Al die verslavingen, al die banden, al die prettige, al die nare gevoelens! Daarmee hoop je energieën op in je lichaam, in de vorm van stenen (gal-, nier-), vetafzetting (binnenvetten, hartinfarct), bobbels, verkrampingen (reuma, parkinson, cara, hartinfarct) en anderzijds moet je bergen energieën afgeven, je inzetten voor dingen die voor jouzelf in wezen niet belangrijk zijn, zelfs moet je je energieën steken in dingen die jou schade doen. En daar raak je steeds meer uitgeput van.

Die leegloop geeft je een hongergevoel, een verlangen naar vervulling, naar vol-doening, naar tevredenheid, naar geluk, of wat daarvoor door moet gaan. En de behoefte groeit aan iemand die van je houdt, die er altijd ís voor jou. Want die leegtes móéten gevuld worden, dat is een natuurwet. Zo iemand is nergens te vinden. En omdat het door de maatschappij geschapen ideale moeder-beeld daar wel op lijkt, vertaal je dat naar behoefte aan een moeder. Aangezien geen enkele moeder daaraan kan voldoen, ook de allerliefste niet, zit praktisch iedereen met grote of minder grote frustraties naar zijn/haar moeder. Daar werken ook zeer veel therapieën mee.

De leegtes, de honger in de mens, die on-vol-daanheid bestaan vermoed ik, al vanaf het begin van de eerste glimp van bewustwording. Die honger nam toe naarmate het verstand zich ontwikkelde en het gevoel steeds schever deed groeien: enerzijds verstenen, verkrampen en verschrompelen en anderzijds op verkeerde dingen gericht.

Doordat je gedwongen bent jezelf, jouw ziel, je Ik tot een emotioneel gedrocht te maken, heb je geen contact meer met Het Grote Gebeuren. Terwijl jij dat Grote Gebeuren kunt en hoort te zijn, helemaal.

Dat soort leegte-opvullers zijn bijvoorbeeld: eer roem, macht, bezit, succes, lief gevonden worden, ambitie, sport, kunst, romantiek, enz. Maar ook: moederen, voorkomendheid, idealen, religie, hoop, toekomstdromen enz: kwade intelligentie. En veel van wat Men liefde noemt… Je wilt je gelukkig voelen, want dat hoort bij mensen… Bijna niemand leert jou dat deze dingen jou niet wezen-lijk gelukkig kunnen maken!

Het erge is dat die buikvullers niet vol-doen. Ze zijn net als patates frites en slagroom: wel lekker, maar eigenlijk slecht voor jou. Ze vol-doen niet: ze doen je niet vol met de energieën die jij in werkelijkheid nodig hebt, maar maken je integendeel meer hongerig. Daarentegen gooien ze je vol vreemde energieën in die zin, dat het energieën zijn die teveel voor jou zijn én die op de verkeerde plekken in je lichaam terecht komen. Bijbehorende ziektes zijn dan afstotingsverschijnselen. Bijvoorbeeld: als je gaat golven omdat je het anders in je werk niet uithoudt, zijn de energieën die je met het golven opdoet niet die die jij nodig hebt. Je vergeet wel even alles en je voelt je fitter, maar de enige soort energieën die je nodig hebt zijn: je bek opentrekken, dingen veranderen op je werk, nagaan of je werk wel deugt, of je werk wel goed voor mensen is.

Zo raken machthebbers meer en meer verslaafd aan macht, omdat het zo intens verslavend werkt: die onderdanige mensen die zich voor jou uitsloven op allerlei terrein.

En: wie zich mee laat slepen door romantiek, voelt de tekorten aan de voorgeschotelde soort nepliefde in eigen lijf en leven opspelen, voelt zich nóg leger. Heel eventjes niet, maar kort na die opera, die roman, dat flutboekje zeer zeker wel. Romantiek is ronduit vergif voor de mens en een sterk machtsmiddel.

En wanneer eten mensen, vooral vrouwen, alles wat los en vast zit? Als ze eigen-lijk geen raad weten met hun leven, als ze zwaar depressief zijn, geen zelfwaardering hebben, zich waarde-loos voelen, miskend, in de steek gelaten. Als ze onbewust weten dat ze er van niemand mogen zijn: ze mogen er wel zijn voor anderen, maar ze mogen niet met eigen behoeftes en eigen vervulling van hun leven bezig zijn, laat staan waardering, warmte en begrip opeisen. Ze mogen dus niet zélf bestaan. Ze moeten allerlei energieën aan anderen uitstralen, voor anderen alsmaar klaarstaan, zonder er iets voor terug te krijgen. Vandaar dat eetverslaving veel meer bij vrouwen voorkomt dan bij mannen en vooral huishoudsters/moeders/echtgenotes lijden eronder. Zo bevat chocolade veel magnesium. Mensen die alsmaar 'liefde' en zorg geven krijgen daar gebrek aan...