BEN ALLE BRIEVEN KWIJT!
Stuur me je E-MAIL ADRES
home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | MIJN BOEK
GEEST,
PSYCHE
Inhoud: Geest, ziel. Psyche, ziel. 'Psychisch'.
Herinneren. Stemmen.
GEEST,
ZIEL
Geest wordt maar al te vaak verward met de
hersenwerking. Men wijst bij geest ook altijd naar dat koppie. Het tegendeel is
echter waar:
de
geest wordt gevormd
door
het hele lichaam.
Zolang Men echter de geest vast blijft plakken aan
de hersens, kan iedereen planken voor de kop blijven houden, op veilig blijven
spelen, schipperen, sussen, de waarheid met de mantel der liefde bedekt houden,
troosten, verdraagzaam zijn...
Maar ook: omdat de geest door het lichaam
ontwikkeld wordt, is mens-worden een groeiproces. Want als je opgestapelde,
ontstoken, opgekropte, verlammende rotzooi uit je lichaam op gaat ruimen, word
jij gaandeweg gevoeliger voor de signalen van je lichaam over wat waar en wat
niet waar is. Je wordt sterker en wijzer. Je krijgt, ontwikkelt meer geest.
De hersens hebben een vragende, coördinerende
functie: komt er via ogen, oren of anderszins een signaal het lichaam binnen,
dan gaat dat via de hersens naar één of meerdere organen die horen bij dat
signaal. Organen die een beslissing moeten nemen, die bij die situatie en ten
opzichte van die persoon(en) en jouw mogelijkheden past, krijgen de vraag: 'hoe
moet er gereageerd worden en door welke organen?' In feite betekent dat: 'wat
voel ik?' Dat gevoelen wordt doorgegeven naar de hersens, mèt aanwijzingen voor
organen hoe ze moeten reageren: kwaad worden, dingen niet meer pikken,
knikkende knieën, misselijk-worden, benauwdheid enz.
Het gaat zo:
er gebeurt iets wat een rotgevoel oproept. Daarom
wil je eigenlijk bijvoorbeeld je gal spuwen. Dat bericht gaat naar de hersens.
Maar ergens anders zit een angstgevoel dat groter is dan jouw keuze om je
gal te spuwen. Die stuurt het bericht naar de hersens: bekhouden...
Het gevolg is:
- dat je overlopende gal opnieuw ingeslikt wordt;
- dat ergere rotgevoel nog steviger in het zadel
komt te zitten, zodat:
- de volgende keer jij gemakkelijker je bek houdt;
- de situatie en de persoon daarin worden bevestigd
en gestimuleerd in het slechte voor jou en die situatie en die persoon;
- de kwade intelligentie wordt groter en sterker,
krijgt meer invloed op jou en meer macht over de gehele mensheid: fractal.
Het sterkste rotgevoel is de baas! Vandaar dat
de meest verstandige mens de rotste gevoelens moet zien te verwerken om mens te
worden...
Alle organen worden beheerst door de angst voor
niet-bij-de-maatschappij-horen, voor ergens-uitgeschopt-worden: kuddegeest... Dat
zit zo diep inge-kanker-d dat de signalen van hoe er gereageerd moet worden,
verkeerd aan de hersens doorgegeven worden. Niet doorgeven kan niet: er worden
altijd signalen van het lichaam doorgegeven:
je
maakt al je keuzes,
neemt
al je beslissingen
vanuit
het hele lichaam,
of
je wil of niet.
Maar als de hersens keihard getraind zijn in het
doorgeven van reaktie 5 als het reaktie 3 moet zijn, zal dat bij elke volgende
keer gemakkelijker verlopen, met minder protesten. Zoals misselijk-worden,
benauwd-krijgen protesten zijn van het lichaam. Staan bij vastzittende mensen
de longen uit angst op benauwdheid, dan geven ze verkeerde reakties door als:
weglopen, bekhouden, netdoenalsof, groothouden, liegen of zo. Is de lever
misvormd tot gal-niet-spuwen, dan zal ze berichten doorgeven als: mond-houden,
slikken. Staan de nieren op tradities, principes, geloven, dingen vasthouden,
dingen opzouten, dan moeten de hersens coördineren dat aan principes, enz.
vastgehouden wordt: een steil iemand doet dat dagelijks. Staan de darmen naar
idealisme, voorkomendheid, vrede-bewaren, wegcijferen, je inzetten, dan geven
de darmen steeds opnieuw de opdracht: 'volhouden, doorzetten, streef naar
'volmaakt'-zijn, 'liefhebben' enz.' Vandaar dat mensen die
emotioneel/lichamelijk/geestelijk volkomen vast zitten, zulke uitspraken als in
dit boek verwerkt worden, niet meer gebruiken. Ze zijn te verstandig geworden. Hun
lichaam protesteert niet meer of nog nauwelijks.
