Mensen zijn bijna allemaal aan van alles verslaafd!

BEN ALLE BRIEVEN KWIJT!

www.path-of-wisdom.com

VERSLAAFD

Inhoud: Verslaafd 1, 2, 3, Afkicken. Ermee door blijven gaan. Vrijheid

Verslaafd 1

Mensen zijn allemaal aan van alles en nog wat verslaafd, alleen: het wordt bijna nooit zo genoemd…

Voor het eerste Liszt-concours zouden wij een kandidate te logeren krijgen, die echter niet kwam opdagen. Maar ik heb daardoor wel het hele concours gevolgd. Het gevolg was dat ik verslaafd raakte aan de muziek van Liszt en ik heb er maandenlang echt làst van gehad: telkens weer bandjes draaien, muziekprogramma's uitkammen op de radio, hele dagen met bepaalde muziekstukken in mijn hoofd rondlopen, muziekstukken die ik eerst helemaal niet kende...

Alles waar je eerst geen behoefte aan had en later wèl, is geen verrijking, maar een verslechtering van jouw toestand, jouw lichamelijk/emotionele toestand, je IK, je geest. Hoe lekkerder het aanvoelt, hoe erger...

Zo gauw je ergens niet meer buiten kunt, ben je verslaafd. Dat kan voetballen zijn of godsdienst, assepoestercomplex of preken, wetenschap of kunst, sex of computers, moederen of sport, eten, macht, treiteren, moorden, gokken of vissen. Praktisch iedereen heeft meerder verslavingen, meestal ondersteund door groepsdwang. Dat is de moeite waard om per verslaving uit te werken in je eigen boekwerk.

En: hoe emotioneel afhankelijker van je verslavingen, des te fanatieker ben jij, des te moeilijker ook te dé-programmeren. Het zit je des te dieper in het lijf gebakken. En omdat het je in je lijf gebakken zit en niet alleen tussen je oren, is afkicken zo moeilijk. Dat komt omdat je het gevoel hebt dat je een identiteit op moet geven, los moet laten, af moet zweren. Die verslaving is jou zó in je lijf en leven ingebakken geraakt, dat ze iets van je IK lijkt. Maar ze doet juist erg schade aan je IK. Mij heeft het ongeveer een jaar gekost om van Liszt af te kicken, maar hij blijft verleidelijk...

Gelovigen van allerlei soort zijn net zo moeilijk te dé-programmeren als gok-verslaafden. Dé-programmeren is afkicken.

God-verslaafden en gok-verslaafden zijn beiden manisch, panisch gericht op iets buiten zichzelf, buiten eigen IK. Er is wat afkicken betreft wezenlijk geen verschil tussen beide soorten verslaafden...

Verslaafd 2

Kijk uit met wat jou binnen komt, onderzoek al je verslavingen. Denk je dat je nergens aan verslaafd bent? Elke band is een verslaving: daar zit je met handen en voeten aan vast, daar kun je niet buiten, als je er niet van af wilt leven. Zo gauw je ergens niet meer buiten kunt, ben je eraan verslaafd.

Schrijf voor de lol eens op waar je gek op bent, waar je hart naar uitgaat, waar je je door laat meeslepen, waar je helemaal in òp kunt gaan, wat en wie je niet graag zou willen missen, van wie en waarvan je zoveel houdt, waar je niet meer buiten kunt, dan krijg je een heel boekwerk. Ga alles in je dagelijkse leven maar eens na en wat je voelt in je lijf en waar in je lijf als je je voorstelt dat je datgene en/of diegene moet wegdoen, loslaten, afgeven... Hoe beroerder je je voelt, des te erger ben je eraan verslaafd.

Verslavingen worden allemaal opgebouwd. Ze horen niet wezen-lijk bij de natuur van de volwassen mens. Bijvoorbeeld: je kunt goed schilderen, maar je deed het nooit omdat je er geen behoefte aan had. Je gaat op een schildercursus, om iets te doen te hebben. Je oogst daar veel bewondering met je natuurtalent. Er zijn mensen die een schilderij van je willen, je krijgt een tentoonstelling enz. Binnen de kortste keren kun je het schilderen niet meer laten.

