|
Catharina Mijling : Laat je nooit troosten,
troosten is gevaarlijk! home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek
| colum
| copyright
| mijn boek |engels/duits |
|
|
VERDRIET Inhoud: Verdriet. Troosten. Tranen Verdriet Als ik het wel eens heb
over iemand stimuleren die veel verdriet heeft, kijken mensen me vaak angstig
en argwanend aan: "je weet niet wat je loshaalt! Kun je dat wel
aan?" Wat in het lichaam dwars zit hoort eruit te komen, daar hebben
mensen recht op. Geen verdriet is te groot voor een huilbui. "Ik dacht
dat vader erin blééf," zei mijn vriendin. Maar
je kunt niet doodgaan aan een huilbui, je kunt wel doodgaan aan onderdrukte
emoties, zoals onderdrukt, niet uitgevierd verdriet. Verdriet is kostbaar!
Je hebt het niet zomaar: er zit een geschiedenis aan vast. Hoe erg je
verdriet is hangt af van:
Verdriet hoort bij
de rotgevoelens. Dat betekent dat
mensen er zo gauw mogelijk van af willen, dat ze er zich voor schamen en
menen 'sorry' te moeten zeggen. Mayweggen 'schoot
vol' bij het verhoor van de Bijlmercommissie toen ter sprake kwam dat zij als
minister binnen een paar maanden 3 rampen te verwerken had gehad. Ze moest
getroost worden en het was HET aandachtspunt van de media. Later maakte zij
haar excuus voor haar emoties. Errug hoor! Iemand met veel
verdriet schreef mij dat hij nu een lidteken over
had en dat hij 'er overheen was'. Ik ben blij dat hij dat woord 'lidteken' gebruikte, want dat ontstaat als je je verdriet
niet genoeg uitviert. Wat doet in lidteken in je lichaam? Dan moet je eerst vragen hoe het
ontstaat. Uit een wond of zweer. Door de wet van de spanningen, zie Chaos,
maakt het lichaam de plaats van de wond sterker. En dat heet dan lidteken. Ook emotioneel
zitten we vol littekens. Mensen die
een oorlogssyndroom hebben, mensen die een overval hebben meegemaakt, een
kind verloren, door treiteren en vernederen emotioneel beschadigd zijn door
anderen, mensen die gevangen hebben gezeten, verkracht zijn, zomaar ontslagen
zijn, die uitgestoten zijn omdat ze hun bek begonnen open te trekken en
dingen niet meer pikten. Wat doet een lidteken in je lichaam en dus ook in je ziel?
De ziel, de geest
van de mens, de aura of hoe je het noemen wilt vertoont dezelfde kenmerken
bij onverwerkt verdriet of trauma. Doordat
het emotionele lidteken harder is, is het gevoel op
die plek minder en kan je gevoel niet doorstromen. Daardoor kun je andere
dingen ook minder goed inzien en je gevoel minder goed zijn werk laten doen.
Je Gevoel krijgt dus minder kans. Veel verdriet,
bijna alle emotionele trauma's worden veroorzaakt door beschadigingen in naam
van (een van) de 3 structuren: maatschappij, religie, cultuur. Ik kom weer met 'mijn' Tweede Inzicht: leer de structuren
kennen die in jouw leven een rol hebben gespeeld en jou beschadigd hebben.
Dat maakt
Mij heeft dat enorm
geholpen om de vrouwvijandigheid van het traditionele huwelijk, de
tegenstelling en de vrouwvijandigheid van kostwinner/huisvrouw te doorzien en
er mijn beschadigd-zijn te kunnen afleVen. Ook heeft het me enorm
geholpen om de emotionele mishandelingen door de religie af te leVen en vruchtbaar te maken. In het geval van
een stukgelopen relatie met iemand 'waar je van hield' gelden dezelfde lidteken-kenmerken. Als
je hetero bent is het heel belangrijk je af te vragen waarom je van die ander
'hield'. En als je je gaat verdiepen in de rolpatronen van mannen en vrouwen
dan kom je een hele eind met het uitpluizen. Datzelfde geldt voor
een verloren kind, een uitgebannen zijn uit een groep, werkeloos en dus
'nutteloos' raken enz. Bij veel
stukgelopen relaties is het zo dat degene die de meeste pijn veroorzaakt
heeft, al spoedig weer verder lijkt te kunnen. Vooral loopt diens of haar genezing snel, als hij/zij
er met een enorme ommezwaai van alles uit geleerd heeft. Degene echter die
het verdriet, vernedering heeft moeten doorstaan, is dat niet zomaar eventjes
kwijt: littekens! Heel jammer is dat zo'n relatie dan niet de kans krijgt
om voor beide personen vruchtbaar te worden, omdat het slachtoffer is voor
het openhalen van de wonden en hij/zij heeft waarachtig al genoeg geleden!
