BEN ALLE BRIEVEN KWIJT!
Stuur me je E-MAIL ADRES
home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | MIJN BOEK
www.path-of-wisdom.com
VERDRIET
Inhoud: Verdriet.
Troosten. Tranen
Verdriet
Als ik het wel eens heb
over iemand stimuleren die veel verdriet heeft, kijken mensen me vaak angstig
en argwanend aan: "je weet niet wat je loshaalt! Kun je dat wel aan?"
Wat in het lichaam dwars zit hoort eruit te komen, daar hebben mensen recht op.
Geen verdriet is te groot voor een huilbui. "Ik dacht dat vader erin
blééf," zei mijn vriendin. Maar je kunt niet doodgaan aan een huilbui, je
kunt wel doodgaan aan onderdrukte emoties, zoals onderdrukt, niet uitgevierd
verdriet.
Verdriet is kostbaar!
Je hebt het niet zomaar: er zit een geschiedenis aan vast. Hoe erg je verdriet
is hangt af van:
hoe lang je die relatie, dat huisdier, die baan of functie
had. Dat is dus de factor tijd die
meespeelt;
hoe sterk de band was;
of er een groep bij betrokken was waar je ook aan gehecht
was. Vandaar dat bijvoorbeeld verdriet
bij 'verlies' van je religie heel diep ingrijpt: er hoort een groep bij die
hetzelfde dacht en voelde als jij en dus 'hield' je van die groep en voelde je
veilig.
Verdriet hoort
bij de rotgevoelens. Dat betekent dat
mensen er zo gauw mogelijk van af willen, dat ze er zich voor schamen en menen
'sorry' te moeten zeggen. Mayweggen 'schoot vol' bij het verhoor van de
Bijlmercommissie toen ter sprake kwam dat zij als minister binnen een paar
maanden 3 rampen te verwerken had gehad. Ze moest getroost worden en het was
HET aandachtspunt van de media. Later maakte zij haar excuus voor haar emoties.
Errug hoor!
Iemand met veel
verdriet schreef mij dat hij nu een lidteken over had en dat hij 'er overheen
was'. Ik ben blij dat hij dat woord 'lidteken' gebruikte, want dat ontstaat als
je je verdriet niet genoeg uitviert.
Wat doet in lidteken
in je lichaam? Dan moet je eerst vragen hoe het ontstaat. Uit een wond of
zweer. Door de wet van de spanningen, zie Chaos, maakt het lichaam de plaats
van de wond sterker. En dat heet dan lidteken.
Ook emotioneel
zitten we vol littekens. Mensen die een
oorlogssyndroom hebben, mensen die een overval hebben meegemaakt, een kind
verloren, door treiteren en vernederen emotioneel beschadigd zijn door anderen,
mensen die gevangen hebben gezeten, verkracht zijn, zomaar ontslagen zijn, die
uitgestoten zijn omdat ze hun bek begonnen open te trekken en dingen niet meer
pikten.
Wat doet een
lidteken in je lichaam en dus ook in je ziel?
een lidteken is harder dan de rest van het weefsel
eromheen
het is minder soepel
op die plaats is de huid minder veerkrachtig, waardoor de echte functie van de huid minder goed wordt:
doorbloeding, doorgeven van warmte, gevoeligheid, zweet, de meridianen die er
lopen kunnen soms niet meer hun energieën door doen stromen, waardoor je vaak
boven een lidteken een bobbel of richel krijgt: opgehoopte energieën. Door
mensen als ik is zo'n bobbel of richel gemakkelijk doorstroombaar te krijgen,
zowel de door emoties ontstane ophopingen als die door zuiver lichamelijke
verwondingen ontstane energieophopingen.
De ziel, de geest
van de mens, de aura of hoe je het noemen wilt vertoont dezelfde kenmerken bij
onverwerkt verdriet of trauma. Doordat
het emotionele lidteken harder is, is het gevoel op die plek minder en kan je
gevoel niet doorstromen. Daardoor kun je andere dingen ook minder goed inzien
en je gevoel minder goed zijn werk laten doen. Je Gevoel krijgt dus minder
kans.
Veel verdriet,
bijna alle emotionele trauma's worden veroorzaakt door beschadigingen in naam
van (een van) de 3 structuren: maatschappij, religie, cultuur. Ik kom weer met 'mijn' Tweede Inzicht: leer de structuren
kennen die in jouw leven een rol hebben gespeeld en jou beschadigd hebben. Dat
maakt
het afleVen van verdriet gemakkelijker,
maar ook leer je er een hoop uit en
je gaat die structuren ondermijnen, omdat je dingen niet
meer gaat pikken.
zo word je aan alle kanten sterker.
en gezonder
en wijzer
enz.
Mij heeft dat enorm
geholpen om de vrouwvijandigheid van het traditionele huwelijk, de
tegenstelling en de vrouwvijandigheid van kostwinner/huisvrouw te doorzien en
er mijn beschadigd-zijn te kunnen afleVen.
Ook heeft het me
enorm geholpen om de emotionele mishandelingen door de religie af te leVen en
vruchtbaar te maken.
In het geval van
een stukgelopen relatie met iemand 'waar je van hield' gelden dezelfde
lidteken-kenmerken. Als je hetero bent is
het heel belangrijk je af te vragen waarom je van die ander 'hield'. En als je
je gaat verdiepen in de rolpatronen van mannen en vrouwen dan kom je een hele
eind met het uitpluizen.
Datzelfde geldt voor
een verloren kind, een uitgebannen zijn uit een groep, werkeloos en dus
'nutteloos' raken enz.
Bij veel
stukgelopen relaties is het zo dat degene die de meeste pijn veroorzaakt heeft,
al spoedig weer verder lijkt te kunnen.