Of eigenlijk wel: door pijnen en ziektes. Maar
omdat de zieke mens afgeleerd heeft signalen te herkennen en te gebruiken, kent
hij/zij de boodschap niet van pijnen en ziektes en nare gebeurtenissen.
Vanuit deze dingen hebben zich gezegdes ontwikkeld
als:
- een zieke geest: 1. jouw geest, jouw Ik wordt
ziek, omdat het signaleren van de waarheid van jouw lichaam afgepakt is en
omdat jij gedwongen bent de waarheid dagin daguit te blijven ontkennen, op
straffe van...; 2. heel vaak echter wordt deze uitdrukking gebruikt tegen
mensen die wèl de waarheid boven laten komen, en dus andere dingen zeggen en
doen. Men noemt hen dan gèk, ziek, krankzinnig enz;
- een sterke geest: 1. waarmee Men vooral mensen
bedoelt die onverzettelijk zijn, doorzetters, die zich vastklampen aan hun
status, wetenschap, prestaties enz. Mensen die zich helemaal geven aan hun
werk, hobby, religie, wetenschap enz. Maar dat zijn de sterke geesten niet; 2.
de ècht sterke geesten, de sterke mènsen durven veranderen, durven inzichten
opnieuw te bekijken, durven er voor uitkomen dat ze het eventjes ook niet weten
enz. De echt sterke geest huist in een lichaam dat de signalen over waar en
nietwaar boven durft laten komen;
- hoe groter geest, hoe groter beest: dat klopt wel
en niet. Dat 'beestachtige' van mensen slaat vaak op meedogenloosheid,
wreedheid, maar dieren kennen geen wreedheid, dat is uitsluitend iets
van mensen en wel bijna uitsluitend iets van de mannen van de mensen.
Het wordt gezegd van mensen die veel geleerd hebben
en dat ze dáárom slecht met mensen omgaan. Geleerden zijn vaak als mens erg
klein, ze hebben juist een kleine geest, omdat ze niet verder kijken dan hun
geleerdheid. Na hun dood blijft die geest dan vast en zeker klein. Verstandige
mensen zijn slecht voor andere mensen als mèns.
En het is een belediging voor dieren, om mensen die
als mens zo klein zijn, met dieren te vergelijken: dieren hebben een grotere
geest dan die mensen, omdat dieren altijd eerlijk leven en zulke mensen zeker
niet;
- klein-geestig: dat is iemand die bekrompen is en
over kleine dingen struikelt en over andere dingen die wel belangrijk zijn,
minachtend doet of ze afwijst. 'Grote geesten' zijn maar al te vaak
klein-geestig...;
- iemand op de ziel trappen: is iemand opzettelijk
emotioneel = lichamelijk pijn doen. Vandaaruit wordt de ziel
gekwetst. Iemand die gekwetst wordt, voelt dat duidelijk in het lichaam;
- licht-zin-nig: wie dat is, gaat losjes om met
eigen verantwoordelijkheden, die neemt alles licht op en kan daardoor enorme
brokken maken, in eigen lijf en leven en vandaaruit in dat van anderen;
- ziel-ig: vind nooit iemand zielig van boven de
18. Je geeft die ander de kans onverantwoord met zijn/haar leven om te blijven
gaan...;
- mijn geweten knaagt: dat is je lichaam dat in
op-stand komt, omdat er iets niet klopt. Jouw geweten is lichamelijk en dat kun
je voelen;
- een soepele geest: zo hoort het eigenlijk in
religie en maatschappij: het ene moment zùs en het andere moment zó. Het ene
moment kan dit en het andere juist niet. Op het ene moment is er dit nodig en
op een ander iets geheel anders. Dat is volmaaktheid!;
- geest-ig: staat voor leuk, lollig. Veel
'geestige' mensen zijn dat echter ten koste van anderen of van groepen andere
mensen, vaak ook ten koste van vrouwen. Die mensen zijn dus niet goed geestig:
ze zijn kleingeestig;
- droef-geest-ig: het lichaam zou eigenlijk moeten
huilen en rouwen. Alweer duidelijk lichamelijk, terwijl men het op geestelijk
gooit;
- tot in het diepst van je ziel: bedoeld wordt in
wezen: tot in elke vezel van je lichaam;
- ogen zijn de spiegels van de ziel. Zie ook Ogen.
