plaatsen waar een tekort is. Andere
genezers/essen moeten de overtollige 'negatieve' energie afslaan of afspoelen
onder de kraan. Dat mag niet nodig zijn, want negatieve energie bestaat niet.
Alleen teveel of tekort aan energie. Als jij die af moet slaan, weg moet
spoelen, gooi jij kostbare energie weg die die patiënt niet kwijt moest, maar
moest leren andersom te gebruiken. Andere
genezers/essen nemen de pijn over van patiënten. Als je dingen voelt op
dezelfde plaats in jouw eigen lichaam klopt er iets niet. Dat is allemaal te
beperkt. Het hoort niet bij genezen als mèns. Verder zet ik grote
vraagtekens bij genezers die uitgeput raken: jij bent niet mens genoeg om
zoveel energie in eigen lichaam aan te maken dat je er overvloedig van kunt
uitdelen. Doordat de maatschappij, de religies en de culturen allemaal zo
liefdeloos zijn, zo weinig goede aandacht kunnen geven en zoveel slechte
aandacht op hun slachtoffers afvuren, komen mensen allemaal veel energieën
tekort. Dus mag je die niet van mensen afpakken. Je mag jezelf ook
niet uitputten. Zéker bij geneeswerk mag je niet
over jouw grenzen, buiten jouw mogelijkheden gaan. Dat zijn zeer beperkende
en beperkte manieren van genezen. Je bent dan verkeerd met mensen bezig, je
kent je verantwoordelijkheden niet voldoende en dat komt omdat je de verantwoordelijkheid
over eigen lijf en leven niet goed kent. Hoe kun je dan goed bezig zijn met
anderen? Hoe kun jij, al genezend, die anderen hun verantwoording leren en
hen hun grenzen en behoeftes leren accepteren, er de waarde van kennen en
ermee leren werken? Hoe kun je dan denken dat anderen ècht iets hebben aan
jou, als er geen bewustmaking bijzit? Dan doe je minder dan half werk, dus
minder dan de bekende 60%. Andere genezers en
genezeressen moeten door meditatie en rituelen energie uit de kosmos halen,
omdat ze die niet zelf aan kunnen maken. Een mèns echter maakt die energieën
zelf aan. Maar Men accepteert dat niet van mij, kennelijk is dit nog een
fenomeen. Men kent dit soort genezen niet en kan er dus niet over oordelen
dat ik deze energieën zelf aanmaak. Als ik het goed
begrepen heb, komen dergelijke genezers/essen niet hoger dan een score van
60%. Als jij niet mens
genoeg bent om een patiënt een nagenoeg volledig pakket energieën te geven
door volledige aandacht, hou dan maar op met genezen en ga eerst eens in
eigen leven rondkijken, opdat je de mensen bewust kunt maken, hen op eigen
poten kunt zetten. De bewustmaking
hoort te gaan over:
wie geen zwart wil zien, zal geen wit zien. Die zal in eigen
leven geen wit zien, geen licht en ook niet na de dood en zal dat niet in het
leven van anderen kunnen helpen bewustworden. Volledig... Een mooi woord VOL-LEDIG: je maakt je leeg door van alles los te laten,
los te LEVEN, en daardoor kan jouw hele leven volstromen met voor jou goede
dingen. Een volkomen
kritische mens heeft een voor haar/hem volledig pakket aan energieën, een
volledig spectrum zogezeid, al is het nog maar zo'n
heel dun beetje. Ik kan zo ongeveer alle door maatschappij, religies en
culturen veroorzaakte pijnen en ziektes genezen, mits er geen onoverkomelijke
beschadigingen zijn veroorzaakt. En mits de patiënt niet over zijn of haar
eigen kritische grens gegaan is, door tè lang
keurig, ambitieus, accuraat, opofferend, nederig, zichzelf verliezend en
dergelijke te leven, waardoor onverantwoorde, niet meer terug te draaien
veranderingen in het lichaam plaatsvonden. En mits de patiënt dingen wil
leren, vooral uit haar/zijn ziekte. Als een
kankerpatiënte zo'n twee weken voor haar dood mij eindelijk laat roepen,
terwijl ze al meer dan twee jaar weet dat ik genezen kan en er is bij haar
inmiddels in die 2 jaar zowat het hele lijf leeggehaald aan belangrijke
organen, dan kan ik niets anders doen dan haar wat prettig en pijnloos te laten
sterven. Als je als eerlijk,
kritisch mens gaat genezen, doe jij dat steeds meer vanzelf goed, richt jij
jouw energieën vanzelf op de goede manier en in de juiste richting en met de
benodigde hoeveelheid. Goed voor jou bovendien, want jij maakt zoveel
energieën aan, dat je jezelf er lekkerder door gaat voelen. Dat is gewóón. En ànders dan wanneer jij je lekkerder zou gaan
voelen door energieën van anderen af te pakken. Die fruitboom weet je nog
wel? Bovendien wordt bij
vitaliseren vanuit je menszijn de sterkte van je
energieën steeds meer. Dat is volgens de natuurwet waaraan fruitbomen
voldoen: als je ze goed snoeit, geven ze elk jaar meer fruit. Dat is de
natuurwet waar overdreven sporters misbruik van maken: ze putten zich
dagelijks urenlang uit en hebben jaren nodig om hun spierkracht,
uithoudingsvermogen en snelheid tot abnormale hoogten uit te bouwen. Bij eerlijke mensen
werkt dat uitbouwen veel sneller. Een voorbeeld: ik had eens vijf patiënten,
waarvan de laatsten sterkere energieën kregen dan de
eerste. Dat is normaal: de genezer/es waarbij dit niet gebeurt, moet ernstig
aan zichzelf gaan twijfelen. Nog een voorbeeld:
in tijden dat ik veel patiënten heb (af en toe komt dat op mijn pad), kan ik
de waterproef (zie Testen), veel sneller doen dan in tijden waarin ik geen
patiënten heb. De warmte die zieken van èchte
genezers/essen ondervinden is dan ook niet zozeer enkel warmte, maar is een
steeds dieper in- en doorwerkende straling. Uitdrukkingen als: 'je bent net
een straalkacheltje', of 'net of ik met de rug tegen de verwarming zit',
komen veel voor. Ik maak dan altijd duidelijk dat: 1. ze er dan maar
lekker van moeten genieten; 2. mijn straling veelzijdiger is dan die van kachels... Als het goed is, is
een behandeling niet afgelopen nadat je gestopt bent, maar gaat de werking
vaak uren, dagen door. Mensen die koude voeten hebben, beginnen na de eerste
behandeling met een half uurtje of een halve dag warme voeten te houden. Per
behandeling wordt die periode langer, tot ze op het laatst bij de volgende
behandeling nòg warme voeten hebben... Een leuk voorbeeld:
een patiënte kwam binnen met drijfnatte suède schoenen. Bij het 'opwarmen'
van haar voeten ging ik dwars door die nattigheid heen. Toen ze voor de
volgende behandeling kwam, vertelde ze dat ze, toen ze de vorige keer op de
stoep stond, merkte dat haar schoenen droog waren... Vaak begint bij een
patiënte met jarenlang pijn ('je moet er maar mee leren leven...') die pijn
een korte tijd weg te blijven. Dan kun jij met zekerheid drie dingen tegen die
patiënte zeggen:
Bij gelovige mensen
kun je dan nog zeggen: 'het is een schande voor jouw kerkgenootschap èn zijn voorgangers, zijn leiders èn
je medegelovigen!' Dergelijke
uitspraken zijn een hulp om patiënten emotioneel minder afhankelijk te helpen
worden van allerlei geneeskundigen op allerlei gebied, om patiënten emotioneel
minder afhankelijk te helpen worden van hun geloof en ook om een begin van
jarenlang opgekropte woede los te maken;
------------------------- 2. DE PRAKTIJK
VAN HET VITALISEREN Inhoud: Hechtvermogen van energieën. Testen.
Regels voor de genezer(es). Regels voor de patiënten. Hechtvermogen van energieën De vlam van kolen
voelt anders aan dan die van benzine, petroleum, olie, gas of hout, ziet er
ook anders uit. Dat komt, omdat de energieën van die stoffen verschillen. Een
centrale verwarming van water-radiatoren voelt
anders aan dan van een olie-radiator, een gaskachel
of kolenkachel. Dat komt omdat verschillende soorten energieën verschillende temperatuur-eigenschappen hebben. Consumptie-ijs van
water voelt anders aan dan van melk, vet of room. Waterijs voelt kouder aan:
je koelt van binnen meer af. Als je een steen uit je zak haalt, voelt die
anders aan dan een gulden, een knoop of een stukje touw. Energieën kunnen
zich hechten aan andere stoffen dan bij die energieën horen. In feite is elk
contact tussen voorwerpen, mensen, dieren en planten er een voorbeeld van.
