Inhoud: Ontwikkeling.  Weggestopt.  Denkwerk. Hersens 1. Verstandig? Ideeën. Onbetrouwbaar. Hersens 2. Onverstandig. Monstrueus. Verward. Vernuft.

------------------------------------

Wat opvalt in deze series is:

In feite (en het doet me steeds weer zeer om zo'n conclusie te moeten trekken, als ik naar zo'n prachtige serie kijk), zie je er doorheen hoe de wereld, hoe de mensheid juist aftakelt... Al opbouwende grondig aftakelt. Ten gevolge van de óverontwikkeling van deze dingen.

Wat Men denkt te weten over het Heel-Al, over Het Grote Gebeuren, God, Godin zo je wilt, is dan ook dènkwerk. Dènkwerk van natuurkundigen, filosofen, politicologen, psychologen en theologen van allerlei godsdiensten... Het is allemaal denkwerk, en aangepraat denkwerk, en het is verkeerd uitleggen van gevolgen. Denkwerk van mannen die nooit naar vrouwen geluisterd, laat staan haar iets gevráágd hebben.

De grootste, wetenschappelijk verantwoorde stommiteit van de mens is geweest en is nog altijd: het verstand de alleenheerschappij geven! Oerdom was en is het om het verstand, de hersens en de ontwikkeling daarvan en de ontwikkeling van alles wat daaruit voortkwam: wetenschap, techniek, religies/ideologieën, politiek, economie de enige plaats te geven.

Hoe verstandig ook: juist daardoor hebben we afgeleerd om alles in groter verband te zien. Laat staan het te ervaren als iets van onszelf. Laat staan ons eigen lijf en leven te ervaren als iets van onszelf. Daardoor weten we niet goed raad met veel dingen in ons leven. Ik zal daar verder op ingaan en zònder jou en andere mensen iets aan te praten.

Is het lichaam onder het strotklepje danig in de knoop geraakt: die beschadigingen veroorzaken ook verwarring in de hersens. Die kunnen niet op de juiste manier functioneren. Ze zetten de rest van het lichaam onder druk en worden daardoor zelf steeds verwarder in hun optreden. Als je het vergelijkt met een telefooncentrale kun je zeggen: telkens als iemand een 3 draait, wordt hij doorverbonden met een 5. Als er iets gebeurt: iemand kleineert jou, gaat vijandig met je om, en jouw lever zegt: 'je moet NU je gal spuwen en tegen deze persoon!', maar je darmen doen, vanuit je geschiedenis jou je angst voelen voor die persoon en/of voor de gevolgen van dat gal-spuwen; je longen maken je benauwd; of je benen trillen; dan zullen je hersens signalen doorgeven aan oa. kaken en keel: 'bekhouden, slikken en in-slikken!' Zo worden de hersens een blauwdruk van de rest van het lichaam.

Heel veel spreekwoorden en gezegdes propageren het verstand: hou je hersens bij elkaar... wees verstandig... laat je gezonde verstand spreken... haal je geen gekke dingen in je hoofd... zoiets zou niet in je òp mogen komen... dat doet een verstandig mens niet... je bent niet wijs(!)...

Vanaf de eerste celdeling zijn we allemaal gekeeld: de hersens moesten alles verstandig sturen. De rest van het lichaam, mocht niet mee-leven. Zo leerde/leert Men dat en Men denkt dat dat normaal is.

Kortom:

Let eens op: wat gebeurt er wezen-lijk als iemand je zegt: wees toch verstandig? De ander is zó onzeker dat hij probeert de baas over jou te zijn en/of te blijven, doordat hij probeert tegen te houden dat de Waarheid boven komt. Het is dan ontzettend stom om verstandig te zijn, want je voelt in je lijf waaròm je NIET verstandig zou moeten zijn: je bent boos of teleurgesteld, bang of vernederd, of jouw mening mag niet enz. En ruzies, oorlogen in kleine kring, in wereldverband zijn het gevolg van verstandig-zijn... En wat te denken van godsdienstoorlogen?

Wat is dit voor een wereld, die het verstand zo hoog prijst, terwijl iedereen om zich heen kan zien en aan den lijve ervaren dat er van die verstandige waarheden geen jota klopt...