Welke signalen goed doorgegeven en goed verwerkt
worden, hangt helemaal af van hoe het lichaam in de loop der jaren getraind is.
Vandaar dat jonge mensen het veel gemakkelijker hebben met andersom-leven dan
oudere mensen. Jonge mensen hebben minder vaak hun bek moeten houden, op de
tenen moeten lopen, zich moeten beheersen. Dat zit hen allemaal minder diep in
lijf en leven ingebakken. Jonge mensen zijn dan ook veel bevattelijker voor
bewustwording via mijn 'visie' dan oudere mensen.
PSYCHE?
ZIEL?
Hoe vaak hoor je niet van mensen: 'het is er
altijd. Het ís niet dertig jaar geleden, het gebeurt voor mij nog elke dag en
in mijn dromen en nachtmerries nog elke nacht.'
Ik begrijp niet dat de grote Men dit nog altijd
geestelijke, psychische problemen noemt, terwijl de mensen handenwringend en
bijna huilend, machteloos in een stoel vallend, met een brokkelige stem van
ingehouden verdriet de nare dingen vertellen: allemaal zichtbare, hoorbare,
lichamelijke toestanden.
Wat weten psychologen en zo van de ziel, van de
psyche, van de IK van de mens? Wat weten ze van energieën? Het is de politiek
van macht en onderdrukking om net te doen of psyche/ziel hetzelfde is als
verstand, denken, koppie-koppie, tussen de oren.
Mensen die het over geest hebben, weten totaal niet
waar ze het over hebben. Het is echter wel gemakkelijker om je aan alle ideeën
over geest te blijven vastklampen: dan kan je de rest van het lichaam blijven
ontkennen. Je hoeft als hulpverleen(st)er je diploma niet in te leveren, je
verliest je (dik belegde) broodje niet, je hoeft geen strijd aan te binden met
collega's en je behoudt je gevoel van maatschappelijke waarde. Bovendien hoef
je de waardering en dankbaarheid van door jou geholpen zieken niet te
verliezen. Maar bovenal hoef je niet na te denken over hoe jij zelf met dit
alles om gaat.
'PSYCHISCH'
'Psychische' verschijnselen worden nog altijd
verward met alléén de geest. En omdat die geest verward wordt met alléén de
hersens, worden psychische verschijnselen in de hersens gezocht. Maar: met gebogen hoofd kun je niet trots zijn; als je
iemand recht in de ogen kijkt, ben je niet schuldbewust; als je je onzeker
voelt, zul je niet stevig op de benen staan, als je met je handen in je zij
staat en stevig op je poten, zul je niet wanhopig zijn enz. Allemaal
lichamelijke houdingen en werkingen.
Er zou meer samenwerking moeten komen van artsen
met psychiaters. En meteen ook met feministes. En met "alternatieve"
behandelaars! Mannelijke feministen zijn er
nauwelijks vrees ik, dus voor psychische problemen van mannen zullen die óók
met feministes aan de slag moeten...
Psychische verschijnselen zijn
emotionele/lichamelijke verschijnselen. Wat
ik wil zeggen is:
psychisch
is eerst lichamelijk
en
daarna geestelijk.
