GEEST, PSYCHE: allemaal lichamelijk voelbaar!

Catharina Mijling : de geest wordt gevormd door het hele lichaam.

GEEST, PSYCHE

Inhoud: Geest, ziel. Psyche, ziel. 'Psychisch'. Herinneren. Stemmen.

GEEST, ZIEL

Geest wordt maar al te vaak verward met de hersenwerking. Men wijst bij geest ook altijd naar dat koppie. Het tegendeel is echter waar:

de geest wordt gevormd

door het hele lichaam.

Zolang Men echter de geest vast blijft plakken aan de hersens, kan iedereen planken voor de kop blijven houden, op veilig blijven spelen, schipperen, sussen, de waarheid met de mantel der liefde bedekt houden, troosten, verdraagzaam zijn...

Maar ook: omdat de geest door het lichaam ontwikkeld wordt, is mens-worden een groeiproces. Want als je opgestapelde, ontstoken, opgekropte, verlammende rotzooi uit je lichaam op gaat ruimen, word jij gaandeweg gevoeliger voor de signalen van je lichaam over wat waar en wat niet waar is. Je wordt sterker en wijzer. Je krijgt, ontwikkelt meer geest.

De hersens hebben een vragende, coördinerende functie: komt er via ogen, oren of anderszins een signaal het lichaam binnen, dan gaat dat via de hersens naar één of meerdere organen die horen bij dat signaal. Organen die een beslissing moeten nemen, die bij die situatie en ten opzichte van die persoon(en) en jouw mogelijkheden past, krijgen de vraag: 'hoe moet er gereageerd worden en door welke organen?' In feite betekent dat: 'wat voel ik?' Dat gevoelen wordt doorgegeven naar de hersens, mèt aanwijzingen voor organen hoe ze moeten reageren: kwaad worden, dingen niet meer pikken, knikkende knieën, misselijk-worden, benauwdheid enz.

Het gaat zo:

er gebeurt iets wat een rotgevoel oproept. Daarom wil je eigenlijk bijvoorbeeld je gal spuwen. Dat bericht gaat naar de hersens. Maar ergens anders zit een angstgevoel dat groter is dan jouw keuze om je gal te spuwen. Die stuurt het bericht naar de hersens: bekhouden...

Het gevolg is:

- dat je overlopende gal opnieuw ingeslikt wordt;

- dat ergere rotgevoel nog steviger in het zadel komt te zitten, zodat:

- de volgende keer jij gemakkelijker je bek houdt;

- de situatie en de persoon daarin worden bevestigd en gestimuleerd in het slechte voor jou en die situatie en die persoon;

- de kwade intelligentie wordt groter en sterker, krijgt meer invloed op jou en meer macht over de gehele mensheid: fractal.

Het sterkste rotgevoel is de baas! Vandaar dat de meest verstandige mens de rotste gevoelens moet zien te verwerken om mens te worden...

Alle organen worden beheerst door de angst voor niet-bij-de-maatschappij-horen, voor ergens-uitgeschopt-worden: kuddegeest... Dat zit zo diep inge-kanker-d dat de signalen van hoe er gereageerd moet worden, verkeerd aan de hersens doorgegeven worden. Niet doorgeven kan niet: er worden altijd signalen van het lichaam doorgegeven:

je maakt al je keuzes,

neemt al je beslissingen

vanuit het hele lichaam,

of je wil of niet.

Maar als de hersens keihard getraind zijn in het doorgeven van reaktie 5 als het reaktie 3 moet zijn, zal dat bij elke volgende keer gemakkelijker verlopen, met minder protesten. Zoals misselijk-worden, benauwd-krijgen protesten zijn van het lichaam. Staan bij vastzittende mensen de longen uit angst op benauwdheid, dan geven ze verkeerde reakties door als: weglopen, bekhouden, netdoenalsof, groothouden, liegen of zo. Is de lever misvormd tot gal-niet-spuwen, dan zal ze berichten doorgeven als: mond-houden, slikken. Staan de nieren op tradities, principes, geloven, dingen vasthouden, dingen opzouten, dan moeten de hersens coördineren dat aan principes, enz. vastgehouden wordt: een steil iemand doet dat dagelijks. Staan de darmen naar idealisme, voorkomendheid, vrede-bewaren, wegcijferen, je inzetten, dan geven de darmen steeds opnieuw de opdracht: 'volhouden, doorzetten, streef naar 'volmaakt'-zijn, 'liefhebben' enz.' Vandaar dat mensen die emotioneel/lichamelijk/geestelijk volkomen vast zitten, zulke uitspraken als in dit boek verwerkt worden, niet meer gebruiken. Ze zijn te verstandig geworden. Hun lichaam protesteert niet meer of nog nauwelijks.