Iedereen wordt warm van hete chocolademelk. Een warme kruik in bed, een pasgestreken jurk, gekookt eten, de zon op je huid...
Iedereen kent de warmte van hond of kat op schoot. Iedere moeder heeft haar
kind wel eens de koude voetjes opgewarmd met haar handen. Allemaal energieën
die je opslurpt of uitdeelt. De homeopathie is er een duidelijk voorbeeld
van: de gepotentieerde energieën van de middelen,
kruiden, mineralen enz, hechten zich aan melksuiker
of water met alcohol. Ik heb dit allemaal
zo uitgebreid opgeschreven om duidelijker te kunnen maken hoe dat zit met het
vitaliseren van water, olie enz. Als je water vitaliseert,
stop je jouw energieën erin. Hoe het dan komt dat patiënten gevitaliseerd water anders ervaren dan gevitaliseerde olie, weet ik niet precies. Ik heb wel een
vermoeden, maar eigenlijk: doet dat er wat toe? Vaak ervaren jouw patiënten
met energieën ingestraald in water als kou, prikkelingen of ontspannen-worden. Het verschilt ook per mens en het
heeft, denk ik, te maken met de toestand van die mens, zijn/haar zich goed-voelen, de frustraties, ziektes, opgepropte
energieën enz. van die mens op dat moment. Bij olie krijg je
een ander effect. Meestal warmte. Testen Iedere mens heeft
het vermogen tot anderen-genezen in zich. Maar hoe
onderzoek je of je dat kunt? Allereerst: het is noodzakelijk dat je kritisch
en nuchter blijft: als je iets niet ziet en voelt, dan zie je dat niet en dan
voel je dat niet. Verbeeld je dan niet dat je wel iets ziet/voelt. Het is
heel gewoon dat je in het begin erg onzeker bent. Laat ook jouw
patiënten erop letten dat ze kritisch blijven van wel of niet iets voelen.
Vergeet niet dat dit helaas erg ongewone dingen zijn. We hebben nooit geleerd
om erop te letten. We wisten, ondanks het christendom met haar (wij)water,
olie, brood en wijn niet eens dat ze bestonden! Hoe kun je
uitvinden of je kunt genezen, en wel zo, dat er geen twijfel mogelijk is?
Daar heb ik twee heel eenvoudige testjes voor: Ø neem een glazen pot of fles. Het is handig als je er een thermometer in
kunt hangen, dan kun je de resultaten op de voet volgen. Doe die pot of fles
vol water en zet hem in de koelkast of buiten als het kouder is dan 10o.
Als het water afgekoeld is tot ongeveer 10o, zet je de pot voor je
op tafel. De ruimte waarin je werkt moet wel warm genoeg zijn, zodat je niet
teveel energie aan je omgeving moet afstaan, bijvoorbeeld 20 à 22 graden C. Ø Zet de pot niet op een glazen, stenen of metalen ondergrond, dat is te
koud. Zet hem op een houten tafel of met een stuk piepschuim of zo eronder. Ø Leg nu je handen rondom de pot. Nu ben je het water aan het opwarmen,
door er energieën in te steken. Er zijn nogal wat mensen die zeggen: 'maar
iedereen heeft handen van rond de 37o, iedereen kan dat!' Dat is
echter een vergissing: mensen met 'gewone' handen vinden het te koud, die
houden het niet uit! Met geneeshanden vind je die kou zelfs lekker! Ø Zodra je je handen om de pot gelegd hebt, ga je de tijd bijhouden. Kun
je binnen de 15 minuten het water opwarmen tot zo'n 16 à 19o, dan
kun jij andere mensen genezen: jij produceert zoveel energieën dat je geen
koude handen krijgt, maar integendeel het water opwarmt; Ø deze test is nog simpeler: haal een pakje roomboter uit de koelkast.
Hou het tussen je handen. Kun je dat uitstaan of hou je het niet vol? Als je
binnen een minuut of 4, 6 een dikke, buitenste laag smeerbaar hebt (en dat is
mooi te zien bij roomboter: daar krijg je van die trekkerige strepen bij),
dan ben je een genezer/es. Voor beide proeven
geldt: Ø als je het nu niet uithoudt, probeer het dan eens 's avonds na het
eten bijvoorbeeld. Dat is logisch: 's avonds, vooral net na het eten, is
jouw energiestroom het best op gang. 's Morgens slaapt die nog een beetje; Ø dat behandelde water is niet zomaar water, daar zit jouw energie in. We
zijn nog niet klaar met die proef: het is namelijk zo dat het zichtbaar is.
Hou het licht in de rug en de opening van de pot tegen een donkere
achtergrond. Dan kun je erboven iets zien wat lijkt op mist. Hou je
linkerhand zo'n 20 tot 30 centimeter boven de pot, ga ermee heen en weer, dan
zie je die 'mist'-kolom mee heen en weer gaan, alsof hij aan je hand geplakt
zit. Maar: wees niet ongerust als je niets ziet. Ik zie het ook niet altijd.
Misschien kan een ander het wel zien. Vooral kinderen zijn er gevoelig voor.
Alweer een bewijs hoezeer volwassenen verkrampt hebben moeten leven. Leer dat
jouw kinderen niet!; Ø door een ander is het te voelen, niet door jouzelf, je kunt je eigen energie
niet voelen. Zet zo'n zelfde pot ernaast met onbehandeld water. Beide zonder
deksel. Laat de ander zijn/haar hand er op een behoorlijke afstand boven
houden en afwisselend tussen de ene en de andere pot. Het beste is als hij of
zij van niets weet, dan is de uitslag des te zuiverder... Vraag of je
proefpersoon verschil voelt. Hij/zij kan het op diverse manieren ervaren: als
een koude tocht onderlangs de arm, als een prikkeling, een warmte, een lam
gevoel of koud. Als jouw proefpersoon zoiets voelt, dan weet je zeker dat er
met dat water iets gebeurd is. Kinderen voelen ook dit vaak veel zuiverder
aan, die vinden het bovendien bijna nooit gek... Ze snappen het ook sneller
dan volwassenen als je het ze uitlegt, omdat ze dichter bij de natuur staan,
nog wel... En gooi dat
water niet zomaar weg. Ik kom daar verderop nog op terug. Beide proeven zijn
een bewijs dat energieën zich overal aan kunnen hechten. Hierop is de gehele HOMEOPATHIE gebaseerd: de energieën van werkzame stoffen
hechten zich aan water, alcohol, melksuiker enz. Ze kunnen zich, vrij van de
oorspronkelijke stof vermeerderen door verdunnen, schudden en verwrijven.
Door jouw energieën te hechten aan water, olie en andere stoffen, kun je
allerlei hulpmiddelen maken voor gebruik door patiënten, als jijzelf niet te
bereiken bent. Regels voor de genezer(es) Als je een praktijk
begint, moeten jij en jouw patiënten zich aan een paar regels houden. Die
voor jou als genezer/es zijn: Ø druk vooral je patiënten op het hart dat ze hier niets van mogen
geloven, maar dit alles ook niet zomaar moeten afwijzen, zonder het aan den
lijve gecontroleerd te hebben. Eis dus een nuchtere, kritische instelling. In
ieders belang, ook in dat van jezelf, omdat dat een van de manieren is om
precies te weten wat er gebeurt, waardoor jouw gevoel zich zuiverder kan
ontwikkelen; Ø behandel jouw patiënten als volwassenen en niet als zielige wezens die
geen verantwoordelijkheid kunnen dragen. Volwassen mensen zielig vinden is
een belediging van jezelf èn van je patiënt. Als
jij iemand van boven de 18 zielig vindt, heb je zelf behoefte aan mensen die
kleiner zijn dan jij, om over hen te kunnen beslissen en (een beetje) te
heersen. Ook om jezelf (een beetje) beter te voelen dan die ander; Ø probeer de mensen op hun gemak te stellen: het is erg vreemd voor hen,
erg onbekend. Sommigen voelen de eerste keer daardoor niets. Het ontspant
meteen al de sfeer, als je hen duidelijk maakt dat dat niet hoeft, dat het
begrijpelijk is: ze kennen jou niet en ze kennen deze wijze van genezen niet; Ø je zult al gauw merken dat je je helemaal niet hoeft te concentreren op
de behandeling. De energiestroom gaat vanzelf. Je kunt dus rustig met elkaar
praten. Zo gewoon is alles. Je kunt heel wat afpraten: je bent immers telkens
zo'n 30 à 45 minuten met een patiënt bezig; Ø leg voortdurend uit wat je doet en waarom. En waarom iemand met een
pijnlijke arm toch van top tot teen behandeld wordt: alles zit immers fractal
door het gehele lichaam. Wat in de arm zit zit ook in de buik en de tenen.