Gezien in dit licht moet je de gezegdes dan ook
bekijken:
- verward: dat is dus eerst lichamelijk en dat
voelt de patiënt heel goed: het lijkt of het hele lichaam door elkaar gehutseld
ligt;
- instinct: het echte instinct van de mens zit in
de genen en als zodanig door het hele lichaam heen. Was dat niet het geval, dan
zou iemand niet onmiddellijk weglopen bij gevaar, of de ogen sluiten als er
iets in dreigt te komen enz. Dat zijn dingen die niemand verteld heeft, die
niet getraind zijn, maar die iedereen automatisch doet. Instinct zit ook in het
zg. collectieve geheugen, wat ik liever: collectieve intelligentie noem;
- onzekerheid: is duidelijk lichamelijk: je trilt,
hebt hogere hartslag, staat niet stevig op je benen enz;
- geschift: je hebt ze niet op een rijtje. Behalve
1. voor mensen die geestelijk/lichamelijk gestoord zijn, worden deze
uitdrukkingen ook vaak gebruikt tegen 2. mensen die dingen anders zeggen en
doen, omdat ze juist met de waarheid pogen bezig te zijn. Iedereen die een
'veranderings'-proces heeft meegemaakt, kent die uitdrukking, hem/haar
toegespeeld, toegeschreeuwd door de voormalig 'liefhebbende', waarderende
omgeving.
'Ik hou zo van mijn moehoeder', 'ik hou zo van mijn
vrouhouw', blijken ineens om te slaan in vijandschap als die moehoeder haar
mond open gaat doen. Een werknemer die het niet meer pikt, schopt stennis, is
labiel, is een dwarsligger, stookt collega's op, brengt schade toe aan het
bedrijf, enz;
- krank-zinnig: de zinnen van de mens zijn ziek. De
zinnen van horen, zien, voelen, ruiken, lopen, weten, praten. Die afwijkingen
zitten ook in de hersens, maar komen vanuit het lichaam en hebben vandaaruit de
hersens misvormd, doordat de hersens jarenlang gedwongen zijn geweest verkeerde
boodschappen door te geven;
- getraumatiseerd: iemand is emotioneel zwaar
beschadigd;
- minderwaardigheidscomplex: wie voelt dat niet in
het lichaam? In allerlei situaties? Iets om uit te werken: in welke situaties,
ten opzichte van wie heb je een minderwaardigheidscomplex? En waarover?
Misschien wel om dingen die je niet kunt of weet en die ook totaal onbelangrijk
of zelfs slècht zijn... En hebben anderen wel het recht jou jarenlang zo te
bejegenen dat je er een minderwaardigheidscomplex aan overgehouden hebt?;
- machtswellust: ook niet alleen psychisch: wie
hier last(!) van heeft, voelt heel goed dat dat lichamelijk is, net zo'n
verslaving als gokken. Denk je dat dat niet lichamelijk is, stel je dan maar
eens voor hoe je je zou voelen, zodra jou die macht afgepakt werd... Iedereen
heeft wel van die momenten meegemaakt: mensen op hun werk die de baas een grote
bek gaven of die zorgden dat iemand gewipt werd. Anderen, zoals HME's die het
gezag van haar man aantast(t)en en daarna oorlog in huis ont-keten-(d)en. Die
oorlog zat er altijd al aan de kant van de machthebbers, maar die hel breekt nu
pas los. De machthebber wil zijn macht niet kwijt, wordt heel erg onzeker,
omdat een leven zonder macht voor hem vallen in een gat is;
- onuitstaanbaar;
- ergens aan onderdoor gaan: je ging al zó lang
gebukt onder de macht van anderen, onder je zware werk, de gigantische
spanningen in huis dat het je zuur opbreekt, dat je het niet meer aankan, dat
je eraan kapot gaat;
- het breekt me op: 1. je krachten begeven het,
omdat je te lang bent doorgegaan op een weg die niet goed voor je was en die
teveel energie eiste; 2. ook kan het betekenen: het zuur breekt me op. Zie
Maag;
- iets zit je dwars: dat voel je heel goed ter
hoogte van je maag, het is een dwarsbalk van verkrampingen, waardoor de
energieën naar boven en beneden er niet door kunnen. Daar is maar één oplossing
voor: praten, huilen, kortom: verwerken en proberen anders om te gaan met de
gevolgen van datgene wat jou dwars zat;
- ergens ondersteboven van zijn;
- iets is aan-grijpend;
- ergens geen heil in zien: geen heil betekent:
geen gezondheid. Als je ergens geen heil in ziet, moet je het niet doen;
- een muur om je heen optrekken: dat is een muur
van energieën, waar niemand met zijn of haar energieën doorheen kan dringen; 1.
het lijkt zelfbescherming en is dan ook goed tegen verkeerde invloeden, tegen
mensen die teveel van je eisen en/of jou verkeerde ideeën op willen dringen; 2.