Verstandige mensen zijn dom gemaakt: ze luisteren niet (meer) naar hun nieren, longen, knieën, wenkbrauwen, heupen, haarwortels...

'Helder denken' is maar al te vaak ronddwalen door de ideeëntuin in dat koppie, door de ideeëntuin van de valse gevoelens in de rest van het lichaam. Een tuin van ideeën en gevoelens, gemixed met herinneringen, afschuifsystemen, kruidenierspolitiek, vooroordelen, en met fantasieën die eigenlijk ook uit ideeën en verwarde gevoelens en ervaringen voortkomen.

Ideeën komen altijd van buitenaf, nooit uit jezelf, al denkt Men dat als Men het bijvoorbeeld heeft over 'eigen mening'. Zelfs al denkt Men dat te vóélen.

Ideeën pakken de Waarheid in ons lijf in, hebben al vèr vóór onze conceptie de Waarheid ingepakt, waardoor wij maar voor 30 of 10 of 3% in staat zijn om Lief te hebben. En hoe lager dat percentage ligt, des te lager ligt ook je Waarheidsniveau, des te groter is jouw angst voor de Waarheid, de alledaagse Waarheid.

Het verstand is zeer verwarrend, want geleerden leggen dingen zeer verschillend uit, in allerlei wetenschappen, filosofieën, religies en stromingen. En maar al te dikwijls tegenstrijdig aan elkaar en zelfs, voor wie goed de Waarheid eruit kan wegsplitsen, tegenstrijdig aan eigen echte Mening.

Als je op je verstand af gaat, kun je in zekere zin alle kanten op, want je kunt alles andersom uitleggen en je vindt altijd wel een deskundige die het met je eens is. Bijvoorbeeld: enthousiasme is een duidelijk voelbare emotie in je lijf, gestuurd door je hersens. En een bekwaam iemand of een handig opgezet systeem kan een enthousiasteling bijna ongemerkt voor iets warm laten lopen, wat precies het tegenovergestelde is. Dat is een vorm van hypnose. Je kunt elke beïnvloeding een vorm van hypnose noemen: recht van de sterkste.

Mensen die ja en amen knikken zijn slècht met eigen lichaam en leven en dat van anderen bezig. Mensen die anderen de wet voorschrijven eveneens. Mensen die zo goed bezig zijn en niet in de gaten hebben dat ze dat liefdewerk voor zichzelf, uit eigen behoefte doen, ook. Verstandige mensen die niet openstaan naar de Waarheid maken brokken.

Dit alles maakt duidelijk hoe ongelooflijk gedwongen en voorgeprogrammeerd de mens omgaat met eigen lichaam. Het stuk onder de haarlijn wordt gesplitst van en geregeerd door het stuk boven de haarlijn. Dat is tenminste de bedoeling. Enerzijds kent het lichaam hoofdarbeid en wees toch verstandig en wordt daardoor gesplitst van de rest van het lichaam. En anderzijds gaat de werking van het lichaam niet verder dan werken, sporten, gezondheid, ziekte, medicijnen slikken... En natuurlijk gaat de werking van het lichaam ook niet verder dan sex, of wat daar voor door moet gaan.

Een ander duidelijk signaal van hoe verkeerd de opvattingen zijn is ook: veel mensen denken meteen aan sex als ik het over lichaamssignalen heb en over de belangrijkheid van de werking van het hele lichaam, met als centrum de buik.

Alles wat met tederheid, aanraken en knuffelen te maken heeft, wordt eveneens met de sexmaat gemeten.

Je ziet het overal om je heen: het verstand bepaalt wat belangrijk is en wat onbelangrijk. Eigenlijk wordt dat voorgeschreven door (het verstand van) degenen die de touwtjes in handen hebben. Zo worden mensen in dezelfde soort situaties gedwongen om hetzelfde te denken, dezelfde ideeën en idealen te hebben, dezelfde doelen na te streven, hetzelfde te zijn: KUDDEGEEST! Je ziet het overal om je heen. Dat noemt Men dan ook wel de cultuur en/of de religie van een volk, de identiteit van een volk, van mensen.

'Beschaving' is een woord voor de westerse wereld. 'Onderontwikkeld' is het woord voor de derde wereld, voor natuurvolken. Maar de patronen van de structuren zijn overal hetzelfde, ontwikkeld of niet, natuurvolk of niet.