Of eigenlijk wel: door pijnen en ziektes. Maar omdat de zieke mens afgeleerd heeft signalen te herkennen en te gebruiken, kent hij/zij de boodschap niet van pijnen en ziektes en nare gebeurtenissen.

Vanuit deze dingen hebben zich gezegdes ontwikkeld als:

- een zieke geest: 1. jouw geest, jouw Ik wordt ziek, omdat het signaleren van de waarheid van jouw lichaam afgepakt is en omdat jij gedwongen bent de waarheid dagin daguit te blijven ontkennen, op straffe van...; 2. heel vaak echter wordt deze uitdrukking gebruikt tegen mensen die wèl de waarheid boven laten komen, en dus andere dingen zeggen en doen. Men noemt hen dan gèk, ziek, krankzinnig enz;

- een sterke geest: 1. waarmee Men vooral mensen bedoelt die onverzettelijk zijn, doorzetters, die zich vastklampen aan hun status, wetenschap, prestaties enz. Mensen die zich helemaal geven aan hun werk, hobby, religie, wetenschap enz. Maar dat zijn de sterke geesten niet; 2. de ècht sterke geesten, de sterke mènsen durven veranderen, durven inzichten opnieuw te bekijken, durven er voor uitkomen dat ze het eventjes ook niet weten enz. De echt sterke geest huist in een lichaam dat de signalen over waar en nietwaar boven durft laten komen;

- hoe groter geest, hoe groter beest: dat klopt wel en niet. Dat 'beestachtige' van mensen slaat vaak op meedogenloosheid, wreedheid, maar dieren kennen geen wreedheid, dat is uitsluitend iets van mensen en wel bijna uitsluitend iets van de mannen van de mensen.

Het wordt gezegd van mensen die veel geleerd hebben en dat ze dáárom slecht met mensen omgaan. Geleerden zijn vaak als mens erg klein, ze hebben juist een kleine geest, omdat ze niet verder kijken dan hun geleerdheid. Na hun dood blijft die geest dan vast en zeker klein. Verstandige mensen zijn slecht voor andere mensen als mèns.

En het is een belediging voor dieren, om mensen die als mens zo klein zijn, met dieren te vergelijken: dieren hebben een grotere geest dan die mensen, omdat dieren altijd eerlijk leven en zulke mensen zeker niet;

- klein-geestig: dat is iemand die bekrompen is en over kleine dingen struikelt en over andere dingen die wel belangrijk zijn, minachtend doet of ze afwijst. 'Grote geesten' zijn maar al te vaak klein-geestig...;

- iemand op de ziel trappen: is iemand opzettelijk emotioneel = lichamelijk pijn doen. Vandaaruit wordt de ziel gekwetst. Iemand die gekwetst wordt, voelt dat duidelijk in het lichaam;

- licht-zin-nig: wie dat is, gaat losjes om met eigen verantwoordelijkheden, die neemt alles licht op en kan daardoor enorme brokken maken, in eigen lijf en leven en vandaaruit in dat van anderen;

- ziel-ig: vind nooit iemand zielig van boven de 18. Je geeft die ander de kans onverantwoord met zijn/haar leven om te blijven gaan...;

- mijn geweten knaagt: dat is je lichaam dat in op-stand komt, omdat er iets niet klopt. Jouw geweten is lichamelijk en dat kun je voelen;

- een soepele geest: zo hoort het eigenlijk in religie en maatschappij: het ene moment zùs en het andere moment zó. Het ene moment kan dit en het andere juist niet. Op het ene moment is er dit nodig en op een ander iets geheel anders. Dat is volmaaktheid!;

- geest-ig: staat voor leuk, lollig. Veel 'geestige' mensen zijn dat echter ten koste van anderen of van groepen andere mensen, vaak ook ten koste van vrouwen. Die mensen zijn dus niet goed geestig: ze zijn kleingeestig;

- droef-geest-ig: het lichaam zou eigenlijk moeten huilen en rouwen. Alweer duidelijk lichamelijk, terwijl men het op geestelijk gooit;

- tot in het diepst van je ziel: bedoeld wordt in wezen: tot in elke vezel van je lichaam;

- ogen zijn de spiegels van de ziel. Zie ook Ogen.