Het is goed dat de mensen dit weten, want dan is het gemakkelijker voor hen
om hun eigen lijf te leren voelen en open te leren staan naar a. jouw
behandeling en b. naar wat jij antwoordt op hun verhalen. Daar is de afspraak
tot 'zeuren' zo goed voor; Ø ik zeg altijd dat ze tegen mij moeten zeuren. Dan beginnen ze te
lachen, want zeuren hoort niet in de maatschappij, de religies en culturen.
Maar ze snappen al gauw dat het voor hen belangrijk is dat ik alles kom te
weten wat er in de afgelopen tijd gebeurd is. Waar ze meer last van kregen en
wat weinig of veel beter werd; Ø val niet in de valkuil van troosten, bagatelliseren en/of wegpraten van
problemen, maar ga mee met de zieke en zijn of haar pijnen, verdriet en
wanhoop. Daar hoef je niet bang voor te zijn. Daarin komen de oorzaken van
veel ziektes en pijnen naar boven; Ø ze mogen best weten dat het niet alleen voor hen, maar ook voor de
ontwikkeling van jouw gevoel goed is om alles te weten. Ook voor volgende
patiënten met zulke problemen. Alweer: een sneeuwbal: ze werken zelf mee aan
de genezing van anderen; Ø en vergeet niet de gezegdes zoals: je gal spuwen, op je tenen lopen,
zodra je merkt dat de lever en de galblaas niet goed zijn en de voeten
steenkoud. Laat hen vertellen wanneer ze hun mond moeten houden en waarom en
wie of wat hen dwingt op de tenen te lopen. Spoor hen aan om zelf gezegdes te
zoeken en wat ze daarmee kunnen veranderen in hun leven. Zie de betreffende
hoofdstukken in mijn boek: 'JE LIJF IS JE LEVEN', waarin ik een paar duizend gezegdes heb uitgewerkt; Ø door alle behandelingen heen is het noodzakelijk dat ze gaan zien dat
er in hun leven dingen kunnen en moeten veranderen, voor zover ze daar zelf
de hand in kunnen hebben. Hun 'hand' is groter dan ze ooit zelf dachten,
alleen is die 'hand' van een andere orde dan wat Men gewoonlijk in de
maatschappij bedoelt; Ø leer je patiënten daarom ook praten over wat hen het meeste bezig
houdt, hoe ze met andere mensen omgaan, hoe die met hèn
omgaan, wat ze zouden willen veranderen in hun eigen leven, of en wat en hoe
dat zou kunnen. Raad hen aan eventueel een gespreksgroep op te zoeken, of
misschien zelfs op te richten met mensen die ongeveer dezelfde
problemen/ziektes/enz hebben als zij. Daar leren ze
praten èn de oorzaken van hun narigheid kennen.
Maar daarnaast gaan ze ervaren a. dat ze er niet alleen mee zitten, b. dat ze
met meer mensen veel sterker zijn en meer wijsheid en inzicht ontwikkelen dan
elk persoontje op zich; Ø praat de gesprekken die de patiënt met anderen heeft goed door. Vaak
raken in het begin de patiënten in de war bij gesprekken met anderen, omdat
ze niet goed uit kunnen leggen, hoe alles in elkaar steekt en ze raken nogal
eens gefrustreerd, omdat ze uitgelachen worden, of cynisch en sarcastisch
benaderd worden of zo; Ø soms zullen patiënten zich in het begin verontschuldigen en spreken
over 'last' die ze aan jou veroorzaken. Dan is het noodzakelijk hen duidelijk
te maken dat jij en zij niet zomaar in elkaars leven zijn gekomen; dat ze
belangrijk genoeg zijn om een genezer/es als jij tegen te komen; dat ze als
mens doodgewoon rècht hebben op genezing, omdat ze
dan verder kunnen, zoals dat allemaal in Het Grote Gebeuren hoort; Ø let op jouw eigen gevoel. Zeg dingen die spontaan in je opkomen. Ik heb
vaak ervaren dat dat wat ik spontaan zei, op bijvoorbeeld het moment waarop
ik met een tennisarm of vastzittend heupgewricht bezig was, dat dat precies
één van de dingen was waar de patiënten niet goed mee overweg konden, wat hen
dwars zat. Het gebeurt nogal eens dat ik iets zeg als: 'heb je last van je
enkel', terwijl dat mij helemaal niet verteld is. Dat ontwikkelt zich. Je
gaat dingen 'zien', wéten. Niet alleen van wat er ziek is in het lichaam,
maar vaak tevens de maatschappelijke, religieuze en/of culturele oorzaken
ervan. Ook op afstand
gebeurt dat, bijvoorbeeld met telefonisch contact of als iemand naast of
tegenover je zit. Als je contact met iemand hebt en ook bij het genezen,
bestaat er geen afstand. Het is belangrijk
te zeggen wat je voor de mond komt. Mensen kunnen dan wel eens schrikken en
mogelijk sluiten ze zich af voor de waarheid. Vaak is die waarheid: ze
schrikken van de consequenties en van de gevolgen die veranderingen in hun
leven meebrengen. Het is belangrijk hen dan te doen voelen, dat die
bedreiging niet van jou komt, of van henzelf, maar van ànderen
die bang zijn voor de waarheid. Of hun angst is die
voor het verlies van schijnzekerheden, waar hun veilige wereldje op gestoeld was.
Dan kun je proberen hen duidelijk te maken dat die zekerheden aangepraat
zijn, hen van buitenaf zijn opgedrongen; dat die niet uit henzelf komt en
niet uit de natuur, God, of hoe je dat noemen wilt. Dat brengt mee dat
ze recht hebben op hun eigen mening, hun eigen beslissingen; dat dat bij
volwassen mensen hóórt; en niet al die idealen en
toekomstdromen; en niet al die dreigementen bij dingen die slecht zouden
zijn. Zo ook met
schuldgevoelens: die zijn maar al te vaak volkomen onterecht. Jouw patiënten dàt duidelijk kunnen maken, is op zich al genezend; Ø als ze zeggen dat het lekker warm is, stimuleer dat dan door te zeggen
dat ze er dan maar lekker van moeten genieten. Dat ont-spant
de sfeer en werkt sterk door; Ø schroom niet om eens dingen uit jouw eigen leven te vertellen, vooral
als die ongeveer hetzelfde zijn als belevenissen van patiënten. Dat geeft hen
veel meer steun, dan je zo op het eerste oog zou denken! Ze voelen namelijk: ü dat ze er niet alleen mee zitten; ü dat het dus niet aan hen ligt; ü ze krijgen meer vertrouwen in jou; ü ze zien dat jij gelukkig ook maar een mens bent en eerlijk en open met
jezelf en met de patiënt omgaat; ü ze gaan de link gemakkelijker leggen naar het samenvallen van het
gehele eigen lijf en leven en vandaaruit naar het genezen; Ø leer hen op te letten op wat er in hun leven gebeurt: wie immers op
deze wijze gaat leven, gooit deuren open naar nieuwe mogelijkheden en
gebeurtenissen; Ø raad je patiënten dringend aan kritische boeken te gaan lezen en
bespreek die boeken. Vooral dat wat hen het meeste daarin geraakt heeft, want
dat geeft mede de oorzaak aan van hun ziekte(s). Een heel gemakkelijke weg
van diagnose-stellen; Ø waarschuw je patiënten dat ze wat hoofdpijn kunnen krijgen achteraf.
Dit kan verholpen worden met een nat lapje. Zie verderop onder Gebruik. Bij
mijn patiënten komt het echter bijna nooit voor; Ø zeg ook dat de klachten in het begin kunnen verergeren, al heb ik ook
dat bij mijn patiënten zelden meegemaakt. Dat komt veel meer voor bij andere
soorten genezers: homeopaten, magnetiseurs, fytologen,
Ondevit-therapeuten enz. Verergeren is echter
altijd een goed teken: het lichaam reageert op jouw behandeling; Ø als je mensen op afstand behandelt, doe dat dan nooit bij mensen die
het niet weten: je grijpt dan in in hun leven, terwijl je nooit in een leven
in mag grijpen zonder toestemming van die ander. En als ze het niet willen en
jij doet het toch, dan zul je duidelijk de tegenstand ervaren: zo'n patiënt
neemt niets op, maar stoot af. Ik weet trouwens niet of de energieën die jij
op die ander afstuurt zich misschien niet tégen die
ander gaan keren. Of gaan, omdat je tegen die anders' wens inging, die
energieën zich misschien tegen jou keren? Alleen coma-patiënten mag je behandelen, die kunnen niets vragen
en hebben toch recht op een volwaardig leven. Laat het zo'n patiënte achteraf
dan wel weten! Je mag echter wel
kinderen behandelen, zelfs tegen de wens van de ouders in: het kind kan het
niet vragen... Kinderen hebben ook recht op een volwaardig leven en ouders
die het niet voor hun kinderen vragen, doen hen buitengewoon veel tekort.