maar het is verkeerd en slecht voor jezelf, als je een muur optrekt voor iemand
die jou bewust wil helpen worden van je eigenwaarde en van de systemen die
constant proberen jouw eigenwaarde de grond in te boren: dat is goede aandacht
afwijzen;
- allerlei behoeftes: dat voel je toch? Dat zit
toch niet in je hersens!;
- allerlei verslavingen: verslavingen zijn:
alles waar je eerst geen behoefte aan hebt en nu wel. Dat gaat van poetswoede
tot golven, van drugs tot godsdienst, van pesten (vaak ook een verslaving) tot
moorden, van snoeplust tot sex, tot verkrachting, tot oorlogvoeren;
- fobieën: hoe kan Men die nu psychisch noemen!
Degene die een straat-fobie heeft, of een trein-fobie, die staat het zweet in
de handen, diens hart klopt veel sneller enz;
- een dominerende persoonlijkheid: 1. veel mensen
die het gemaakt hebben, die beroemd zijn door hun wetenschap of kunst, of die
de macht ergens in handen hebben, noemt Men dominerend; 2. maar ook
zelfverzekerde mensen die zich niet meer in laten pakken en dat uitstralen
noemt Men zo. Als beginnend feministe kreeg ik dat vaak te horen: omdat ik het
verder vertikte om 'lief' te zijn, was dit een van de stereotiepe uitdrukkingen
van vrouwvijandigheid, want mannen mogen dominerend zijn, vrouwen in geen
geval;
- arrogant, hoogmoed, verwaandheid: uitdrukkingen
die dikwijls gebruikt worden voor mensen die weten waar ze het over hebben en
daar voor uitkomen: 1. zowel voor mensen die het van hun geleerdheid hebben,
hun kundigheid, bezit, enz. hebben; 2. als voor mensen die als mèns weten waar
ze over praten. In het laatste geval zeg ik:
je
moet weten wat je waard bent
en
daar voor uitkomen.
Of anderen dit nou leuk vinden of niet. Ze hebben
er recht op te weten wat voor mèns daar voor hen staat. En voor jou is het
belangrijk, omdat je dan eerlijker met je eigen mogelijkheden en
onmogelijkheden om kunt gaan. Dat geldt voor mannen en vrouwen...;
- projecteren: je reageert op iemand vanuit een
frustrerende herinnering in eenzelfde situatie met iemand anders. Dit wordt ook
door hulpverleners al gauw gebruikt als je kritiek hebt op hun aanpak van jou,
dat je jouw problemen projecteert op hen. Stel je voor dat jij als
hulpvrager gelijk hebt met je kritiek!;
- trots: waar ben je trots op? Op iets wat je kan?
Dat is toch gewoon voor jou; als je doet wat je kunt, is dat gewoon. Ben
je trots op hoe je er uit ziet? Dat uiterlijk stelt niks voor, dat is door de
cultuur en door de economie bepaald. Trots op je kind? Dat moet zijn/haar eigen
weg gaan, eigen leven leiden. Daar heb jij, als het boven de 18 is, niets meer
mee te maken. Je moet je er dan ook door niemand meer op aan laten spreken. Ook
niet door eventuele hulpverleen(st)ers...;
- een hoge dunk van iemand hebben: zie ook
Bewonderen;
- genieten: dat is een kwestie van energieën bij je
binnen halen. Dat doe je niet met je hersens, maar met je hele lichaam. Als ik
dat zo zie staan, denk ik weer: hoe kunnen mensen alles wat met emoties te
maken heeft toch hersenwerk en iets van de geest vinden!;
- liefde tekort komen: hier moet je eerst weten wat
liefde eigenlijk is en dan zal heel dikwijls blijken dat liefde tegengesteld is
aan wat Men van liefhebben gemaakt heeft. Mede onder druk van alle religies;
- ontgoocheld zijn: dat voel je diep in je buik;
- zelf-genoeg-zaam: 1. je bent jezelf genoeg, hebt
niets van een ander nodig. Een goed moment om te gaan begrijpen dat je pas kunt
gaan liefhebben als je jezelf genoeg bent; 2. je bent jezelf schijnbaar genoeg,
maar dat is op basis van je kunnen, kennen, bezit enz;
- ergens naar toe leven: je richt alles van je IK
naar iets wat te gebeuren staat, of iets wat je graag wilt hebben of doen;
- ergens niet om geven;
- ergens erg mee ingenomen zijn;
- iets verdragen: 1. dat is iets wat niet met
jouzelf te maken heeft en wat een ander je oplegt. Tegen dat soort
verdraagzaamheid heb ik grote bezwaren: het doet je tekort en maakt je ziek,
kost bergen energie. Het is tevens een belediging voor de ander, omdat die niet
in de gaten krijgt dat hij/zij verkeerde dingen van je eist; 2. als je een
ziekte of pijn of verdriet moet verdragen, komt die uitdrukking meestal van mensen
die geen raad weten met jouw ziekte. Zoek altijd iemand op die jou licht
kan verschaffen in je ziekte, die jou kan helpen je ziekte te gebruiken om er
een beter, een 'ander' mens van te worden...