Welke signalen goed doorgegeven en goed verwerkt worden, hangt helemaal af van hoe het lichaam in de loop der jaren getraind is. Vandaar dat jonge mensen het veel gemakkelijker hebben met andersom-leven dan oudere mensen. Jonge mensen hebben minder vaak hun bek moeten houden, op de tenen moeten lopen, zich moeten beheersen. Dat zit hen allemaal minder diep in lijf en leven ingebakken. Jonge mensen zijn dan ook veel bevattelijker voor bewustwording via mijn 'visie' dan oudere mensen.

PSYCHE? ZIEL?

Hoe vaak hoor je niet van mensen: 'het is er altijd. Het ís niet dertig jaar geleden, het gebeurt voor mij nog elke dag en in mijn dromen en nachtmerries nog elke nacht.'

Ik begrijp niet dat de grote Men dit nog altijd geestelijke, psychische problemen noemt, terwijl de mensen handenwringend en bijna huilend, machteloos in een stoel vallend, met een brokkelige stem van ingehouden verdriet de nare dingen vertellen: allemaal zichtbare, hoorbare, lichamelijke toestanden.

Wat weten psychologen en zo van de ziel, van de psyche, van de IK van de mens? Wat weten ze van energieën? Het is de politiek van macht en onderdrukking om net te doen of psyche/ziel hetzelfde is als verstand, denken, koppie-koppie, tussen de oren.

Mensen die het over geest hebben, weten totaal niet waar ze het over hebben. Het is echter wel gemakkelijker om je aan alle ideeën over geest te blijven vastklampen: dan kan je de rest van het lichaam blijven ontkennen. Je hoeft als hulpverleen(st)er je diploma niet in te leveren, je verliest je (dik belegde) broodje niet, je hoeft geen strijd aan te binden met collega's en je behoudt je gevoel van maatschappelijke waarde. Bovendien hoef je de waardering en dankbaarheid van door jou geholpen zieken niet te verliezen. Maar bovenal hoef je niet na te denken over hoe jij zelf met dit alles om gaat.

'PSYCHISCH'

'Psychische' verschijnselen worden nog altijd verward met alléén de geest. En omdat die geest verward wordt met alléén de hersens, worden psychische verschijnselen in de hersens gezocht. Maar: met gebogen hoofd kun je niet trots zijn; als je iemand recht in de ogen kijkt, ben je niet schuldbewust; als je je onzeker voelt, zul je niet stevig op de benen staan, als je met je handen in je zij staat en stevig op je poten, zul je niet wanhopig zijn enz. Allemaal lichamelijke houdingen en werkingen.

Er zou meer samenwerking moeten komen van artsen met psychiaters. En meteen ook met feministes. En met "alternatieve" behandelaars! Mannelijke feministen zijn er nauwelijks vrees ik, dus voor psychische problemen van mannen zullen die óók met feministes aan de slag moeten...

Psychische verschijnselen zijn emotionele/lichamelijke verschijnselen. Wat ik wil zeggen is:

psychisch is eerst lichamelijk

en daarna geestelijk.

Gezien in dit licht moet je de gezegdes dan ook bekijken:

- verward: dat is dus eerst lichamelijk en dat voelt de patiënt heel goed: het lijkt of het hele lichaam door elkaar gehutseld ligt;

- instinct: het echte instinct van de mens zit in de genen en als zodanig door het hele lichaam heen. Was dat niet het geval, dan zou iemand niet onmiddellijk weglopen bij gevaar, of de ogen sluiten als er iets in dreigt te komen enz. Dat zijn dingen die niemand verteld heeft, die niet getraind zijn, maar die iedereen automatisch doet. Instinct zit ook in het zg. collectieve geheugen, wat ik liever: collectieve intelligentie noem;

- onzekerheid: is duidelijk lichamelijk: je trilt, hebt hogere hartslag, staat niet stevig op je benen enz;

- geschift: je hebt ze niet op een rijtje. Behalve 1. voor mensen die geestelijk/lichamelijk gestoord zijn, worden deze uitdrukkingen ook vaak gebruikt tegen 2. mensen die dingen anders zeggen en doen, omdat ze juist met de waarheid pogen bezig te zijn. Iedereen die een 'veranderings'-proces heeft meegemaakt, kent die uitdrukking, hem/haar toegespeeld, toegeschreeuwd door de voormalig 'liefhebbende', waarderende omgeving.