Zulke ouders zijn dan dom en liefdeloos... Een van de
mogelijkheden om je patiënten te leren zien hoe alles anders in elkaar steekt
en alles vele gemakkelijker kan worden is: als andere mensen tegen hen klagen
over hun ziektes en pijnen, kunnen ze verwijzen naar genezers/essen als jij
en ik. Willen die anderen daar niets van weten, het niet eens
proberen/controleren, dan hoeven jouw patiënten zich iets aan te trekken van
die ander. Je ziet vaak dat een vrouw aan huis gekluisterd is door een zieke
man en ze moet ook alle emotionele opvang van hem en al het huishoudelijke
werk erbij doen. Zelf loopt ze stijf van de rugklachten, spataders,
chronische verstopping en andere HME-beroepsziektes.
Ik heb vaak meegemaakt dat zo'n vrouw probeerde haar man naar iemand als ik
te krijgen. Maar man'-lief' wilde dat niet. Gevolg: vrouw'-lief' moest zich
uit blijven sloven, door blijven hollen, zich op blijven sluiten en aan haar
lijden kwam geen eind. Want wat ik kon was dan alleen maar: haar op de been
houden. Zo'n vrouw mag best tegen haar man zeggen: 'zoek het verder zelf maar
uit!', getrouwd of niet. Trouw is hier: die ander op zijn verantwoording
wijzen en op wat hij mis-doet door zijn vrouw
onnodig uit te buiten en te beroofmoorden. Een zieke die te genezen is,
buit zijn/haar verzorgers uit door genezing te weigeren! Regels voor de patiënten De regels
waar de patiënten zich logischerwijze aan moeten houden: Ø leren beseffen dat hun kwaal belangrijk voor hen is; dat ze die serieus
moeten nemen; er alles voor over moeten hebben om er dingen uit te leren; Ø nooit zeggen: 'een ander heeft het slechter dan ik': a. dan nemen ze hun
eigen lijden niet serieus genoeg en b. in hoeverre
pikken ze dan energie weg van die ziekere mens om zichzelf te troosten?; Ø hoe ze juist door die kwaal verder kunnen met hun leven. Dat gaat niet
ineens, door gebrek aan inzicht zijn ze juist ziek geworden, maar dat komt
geleidelijk aan; Ø ook vanwege de belangrijkheid van hun ziektes horen patiënten zich aan
de afspraken te houden en niet om de een of andere akkefiet
die afspraak af te zeggen, of doodgewoon niet te komen opdagen. Een
verjaardag van iemand is niet belangrijker dan hun gezondheid. Vaak wordt
voor verjaardagen afgezegd, maar voor de patiënten is juist het afzeggen van
een verjaardag een belangrijke mogelijkheid om te leren hun eigenbelang boven
belangen van mensen/situaties buiten hen te stellen; Ø het is noodzakelijk dat ze leren dat (de signalen van) hun ziektes zó
belangrijk zijn, dat ze daarvoor begrip moeten vragen van hun omgeving en
hier: van de jarige. Ze leren er ook mee op een goede manier over zichzelf te
praten. En het is goed voor de omgeving, de jarige kan ook eens op andere
gedachten gebracht worden: heeft die even een goede verjaardag! Dat is tevens
belangrijk voor de patiënt, omdat de jarige in zijn/haar leef- of
werkomgeving zit. Dan wordt het voor de patiënt steeds gemakkelijker om
dingen te bespreken. Er komt dan een gezamenlijke groei uit voort; Ø het is noodzakelijk dat je patiënten blijven beseffen dat het ook
jouw tijd is die in de behandelingen gaat zitten; Ø en dat een behandeling overslaan, dat niet zo serieus nemen van hun
ziektes dikwijls betekenen: een klein beetje of veel terugval, die met méér
tijd en behandelingen moet worden verholpen; Ø je patiënten moeten van tevoren ervan overtuigd zijn dat het niet goed
voor ze is als ze zomaar stoppen met de behandelingen. Ze moeten die
beslissing aan jou overlaten. Iets kan wel lijken over te zijn, maar kan na
kortere of langere tijd terugkomen. Dat is een kolfje naar de hand van allopaten en andere wetenschappers, die zich in de handen
wrijven van genot: 'zie je wel: het helpt niet, allemaal suggestie!' Jijzelf
leert steeds beter aanvoelen wanneer er geminderd en gestopt kan worden; Ø wil de patiënt tegen jouw advies in stoppen, maak
hem/haar dan duidelijk ü ü ü Ø patiënten moeten onder controle blijven van hun artsen en mogen
medicijnen alleen laten staan na overleg met hun artsen; Ø verslaafden aan drugs, roken en alcohol mag je niet weigeren, maar die
patiënten moeten wel bereid zijn af te kicken van hun verslaving. Eigenlijk
zou dat voor alle verslavingen moeten gelden... Jouw geneeskracht is voor hen
een enorme steun in hun afkickproces en versnelt die; Ø het is noodzakelijk vanaf het begin met de patiënten door te praten dat
hun artsen eigenlijk horen te weten dat ze bij jou onder behandeling zijn. De
meesten durven er niet aan, omdat ze bang zijn voor afwijzende, kleinerende
reacties van artsen... En ze zijn afhankelijk van hen. Probeer toch het
gesprek met hen erover gaande te houden: het is goed voor hen te voelen hoe klein-geestig veel artsen nog zijn. Een hulp erbij is:
hen het verschil te leren tussen natuurlijke en andere geneeswijzen, om niet
te zeggen: het tegen- natuurlijke ervan. Al spoedig voelen ze hoe fout hun
artsen zitten en dat niet de situatie fout is. Waarom moeten artsen het
weten? Opdat: ü ze leren de mens als één geheel te zien in hun eigen lijf en leven en
verder; ü ze leren dat er andere geneeswijzen bestaan ü ze niet bij verbetering van de patiënt denken dat het alleen door hun
behandelingen en medicijnen ü opdat ze een beter zicht krijgen op ziektes, de signalen ervan, de
zieken zelf en maatschappelijke, religieuze en culturele ü opdat ze beter kunnen oordelen over vermindering/verandering van ü opdat ze de weg weten en andere patiënten door kunnen verwijzen naar
geneeswijzen die werken waar artsen falen. En waar zij de ziektes verergeren,
of de zieken opzadelen met andere ziektes, zoals medicijnvergiftiging, ü opdat ze eventueel contact kunnen opnemen met jou voor ü opdat ze in de gaten kunnen krijgen dat er wat aan hun eigen leven
schort, dat ze met zulke tegennatuurlijke middelen mensen pogen te genezen Het zal echter nog
wel een eeuw duren voor allopaten zover zijn... Tot slot: zelf hoef
je niet meer naar ziekteverhalen van je familie en zo te luisteren als ze
weigeren er jou iets aan te laten doen. En laat je niet zeggen dat je dan
hard bent: die mensen zijn hard, keihard. Voor zichzelf, voor hun werk- en
leefomgeving en voor de gehele mensheid, omdat ze niet alle kansen grijpen om
weer gezond te worden... 3. DE
TECHNIEKEN Inhoud: Algemeen. Handoplegging. Stoel. Je-verplaatsen-in. Water en olie. Foto. Gesprekken.
Geesten uitdrijven. Coma-patiënten. Algemeen Er zijn allerlei
technieken waarmee je mensen behandelen kunt, zoals: handoplegging, je
verplaatsen in, het met energieën laden van brood, wijn, water, olie en
andere voeding- en smeermiddelen en het laden van muziek met jouw energieën;
de werking van foto's van jou enz. Deze dingen heb ik zelf uitgeprobeerd en
meerdere malen bewezen door mensen ermee te behandelen. Nogmaals: omdat de
hele geschiedenis van mensen in hun hele lichaam zit, is het logisch dat je
bij elke behandeling het hele lichaam moet doen. De acupuncturisten weten het
goed: alle energiebanen van alle organen zitten door alle organen, door de
hele huid, de ledematen enz. Vandaar oor-acupunctuur,
handlezen, iriscopie, voetreflexbehandelingen enz. Ik doe bij deze
technieken maar even alsof jouw patiënt een vrouw is: dat werkt voor mij het gemakkelijkste.