Of: je hebt een zware baan en gaat schilderen voor de afleiding. Dat helpt zo goed, dat je het schilderen nodig gaat hebben om het in je werk vol te kunnen houden. Of je gaat mediteren. Aan mediteren kun je ook verslaafd raken, en bovendien wereldvreemd en zweverig worden.

Ook kun je verslaafd raken aan zeer gewaardeerde dingen als liefzijn, klaarstaan, wegcijferen voor anderen, aan bezorgdheid, aan een vak als geneesheer/geneesdame, pastor, moeder, alternatief geneeskundige enz. Allemaal heel 'positieve' dingen, maar zeer verslavend. Ik denk dat veel kankersoorten voortkomen uit dit soort 'liefhebben', dat ideaal van 'menselijkheid', wat zo intens gepredikt wordt door zowat alle godsdiensten. Ik denk daarbij aan borstkanker en darmkanker. Het niet pissig worden om anderen te 'sparen' zou nierkanker kunnen veroorzaken; het geen schijt krijgen aan situaties en mensen waar je je buik vol van hebt: darmkanker; het intens verlangen naar een man en een kind om voor te zorgen en om 'liefde' van te kunnen ontvangen: baarmoederkanker. Ik noem maar wat. Dat zou een onderwerp voor een proefschrift kunnen zijn... Alweer een. Alleen: vast niet geliefd bij heren professoren...

Verslaafd 3

Wat Men gevoel noemt is te vangen onder woorden als: sentimentaliteit, romantiek, frustraties, verslavingen. Er hoort ook bij: verliefdheid.

Je moet verliefdheid niet als iets fundamenteels zien, maar als een soort ziekte, die mensen behekst, hen van zichzelf vervreemdt in verband met sex, naast de emotionele behoefte aan iemand die jouw aanvult, iemand waar je bij thuis voelt omdat hij/zij dingen heeft die jij bewondert, nodig hebt enz. Plus de emotionele behoefte iets voor een ander te betekenen, aan te vullen enz.

Je moet verliefdheid breder zien dan in verband met sex: iets of iemand heeft jou zozeer in de ban, dat je je liefde, je hele IK, met alle frustraties en verlangens en energieën op hem/haar of dat voorwerp, die situatie richt.

Alle verslavingen zijn in wezen vormen van verliefdheid. Ze hebben dezelfde oorsprong: vanuit een grote leegte, een grote onvolledigheid in je gevoel zoeken naar geluk, naar iets of iemand die jou gelukkig maken kan en daar wil je je graag emotioneel/lichamelijk geheel afhankelijk van maken. Verslavingen als gokken, godsdienst, smetvrees, assepoestercomplex zijn puur lichamelijk. Ook allerlei fobieën zijn puur lichamelijk, al zijn die ongewild. Zelfs verslaafd zijn aan je werk, sport en kunst, je huisdier.

Iedere verslaafde op 'psychisch' gebied voelt dat lichamelijk: zo gauw hij/zij die verslaving wil gaan stoppen, speelt het verslaafde lichaam op. Dat voel je meteen als iemand begint te tornen aan die verslaafdheid, ook bij god-verslaafdheid, die dus niets met God te maken heeft...

Afkicken

En afkicken is zo pijnlijk, omdat je er lichamelijk aan vastzit. En je gaat over je verslaving liegen en toneelspelen. Je speelt op veilig en als je erg verslaafd bent, probeer je anderen ook aan die verslaving te krijgen. Je snapt dan niet waarom anderen ervan af willen kicken.

Wat ik ook nog nergens gelezen heb is: bij het afkicken van verslavingen waarbij mensen stoffen innemen zoals alcohol, drugs, medicijnen enz. krijgen mensen dezelfde afkickverschijnselen als die waarbij mensen emotioneel vastzitten aan bijvoorbeeld gokken, of emotioneel afhankelijk zijn van idealen, een religie, sekte of wat dan ook. Dat zijn bewijzen dat 'psychisch' ook meteen lichamelijk is. Bijvoorbeeld: god-verslaafden en gok-verslaafden zijn beiden manisch, panisch gericht op iets buiten zichzelf, buiten eigen IK. Er is wat afkicken betreft wezenlijk geen verschil tussen beide soorten verslaafden.