Jouw ziekte is een belangrijk signaal van je
lichaam. Ga dat na en bedenk: de gewone 'genees'-kunde snapt hier niets van.
Die bestrijdt door middel van medicijnen, operaties en therapieën die kostbare
signalen van jouw eigen lichaam.
HERINNEREN
Eigenlijk is het heel logisch dat je dingen
gemakkelijker onthoudt wanneer je er diep door geraakt werd. Ofwel uit vreugde
ofwel uit narigheid. Je voelt heel goed dat je hele lichaam meedoet.
Ik kan me nog elk moment herinneren waarop onze
adoptiefkinderen bij ons gebracht werden. Mensen herinneren zich fijne dingen
levenslang tot in de kleinste bijzonderheden: de geboorte van de kinderen, het
slagen voor een examen, de uitgave van het eerste boek, de eerste dag op de
nieuwe baan, het winnen van een proces, de bevrijding uit een benarde situatie.
Maar ook nare dingen blijven scherp in de herinnering, in het gevoel: een
bedreiging, pesterijen, oorlog, een verlies, eenzaamheid.
Onmiddellijk na een bevrijding uit een gevangenkamp
of uit een gijzeling, onmiddellijk na de hulp die een vrouw bevrijdt van haar
verkrachter, is Men opgelucht en blij. Tot voor kort vond Men dat je het verder
dan ook vergeten was/kon/moest: '...alles is nu toch voorbij!' Vrij kort
geleden begon Men te ontdekken dat het voor het slachtoffer nog iedere dag
gebeurt, zolang hij/zij dit niet heeft kunnen verwerken. Men is er inmiddels
ook achter dat mensen soms zulke vreselijke dingen hebben meegemaakt dat
verwerken zo goed als onmogelijk is. Maar ik vermoed dat genezers/-essen als ik
met energetische behandelingen en heel eind kunnen komen.
Zo heb ik mijn slechte longen en mijn gevoeligheid
voor infecties te danken aan een vader die geen kinderen wou, die een hekel had
aan 'jankende jongen' en dat jankende jong was ik, getreiterd als ik werd door
mijn broertjes. Maar ook aan een door mannen ontwikkelde kerk met haar idealen,
voorbeelden, dreigingen met straffen en vagevuur en hel. Ik was vaak doodsbang
om te gaan slapen, uit angst om niet meer wakker te worden. Ik vond mezelf zo
slecht.
Iedereen heeft nare verhalen van soms heel lang
geleden die, als ze boven komen in het lichaam, de mens het gevoel geven alsof
het gisteren pas gebeurd is. Nare dingen herinnert Men gedetailleerd: mensen
kunnen levenslang alle details en alle bijbehorende gevoelens vertellen van de
ellende die ze moesten ondergaan.
Fijne en nare dingen die in je lijf omhoog
komen, voel je duidelijk als niet iets van het koppie.
STEMMEN
Dit is een voorbeeld: Omdat de mens een
totaal-werkend lichaam heeft, zitten je geschiedenis en je banden fractaal in
al je organen: je verbittering niet alleen in je lever, je verzuring niet
alleen in je maag, je benauwdheid niet alleen in je longen, maar alles zit ook
in je oog, je voet, je hand. Dat is fractal! En in je stem.
Ook al je verslavingen zijn hoorbaar aan de stem:
een musicus kan je onderscheiden van een traditionele pastor. Verschillende
culturen zijn hoorbaar: luister eens naar japanners of kritische nederlanders.