Mannen voeren toch overal al de boventoon: bij feestjes, congressen, forums,
besprekingen enz. In boeken en op congressen over gezondheid gaat het bijna
altijd over de mannelijke patiënt, behalve als het over specifieke
vrouwenziektes gaat. Ook baby's en kinderen in reclames of bij demonstraties
op tv zijn altijd jongens, zelfs in tv-series worden overwegend jongens
geboren. Maar als het
bijvoorbeeld over stress gaat, spreekt Men nooit over stress bij vrouwen en
al helemaal niet over die van huisvrouwen. Terwijl het hele systeem gebouwd
is op de stressbestendigheid van (huis)vrouwen. Bovendien: het
zullen meest vrouwen zijn die jou om hulp vragen: mannen vinden zichzelf 'te
nuchter', hetgeen eigenlijk juist niet waar is: ze zijn bang en vinden
hulp-vragen aan een alternatieve genezer/es beneden
hun 'waardig'-heid. Wie ergens bang voor is is
allesbehalve nuchter... Hier speelt alweer het harde, meedogenloze systeem
door het gevoelige, zachte heen en onderdrukt het met alle geweld. Een tweede effect
bij het gebruik van het woord patiënte is: altijd en overal telden vrouwen
niet mee bij geschriften, lezingen, forums, bij gebeden, liederen van
religies, bij psychologen, filosofen, theologen, geschiedschrijvers,
geneeskundigen, kunstenaars enz. Altijd hebben vrouwen van alles naar
haarzelf toe moeten vertalen als het weer eens ging over de mens, terwijl
duidelijk bedoeld werd de màn. Zie Profeten en
Walgelijk. Toch herhaal ik het
hier: nu kunnen mannen opnieuw ondervinden hoe dat is: zelf niet bestaan en
dingen voor jouw eigen geslacht moeten vertalen uit dingen die voor en over
het andere geslacht geschreven en bedoeld zijn. Ook zullen vrouwen,
door alle aandacht die ik haar geef, het gevoel kunnen leren kennen van 'ik
ben waardevol!'. Maar ook kunnen ze het gevoel omhoog halen en leren af-leven van: '...teveel eer...' Een mooi middel om het
haar opgelegde zootje gevoelens als bescheidenheid, minderwaardigheid,
inbinden, nederigheid, dienstbaarheid enz. af te leven. Deze techniek is een
bekende: de handoplegging. Iedereen doet dat als hij zich gestoten heeft of
als een ander ergens pijn heeft: even de hand erop en/of even strelen.
Strelen is: energie verplaatsen. Je zult al gauw
merken dat jouw vitaliseren geen gewone warmte is, maar een straling,
die soms dwars door alles heen gaat: schoenen, corsetten,
gips, door hoofd en benen enz. Als het niet door alles heen gaat, kan dat aan
de patiënte liggen die te zeer verkrampt is geraakt. Later wordt het heus
beter. Het kan ook aan
jouw conditie liggen: bijvoorbeeld als je een zware verkoudheid hebt, of erg
moe bent, of teveel energie moet afstaan aan je omgeving omdat het te koud
is. Ga dan toch maar
door met behandelen, omdat de in jou opgewekte energie groeien gaat en jou
eveneens ten goede komt, terwijl de gebeurtenissen om jouw patiënte heen
kunnen gaan lopen zoals dat in de evolutie hoort. Zelf heb ik ervaren dat ik
zelfs in zulke omstandigheden géén energie afpak van mijn patiënten. Maar als
de stroom niet op gang wil komen, stop dan de behandeling wel. Ik kan dat van
mezelf heel goed accepteren, zo'n 'mislukking'. Ik weet dat dat dan zo hoort
in de evolutie. Ook mijn patiëntes zijn daar heel
geduldig in: '...dan heb je het zeker zelf nodig...' Wel houd ik dan toch
gesprekken met hen. Gesprekken zijn zeker zo belangrijk als behandelingen. Je moet je
niet verbazen als je niks zelf voelt, maar jouw patiëntes
wel: er stroomt alleen maar energie van jou naar de ander. Al eerder maakte
ik je duidelijk dat goed vitaliseren, vanuit jouw eerlijke menszijn betekent dat je geen energie afpakt. Als jij
energie van jouw patiënte afpakt, worden namelijk je handen warm, gaan
tintelen, prikken of zo. Als je net begint, is dat accepteren: het brengt
jouw eigen energiestroom op gang. Maar praat er wel over en ga op je goede
gevoel af òf je dan wel door zult gaan, of stopt om
die ander zijn/haar kostbare energie te laten behouden. Immers: het verlicht
de patiënte, als je overenergie her en der
weghaalt, dat zijn opgehoopte verkrampingen en spanningen. Dat doen
magnetiseurs. Het is voor jou
belangrijk om te weten òf je energie uitstraalt.
Vaak, vooral in het begin, moet je ernaar vragen of de patiënte iets voelt.
Wel voel je een beetje dat de betreffende plek warm gaat worden. Dan weet je
dat je energie afgegeven hebt. Let vooral ook op
of je 'beelden' krijgt van de plaatsen waar je net mee bezig bent. Ik
vergelijk het voor mezelf met röntgenstralen: als je dwars door iemand
heengaat, kun je spontaan beelden krijgen van hoe het er van binnen uitziet.
Als iemand een long kwijt is, of de baarmoeder, dan kun je een leegte, een
zwart gat ervaren. Maar zelf heb ik nog, als ik iets wìl
zien, dat het me dan niet lukt. Dit moet vanzelf gaan, zonder forceren. Stoel Het is het
handigste als de patiënte op een stoel gaat zitten zonder armleuningen. Je
kunt het ook op een behandeltafel doen, maar ik kies daar niet voor. Liefst
een stoel waarvan de zitting niet gebobbeld is, zodat ze eventjes dwars op de
stoel kan gaan zitten. Dan is de rug goed bereikbaar. Kuipstoelen zijn ook
niet zo prettig. Zet de stoel zó
neer dat je er omheen kunt lopen. Zorg dat de grond zacht genoeg is voor je
knieën, vraag anders om een kussentje, of zorg dat je zelf zoiets meeneemt of
een paar kniebeschermers aandoet. Kruipen en knielen worden pijnlijk op een
harde ondervloer. Worden kruipen en
knielen te zwaar, dan kun je een barkruk met rugleuning aanschaffen om de
patiënte op te zetten. Ik denk dat daar ook heel goed mee te werken is. Ik
werk zelf graag met een bureaustoel: ik zit op een voetenbankje en de
patiënte kan voor mij langs draaien. Soms heb ik last van een van mijn knieën
vanwege een oude voetbalknie-operatie en moet dan
zitten in plaats van knielen.. Je werkt van
boven naar beneden. Omgekeerd mag ook. Dat is echter veel moeilijker: koude
voeten zijn toch al moeilijk warm te krijgen, vooral als er zo'n
'geamputeerde' hak aanzit: die voeten zitten te ver van het hoofd en er
zitten veel teveel ophopingen en spanningen tussen hoofd en voeten. Wel helpt
het om nieuwe patiënten die er nog onwennig tegenover staan, jouw warmte goed
te doen voelen. Lukt het niet om die voeten op te warmen, leg dat dan uit.
Anders raken jouw patiënten hun openheid kwijt, worden wantrouwend. Het is
meteen een stukje bewustmaking van de werking van de energieën van het
lichaam. Dan ga je achter de
patiënte staan en legt je handen een poosje aan weerszijden van haar hoofd.
Daarna bijvoorbeeld een hand op het voorhoofd en de ander op het achterhoofd.
En belangrijk is: een hand op het hoofd en de ander in de nek. Veel mensen
hebben enorme verkrampingen in de nek zitten, waardoor o.a. allerlei schouder-, hoofd en rugklachten ontstaan zijn. Ga op je gevoel af
hoe lang je je hand ergens laat liggen. Stop als je het genoeg vindt en ga
een stukje lager. Vergeet de oren niet: daar kun je aan weerskanten een
vinger in de ingang steken. Soms ervaart een patiënte dat als een soort
zoemen of brommen. De hals/nek-partij is een belangrijke doorvoerhaven van
energiesignalen tussen hoofd en romp. Daar zitten bijna altijd verkrampingen.