Vooral loopt diens of haar genezing snel, als hij/zij er met een enorme
ommezwaai van alles uit geleerd heeft. Degene echter die het verdriet,
vernedering heeft moeten doorstaan, is dat niet zomaar eventjes kwijt:
littekens! Heel jammer is dat zo'n relatie dan niet de kans krijgt om voor
beide personen vruchtbaar te worden, omdat het slachtoffer is voor het
openhalen van de wonden en hij/zij heeft waarachtig al genoeg geleden! Het is
begrijpelijk, maar niet gezond.
Zo'n slachtoffer
loopt gevaar dat hij/zij de volgende keer voor dezelfde problemen kiest…
Terwijl de veroorzaak(st)er verder groeit in wijsheid en zelfstandigheid.
Ziet de veroorzaak(st)er
echter niet in dat hij/zij de schuld is, dan heeft hij/zij ook ettelijke harde
littekens.
Wie niets wil leren
uit angst voor het openrijten van wonden, gaat de volgende keer weer de mist
in, waardoor je lidteken nog sterker wordt en de kenmerken nog meer verharden
en de doorstromingen verslechteren. Je leert steeds moeilijker echt goed en
echt kwaad te onderscheiden en maakt jezelf en dus ook anderen nog zieker…
Alles wat je
meemaakt en wat je niet goed hebt kunnen uitpraten, uitschreeuwen, verwerken,
maakt een lidteken in je ziel. Maar dat
is ook lichamelijk. Je voelt littekens als je met soortgelijke situaties
geconfronteerd wordt. Als je op tv bijvoorbeeld een verhaal of reportage ziet
over iemand die een kind verloren heeft, die aids opgelopen heeft, die
verkracht is of oorlogstrauma's poogt te verwerken. Wat je voelt en waar je om
moet huilen zijn je eigen littekens. Als je slim bent gebruik je zo'n moment om
dat lidteken alsnog open te halen en je verdriet alsnog te verwerken
Mensen die in huilen
uitbarsten zouden gefeliciteerd moeten worden: een nieuw begin, een nieuw
leven!
Het is heel knap van
mensen als ze het toch aandurven om samen door zo'n terechte crisis heen te
worstelen. Er gebeuren dan nieuwe dingen in beider leven, ze krijgen nieuwe
mensen en zie verder maar het Derde Inzicht.
Laat je je
verdriet nooit wegpraten, wegtroosten af op een andere manier afpakken. Wat je voelt dat VOEL je en daar heb je recht op. Het is
een politieke truc om verdriet te ontkennen, bagatelliseren en/of verstrooiing,
afleiding ervoor te zoeken. Omdat de meeste ellende is veroorzaakt door (een
van)de 3 structuren is verdriet. Wanhoop, verontwaardiging, teleurstelling enz.
evenzovele gevaren voor die 3 structuren! Immers: wie een stukgelopen relatie
leert ervaren als zijnde veroorzaakt door structuren die hem/haar in het lijf
gebakken zaten/zitten, ondermijnt de structuren, omdat hij/zij dingen anders
gaat doen en beLEVEN.
TROOSTEN
Laat je nooit troosten, troosten is gevaarlijk! Als je jezelf troost of een ander of je laat je troosten:
- maak je jezelf èn de ander ziek en in de war. De veelgehoorde troost: 'die ander heeft het veel moeilijker, is zieker dan ik...', is voor jezelf èn die ander gevaarlijk: verkeerde aandacht;
- je neemt je eigen ziekte of verdriet niet serieus genoeg, waardoor je dat verdriet of die ziekte niet òm kunt keren;
- je kunt er niet achter komen waarom je dat
hebt en er dan wat goeds mee doen;
- hoogstwaarschijnlijk pak je bovendien
energie af van die ander die het slechter zou hebben dan jij;
- of van een groep dergelijke anderen, energie die hij/zij zo hard zelf nodig heeft/hebben. Je verslechtert daarmee de toestand van die ander(en), zonder dat je het in de gaten hebt. En je vergelijkt zijn/haar toenemende ellende met de jouwe en je trekt je steeds meer op aan andermans', andervrouws' narigheid.
En zo groeit de fatale spiraal alsmaar door. Nogal link...
Het is noodzakelijk dat je je eigen verdriet of ziekte of pijn serieuzer neemt dan alle ellende van de wereld... Als je dat doet, help je de ellende van de hele wereld een stukje oplossen, want wij zijn fractal die hele werelden de hele mensheid...
TRANEN
Elke traan breit een uur aan je leven,
een kost'lijk geschenk, een mens'lijk gegeven.
Flink zijn is dodelijk, verstandig maakt ziek,
'beheers je' is macht over jou van 't publiek.
't Ontneemt jou het recht op verdriet, woede, pijn,
omdat elke mens liefst een robot moet zijn.
Een robot met hersens en zonder gevoel,
emoties diep wegstoppend, nuchter, zakelijk, koel.
Huil als je dat nodig hebt, ook in publiek,
helaas moet je moedig zijn, maar 't maakt minder ziek.
Huil als je dat nodig hebt, da's vaker dan je dacht,
je raakt ouwe rommel kwijt en dat voelt lekker zacht.
Laat komen je tranen, huil je ogen maar rood,
beheers je niet langer, ga niet te vroeg dood!
Elke traan breit een uur aan je leven,
elke huilbui een jaar,
verdriet, pijn, leugens verdreven,
je lijf licht, warm en klaar...
LAAT JE NIET VEEL TE VROEG KISTEN
INA
!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!
LINKS
|
home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek |
&@%&@%&@%&@%Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&