De kunst van het piekeren

Catharina Mijling : Piekeren is: je gevoel controleren op waar en niet waar.

PIEKEREN

Piekeren is: je gevoel controleren op waar en niet waar.

Je moet eens opletten hoe bv. de stand van je nek en hoofd is als je weer eens ligt of zit te piekeren over anderen waarvan jij meent de zorg op je nek te moeten nemen. Ook piekeren is een lichamelijke bezigheid. Al de spieren die je spant, al die gevoelens die door je lijf razen... En wie kent dat niet: draaien en woelen in je bed als je ergens niet uit kunt komen?

Piekeren doe je met de rechterkant van je lichaam, met als centrum de heup! (Ik weet niet of linkshandigen het links doen. Laat het me weten!) Ik denk dat al die kunstheupen bij vrouwen komen van al dat gepieker. Dat gepieker van traditionele huisvrouwen/moeders/echtgenotes ging altijd over problemen die anderen (werk, school, sportclub enz.) ANDEREN aandeden! Wij feministes noemden dat vroeger: de reproductie. Die kunstheup en de lange tijd ervoor van pijn en pijn en pijn heb je dus te danken aan de 'vriendjes', pesterijen en de schoolsystemen, de docenten, de werkdruk en pesterijen die je man onderging enz. Maar ook de pesterijen en de problemen die de kinderen zelf gaven en waar jij op je eentje mee om moest zien te gaan. Bovendien komt daar nog bij dat je man je emotioneel in de kou liet staan en jou tegenwerkte in de opvoeding, waardoor het allemaal veel moeilijker werd.

Ook oorsuizingen, tinnitus, zijn vaak een gevolg van al dat soort spanningen in jouw lijf en al dat wakkerliggen.

Vaak is piekeren een noodzakelijke bezigheid van vooral moeders, omdat ze zeer veel problemen op haar nek krijgen waar een antwoord van haar op verwacht wordt. Maar ook anderen liggen dikwijls wakker over van alles en nog wat. Vaak juist mensen met een óverontwikkeld verantwoordelijkheidsgevoel. En met veel eigen behoefte aan het uit de nood helpen van anderen, aan moederen, en eigen behoefte aan aandacht.

Mensen die een ònderontwikkeld en een verkeerd gericht verantwoordelijkheidsgevoel hebben, liggen zelden of nooit wakker. En dan nog alleen als er iets mis dreigt te gaan met datgene waar ze hun verantwoordelijkheidsgevoel op gericht hebben. Als ze ontslag dreigen te krijgen, of als in hun wetenschap of hun kunst of sport iets fout dreigt te lopen.

Mensen uit de hulpverlening zeggen vaak dingen als: 'je moet niet piekeren, dat is verloren tijd en verloren energie...' Dat klopt lang niet altijd. Vaak hoor je dit van helpers die iets, waar jij mee aan komt, zelf niet onder ogen willen zien.

Ik wil over piekeren dit zeggen: het is heel goed als je dingen op een rijtje wil krijgen en zelfs als je er 's nachts over wakker ligt. Als je góéd piekert, is het geen verloren energie. Beter goed piekeren en een paar nachtjes slecht slapen, dan je problemen wegjoggen of wegmediteren of wegzuiveren met een dieet of zo. Dingen hebben vaak veel tijd nodig om duidelijk te worden, omdat ze zo diep in je lijf gebakken zitten.

Het is belangrijk om in te zien dat je dingen die over jouzelf gaan op een rijtje krijgt. Bijvoorbeeld: jouw man heeft conflicten in zijn familie. Omdat je bij je man betrokken bent en hij een antwoord van jou verwacht, lig jij die conflicten 's nachts uit te pluizen. Maar die conflicten hebben niets met jouzelf te maken en het is belangrijk om die keuze te maken. Dan slaap je veel gemakkelijker in.

Wel moet je tegen je man zeggen, dat het problemen zijn die niets met jouzelf te maken hebben, want de spanningen die hij in huis haalt, beïnvloeden zijn humeur en zijn gedrag naar jou. Misschien moet hij dan maar eens andere keuzes gaan maken...

Een ander voorbeeld is: als je man rot tegen je doet vanwege de spanningen op zijn werk, dan moet jij daar ook niet van wakker hoeven liggen en er antwoorden op hoeven geven. Ik heb veel gepiekerd over wat ik aanmoest met de problemen die Pierre mee naar huis nam, omdat ik steeds de politieke en economische noodzaak zag van de spanningen van het werk die door de huisvrouw opgevangen werden. Wel putte ik troost uit het voornemen dat ik bij zijn VUT-receptie een toespraak wilde houden, hetgeen ik ook gedaan heb.

De problemen van je kinderen met school, vriendjes en anderen blijven dan nog over. Daar kun je niet onderuit. Maar het is noodzakelijk dat je daarover praat met je kinderen, opdat ook zij in de gaten krijgen dat jij er vanuit je beroep als moeder mee opgezadeld wordt. Ook is het noodzakelijk dat je je gepieker beperkt, door dit telkens weer op school te gaan bespreken. En je man moet jou ondersteunen in die problemen. Getreiter op school kan tot in de ouderdom van mensen zijn gevolgen hebben. Ik ben bijvoorbeeld getest door mijn nieuwe genezer op zo'n treiterkop op de lagere school. Ze zat me nog steeds dwars in mijn lijf... Gelukkig beginnen eindelijk leerkrachten te luisteren naar aanklachten tegen treiterkoppen.

Zo leer je goed omgaan met je neiging tot piekeren, omdat je steeds beter alleen jouw stukkie leert zien en op een rijtje krijgt. Je gevoel wordt steeds zuiverder, omdat piekeren is: je gevoel controleren op waar en niet waar.

Bedenk ook dat zeer waarschijnlijk niemand van degenen over wiens moeilijkheden jij ligt te tobben, ook maar één minuut wakker zal liggen over jouw problemen. Liefde? Misschien word je eindelijk eens woedend en kun je de energieën daarvan gebruiken om dat gepieker van je af te zetten.

En ga praten, liefst met lotgenoten.

Catharina Mijling www.path-of-wisdom.com

LINKS

banden.htm, bandkk.htm, eenzmhd.htm, emomanip.htm, enzmhd2.htm, nrgvoel.htm, gevoel.htm, herinner.htm,

hersens.htm, honger.htm, levang.htm, manip.htm, ruzie.htm, meevln.htm, rotgvlns.htm, oudzeer.htm,

piekeren.htm, psychprbl.htm, psychisch.htm, spiegel.htm, uiten.htm, falen.htm, verliefd.htm, vrdriet.htm,