Catharina Mijling : De gevolgen van niet tegen kritiek kunnen en het niet durven geven zijn gigantisch:

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits |

FALEN, FAALANGST

Inhoud: Kritiek 1, 2. Oorzaak van kritiek van anderen op jou. Hoe ermee omgaan? Onzekerheid. Falen. Brokken maken. Vergelijken.

Kritiek 1

Kritiek krijgen van iemand kan je een enorm rotgevoel geven. Je voelt je helemaal de grond in geboord en je durft niks terug te zeggen. Je hart bonkt en je knijpt je keel dicht. Je krijgt een rode kleur en je hebt neiging om weg te lopen. Je hebt ook neiging om die ander gelijk te geven en je extra uit te sloven om 'het weer goed te maken'.

Aan de andere kant heb je zelf wel eens kritiek op anderen. Dat durf je ook niet te zeggen uit allerlei angsten: om eruit geknikkerd te worden, om ruzie te krijgen, om niet lief gevonden te worden, om niet ontslagen te worden of echtgescheiden… Zo laat je maar over je heen lopen omdat je denkt dat dat veiliger is voor jou.

Alles loopt dus verkeerd en wat is daar eigenlijk de oorzaak van? Je hebt nooit geleerd om met die rotgevoelens om te gaan: je

moest maar meer bidden, in elk geval hoorde je je als gelovige niet rot te voelen: de heer zou je redden immers, hij was/is er altijd voor jou, dus wees jij maar de mindere. Vrouwen van mijn leeftijd die nog echt 'christelijk' opgevoed zijn weten dat preken vaak gingen over nederigheid en de minste zijn. Dat gold echter alleen voor vrouwen, nooit voor mannen. Ook preken over liefhebben ging altijd tegen vrouwen, TEGEN vrouwen. Mannen hoefden ook nooit nederig te zijn.

De gevolgen van niet tegen kritiek kunnen en het niet durven geven zijn gigantisch:

je kropt alles op, zowel je kritiek als de kritiek die je kreeg. dat is ongezond, je wordt er ziek van op den duur;

de volgende keer durf je weer niks te zeggen. Je voelt je na die kritiek van een ander nog kleiner worden en dat klopt ook: je ziel wordt kleiner, je bruikbare energie wordt minder, want de energie die je eigenlijk had moeten gebruiken, krop je op.

de criticasters hebben macht over jou. Je gaat gebukt (rug- en nekpijn) onder macht van die mensen;

er is geen sprake van respect. Niet van de ander kant, van die van de critici dus, maar ook niet van jouw kant voor hen;

dat vertroebelt de verhoudingen. Niemand weet nog wat jij eigenlijk zelf bent en wilt.

de anderen voelen zich steeds prettiger met zo'n 'onder'-daan. Maar dat is bedrog: dat lekkere gevoelentje is schadelijk voor hen, want ze krijgen de waarheid niet boven in hun diverse situaties met jou.

het kwaad blijft dus groeien en koste van iedereen.

Kritiek 2

Kritiek is heel belangrijk en wezen-lijk. Zowel 'positieve' als 'negatieve'. Men zegt ook wel: 'opbouwende' en 'afbrekende' kritiek.

Ik ben zelf heel erg bang geweest voor kritiek, voelde me inderdaad altijd meteen totaal veroordeeld en afgewezen. Had dagenlang last van rotgevoelens en ook van verwijten naar de criticus. Je leerde ook nergens goed omgaan met kritiek. Alleen verkeerd. Ik bedoel, dat er een draai aan jou 'falen' gegeven werd vanuit de richting van maatschappij, religie en cultuur. Niet vanuit de richting van jou als méns. In de vrouwenbeweging leerde ik pas omgaan met kritiek. Nu ben ik dankbaar voor elke vorm van kritiek, ook, vooral als ik er rotgevoelens door krijg! Hoe vervelend dat ook voelt: ik ben er toch blij mee! Ik zal het uitleggen.

Als je bang bent voor kritiek dan is dat heel erg. Dan heb je nooit iemand ontmoet die jou voldoende steun in de rug gegeven heeft. Je hebt dan namelijk niet voldoende zelfrespect, zelfwaardering, zelfvertrouwen of hoe je het noemen wilt.