Het is begrijpelijk, maar niet gezond. Zo'n slachtoffer loopt
gevaar dat hij/zij de volgende keer voor dezelfde problemen kiest… Terwijl de
veroorzaak(st)er verder groeit in wijsheid en
zelfstandigheid. Ziet de veroorzaak(st)er echter niet in dat hij/zij de schuld is, dan heeft
hij/zij ook ettelijke harde littekens. Wie niets wil leren
uit angst voor het openrijten van wonden, gaat de volgende keer weer de mist
in, waardoor je lidteken nog sterker wordt en de
kenmerken nog meer verharden en de doorstromingen verslechteren. Je leert
steeds moeilijker echt goed en echt kwaad te onderscheiden en maakt jezelf en
dus ook anderen nog zieker… Alles wat je
meemaakt en wat je niet goed hebt kunnen uitpraten, uitschreeuwen, verwerken,
maakt een lidteken in je ziel. Maar dat is ook lichamelijk. Je voelt littekens als je
met soortgelijke situaties geconfronteerd wordt. Als je op tv bijvoorbeeld
een verhaal of reportage ziet over iemand die een kind verloren heeft, die
aids opgelopen heeft, die verkracht is of oorlogstrauma's poogt te verwerken.
Wat je voelt en waar je om moet huilen zijn je eigen littekens. Als je slim
bent gebruik je zo'n moment om dat lidteken alsnog
open te halen en je verdriet alsnog te verwerken Mensen die in huilen
uitbarsten zouden gefeliciteerd moeten worden: een nieuw begin, een nieuw
leven! Het is heel knap van
mensen als ze het toch aandurven om samen door zo'n terechte crisis heen te
worstelen. Er gebeuren dan nieuwe dingen in beider leven, ze krijgen nieuwe
mensen en zie verder maar het Derde Inzicht. Laat je je verdriet
nooit wegpraten, wegtroosten af op een andere
manier afpakken. Wat je voelt dat VOEL
je en daar heb je recht op. Het is een politieke truc om verdriet te
ontkennen, bagatelliseren en/of verstrooiing, afleiding ervoor te zoeken.
Omdat de meeste ellende is veroorzaakt door (een van)de 3 structuren is
verdriet. Wanhoop, verontwaardiging, teleurstelling enz. evenzovele
gevaren voor die 3 structuren! Immers: wie een stukgelopen relatie leert
ervaren als zijnde veroorzaakt door structuren die hem/haar in het lijf
gebakken zaten/zitten, ondermijnt de structuren, omdat hij/zij dingen anders
gaat doen en beLEVEN. TROOSTEN Laat je nooit
troosten, troosten is gevaarlijk! Als
je jezelf troost of een ander of je laat je troosten: - maak je jezelf èn de ander ziek en in de war. De veelgehoorde troost: 'die ander heeft het veel
moeilijker, is zieker dan ik...', is voor jezelf èn
die ander gevaarlijk: verkeerde aandacht; - je neemt je eigen
ziekte of verdriet niet serieus genoeg,
waardoor je dat verdriet of die ziekte niet òm kunt
keren; - je kunt er niet achter
komen waarom je dat hebt en er dan wat goeds mee doen; -
hoogstwaarschijnlijk pak je bovendien energie af van die ander die het
slechter zou hebben dan jij; - of van een groep
dergelijke anderen, energie die
hij/zij zo hard zelf nodig heeft/hebben. Je verslechtert daarmee de toestand
van die ander(en), zonder dat je het in de gaten hebt. En je vergelijkt
zijn/haar toenemende ellende met de jouwe en je trekt je steeds meer op aan
andermans', andervrouws' narigheid. En zo groeit de fatale
spiraal alsmaar door. Nogal link... Het is noodzakelijk
dat je je eigen verdriet of ziekte of pijn serieuzer neemt dan alle ellende
van de wereld... Als je dat doet, help
je de ellende van de hele wereld een stukje oplossen, want wij zijn fractal
die hele werelden de hele mensheid... TRANEN Elke traan breit een uur aan je leven, een kost'lijk geschenk, een mens'lijk gegeven. Flink zijn is dodelijk, verstandig maakt ziek, 'beheers je' is macht over jou van 't publiek. 't Ontneemt jou het recht op verdriet, woede, pijn, omdat elke mens liefst een robot moet zijn. Een robot met hersens en zonder gevoel, emoties diep wegstoppend, nuchter, zakelijk, koel. Huil als je dat nodig hebt, ook in publiek, helaas moet je moedig zijn, maar 't maakt minder ziek. Huil als je dat nodig hebt, da's vaker
dan je dacht, je raakt ouwe rommel kwijt en dat voelt lekker zacht. Laat komen je tranen, huil je ogen maar rood, beheers je niet langer, ga niet te vroeg dood! Elke traan breit een uur aan je leven, elke huilbui een jaar, verdriet, pijn, leugens verdreven, je lijf licht, warm en klaar... LAAT JE NIET VEEL TE VROEG KISTEN CATHARINA ~ Catharina Mijling home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits | LINKS banden.htm, bandkk.htm, eenzmhd.htm, emomanip.htm, enzmhd2.htm, nrgvoel.htm, gevoel.htm, herinner.htm, hersens.htm, honger.htm, levang.htm, manip.htm, ruzie.htm, meevln.htm, rotgvlns.htm, oudzeer.htm, piekeren.htm, psychprbl.htm, psychisch.htm, spiegel.htm, uiten.htm, falen.htm, verliefd.htm, vrdriet.htm, |