|
Catharina Mijling : Al die verslavingen, al die
banden, al die prettige, al die nare gevoelens! home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits | |
|
HONGER Inhoud:
Honger. Opvullers. HONGER Al die
verslavingen, al die banden, al die prettige, al die nare gevoelens! Daarmee
hoop je energieën op in je lichaam, in de vorm van stenen (gal-, nier-), vetafzetting (binnenvetten, hartinfarct),
bobbels, verkrampingen (reuma, parkinson, cara,
hartinfarct) en anderzijds moet je bergen energieën afgeven, je inzetten voor
dingen die voor jouzelf in wezen niet belangrijk zijn, zelfs moet je je
energieën steken in dingen die jou schade doen. En daar raak je steeds meer
uitgeput van. Die
leegloop geeft je een hongergevoel, een verlangen naar vervulling, naar vol-doening, naar tevredenheid, naar geluk, of wat
daarvoor door moet gaan. En de behoefte groeit aan iemand die van je houdt,
die er altijd ís voor jou. Want die leegtes
móéten gevuld worden, dat is een natuurwet. Zo iemand is nergens te
vinden. En omdat het door de maatschappij geschapen ideale moeder-beeld daar wel op lijkt, vertaal je dat naar
behoefte aan een moeder. Aangezien geen enkele moeder daaraan kan voldoen,
ook de allerliefste niet, zit praktisch iedereen met grote of minder grote
frustraties naar zijn/haar moeder. Daar werken ook zeer veel therapieën mee. De
leegtes, de honger in de mens, die on-vol-daanheid
bestaan vermoed ik, al vanaf het begin van de eerste glimp van bewustwording.
Die honger nam toe naarmate het verstand zich ontwikkelde en het gevoel
steeds schever deed groeien: enerzijds verstenen, verkrampen en
verschrompelen en anderzijds op verkeerde dingen gericht. Doordat
je gedwongen bent jezelf, jouw ziel, je Ik tot een emotioneel gedrocht te
maken, heb je geen contact meer met Het Grote Gebeuren. Terwijl jij dat Grote
Gebeuren kunt en hoort te zijn, helemaal. Opvullers Omdat
de maatschappij zich door de eeuwen en volkeren heen zó intens mensvijandig
heeft ontwikkeld, hebben zich fractal systemen ontwikkeld om die leegtes, dat
gebrek aan energieën op te vullen. Dat moet, want dat is een natuurwet: dat
leegtes opgevuld moeten worden anders ontstaan er spanningen Dat
soort leegte-opvullers zijn bijvoorbeeld: eer roem,
macht, bezit, succes, lief gevonden worden, ambitie, sport, kunst, romantiek,
enz. Maar ook: moederen, voorkomendheid, idealen, religie, hoop,
toekomstdromen enz: kwade intelligentie. En veel
van wat Men liefde noemt… Je wilt je gelukkig voelen, want dat hoort bij
mensen… Bijna niemand leert jou dat deze dingen jou niet wezen-lijk
gelukkig kunnen maken! Het
erge is dat die buikvullers niet vol-doen. Ze zijn net als patates frites en slagroom: wel
lekker, maar eigenlijk slecht voor jou. Ze vol-doen
niet: ze doen je niet vol met de energieën die jij in werkelijkheid nodig
hebt, maar maken je integendeel meer hongerig. Daarentegen gooien ze je vol
vreemde energieën in die zin, dat het energieën zijn die teveel voor jou zijn
én die op de verkeerde plekken in je lichaam
terecht komen. Bijbehorende ziektes zijn dan afstotingsverschijnselen. Bijvoorbeeld:
als je gaat golven omdat je het anders in je werk niet uithoudt, zijn de
energieën die je met het golven opdoet niet die die jij nodig hebt. Je
vergeet wel even alles en je voelt je fitter, maar de enige soort energieën
die je nodig hebt zijn: je bek opentrekken, dingen veranderen op je werk,
nagaan of je werk wel deugt, of je werk wel goed voor mensen is. Zo
raken machthebbers meer en meer verslaafd aan macht, omdat het zo intens
verslavend werkt: die onderdanige mensen die zich voor jou uitsloven op
allerlei terrein. En:
wie zich mee laat slepen door romantiek, voelt de tekorten aan de
voorgeschotelde soort nepliefde in eigen lijf en leven opspelen, voelt zich nóg leger. Heel eventjes niet, maar kort na die opera,
die roman, dat flutboekje zeer zeker wel. Romantiek is ronduit vergif voor de
mens en een sterk machtsmiddel. En
wanneer eten mensen, vooral vrouwen, alles wat los en vast zit? Als ze
eigen-lijk geen raad weten met hun leven, als ze zwaar depressief zijn, geen
zelfwaardering hebben, zich waarde-loos voelen,
miskend, in de steek gelaten. Als ze onbewust weten dat ze er van niemand
mogen zijn: ze mogen er wel zijn voor anderen, maar ze mogen niet met eigen
behoeftes en eigen vervulling van hun leven bezig zijn, laat staan
waardering, warmte en begrip opeisen. Ze mogen dus niet zélf
bestaan. Ze moeten allerlei energieën aan anderen uitstralen, voor anderen
alsmaar klaarstaan, zonder er iets voor terug te krijgen. Vandaar dat
eetverslaving veel meer bij vrouwen voorkomt dan bij mannen en vooral
huishoudsters/moeders/echtgenotes lijden eronder. Zo bevat chocolade veel
magnesium. Mensen die alsmaar 'liefde' en zorg geven krijgen daar gebrek
aan... IN wezen echter zoek je vervulling van je IK. Dat kan niet door opvullers, dat kan door niemand anders gedaan worden dan
door jouzelf in een eerlijk leven. Catharina Mijling home
| boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn
boek |engels/duits | LINKS banden.htm,
bandkk.htm, eenzmhd.htm, emomanip.htm, enzmhd2.htm, nrgvoel.htm, gevoel.htm, herinner.htm, hersens.htm,
honger.htm, levang.htm, manip.htm, ruzie.htm, meevln.htm, rotgvlns.htm, oudzeer.htm, piekeren.htm,
psychprbl.htm,
psychisch.htm, spiegel.htm, uiten.htm, falen.htm, verliefd.htm, vrdriet.htm, |