We zijn zó beschaafd, alles ligt zo keurig in regeltjes verankerd, ook bij de natuurvolken, dat we altijd het hoofd overal bij moeten houden. Bij de natuurvolken liggen de regeltjes en de sociale controle juist veel strakker dan in de moderne wereld: niks natuur...

Van hersenologen, neurologen, psychologen en zo krijg ik nog steeds de indruk dat hersens een vaststaande structuur moeten hebben. Ik vergelijk de hersens even met een blokkendoos: er zitten zwarte blokjes in, gele, rode, blauwe en paarse. Lange en korte, vierkant en ronde. Allemaal van vaststaande grootte en op eigen plaats. Dat geldt voor iedere mens. Als nu een geel blokje bij iemand iets te lang is en daardoor een zwarte te smal, dan is zo'n persoon niet normaal, maar geestesziek.

Ik zag onlangs een documentaire over jonge mensen die met weinig hersens geboren waren en die toch zeer intelligent bleken. Bij het scannen van hun hoofd bleek dat àndere plaatsen van dat dunne schilletje hersens de functies vervulden van de lege plaatsen. Zó beperkt zijn onze hersens dat ze gemakkelijk vervangen kunnen worden door andere cellen.

Bij dit onderzoek werden echter weer alleen de hersens onderzocht en niet de reacties in de rest van het lichaam, terwijl iedereen aan den lijve ervaart dat, zodra je wakker wordt, je met je hele lichaam kijkt, hoort, denkt, gebaren maakt.

En: als Men de betreffende kinderen niet geboren had laten worden... Met het huidige euthanasiasme en aborthousiasme ziet het er beroerd uit voor baby's die het wagen met weinig hersens geboren te worden.

Bij Jomanda zag ik een baby met weinig hersens rondgeslingerd worden door een van de bezoeksters. Dat moet niet nodig zijn: allemaal show. Als zo'n kind geholpen kan worden, kan dat zonder rondslingeren, zonder show.

Toch zit er van alles te broeien wat ònverstandig is. Juist ten gevolge van die spanningen: sociale, solidaire, kritische bewegingen, zoals het feminisme en chaos: allerlei politieke partijen, publikaties, actiegroepen, verenigingen, bonden...

Echter: een van de grootste vergissingen die anti-kern-actievelingen, derde-wereld-werkers, milieu-beschermers, gezin-hoeksteen-verkondigers maken is: je kunt de wereld niet redden, tenzij je in eigen leven, in eigen kring begint. De afwas is belangrijker dan je spandoek tegen onrecht: je moeder of echtgenote met de afwas, die ook jouw afwas is, laten zitten is onrecht. De boodschappen gaan vóór jouw strijd voor de verbetering van arbeidsomstandigheden. Ken je de arbeidsomstandigheden van je moeder of echtgenote wel? Die ruzie uitpraten gaat vóór die derde-wereldvergadering. Jouw eigen vrouw en kinderen, voldoende tijd en inzet voor haar en het gezin gaan vóór die prachtige hoeksteen-volzinnen in de kamer...

Dat is zo dubbel en zo dom aan politici en katholieke geestelijken: ze dwepen met idealen over het gezin, maar laten hun eigen vrouw met de kinderen zitten of laten zich verzorgen door een moederfiguur en kunnen geen behoorlijke relatie met een vrouw aan.

Er werd en wordt nog sporadisch, en zeker niet op de scholen, nooit iets verteld over lichaamssignalen, emoties en wat die met de Waarheid te maken hebben. En over het gevoel werd en wordt nog steeds geleerd; 'daar kun, daar mag je niet op vertrouwen.' Vandaar dat vooral mannen dit alles nooit geleerd hebben en dingen zoals een scheiding, een verlies, werkeloosheid, een kaping, een ongeluk, oorlogs-activiteiten niet kunnen verwerken.

Men houdt zo krampachtig vast aan het onderbewustzijn. Soms zegt Men wel eens dat het onderbewustzijn van jongsaf onderdrukt is. Ik denk dat dat heel dicht bij de waarheid is.

Ik denk bovendien, gezien alles wat ik totnutoe heb gezegd, dat het onderbewustzijn niet bewust is, omdat het hele lichaam niet mocht meedoen, alleen het verstandelijke...