Die rotgevoelens zijn eigenlijk afkickverschijnselen. Zelfs allerlei ziektes en pijnen die 'ontstaan' (ze zaten er echter al lang), nadat een situatie is opgehouden (echtscheiding, ontslag uit een baan, pensioen), of nadat je (de energetische banden) verbroken hebt met iemand, zijn min of meer afkickverschijnselen. Mensen 'krijgen' hartinfarcten vijf maanden na VUT of pensioen, of een vakantieperiode, bij ambitieuze werkfanaten die bijna altijd grote binnenvetters zijn. Maar die hartinfarcten zijn al ontwikkeld vanaf het begin van de ellende.

Kijk altijd uit met wat jou binnen komt, onderzoek al je verslavingen. Kijk uit met waar jij je kostbare energieën in steekt. Hoe emotioneel afhankelijker van je verslavingen, des te fanatieker ben jij, des te moeilijker ook te dé-programmeren. Het zit je des te dieper in het lijf gebakken. En omdat het je in je lijf gebakken zit en niet alleen tussen je oren, is afkicken zo moeilijk. Dat komt omdat je het gevoel hebt dat je een identiteit op moet geven, los moet laten, af moet zweren. Die verslavingen zijn jou zó in je lijf en leven ingebakken geraakt, dat ze iets van je IK lijken. Maar ze doen juist erg schade aan je IK. Mij heeft het ongeveer een jaar gekost om van Liszt af te kicken, maar hij blijft verleidelijk.

Gelovigen van allerlei soort zijn net zo moeilijk te dé-programmeren als gok-verslaafden. Dé-programmeren is afkicken.

Wat ik ook nog nergens gelezen heb is: bij het afkicken van alcohol-, drugs-, medicijn-verslavingen krijgen mensen vaak dezelfde soort afkickverschijnselen als die waarbij mensen emotioneel vastzitten aan bijvoorbeeld gokken, of emotioneel afhankelijk zijn van idealen, een religie, sekte of wat dan ook. Dat zijn bewijzen dat psychisch ook meteen lichamelijk is.

Ermee door blijven gaan

Ik zeg niet dat je op moet houden met je sport, je muziek, je moet er juist mee door blijven gaan. Zo ben ik door blijven gaan met muziek maken en concerten bezoeken, tot ik er van afgekickt was. In elk geval heb je die sport, muziek nog nodig. Dat komt, omdat je er emotioneel/lichamelijk in gegroeid bent en daar kun je het beste van genezen door ermee om te blijven gaan, maar dan wel kritisch. Zoals dat voor alles geldt. Daardoor vind je steeds meer van jezelf en je èchte gevoel. En je raakt losser van oude dingen.

Ik zal nooit iemand uit een bestaande situatie halen of ertoe adviseren (echtscheiding, ontslag nemen, je geloof opgeven, uit huis gaan), tenzij het helemaal niet anders kan. Je kunt het beste van opgehoopte spanningen en verkeerd verwerkte gebeurtenissen en je behoeftes op een wezen-lijk goede manier afkomen door ermee door te blijven gaan. Zo simpel is dat. Daarbij moet je hulp zoeken en aangrijpen van wie jou steunen kan tegen die situatie in.

VRIJHEID

De werkelijk vrije mens

kan geketend zijn aan

structuren

situaties

materiële afhankelijkheid

ziekte, zorgen...

De werkelijk vrije mens

maakt zich los van

vooroordelen

illusies

verwijt en zelfverwijt

tradities

idealen

toekomstdromen

principes

allerlei 'identiteiten'

kuddes met hun groepsdwang

theorieën...

De werkelijk vrije mens

durft

risico's te nemen

bang te zijn

hulp te vragen

kritiek te aanvaarden

ja èn nee te zeggen

te leren leven uit wat

hem/haar overkomt...

Zo'n mens

hééft niet alleen vrede,

gééft niet alleen vrede,

maar ìs vrede

veiligheid

genezer(es)

profeet(es)

voorloop(st)er

omdat hij/zij

LIEFDE is...

Van ina

************************************************

&@%&@%&@%&@%Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&