Belangrijk is om die plaatsen goed te behandelen, met veel geduld. Die
nekbobbel bij vooral moeders/echtgenotes is in combinatie met de armen te
behandelen. Ik leg vaak de rechterhand op die bobbel en met de linker ga ik
dan stukje bij beetje de arm af. Bij de behandeling
van de rug is het gemakkelijker om de patiënte dwars op de stoel te laten
zitten, met eventueel een arm op de rugleuning als het haar anders te
moeilijk wordt. De rug van veel
patiënten is een groot en koud oppervlak. Heel vaak is het net alsof ze daar
één groot gat hebben. Ik denk wel eens dat dat komt, omdat mensen vanaf de
eerste kreet geen, of niet voldoende steun in de rug hebben gehad, geen
rugdekking zogezeid. En vooral vrouwen hebben die
niet gehad, daar zijn al boekenvol over geschreven. Daarbovenop hebben
vrouwen veel dingen achter de rug die gigantisch veel energie kostten. De rug kun je het
beste met twee handen doen en terwijl je zelf op de knieën zit. Ik heb eens
een grote man als patiënt gehad. Er kwam geen eind aan zijn rug, omdat ik
maar kleine handjes heb. We hebben heel wat afgelachen. Ik zei dan dat ik
eigenlijk een paar handen als kolenschoppen voor hem zou moeten hebben... Voor het behandelen
van de romp kun je de linker aan de voorkant en de rechter in de rug leggen. Veel mensen, vooral
HME's, hebben ter hoogte van hun zitvlak een dikke
plaat van spanningen op moeten bouwen. Een plaat die de doorstroming van
energieën, van bloed en signalen naar boven en beneden erg belemmeren, of
zelfs tegenhouden. Dàt laatste hoef je een patiënte
nog niet duidelijk te maken. Mogelijk schrikt ze van het woord spanningen,
omdat in deze macho-maatschappij spanningen, ruzies
en problemen niet mogen, veroordeeld worden enz. En vooral spanningen in
huwelijk en gezin mogen niet. Mijn ervaring met
die plank in het zitvlak is, dat die gepaard gaat aan pijn in de heupen,
chronische verstopping, rugklachten (met veel problemen opgezadeld zijn) en
steenkoude voeten. Over die dingen kun je wel praten, ernaar vragen enz. Vaak zijn in de
bekkenbodem enorme spanningen opgeslagen. Dat komt oa
door piekeren en spannende dingen. Die be-leef je
met je hoofd en met je rug, je heupen, dijen en beenspieren. Dat voel je: als
je naar een spannende uitzending op tv kijkt, voel je al die spanningen daar
in je lijf zitten. De spieren span je aan, vooral rechts. Huisvrouwenklachten
zitten vaak voornamelijk rechts. Ik weet niet of linkshandigen
die klachten links hebben, daar heb ik nog geen ervaring mee. Ik acht het
niet onmogelijk dat zelfs heup- en knie-slijtage
gevolgen zijn van dit piekeren. De heupen kun je
het beste opzij, knielend behandelen: één hand in de lies en de ander
onderaan de rug of zelfs (half) onder de bil. Als het goed gaat, kun je
proberen, vóór de patiënte zittend, links en rechts op iedere heup een hand
te leggen. Als je daarmee dwars door alles heen gaat, kun je heel wat
spanningen oplossen. De benen behandelen
is voor sommigen genezers/-essen misschien wat moeilijk, omdat je daarbij
voornamelijk op de grond zit, want bukken hou je niet vol. Dat gaat echter
steeds beter en het is niet gek om zelf wat gymnastiekoefeningen te doen om
leniger te worden of te blijven. Ikzelf heb mijn lenigheid van jongsaf goed
bijgehouden en heb er nu de lol van. Afdalend naar de
voeten zul je merken dat het steeds kouder wordt. Hoezeer mensen en vooral
vrouwen op de tenen lopen, blijkt uit de schuine lijn die bij koude voeten
heel vaak van boven de hiel loopt naar bijna midden onder de voet. Die arme
hak is zo ongeveer geamputeerd! Veel mensen hebben zo'n haast dat ze op de
voorvoet staan: klaar om te vluchten, of klaar om moeilijker dingen te doen,
moeilijker beslissingen te nemen dan mogelijk is. Alles gaat je boven je
pet... Ook uit gezegdes kun je dat topzware halen: de meeste gezegdes gaan
over het hoofd en maar heel weinig over de voeten: zo ver is de mens met
geweld vervreemd geraakt van zijn de grond van zijn/haar bestaan... Zozeer
worden alle energieën naar het hoofd gestuurd: verstandig... Als ik zelf van de
ene heup naar de ander moet, en ik heb mijn bureaustoel niet bij de hand, dan
'loop' ik op mijn knieën voor mijn patiënte langs, dat vind ik gemakkelijker
dan opstaan en weer gaan knielen. Daar hebben we trouwens vaak plezier om,
dan zeg ik: 'ik kruip voor jou...!' Of: 'ik ga voor je door de
knieën!' Bij een gevoelige
patiënte lukt het wel eens om met één hand in de rug en de ander onder de
beide voeten, door de benen heen te stromen met je energieën. Weet je niet
zeker of het lukt: als het wel lukt, voel je je linkerhand tintelen en de
patiënte voelt de stroming. Wat mij nog steeds
wel eens gebeurt is: ik vergeet de armen. Bij het schrijven van dit hoofdstuk
dus ook weer. Schouders en armen kunnen na de nek, maar evengoed op het eind. De armen begin je
vanuit de nek: een hand in de nek en de ander op de schouder. Dan beide
handen rond de schouder, de bovenarmen, de elleboog (tennisellebogen zijn
gemakkelijk te genezen!), de pols en de hand. Vaak hebben mensen al warme
handen tegen dat jij daar aan komt... Probeer mensen met
een tennisarm of -elleboog te doen beseffen dat ze meer voor zichzelf op
moeten komen en niet zoveel slikken en inslikken. 'In hoeverre hebben
tennisarmen met galstenen te maken?' denk ik wel eens... Je-verplaatsen-in 'Daar kan ik
me wel in verplaatsen...' Of: 'daar kan ik wel inkomen...' zeggen mensen
vaak, zonder in de gaten te hebben wat ze precies zeggen... Dit soort
uitdrukkingen moet je letterlijk nemen. Je doet het zelfs dagin daguit: zo
gauw je ergens 'in op gaat', of je ergens 'in verdiept', verplaats je je
geest, je IK, je energieën in dat waar je zo intens mee bezig bent. Vandaar
dat 'je ergens in verliezen' precies betekent wat je zegt: op dat moment heb
je je energieën, je tijd, je aandacht, je inzet voor kortere of langere tijd
in het voorwerp van je belangstelling gestoken. Zodra dat jezelf-verliezen afgelopen is, heb je het gevoel dat je
wakker wordt, dat je er weer bij bent, dat je er weer zèlf
bent. 'Ergens in op gaan' is een vrij linke bezigheid: weet je wel wáár je je energieën insteekt? Is het echt belangrijk
voor jou? Voor je medemens? Mensen die helemaal gebiologeerd naar muziek
zitten te luisteren, verstrooien hun energieën, vergooien zichzelf. Het is heel goed
mogelijk om je te verplaatsen in een ander. Je kunt het proberen bij jezelf.
Als je bijvoorbeeld hoofdpijn hebt, ga je lekker zitten en ontspan je wat.
Met je ogen dicht 'doe je net' alsof je in je hoofd zit. Na enig oefenen kom
je op een punt waarop je wéét dat je inderdaad in je
hoofd zit. Jij bent als het ware heel klein en zit in je grote hoofd. Je
trekt het hoofd om je heen als een deken. Wat er gebeurt is:
jouw energie concentreert zich op je hoofd. Om die pijn weg te krijgen, kun
je jezelf langs je wervelkolom naar beneden laten glijden, kwestie van een
beetje oefenen. Je voelt je dan rustig worden en de pijn trekt mogelijk weg.
Zo niet, dan ben je nog niet sterk genoeg. Maar wat belangrijk
is: wat je bij jezelf kunt, kun je bij een ander ook. Als je jezelf in je
eigen hoofd kunt verplaatsen, of in een andere pijnlijke of zieke plek in je
lichaam, kun je je ook verplaatsen in een ziek orgaan van een ander. En
afstand geldt niet: als je broer uit Australië opbelt dat hij last van zijn
spataderen heeft, kun je hem van de pijn afhelpen. En net zo vlot als bij je
buurvrouw. Ook bij behandelen
op afstand geldt: helemaal en van boven naar beneden. Het vraagt wel veel
meer concentratie dan handopleggen, want bij handopleggen kun je gewoon een gesprek hebben, zelfs over
andere dingen dan het vitaliseren. De stroom stroomt toch wel door. Als je aan de armen
toe bent kun je een nieuw handigheidje toepassen: je kunt beide armen in één
keer doen: je 'schuift' ze ahw in elkaar tot één
arm. Dat kun je ook met de benen doen. Een paar voorbeelden:
bij iemand met darmstoornissen verplaats je je in de darmen. Goed kans dat
iemand met chronische verstopping ineens naar de wc moet. Bij iemand met
kiespijn ga je rond de kieswortel zitten en laat je telkens afglijden naar de
voeten. De patiënte moet dan wel naar de tandarts: gaten kun je niet dicht
maken. Dat is mij tenminste nog nooit gelukt, heb het ook niet geprobeerd. Maar ook kun
je je verplaatsen in meerdere mensen tegelijk. Dat is namelijk hetzelfde als
twee armen tegelijk. Dat het mogelijk is is hele goed te begrijpen: mensheid
is in wezen één, mensen komen oorspronkelijk uit één bron. Ze zijn
gezamenlijk één orgaan, net als een mierenhoop. Wat je dus moet doen is: van
al die mensen één mens maken, ze met z'n drieën of honderdduizenden in één
mens samenpakken. Dat is ook een kwestie van een beetje oefenen. Dan ga je als volgt
te werk: je verplaatst je in een rustig tempo, in z'n geheel gedurende een
minuut of 15, 20, in alle botten en organen, weer van boven naar beneden. Als je weet waar je
patiënten last van hebben, kun je eventueel wat langer blijven 'zitten' op de
zieke plek. Wat er gebeurt is
dit: jouw energie geneest een beetje of een heleboel van die zieke plekken,
omdat jij jezelf erin gestopt hebt. Vaak worden patiënten dan warm, en/of ze
raken ontspannen en soms zelfs slaperig. Met de hand
door het lichaam gaan van de zieke is ook een vorm van behandelen op afstand.