Zo zou dan al het onderbewuste niet in de hersens gezocht moeten worden, maar in het hele lichaam.

Zou het dan ook niet zo zijn, dat mensen die van jongsaf naar hun Gevoel mochten leven, geen dingen in het onderbewustzijn hebben, maar geheel bewust zijn van eigen mogelijkheden en onmogelijkheden en bovendien van de weg die ze te gaan hebben, van Godin en het doel van eigen lijf en leven... Mooi gezegd van mij... Toch...

De mens is monstrueus scheefgegroeid. De kant van het verstand groeit en woekert maar door en ook zijn produkten. De Gevoelskant wordt gedeukt, gekneveld, in elkaar geslagen, versteend, gebroken, verwrongen, zoals tot in de jaren twintig eeuwenlang de voetjes van chinese meisjes werden gebroken en verwrongen. De mens wordt Gevoelsmatig vijandig behandeld en kan haast niet anders dan op zijn/haar beurt hetzelfde te doen...

Elke persoon is zo misvormd, dat hij/zij niet eens weet wat er in eigen lijf omgaat! Ook allerlei specialisten, kerkleiders, onderwijskrachten, politici, bedrijfsleiders, therapeuten enz. weten niet wat er in eigen lijf en leven en in die van hun onderdanen omgaat. Zelfs in idealistische groepen, zelfs in huis weet Men dat niet of nauwelijks van zichzelf en van elkaar. Bij ons thuis wisten wij niets van elkaar en niet van mijn moeder af. En wat moeder poogde te vertellen, werd afgedaan met gèk, aanstellerij en egoïsme, zoals dat nog steeds gebeurt.

Zelfverzekerde, wetenschappelijk en/of technisch hoog ontwikkelde mensen in topfuncties weten vaak totaal geen raad met dat andere stuk in henzelf en in anderen. En ook niet met dat andere deel in hun relaties met anderen en in allerlei situaties. Dan blijkt hoezeer de groei van dat stuk gelijk op had moeten gaan met de ontwikkeling van al dat verstandelijke. Hoe moet ik dat stuk noemen? Gevoel? Maar dan moet ik wel eerst uitleggen wat Gevoel ìs. En dat heeft alles met de rest van het lichaam te maken. Dat lichaam is door goede voeding, door sport en spel wel goed ontwikkeld, maar mag niet meedoen met de ontwikkeling van het gevoel. Door sport, kunst, yoga en meditatie enz. worden zelfs de groeivormen van de mens weggewerkt. En het heeft bovendien met energieën te maken. En met Liefde, maar dan moet ik wel uitleggen wat Liefde is.. En met Egoïsme, maar dan moet ik eerst uitleggen wat ècht Egoïsme is...

Nu blijkt hoezeer de ontwikkeling van dat weggedrukte stuk in de mens gelijk op had moeten, móéten gaan met de ontwikkeling van het verstand. Ze hadden samen ontwikkeld moeten worden. Nee: ik zeg niet 'in harmonie', in 'evenwicht', want harmonie en evenwicht zijn onmogelijk bij groeiende mensen. Een evenwichtig mens gaat dood, want een mens heeft juist tegenstand, tegenvallers, conflicten en spanningen nodig om te groeien. Dat is de kern van de wetenschap Chaos voor mensen.

Elke baby loopt gevaar door dat allesoverheersende systeem ook zo'n wangedrocht te worden. Maar dat onderdrukte stuk wil tòch... Want leven wil totaal... Dat hoort zo, want totaal leven kàn, heelheid kàn en eenheid kàn. Zelfs eenheid van Religie kan. Dat is zeer alledaags en erg eenvoudig. Het kan met onmiddellijke ingang...

De mens is gevoelsmatig gewoon àchterlijk. En elke baby die geboren wordt loopt gevaar door dat allesoverheersende systeem van wetenschap, techniek, culturen, religies en politiek, óók zo'n wangedrocht te worden. Maar dat onderontwikkelde stuk wil tòch, want leven wil totaal: dat hoort zo. Totaal leven kàn, omdat heel-heid kan en een-heid... Zelfs eenheid in Religie. Dit is heel eenvoudig en alledaags. Het kan à la minute, maar betekent wel: andersom gaan leven. En wat jij dan in beweging zet is de volgende stap in de evolutie!