Mensen die bang zijn voor kritiek, 'positief' of 'negatief', dat maakt niet uit, ervaren het volgende: ze voelen zich onmiddellijk volledig afgewezen als er ergens aanmerkingen op gemaakt wordt. dat kan zijn van: 'je haar zit niet goed' tot: 'dat verslag deugt van geen kanten ,' of 'je bent niet goed voor je kinderen', of: 'je werkt niet hard genoeg, er wordt niet genoeg verkocht.'

Angst voor kritiek. Maar als je begint met te beseffen dat kritiek dikwerf alleen over een klein stukje gaat, dat is niet jou helemáál, maar een stukje van jou. En ook op dat ene moment of meerdere momenten daarvoor. Daar kun je mee verder. Je angst is dan niet meteen over, maar je leert ermee omgaan. Je waardering voor kritiek, terecht of niet, gaat groeien. Je bent er al gauw dankbaar voor, want je kunt er altijd wat uit leren, ook uit onterechte kritiek.

Dit helpt je om te leren met kritiek om te gaan, er zelfs veel energie uit te halen en er een rijker mens door te worden:

altijd is kritiek goed voor jou, of het nou 'negatieve' is of 'positieve'. Altijd kun je je afvragen of de kritiek terecht is. Als de ander inderdaad gelijk heeft, kun je die kritiek gebruiken om er iets te veranderen. Het gaat er immers ALTIJD OM WIE GELIJK HEEFT: Jij of de ander in dit geval. Als de ander gelijk heeft kun jij weer een stapje verder zetten;

als de ander wel gelijk heeft voor een bepaalde situatie, wil dat niet zeggen dat hij of zij ook ècht gelijk heeft! Bijvoorbeeld: als een baas zegt dat iemand teveel verzuimt, omdat zijn dochtertje vaak ziek is, dan heeft ie vanuit de werksituatie gelijk, maar toch heeft hij heel erg ongelijk want dat kind gaat voor het belang van zijn bedrijf. Voor een werknemer of werkneemster is dat een moeilijke keuze: de baas gelijk geven of niet!;

kritiek van iemand gaat altijd over een klein stukje van jou: je haar, je tekortschieten in een of andere vaardigheid, je bent iets vergeten, je kunt iets gewoon niet, er is iets fout gegaan door jouw 'schuld' en vul zelf maar aan. Die kritiek geldt niet jouw hele IK, maar een klein stukje ervan. je hoeft je dus niet helemaal veroordeeld te voelen. Je kunt dat leren scheiden. Vooral als je er met de betreffende criticus over praat of desnoods met een ander. Maar praten hierover is buitengewoon behulpzaam in dit proces.

Oorzaak van kritiek van anderen op jou

Als ze erover vallen dat jij anders gekleed bent dan hun smaak, dan willen ze macht over je uitoefenen, ze willen je pesten of de grond in boren en ze hebben succes als je dat jezelf ook laat doen.

Een van de oorzaken van kritiek op jou is: de ander heeft macht over jou en wil dat laten gelden. Mensen die macht over hou willen hebben of je willen pesten zijn ziek. De oorzaak van alle ellende ligt bij hen en jij versterkt dat door ze hun gang te laten gaan.

Een andere oorzaak van kritiek op jou is: je doet of ècht iets verkeerd, je hebt iets niet gedaan of gezegd wat je wel had moeten doen. Dat soort kritiek is natuurlijk uitermate gezonde en daar zou je hartstikke blij mee en er dankbaar voor moeten zijn, ook al voel je je nog zo rot.

Hoe ermee omgaan?

Het is noodzakelijk te beseffen dat;

je kunt in wezen alleen maar beslissen en kiezen vanuit jezelf.

Je kunt niet kiezen ALS christen, ALS moeder, ALS werknemer, als brandweerman. Dat zijn keuzes vanuit je kuddes, je banden en verslavingen, je functies en niet vanuit jezelf met jouw mogelijkheden en onmogelijkheden. Elke andere keuze is je aangeleerd, ingetraind. Die zitten jou namens de cultuur van je volk of je groep, namens de religie of wat dan ook, namens je situatie en jouw plaats erin ingetraind vanaf de conceptie.