Het werkt zo: je projecteert degene die jou nodig heeft voor je: je 'doet
net' of die persoon voor je staat en je gaat heel langzaam van boven naar
beneden met je hand door degene vóór jou. Terwijl je dat doet zul je merken
dat het 'net is' of je een prop watten naar beneden duwt: is de pijn of de
ziekte erger, dan 'lijkt' die prop dikker en moeilijker omlaag te duwen. Ga
met grote halen door het lichaam, maar pas op dat de patiënte nu niet teveel
afkoelt... Deze techniek kun je ook toepassen op iemand die hooikoorts of
hoge koorts heeft en het erg warm heeft. Doe het niet bij iemand die het koud
heeft: die kun je beter met je warme handen behandelen of gewoon op afstand. Zorg vooral bij die
snelle halen dat er geen andere mensen te dicht bij je zitten of staan,
anders lopen die het gevaar van ook teveel afgekoeld te worden. Water en olie Ook kun je je
verplaatsen in bijvoorbeeld een fles water. Of in olie, in fruit, soep, wijn,
brood... Wat dan gebeurt is hetzelfde als met de behandeling van iemand op
afstand: jouw energieën stop je in water, olie, wijn, brood... Brood is een
ideaal middel: er zit vet in en water, meel, zout en gist en houdt allerlei
soorten energieën vast en kan die ook weer doorgeven. Ook muziek kun je
laden met een behandeling. Het is een kwestie van geconcentreerd blijven. Het
is ook bijna noodzakelijk dat je het stuk muziek kènt,
omdat je dan met de lengte rekening kunt houden, zodat je van boven naar
beneden gelijk uitkomt. Vanzelfsprekend kan het nooit popmuziek zijn, en
zelfs maar weinig klassiek: het moet een rustig stuk zijn dat ongeveer een
kwartier duurt. Ideaal is bijvoorbeeld een vioolconcert of een orgelsonate. Zet de muziek aan
en ga heel ontspannen zitten. Terwijl je je met de muziek verbindt, ga je
degenen behandelen die naar dit stuk zullen luisteren. Kom je niet klaar, dan
plak je er op een bandje een herhaling aan vast. Met een beetje handigheid
valt dat niet eens op. Om het te controleren laat je iemand naar dat bandje
luisteren en vertelt pas dat je er een behandeling opgezet hebt nadat je de
betreffende persoon uitgevraagd hebt. Heeft de persoon niets gevoeld, laat
het dan een ander controleren of een kind. Misschien is het je eenvoudigweg
niet gelukt. Foto Ook je foto
straalt uit. Mensen kunnen die gebruiken door ernaar te kijken, op een
pijnlijke plek te leggen of onder hun hoofdkussen. Laat het wel een
recente foto zijn en eentje waarbij je in de lens kijkt, niet zo een met een
stralende lach, maar rustig, ontspannen. Het is niet nodig om met foto's van patiëntes te werken, maar het kan wel. Een foto van een
ernstig zieke in een plastic zakje een tijdje op je buik geplakt meedragen,
kan heel veel goeds doen. Gesprekken Als je regelmatig
mensen op afstand behandelt, moet je zorgen dat je toch gesprekken met ze
houdt, desnoods telefonisch of per brief. Een goed boek aanraden en je
patiënte aanraden om in haar omgeving iemand te zoeken om mee te praten is
natuurlijk altijd belangrijk. Zou je geen
gesprekken houden, dan doe je minder dan half werk. Je laat je patiëntes in de steek met hun worsteling met structuren
die hen ziek gemaakt hebben. Ze hebben veel steun nodig in hun vernieuwde
omgang met mensen en situaties, met structuren en hun leef- en werk-omgeving. Vaak omdat die niet mee willen
'veranderen'. Gebruik van water en olie Behandeld
water kun je de patiëntes laten sproeien
(bloemenspuit) of sprenkelen (afwaskwast) in huis, vooral bedden en stoelen,
kleding en een scheutje in het laatste spoelwater van de was. Eén à twee keer
in de week is voldoende. Het water droogt wel op, maar de kracht blijft erin. Wat er gebeurt is
dit: dat water neutraliseert veel spanningen. Alles om ons heen hebben we
opgeladen met spanningen immers... In muren, kleding, meubels enz. en de
veelgebruikte voorwerpen. Voor een moeilijk
kind waar niet mee te praten valt: water sproeien, vooral het bed... Water kan
natuurlijk ook gedronken worden. Je kunt er thee van maken of soep. Je wordt
er rustig van en het helpt voor allerlei ziektes. Ook kun je er ijsklontjes
van maken, maar koud drinken is nooit goed voor mensen, dus doe dat maar
alleen bij hoge uitzondering. Het kan gebruikt
worden voor natte omslagen. Een nat zakdoekje bij hoofdpijn of hooikoorts
doet 'wonderen'. De zieke kan er zelfs van in slaap vallen. De verschijnselen
verminderen en zijn spoedig verdwenen. Spataders vinden dat water ook nogal
eens prettig. Dit water kan heel
snel werken bij doorliggen, verzweringen en open benen. Het is aan te bevelen
om de natte doek dan in een plastic zakje op het verband te leggen: het
verband wordt dan niet nat en de kracht gaat toch wel door het plastic heen.
De kat van mijn zoon kwam thuis met een enorme brandblaar op de rug:
kennelijk was ze onder een auto gaan zitten met een hete uitlaat. Hij
sproeide haar telkens met water, want de kat verdroeg geen doekje. Na 3 weken
ging hij nog eens met de kat naar de dierenarts. 'Heb je een nieuwe kat? Dit
kan niet: niets meer te zien en een prachtige vacht...'... Het verhaal van
mijn zoon geloofde hij niet. Ik behandel
doorliggen wel eens met spuug... Het is wel goed om
het water in de koelkast te bewaren: het is gewoon water en het zou kunnen bederven,
al heb ik dat nog nooit meegemaakt. Er zijn mensen die na een paar weken dat
water nog drinken... Gooi restjes water
niet weg. Gevitaliseerde olie voelt anders aan, vaak warm en
tintelend. Olie kun je gebruiken om pijnlijke plekken mee in te wrijven, voor
spataders, of om koude handen of voeten mee op te warmen. Het is heerlijk
voor mensen met zo'n nekbobbel! De zolen van schoenen kunnen warme voeten
geven. Ook kunnen
onderkanten van zittingen ermee behandeld worden. En als dat eens vóór een
moeilijke vergadering gedaan werd! En de ruimte met water gesproeid...! En
een winkel zal er wel bij varen... Brood, fruit, wijn,
soep, aardappels enz. kunnen natuurlijk gewoon genuttigd worden. Soep in je
haren smeren is een beetje vreemd... Geesten uitdrijven Als je een verzoek
krijgt van iemand die een slechte geest in huis heeft of een eenvoudige
klopgeest, dan kun je die geest op de volgende manier verwijderen: je vult de
hele ruimte met jouw energie, de geest zal zich zo plat mogelijk maken, maar
dat helpt hem niet. Vervolgens schuif je hem via de deur of zo naar buiten.