Alles wat zich schijnbaar alleen in het hoofd afspeelt, als je verstandig moet zijn, gaat ten koste van de rest van het lichaam en dus ook ten koste van het gezonde verstand. De boodschappen die het geheugen in het lichaam naar de hersens sturen zijn verward, waardoor de hersens verkeerde boodschappen naar de rest van het lichaam terugsturen. De meest verstandige mens zal op den duur ook niets meer voelen.

Ik vermoed dat de verkrampingen en versteningen in het hoofd omgekeerd in de buik zitten. Voer voor onderzoek(st)ers.

De nadruk op dat koppie leggen is hetzelfde als: volhouden dat de telefooncentrale HET belangrijke middelpunt is: dáár gaat het allemaal om, dáár worden beslissingen genomen, dáár ontwikkelen zich wetenschappen, kunst, politiek enz.

De eigenlijke waarde van de mens begint echter aan het telefoontoestel: bij de signalen van maag, lever, nieren, heupen, voeten. Een uitstekende gelijkenis, maar er is veel meer aan de hand. Ga leren voelen dat verstandig-zijn juist buitengewoon onverstandig is. Het maakt ziek, je maakt er brokken mee in eigen leven en om-je-heen. Zoals ook zelfbeheersing, doorzetten, wilskracht en wat Men liefde en geestkracht durft noemen jou en iedereen ziek maken.

Omdat je het als mèns eigenlijk moeilijk laten kunt om eerlijk te leven, tegen alles in, want de Waarheid wil altijd boven komen, heb je al je vernuft nodig om je uit te putten in verontschuldigingen bijvoorbeeld. Je moet aan anderen uitleggen waarom je dingen deed en zei, of niet deed en verzweeg; waarom je niet kon komen; waarom je ergens mee ophoudt. Vaak moet je zulke dingen zwart op wit bewijzen. Eerder wordt er niet naar je geluisterd. En dan nòg...

En je moet verklaringen geven over dingen die je voelt, zodat dat door de ander afgebroken kan worden. Want voelen mag niet. Je ziet het zo vaak in talkshows: een kritische vrouw wordt geïnterviewd, maar de vrager gebruikt alles om die vrouw onderuit te halen, om haar plat te praten, om haar zelfs belachelijk te maken. Hij ondervraagt haar niet om zelf dingen van haar te leren en zijn toehoord(st)ers dingen van haar te doen leren.

Je moet je kop er goed bijhouden om telkens weer uit te kunnen vinden wat anderen van je vinden, van je willen. Je moet al je zelfbe-HEER-sing bij elkaar rapen om daaraan te voldoen. Je verstand zegt je ook via je angst om dingen weg te slikken, jouw eigen mening te onderdrukken. Jezelfzijn is niet gewenst, dus verstand en geheugen sturen signalen dat je bijvoorbeeld bang moet zijn om uit de boot te vallen of nog erger.

Als je op je eerlijke gevoel wil afgaan, ben je labiel. Dan heb je een psychiater nodig. Hoe vaak horen kritische = eerlijke mensen zich niet toegebeten: 'je bent gèk! Je hoort in een inrichting!'? Dan strandt jouw verklaring op onwil en angst, en op de emotionele afhankelijkheid van de ander. Die is dan tè verstandig en weet alle wetten van de structuren achter zich. Inclusief allerlei vormen van hulpverlening...

Besluiteloosheid mag ook niet, dus we werden thuis en op school getraind en trainden nieuwe generaties tot snel beslissen, niet aarzelen. Dat is een veel sterker wapen om het macho-machtssysteem in stand te houden en te helpen ontwikkelen dan je zo op het eerste oog zou zeggen. Want: iemand die snel beslist, krijgt geen of niet voldoende tijd om het gevoel te raadplegen. Iemand de tijd ontnemen, werkt dus buitengewoon goed in machtssituaties. Vandaar ook de dwang tot en het ideaal van hard werken...

Omdat je door dat verstand afgeschermd bent van de natuur, met een betonnen muur van angst, schaamte, onterechte schuldgevoelens, verplichtingen, dankbaarheid en nog zo het een en ander, moeten heel natuurlijke dingen goed gepland worden, alle voors en tegens ervan goed afgewogen worden, van etenkoken, tot kinderenscheppen, van wandelen tot die baas eens goed zeggen waar het op staat.