'Ik hou zo van mijn moehoeder', 'ik hou zo van mijn vrouhouw', blijken ineens om te slaan in vijandschap als die moehoeder haar mond open gaat doen. Een werknemer die het niet meer pikt, schopt stennis, is labiel, is een dwarsligger, stookt collega's op, brengt schade toe aan het bedrijf, enz;

- krank-zinnig: de zinnen van de mens zijn ziek. De zinnen van horen, zien, voelen, ruiken, lopen, weten, praten. Die afwijkingen zitten ook in de hersens, maar komen vanuit het lichaam en hebben vandaaruit de hersens misvormd, doordat de hersens jarenlang gedwongen zijn geweest verkeerde boodschappen door te geven;

- getraumatiseerd: iemand is emotioneel zwaar beschadigd;

- minderwaardigheidscomplex: wie voelt dat niet in het lichaam? In allerlei situaties? Iets om uit te werken: in welke situaties, ten opzichte van wie heb je een minderwaardigheidscomplex? En waarover? Misschien wel om dingen die je niet kunt of weet en die ook totaal onbelangrijk of zelfs slècht zijn... En hebben anderen wel het recht jou jarenlang zo te bejegenen dat je er een minderwaardigheidscomplex aan overgehouden hebt?;

- machtswellust: ook niet alleen psychisch: wie hier last(!) van heeft, voelt heel goed dat dat lichamelijk is, net zo'n verslaving als gokken. Denk je dat dat niet lichamelijk is, stel je dan maar eens voor hoe je je zou voelen, zodra jou die macht afgepakt werd... Iedereen heeft wel van die momenten meegemaakt: mensen op hun werk die de baas een grote bek gaven of die zorgden dat iemand gewipt werd. Anderen, zoals HME's die het gezag van haar man aantast(t)en en daarna oorlog in huis ont-keten-(d)en. Die oorlog zat er altijd al aan de kant van de machthebbers, maar die hel breekt nu pas los. De machthebber wil zijn macht niet kwijt, wordt heel erg onzeker, omdat een leven zonder macht voor hem vallen in een gat is;

- onuitstaanbaar;

- ergens aan onderdoor gaan: je ging al zó lang gebukt onder de macht van anderen, onder je zware werk, de gigantische spanningen in huis dat het je zuur opbreekt, dat je het niet meer aankan, dat je eraan kapot gaat;

- het breekt me op: 1. je krachten begeven het, omdat je te lang bent doorgegaan op een weg die niet goed voor je was en die teveel energie eiste; 2. ook kan het betekenen: het zuur breekt me op. Zie Maag;

- iets zit je dwars: dat voel je heel goed ter hoogte van je maag, het is een dwarsbalk van verkrampingen, waardoor de energieën naar boven en beneden er niet door kunnen. Daar is maar één oplossing voor: praten, huilen, kortom: verwerken en proberen anders om te gaan met de gevolgen van datgene wat jou dwars zat;

- ergens ondersteboven van zijn;

- iets is aan-grijpend;

- ergens geen heil in zien: geen heil betekent: geen gezondheid. Als je ergens geen heil in ziet, moet je het niet doen;

- een muur om je heen optrekken: dat is een muur van energieën, waar niemand met zijn of haar energieën doorheen kan dringen; 1. het lijkt zelfbescherming en is dan ook goed tegen verkeerde invloeden, tegen mensen die teveel van je eisen en/of jou verkeerde ideeën op willen dringen; 2. maar het is verkeerd en slecht voor jezelf, als je een muur optrekt voor iemand die jou bewust wil helpen worden van je eigenwaarde en van de systemen die constant proberen jouw eigenwaarde de grond in te boren: dat is goede aandacht afwijzen;