Zodra je dit begint te beseffen, ga je bv. kritiek zeer waarderen en ook nare gebeurtenissen en mensen die jou rotgevoelens bezorgen. Want al die dingen betekenen gezondheid, geluk, groei voor jou. Ik weet hoe het is om bang te zijn voor kritiek. En als ik heb kunnen leren kritiek te verdragen, te leren gebruiken, kan iedereen dat. Je kunt leren met kritiek om te gaan en er van alles voor jezelf uit te halen. Goede kritiek voelt, ondanks je rotgevoelens toch goed aan en je krijgt er energie uit. Je gaat de waarde ervaren en dankbaar zijn voor kritiek.

Onzekerheid

Als je je onzeker voelt, zit je in een situatie waarin je niet goed weet hoe je verder moet. Het zit zo: in oude patronen, waar alles precies vastligt, weet je waar je je aan te houden hebt. Dat is gemakkelijk: die zitten je in je lijf gebakken. Moet je iets veranderen in je leven, dan ken je dat nieuwe leven (nog) niet en dat is eng, bedreigend, griezelig, veront-rust-end. Zo lijkt het althans. Maar als het veront-rust-end is, dan is het voor jou ernaar gemaakt en dan ben je bezig jezelf ziek te maken als je erin doorgaat.

Als je je onzeker voelt:

ben je bang om te falen, want je moet voldoen aan wensen, verlangens, eisen van anderen en/of een situatie of zo;

ga je ook van alles berekenen en vooruit plannen. Dat doe je met je verstand, tenminste: zo lijkt het en dat zegt Men ook: 'het zit tussen je oren'. Je ligt te piekeren en je zorgen te maken, je lijdt aan angsten-voor en onderdanigheid-aan, aan zelfverwijt, aan verwijt, aan geloven in plaats van weten/zijn. Maar je doet het met je hele lichaam en eigenlijk voel je dat goed. Het een kan niet zonder het ander!;

heb je het altijd over plicht en recht, over tradities, principes, geloven;

wil je je min of meer graag aanpassen, want dat voelt veiliger en je dwingt op jouw beurt anderen daartoe. Enz.;

wil je altijd vergelijken, maar niet op de goede manier: functies met functies, prestaties met andere prestaties, recht met recht, bezit met bezit, religie met religie, sport, kunst. Wie iets niet vergeleken wil hebben, omdat dat hem/haar niet uitkomt, zegt dan ook dat je dingen niet moet vergelijken;

klamp je je niet vast aan je menselijke mogelijkheden en onmogelijkheden, maar aan je vaardigheden, je status, je talenten, je wetenschap en/of je geloof, je hecht (is ook lichamelijk en voelbaar) aan functies, carrière, ambities, prestaties, bezit, macht;

is er van alles en iedereen buiten jou de baas over jou. Ook alles wat je van buitenaf aangeleerd hebt gekregen is de baas over jou. Dat moet je niet meer pikken;

ten opzichte van iemand, of in een situatie, je geen houding weet te geven of zo, dan ga je spelletjes spelen, zoals:

net doen alsof je iemand niet begrijpt;

net doen alsof je je interesseert voor datgene waar die ander in geïnteresseerd is;

net doen of je de ander aardig vindt,

net doen of je je prettig voelt, gelukkig bent. Enz.

Ik heb nog altijd last van dat soort dingen, heb er pas misschien nog brokken door gemaakt. Maar het gekke is: ik heb dit soort dingen nooit of zelden bij vrouwen! Of is dat niet gek misschien? In ieder geval is er dit hoofdstuk uit voortgekomen.

Als je deze dingen beseft in een situatie dat je je weer eens onzeker voelt, wordt alles opeens heel anders en veel gemakkelijker. Daarom schrijf ik ook dit boek: om jou, om mensen het leven gemakkelijker te maken.

Wees blij met je onzekerheid, want je kan nog alle kanten op. De zekere mens die hangt aan functies, bezit, wetenschap, kunst en geloof, kan geen kant meer op, want die moet zich eraan blijven vastklampen en steeds in die richting alles verder kiezen en beslissen, anders voelt hij zich onzeker en dat durft ie niet. In feite is die onzekerder dan jij.

Wees blij met onzekerheid en blij met mensen die jou eventueel keihard op je plaats durven zetten, met inzet van een vriendschap en het risico van verlies van een goede relatie.