Dan sluit je de hele ruimte, ook als die ingebouwd is in een flat of zo, af
met jouw energie. Daar kan geen geest tegenop. Ik weet wel haast zeker dat
geesten moeten, MOETEN luisteren naar kritisch levende mensen. Een klein
verhaaltje dan: ik kreeg van iemand in een psychiatrische inrichting, die in
een oud gebouw gevestigd was, het verzoek om een klopgeest uit haar kamer te
halen. Dat heb ik vanuit mijn eigen huis gedaan. Hij maakte zich heel plat en
het leek op een slijmerige, groenige, doorzichtige plas. Hij móést eruit en
gleed met grote tegenzin over de drempel, de gang op. Ik sloot de hele kamer
af met energie, ook dus de muren tussen haar kamer en die van haar buurvrouw
en het plafond en de vloer en wist dat die geest eruit was. Later sprak ik er
met mijn genezer/helderziende over en die zei dat het klopte dat die geest
zich plat maakte. Verbaasd zei ik: 'dus ik heb het ècht gezien? Ik dacht dat
ik het me verbeeldde!' 'Nee, je hebt het ècht gezien...' Dat was de eerste
keer dat ik zeker wist dat ik een geest verdreven had èn
het gezien had ook nog... Eerdere verdreven geesten meen ik niet gezien te
hebben. Een paar dagen
later zag ik de hulpvraagster en vroeg of ze er nog last van had gehad. Ze
begon te lachen en zei: 'hij zit in een andere kamer! Maar degene die daar
zit, vindt het niet erg.' Op die manier zou
je ook gemakkelijk geesten uit mensen kunnen verdrijven, zoals mensen die
stemmen horen. Ook dat heb ik al eens gedaan. Of mensen die onder invloed
zijn van geesten via een medium... Het is niet alles zuiver wat er blinkt bij
medium-genezers/essen... Coma-patiënten Een coma-patiënte kan jou niets vragen en jij kunt haar niet
vragen of ze wel wakker wil worden. Maar je kunt zo iemand ook maar niet
zomaar dood laten gaan. Weet jij hoe het er na de dood voor zo iemand
uitziet? Dus beslis jij voor hem of haar. Je verantwoording is groot. Maar
wees daar niet bang voor. Je moet het zo zien: die patiënte ligt daar niet zómaar: daar zit een geschiedenis aan vast. Misschien is
haar dit overkomen om jou in haar buurt te krijgen. Het is èn voor jou, èn voor haar
belangrijk wat jij ermee gaat doen. Op de eerste plaats
moet je je niets aantrekken van artsen die zeggen dat er niets meer aan te
doen valt. Dat weten artsen niet: ze zijn te beperkt en te beperkend... Het is voor de coma-patiënte noodzakelijk om het geheugen opgefrist te
krijgen. En dat geheugen zit in het gehele lichaam, net als het denkvermogen.
Met de bijbehorende 'telefoonlijnen' in de 'telefooncentrale': de hersens.
Daar horen al deze dingen bij. Je zou het zo kunnen stellen: omdat het
gehele lichaam één groot geheugen is, kun je dat lichaamsgeheugen gebruiken
om de centrale in de hersens weer goed te doen functioneren! Voor de behandeling
van een coma-patiënte heb je naast water, olie, een
foto van jou en een van haar, dan ook een walkman nodig met bergen bandjes.
Een bandrecorder kan ook. Maar wat belangrijker is: je hebt mensen uit de
omgeving van de patiënte nodig: zowel uit haar jeugd als van nu. Ik stel me zo voor
dat familie en kennissen van de patiënte met jou samen de koppen bij elkaar
steken en ieder een of meer bandjes inspreken met herinneringen aan
gezamenlijk beleefde en doorgemaakte situaties. De leuke en de gezellige,
maar vergeet niet de beroerde en verkeerd gelopen dingen, de ruzies en
misverstanden. Die laatste zijn namelijk hele belangrijk! Laat iedereen
eerlijk zijn over zijn of haar ruzies met de patiënte. Als de inspreek(st)er er zelf de oorzaak van was, laat hij/zij dat dan nu
recht zetten. Heeft de spreek(st)er zijn of haar
bek lopen houden, op veilig gespeeld, misschien jarenlang, laat hij/zij die
nu dan opendoen en de patiënte zeggen wat hij/zij heeft ervaren, gevoeld door
verkeerde manieren van omgaan met hem/haar door de patiënte. Ook is het
belangrijk dat iedereen die bandjes inspreekt, of rechtstreeks tegen de
patiënte praat, zich verdiept in maatschappelijke, religieuze en culturele
oorzaken van eventuele conflicten vroeger. Laat niemand de
patiënte op-hemel-en! Dan zou dat wel eens mee de
oorzaak kunnen zijn van echt hemel-en... Alleen
eerlijkheid is gezond. Laat ieder zichzelf en de patiënte bevestigen in de
waarheid van ieders leven en van het gezamenlijke stukkie wat je hebt: de fijne
en de rottige... Behandelen door een
groep kan ook heel goed als er nog geen echte genezer(es) in de familie en
kennissenkring zit. Dat zou zo gedaan kunnen worden: met een hele groep om de
patiënte heen gaan staan en haar overal de handen opleggen. Daarbij tegen
haar praten is belangrijk. Het hoeft niet steeds dezelfde groep te zijn en
het hoeft bijvoorbeeld maar een of twee keer per dag gedurende bijvoorbeeld
een half uur of zo. Dat kun je met z'n allen heel goed aanvoelen. Streling is heel
belangrijk, vooral voor de herverdeling van energieën. Dat heet normaal
magnetiseren en dat kan gedaan worden door één persoon of een groep. De
behandeling is inmiddels wel bekend. Gebeurt het door de groep, dan legt
iedereen om de zieke staande haar de handen op en schuift langzaam naar de
voeten toe. Wie klaar is begint weer bovenaan. En: niet te snel, dan koelt de
patiënte af! Bovendien kan een
groep mensen afspreken elke dag op een vast tijdstip tegelijk aan de patiënte
'denken', dat is: zich verplaatsen in haar. De patiënte krijgt
voor de rest van de dag de koptelefoon op waarbij de bandjes afgedraaid
worden. Controleer of het geluid niet te hard staat. Voldoende hoorbaar is
genoeg. Omdat die bandjes regelmatig omgedraaid moeten worden, zou er een
wisselende wacht moeten zijn van familie, vriend(inn)en
en kennissen om dat te doen. Lijfelijk aanwezige praters genieten de
voorkeur. Ook het voorlezen
van een goed, kritisch boek is aan te bevelen. Dat uitspinnen van
goede, schijnbaar goede en nare dingen is ook voor degenen die dat doen heel
gezond! Ze leren dingen uit hun eigen leven beter beoordelen en rechtzetten.
Waarschijnlijk zal dit patroon nog veel verder gaan: zullen de kringleden
anders, eerlijker met elkaar omgaan en met anderen: een sneeuwbal, fractal... Wat verder
belangrijk is is: de omstanders moeten proberen uit te vinden wat in elk
geval voor henzelf de boodschap is achter deze coma. Of die nu door een
ongeluk, een medische fout of een ziekte gekomen is. Praat daarover
rechtstreeks of op de band met de patiënte, zodat ook zij gedwongen wordt om
die boodschap in eigen lijf te onderzoeken. Ken je de patiënte niet goed
genoeg, stel dan vragen in de richting waarheen het soort ongeluk wijst. Dit alles geeft
vooral aan de meest naasten het gevoel dat ze absoluut niet machteloos staan!
Dat ze niet machteloos hoeven afwachten, of een beslissing moeten nemen over
leven of dood van de patiënte! En wie rottig met haar is omgegaan, kan daar
nu iets zeer liefderijks tegenover stellen! Wordt de patiënte
wakker, dan moet deze behandeling voortgezet worden, zolang haar hersens nog
niet goed als telefooncentrale kunnen functioneren. In elk geval zullen
de geneesheren en geneesdames er uit (kunnen) leren dat er veel minder coma-patiënten zouden hoeven zijn, of uit kinds de coma
wakker worden. Omdat ik hier nog geen ervaring in heb, wil ik graag horen
van anderen hoe zoiets verlopen is. Zie ook COMA Ook door je-verplaatsen-in kan iemand uit de coma gehaald worden.
Ik heb dat onlangs gedaan. Dit alles is èchte Liefde en zal bewijzen dat liefde en waarheid
genezend werken, dat dit echte Religie is... Het geeft niet dat zulke
patiënten, wier organen anders voor transplantatie beschikbaar zouden zijn
gekomen, daarvoor 'verloren' gaan. Er zouden, als mensen als mèns konden
leven, veel minder transplantaties nodig zijn en vele meer mensen met ziektes
die tot transplantatie nopen, zouden genezen kunnen worden door MENSEN! %&$%&$%&$%&$%&$%&$%&$%&$$%&$%&$ Zie vooral ook, HOMEOPATHIE, ONDEVIT, HULPVERLENING, NATUURGENEESWIJZEN, GENEZEN Catharina Mijling: home
| boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn
boek |engels/duits | LINKS banden.htm,
bandkk.htm,
eenzmhd.htm,
emomanip.htm,
enzmhd2.htm,
nrgvoel.htm,
gevoel.htm,
herinner.htm, hersens.htm,
honger.htm,
levang.htm,
manip.htm,
ruzie.htm,
meevln.htm,
rotgvlns.htm,
oudzeer.htm,
piekeren.htm, psychprbl.htm,
psychisch.htm,
spiegel.htm,
uiten.htm,
falen.htm,
verliefd.htm,
vrdriet.htm, |