Dat heeft niet veel met lichaamsbouw te maken, maar alles met religie en
cultuur.
Het is heel normaal dat iemand, die zich gaat
specialiseren op de stem, daaraan kan horen wat hij of zij meegemaakt heeft,
hoe hij/zij met eigen lijf en leven omgegaan is en omgaat. In jouw stem is je
persoonlijkheid van dat moment met je geschiedenis hoorbaar.
Een dun stemmetje hoort bij onzekerheid en
onzekerheid mag eigenlijk niet. Een geknepen stem hoort bij een benepen iemand,
iemand vol scrupules, principes, tradities, een kleinzielig persoon: die heeft
geen eigen ziel, maar leeft volgens de regeltjes van anderen. En luister eens
naar zwarte-kousen-dominees: die hebben blauwmetalen, koude stemmen.
Wij waren eens op een cursus van de hartstichting.
Ik raakte in gesprek met een van de begeleiders, een psycholoog. Een jonge,
lange man, die dus een lage stem had moeten hebben, maar hij had een hele hoge
kinderstem. Ik vertelde hem dat de mens vanuit zijn buik moest leven, dat daar
het centrum van het gevoel zat. Hij dacht meteen aan sexualiteit. Hij had
duidelijk niets of niet veel verwerkt in zijn leven. Dat leert Men niet op de
universiteit.
En voorgangers van allerlei stromingen, new agers,
sporters. Allemaal hebben ze geen diepe, warme, eigen stem. Er is altijd wel
wat mis mee. Ze hangen emotioneel dan ook aan van alles en nog wat
(verslavingen!) en kunnen emotioneel dat middelpunt, die buik niet bereiken.
Zou je niet kunnen zeggen dat al die mensen zonder
eigen stem vluchtelingen zijn? Deels gedwongen vluchtelingen voor de alledaagse
Waarheid in eigen lijf en leven. Ik zet er geen vraagteken achter! En al die
vluchtelingenstromen wereldwijd zijn er gewoon een uitvloeisel van.
Soms zijn mensen zonder eigen stem vaak bezig met
dingen die in wezen goed zijn, maar ze doen het niet vanuit hun enige echte
basis: hun menszijn.
Mensen die eerlijk leven en openstaan naar wat hen
overkomt en wat ze daarmee aan moeten, wat ze er uit kunnen leren, hebben lage
stemmen, stemmen die warmte/energie uitstralen. Ze praten geen onzin, maar
hebben wat te zéggen. Hun stem alleen al is genezend en ook de dingen die ze te
zeggen hebben. Echter: dit soort mensen heeft dan wel wat te zeggen, maar de
macho-structuren zitten zo strak en grof in elkaar dat ze niets te vertellen
hebben. Zulke mensen worden overal geweerd. Ook in de godsdiensten. En dat
terwijl er overal naar hen geluisterd zou moeten worden, dingen aan hen
gevráágd zouden moeten worden.
Ikzelf weet donders goed dat ik beperkt bezig ben
als mijn stem hoog zit, of te hezig is. Dat kan ik natuurlijk door oefeningen
mijn spreekstem op de voor mij normale, dat is zeer lage hoogte te krijgen.
Omdat ik zangles heb gehad, is dat een koud kunstje. Ik kan ook een uur gaan
mediteren, maar dergelijke methodes maken voor mij de oorzaak niet duidelijk waardoor
ik die verkeerde stem heb. En dus vind ik dan ook niet de mogelijkheden om
anders om te gaan met die oorzaken. En zo blijven die oorzaken doorsudderen en
een dag, of drie weken later zit mijn stem weer even beroerd. Als er dus iets
niet goed zit met mijn stem, zitten er allerlei spanningen in mijn lichaam en
in mijn leven. Dan is het noodzakelijk om dat uit te pluizen.
Kom ik daar zo even niet gauw achter, dan laat ik
mijn stem rustig op dat hoge niveau zitten en schaam me er niet voor.
Op een gegeven moment kom ik er wel achter en dan
zakt mijn stem onmiddellijk. Mijn gevoel zakt dan ook weer meteen naar mijn
buik. Vanzelf.
LINKS
|
home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | mijn boek |
&@%&@%&@%&@%Ina Mijling&@%&@%&@%&@%&@%&