Falen 

Zie je ooit in forums en discussieprogramma's dat iemand eigen standpunt opgeeft en opgelucht zegt: 'je hebt helemaal gelijk!'? Toch zo ongeveer nooit! Alleen bij Oprah en Dr. Phil gebeurt dat regelmatig. Mensen durven geen ongelijk te bekennen, een mislukking, een misrekening of een verkeerde beslissing toe te geven: Mensen zijn als de dood om te falen en eigenlijk zit daar de hele kuddegeest achter in allerlei omstandigheden.

ze hebben het gevoel dat ze minder zijn, dat ze verliezen van de ander. De kuddegeest-uitdrukking: 'je gezicht verliezen' is een echte macho-uitdrukking;

en mensen komen er zo niet achter:

dat je van falen, van vergissingen, verkeerde beslissingen toegeven kan leren;

dat je geen energie meer hoeft te steken in het verdedigen en vast blijven houden van eerdere standpunten;

dat je geen energie meer kwijt bent aan meningen en aan een verkeerde manier van leven die van de traditionele kant waren;

dat durven falen juist een opluchting is;

dat je er sterker en zelfverzekerder door wordt;

dat je een betere, eerlijkere verhouding met de ander opbouwt en samen dit alles versterkt en vergroot. Punt 3 van de natuurwet;

dat er daarna nieuwe mogelijkheden opdoemen, enz.

Wees blij met falen: je wordt er niet alleen meer mens door, maar ook een betere vakvrouw/-man.

Brokken maken

Waarschijnlijk heb je dit ook nog nooit gehoord: het geeft niet als je brokken maakt, anderen tekort doet, mensen kwetst, verkeerde beslissingen neemt. Daar staat je lijf dan nog naar. We blijven allemaal brokken maken, levenslang. Zelfs, nee: vooral de kluizenaar in zijn hutje op de hei. Ik ook. We zijn immers allemaal zo zwaar beschadigd dat we veel dingen verkeerd beoordelen, dat we handelen en spreken zoals ons met de paplepel ingegeven is.

Naast misdaad en treiteren, belachelijk maken, mensen ontkennen, vernederen enz. kan je enorme brokken maken door verdraagzaamheid, bezorgdheid, begrip, bemoederen en bemoedigen, gehoorzaamheid, grootmoedigheid, troosten, medelijden (de verkeerde soort) enz. Daar kom ik op terug. Het verlossende is: het geeft niet, maar je moet het wel weten. Sta open voor kritiek en voor herziening van je inzichten. Dat is volwassen.

Het is namelijk zo: als je brokken maakt, of gemaakt hebt en je blijft met de gevolgen ervan omgaan op dezelfde manier, dezelfde instelling, dezelfde mentaliteit of hoe je dat noemen wil, dan maak je die brokken nog groter. En daarna fractaal alle volgende. En jouw gevoel voor Waarheid, verantwoordelijkheid en rechtvaardigheid maak je zieker: dat is het vlindereffect.

Zelfs als je grote brokken gemaakt hebt, met enorme gevolgen, dan nog geldt: hoe ga je met die gevolgen om? Het woord 'onherstelbaar' valt dan weg, er gebeurt iets wezenlijk anders. Maar in dit licht mag wroeging nooit een reden tot zelfmoord zijn.

Verder is het belangrijk om goed om te gaan met de gevolgen van wat ánderen aan brokken veroorzaakt hebben.

Vergeet de traditionele opvattingen over goedmaken en zo, over vergeving en boetedoening. Loop desnoods liever met een vracht wroeging rond. Dat is gezonder dan 30 planken voor de kop houden. Planken voor de kop doen jou in dit kleine leventje meer kwaad dan 3 bergen wroeging. En nee: ik zeg niet dat het leuk is, maar wel eerlijk. En je zal merken dat je ondanks afkeer en wroeging, toch eerlijk met mensen om kan gaan. Je doet er beter aan je angst voor wroeging te accepteren. Om dingen recht te zetten die door jouw foute beslissingen en keuzes verkeerd liepen, is het enige wat je kan doen: vanuit je eerlijke gevoel met de gevolgen ervan omgaan! En die gevolgen gebruiken om je wroeging te genezen én de structuren te genezen.

Bovendien kan je zowat alles van brokkenmaken leren. Ik zag mijn zoon, toen met zijn 13 jaar nog een klein ventje, tennissen met zijn leraar. Hij had gloeiend de pest in dat hij steeds verloor, maar wat ik zag was dit:

van verliezen kun je leren,

van winnen niet,

zo wint de verliezer...

Dat geldt ook voor mensen-kwetsen, zelf bezeerd worden, iemand laten vallen, stommiteiten uithalen enz.