- allerlei behoeftes: dat voel je toch? Dat zit toch niet in je hersens!;

- allerlei verslavingen: verslavingen zijn: alles waar je eerst geen behoefte aan hebt en nu wel. Dat gaat van poetswoede tot golven, van drugs tot godsdienst, van pesten (vaak ook een verslaving) tot moorden, van snoeplust tot sex, tot verkrachting, tot oorlogvoeren;

- fobieën: hoe kan Men die nu psychisch noemen! Degene die een straat-fobie heeft, of een trein-fobie, die staat het zweet in de handen, diens hart klopt veel sneller enz;

- een dominerende persoonlijkheid: 1. veel mensen die het gemaakt hebben, die beroemd zijn door hun wetenschap of kunst, of die de macht ergens in handen hebben, noemt Men dominerend; 2. maar ook zelfverzekerde mensen die zich niet meer in laten pakken en dat uitstralen noemt Men zo. Als beginnend feministe kreeg ik dat vaak te horen: omdat ik het verder vertikte om 'lief' te zijn, was dit een van de stereotiepe uitdrukkingen van vrouwvijandigheid, want mannen mogen dominerend zijn, vrouwen in geen geval;

- arrogant, hoogmoed, verwaandheid: uitdrukkingen die dikwijls gebruikt worden voor mensen die weten waar ze het over hebben en daar voor uitkomen: 1. zowel voor mensen die het van hun geleerdheid hebben, hun kundigheid, bezit, enz. hebben; 2. als voor mensen die als mèns weten waar ze over praten. In het laatste geval zeg ik:

je moet weten wat je waard bent

en daar voor uitkomen.

Of anderen dit nou leuk vinden of niet. Ze hebben er recht op te weten wat voor mèns daar voor hen staat. En voor jou is het belangrijk, omdat je dan eerlijker met je eigen mogelijkheden en onmogelijkheden om kunt gaan. Dat geldt voor mannen en vrouwen...;

- projecteren: je reageert op iemand vanuit een frustrerende herinnering in eenzelfde situatie met iemand anders. Dit wordt ook door hulpverleners al gauw gebruikt als je kritiek hebt op hun aanpak van jou, dat je jouw problemen projecteert op hen. Stel je voor dat jij als hulpvrager gelijk hebt met je kritiek!;

- trots: waar ben je trots op? Op iets wat je kan? Dat is toch gewoon voor jou; als je doet wat je kunt, is dat gewoon. Ben je trots op hoe je er uit ziet? Dat uiterlijk stelt niks voor, dat is door de cultuur en door de economie bepaald. Trots op je kind? Dat moet zijn/haar eigen weg gaan, eigen leven leiden. Daar heb jij, als het boven de 18 is, niets meer mee te maken. Je moet je er dan ook door niemand meer op aan laten spreken. Ook niet door eventuele hulpverleen(st)ers...;

- een hoge dunk van iemand hebben: zie ook Bewonderen;

- genieten: dat is een kwestie van energieën bij je binnen halen. Dat doe je niet met je hersens, maar met je hele lichaam. Als ik dat zo zie staan, denk ik weer: hoe kunnen mensen alles wat met emoties te maken heeft toch hersenwerk en iets van de geest vinden!;

- liefde tekort komen: hier moet je eerst weten wat liefde eigenlijk is en dan zal heel dikwijls blijken dat liefde tegengesteld is aan wat Men van liefhebben gemaakt heeft. Mede onder druk van alle religies;

- ontgoocheld zijn: dat voel je diep in je buik;

- zelf-genoeg-zaam: 1. je bent jezelf genoeg, hebt niets van een ander nodig. Een goed moment om te gaan begrijpen dat je pas kunt gaan liefhebben als je jezelf genoeg bent; 2. je bent jezelf schijnbaar genoeg, maar dat is op basis van je kunnen, kennen, bezit enz;

- ergens naar toe leven: je richt alles van je IK naar iets wat te gebeuren staat, of iets wat je graag wilt hebben of doen;

- ergens niet om geven;

- ergens erg mee ingenomen zijn;

- iets verdragen: 1. dat is iets wat niet met jouzelf te maken heeft en wat een ander je oplegt. Tegen dat soort verdraagzaamheid heb ik grote bezwaren: het doet je tekort en maakt je ziek, kost bergen energie. Het is tevens een belediging voor de ander, omdat die niet in de gaten krijgt dat hij/zij verkeerde dingen van je eist; 2. als je een ziekte of pijn of verdriet moet verdragen, komt die uitdrukking meestal van mensen die geen raad weten met jouw ziekte. Zoek altijd iemand op die jou licht kan verschaffen in je ziekte, die jou kan helpen je ziekte te gebruiken om er een beter, een 'ander' mens van te worden...

