Inhoud: Uiten. Woede. Gestalt-therapie.

Op Discovery zag ik een klein stukje van een programma met bovenstaande titel. Wat ik ervan begrepen heb is dit: men probeerde het tegendeel te bewijzen van de opvatting dat je woede moet uiten.

Als ik het goed begrepen heb (ik zal proberen een herhaling van het programma op te pikken) hebben ze een aantal studenten, mannen en vrouwen, kwaad gemaakt. De helft moest hun woede uiten op een boksbal. De ander helft bleef zomaar zitten duimen draaien.

Daarna moesten ze een spelletje spelen. Nu bleek dat de studenten die zich uitgeleefd hadden op een boksbal 2 x zo agressief waren in dat spel dan degenen die hadden zitten duimen draaien. Dat gold voor mannen en vrouwen.

Men raadde vervolgens een paar dingen aan om van woede af te komen:

En een stapje beter werd gevonden:

Nog een stapje verder is

Er werd niet aangeraden:

Bij uitpraten:

1. worden beide partijen wijzer. Dwz: ze zetten beiden de volgende stap in de evolutie.
2. Ze veranderen situaties die tot de breuk geleid hebben Dat gaat dan vanzelf.
3. Dat is ook voor anderen vruchtbaar!

Vandaaruit voor de gehele mensheid en het Universum.

Je hebt, globaal genomen, 2 soorten woede:

1. die waar een lange geschiedenis aan voorafgaat van dezelfde soort woedend-makende situaties en die je dus stevig in je lijf opgeslagen zit;
2. die waarbij op dit moment woede opgewekt wordt. Toch heeft deze laatste ook een geschiedenis, maar vaak moeilijker te ontrafelen dan die eerste.

Het is duidelijk waardoor degenen de op de boksbal bezig waren geweest agressiever geworden waren: ze hadden hun woede niet gekoeld (temperatuur!) maar juist opgehitst.

De grote fout echter die ook hier weer gemaakt werd is: de hulpverleners bleven zoeken in de hersens en de boodschappen daar, terwijl ze omgekeerd moeten zoeken: eerst in het lichaam en vandaaruit in de hersens.

Ik heb een tijdje meegedraaid in een gestalt-therapiegroep. Ik raakte daardoor "inde war" Dat wil zeggen: ik zag daar dingen waarvan ik wist dat het goed was. Toen dacht ik dat tenminste, maar ik zag ook dingen waaraan ik iets miste, iets fundamenteels en andere dingen waar ik totaal niet achter stond, omdat de inzichten erachter niet gegeven werden.

Alles wat niet of verkeerd verwerkt is slechts is voor jou, omdat je alles kiest en beslist met je hele lichaam. Dat is de basis van gestalt. Als ik het fout heb, wil ik dat graag weten, ik heb geen opleiding erin..

Daaruit vloeit voort, en dat is deels juist: alles wat je slecht en/of verkeerd hebt verwerkt in je leven, moet je alsnog verwerken anders:

1. blijf je niet er alleen mee zitten tot in lengte van dagen en
2. wordt je er ziek van, maar

1. je blijft in dezelfde richting kiezen en beslissen, waardoor je alsmaar zieker wordt
2. de situaties waarin je zo koos en besliste ze niet veranderen,
3. maar die werken steeds sterker tegen jou enz.

3. daardoor zit je in een zwart gat waarin je steeds verder gezogen wordt als je niet òmkeert.

Het verwerken in de gestalte therapie gebeurt op diverse manieren. Ik ga daar verder niet op in, dat wordt een half boekwerk. Ik geef alleen wat voorbeelden. Ik heb daar bijvoorbeeld heel wat moeders zien vertrappen, neersteken, doodschieten, de hoek in slaan enz. Men zègt of dènkt of misschien denkt of zegt men het niet eens!, dat dàt niet echt is, wel het verwerken voor die persoon, maar dat het geen schade zou hebben voor de moeder. Ik wil daar een paar opmerkingen bij maken.

1. als iemand een "slechte relatie" met zijn of haar moeder heeft, wil dat nog niet zeggen of de persoon dat terecht ziet!
2. bovendien heeft de persoon zich niet verdiept in hoe het kwam dat die relatie slecht liep en dat is een misser in de gestalt, dat daar ook geen weg in gezocht wordt en de mensen daarin begeleid. Het is nl. zo dat praktisch iedereen een "slechte" relatie met zijn/haar moeder heeft, want de eisen die aan moeders gesteld worden zijn zodanig dat geen mens daaraan kan voldoen. Dit kwam nooit ter sprake in die groep, zoals dat nog niet gebeurt in geen enkele vorm van "hulp"-verlening naar ik meen te weten. Ik wil graag horen in welke therapie daar wel sprake van is!
3. Er werd in de gestalt gewerkt met rollenspelen. Iemand speelde dan de "lieve" moeder of de "lieve" vader. Ik ging zowat over mijn nek. Ik heb geprobeerd om iets aan te kaarten, maar louw loenen! Bovendien zat ik pas in het begin van mijn omkeringsproces en had nog niet alles zo goed dóór. Want er is een automatisme: degene die vraagtekens opwerpt en de waarheid boven tafel wil hebben wordt behandeld alsof die hoogopgeleid is in dat onderwerp, terwijl jij eigenlijk ook nog maar aan de kant staat. Het resultaat is dat je afgaat als een gieter en die anderen glorieren en groeien zelfs in het kwaad.

Ik moet ook uit de doeken doen dat het stellen van die torenhoge eisen een politieke truc is met allerlei doelen, vooral die van het overbelasten van vrouwen en het vrijwaren van vaders. Ook om vrouwen klein en afhankelijk te houden. Vooral religies zijn daar keihard in!

Het valt mij nog altijd op dat mensen die wel een goede relatie met hun moeder hebben, ik heb het over vrouwen van zeg 40⁺, dat die een zg. "lieve" moeder hebben gehad: altijd klaarstaan, altijd blij, nooit problemen, alles kon, nooit iets terug vragen enz. Dat zo'n lieverd dan bijvoorbeeld veel te jong aan kanker stierf, was een raadsel. En dat had zo'n lieverd toch niet verdiend: zo'n ellendige dood!

Dat men met "lieve" moeders werkte was de politiek bevorderen dat moeders "lief" horen te zijn! Dat betekent dat de Kwade Intelligentie wat dat betreft groeit, maar ook het valse idee over liefde! En zo gaat dat maar door!

Ook gestalt is weer uitgevonden door een man: problemen moeten opgelost worden en als dat niet met de persoon zelf kan, dan maar

0. met een fictieve persoon en
1. met een vals idee over liefde!

Gestalt gecombineerd met Rage of Revenge: trek zelf maar je conclusies!

Je-uiten kan ook niet goed zijn, maar hoe dan? En wat betekent het voor uiten van "lief"- gevoelens en medelijden en aanhankelijkheid enz.?

LINKS

&@%&@%&@%&@%&@%&Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&