Jouw ziekte is een belangrijk signaal van je lichaam. Ga dat na en bedenk: de gewone 'genees'-kunde snapt hier niets van. Die bestrijdt door middel van medicijnen, operaties en therapieën die kostbare signalen van jouw eigen lichaam.

HERINNEREN

Eigenlijk is het heel logisch dat je dingen gemakkelijker onthoudt wanneer je er diep door geraakt werd. Ofwel uit vreugde ofwel uit narigheid. Je voelt heel goed dat je hele lichaam meedoet.

Ik kan me nog elk moment herinneren waarop onze adoptiefkinderen bij ons gebracht werden. Mensen herinneren zich fijne dingen levenslang tot in de kleinste bijzonderheden: de geboorte van de kinderen, het slagen voor een examen, de uitgave van het eerste boek, de eerste dag op de nieuwe baan, het winnen van een proces, de bevrijding uit een benarde situatie. Maar ook nare dingen blijven scherp in de herinnering, in het gevoel: een bedreiging, pesterijen, oorlog, een verlies, eenzaamheid.

Onmiddellijk na een bevrijding uit een gevangenkamp of uit een gijzeling, onmiddellijk na de hulp die een vrouw bevrijdt van haar verkrachter, is Men opgelucht en blij. Tot voor kort vond Men dat je het verder dan ook vergeten was/kon/moest: '...alles is nu toch voorbij!' Vrij kort geleden begon Men te ontdekken dat het voor het slachtoffer nog iedere dag gebeurt, zolang hij/zij dit niet heeft kunnen verwerken. Men is er inmiddels ook achter dat mensen soms zulke vreselijke dingen hebben meegemaakt dat verwerken zo goed als onmogelijk is. Maar ik vermoed dat genezers/-essen als ik met energetische behandelingen en heel eind kunnen komen.

Zo heb ik mijn slechte longen en mijn gevoeligheid voor infecties te danken aan een vader die geen kinderen wou, die een hekel had aan 'jankende jongen' en dat jankende jong was ik, getreiterd als ik werd door mijn broertjes. Maar ook aan een door mannen ontwikkelde kerk met haar idealen, voorbeelden, dreigingen met straffen en vagevuur en hel. Ik was vaak doodsbang om te gaan slapen, uit angst om niet meer wakker te worden. Ik vond mezelf zo slecht.

Iedereen heeft nare verhalen van soms heel lang geleden die, als ze boven komen in het lichaam, de mens het gevoel geven alsof het gisteren pas gebeurd is. Nare dingen herinnert Men gedetailleerd: mensen kunnen levenslang alle details en alle bijbehorende gevoelens vertellen van de ellende die ze moesten ondergaan.

Fijne en nare dingen die in je lijf omhoog komen, voel je duidelijk als niet iets van het koppie.

STEMMEN

Dit is een voorbeeld: Omdat de mens een totaal-werkend lichaam heeft, zitten je geschiedenis en je banden fractaal in al je organen: je verbittering niet alleen in je lever, je verzuring niet alleen in je maag, je benauwdheid niet alleen in je longen, maar alles zit ook in je oog, je voet, je hand. Dat is fractal! En in je stem.

Ook al je verslavingen zijn hoorbaar aan de stem: een musicus kan je onderscheiden van een traditionele pastor. Verschillende culturen zijn hoorbaar: luister eens naar japanners of kritische nederlanders. Dat heeft niet veel met lichaamsbouw te maken, maar alles met religie en cultuur.

Het is heel normaal dat iemand, die zich gaat specialiseren op de stem, daaraan kan horen wat hij of zij meegemaakt heeft, hoe hij/zij met eigen lijf en leven omgegaan is en omgaat. In jouw stem is je persoonlijkheid van dat moment met je geschiedenis hoorbaar.

Een dun stemmetje hoort bij onzekerheid en onzekerheid mag eigenlijk niet. Een geknepen stem hoort bij een benepen iemand, iemand vol scrupules, principes, tradities, een kleinzielig persoon: die heeft geen eigen ziel, maar leeft volgens de regeltjes van anderen. En luister eens naar zwarte-kousen-dominees: die hebben blauwmetalen, koude stemmen.

Wij waren eens op een cursus van de hartstichting. Ik raakte in gesprek met een van de begeleiders, een psycholoog. Een jonge, lange man, die dus een lage stem had moeten hebben, maar hij had een hele hoge kinderstem. Ik vertelde hem dat de mens vanuit zijn buik moest leven, dat daar het centrum van het gevoel zat. Hij dacht meteen aan sexualiteit. Hij had duidelijk niets of niet veel verwerkt in zijn leven. Dat leert Men niet op de universiteit.

En voorgangers van allerlei stromingen, new agers, sporters. Allemaal hebben ze geen diepe, warme, eigen stem. Er is altijd wel wat mis mee. Ze hangen emotioneel dan ook aan van alles en nog wat (verslavingen!) en kunnen emotioneel dat middelpunt, die buik niet bereiken.

Zou je niet kunnen zeggen dat al die mensen zonder eigen stem vluchtelingen zijn? Deels gedwongen vluchtelingen voor de alledaagse Waarheid in eigen lijf en leven. Ik zet er geen vraagteken achter! En al die vluchtelingenstromen wereldwijd zijn er gewoon een uitvloeisel van.

Soms zijn mensen zonder eigen stem vaak bezig met dingen die in wezen goed zijn, maar ze doen het niet vanuit hun enige echte basis: hun menszijn.

Mensen die eerlijk leven en openstaan naar wat hen overkomt en wat ze daarmee aan moeten, wat ze er uit kunnen leren, hebben lage stemmen, stemmen die warmte/energie uitstralen. Ze praten geen onzin, maar hebben wat te zéggen. Hun stem alleen al is genezend en ook de dingen die ze te zeggen hebben. Echter: dit soort mensen heeft dan wel wat te zeggen, maar de macho-structuren zitten zo strak en grof in elkaar dat ze niets te vertellen hebben. Zulke mensen worden overal geweerd. Ook in de godsdiensten. En dat terwijl er overal naar hen geluisterd zou moeten worden, dingen aan hen gevráágd zouden moeten worden.

Ikzelf weet donders goed dat ik beperkt bezig ben als mijn stem hoog zit, of te hezig is. Dat kan ik natuurlijk door oefeningen mijn spreekstem op de voor mij normale, dat is zeer lage hoogte te krijgen. Omdat ik zangles heb gehad, is dat een koud kunstje. Ik kan ook een uur gaan mediteren, maar dergelijke methodes maken voor mij de oorzaak niet duidelijk waardoor ik die verkeerde stem heb. En dus vind ik dan ook niet de mogelijkheden om anders om te gaan met die oorzaken. En zo blijven die oorzaken doorsudderen en een dag, of drie weken later zit mijn stem weer even beroerd. Als er dus iets niet goed zit met mijn stem, zitten er allerlei spanningen in mijn lichaam en in mijn leven. Dan is het noodzakelijk om dat uit te pluizen.

Kom ik daar zo even niet gauw achter, dan laat ik mijn stem rustig op dat hoge niveau zitten en schaam me er niet voor.

Op een gegeven moment kom ik er wel achter en dan zakt mijn stem onmiddellijk. Mijn gevoel zakt dan ook weer meteen naar mijn buik. Vanzelf.

Catharina Mijling www.path-of-wisdom.com

LINKS

banden.htm, bandkk.htm, eenzmhd.htm, emomanip.htm, enzmhd2.htm, nrgvoel.htm, gevoel.htm, herinner.htm,

hersens.htm, honger.htm, levang.htm, manip.htm, ruzie.htm, meevln.htm, rotgvlns.htm, oudzeer.htm,

piekeren.htm, psychprbl.htm, psychisch.htm, spiegel.htm, uiten.htm, falen.htm, verliefd.htm, vrdriet.htm,