Deze hoofdstukken zullen mogelijk een open-baar-ing voor je zijn. Om vruchtbaar te zijn hoef je geen kinderen te baren: wees maar een open-baar-ing voor andere mensen! Misschien kan je het een paar keer lezen, of na lezing het boek een poosje wegleggen en dit in je lijf en leven door laten werken voor je verder leest. En: schrijf op hoe dingen voor jou liggen.

Vergelijken

 'Je moet niet zo vergelijken!',

'Dat kan je niet met elkaar vergelijken!',

'Wie vergelijkt komt altijd verkeerd uit.'

Deze gezegdes geven het al aan: Men, de grote Men van de kuddegeest, vindt dat je dingen niet met elkaar mag vergelijken. Waarom? Dat is gevaarlijk: stel je voor dat de Waarheid daardoor boven zou komen!

Maar vergelijken doe je van nature dagin daguit. De hele evolutie met de spanningenwet en al is daarop gebouwd! Zie ook CHAOS. Je kan dan ook niet anders, dat is een natuurwet. Alle wetenschappen, inclusief alle mens-wetenschappen, alle religies enz. zijn op vergelijken gebouwd. En alle kunsten, sporten enz.

Vergelijken móét. Om allerlei redenen:

om inzichten te vergelijken met aangeprate, ingetrainde dingen, met tradities, principes, enz;

om te weten hoe jij met jezelf omgaat, hoe met anderen, hoe anderen met jou omgaan, en in welke situaties allemaal;

om te weten, te vóélen hoe jouw geschiedenis was en in je lijf gebakken zit;

om uit te vinden hoe jouw kuddes er uit zien, welke eisen daarin aan je gesteld worden, wat de doelen zijn van die kuddes, hoe anderen daarin zitten ten opzichte van jou;

om vandaaruit te kunnen kiezen wat en hoe er dingen veranderd moeten worden, in het belang van eigen menszijn en dat van de hele aardbol;

om jouw (ideale) voorbeelden, je principes, tradities en je vooroordelen te kunnen aftoetsen aan de Waarheid. En je behoefte aan al die dingen te kunnen afpellen, dagin daguit in het leven zoals dat op je af komt;

om uit te vinden van wie en waarvan je allemaal afhankelijkheid bent;

om je eigen doen en laten te vergelijken met dat van andere leden van je kuddes (Zie Kuddegeest), wat je erover dénkt, wat je erover vóélt, wat zich dus allemaal afspeelt in je lichaam boven én onder je strotklepje:

1. wat is er van buitenaf bij je ingepompt;

2. en wat is écht van jezelf. Of dingen belangrijk zijn voor jou als méns en dus een volgende stap in de evolutie. Klopt alles wel met wat je zelf wil, wat je zelf als goed aanvoelt? Gaat iedereen wel eerlijk met je om?;

het is verder belangrijk te zien wat er bij anderen in lijf (gezondheid) en leven gebeurt:

die vraagtekens durven zetten, heilige huisjes omver schoppen, 'iedereen tegen zich in het harnas jagen' enz.

die punctueel, principieel, ambitieus, gelovig, scrupuleus, enthousiast hun best doen om al hun kuddes zo goed mogelijk te dienen.

Het spreekt vanzelf dat vergelijken op grond van bezit, talent, geleerdheid, sport (wedstrijden), kunst enz. dood(!)gewoon slecht voor je is. Dat soort vergelijkingen laten zien hoe arm, leeg en ziek je bent, hoeveel Liefde, warmte, begrip en bewustmaking je in je hele leven tekort gekomen bent en/of die je hebt afgewezen. Je zoekt dan vergelijkingen in te laag niveau, zelfs in een mensvijandig niveau en kijkt voorbij aan eigen behoeftes: die als méns aan Liefde, aan goede aandacht die je aan anderen eigenlijk vragen moet. Bovendien zie je dan de mensen in je leven niet die jou verder kunnen helpen.

 'Je mag niet vergelijken' is een van de politieke gezegdes van de macho-structuren, want wie niet vergelijkt, zal de mensvijandigheid van de structuren niet zien en ook niet het gemakkelijker en gezondere leven van kritische mensen herkennen. Daar hebben de structuren alle baat bij, ook de religies.

Góéd vergelijken betekent dat je eerlijk bent en op de eerste plaats kijkt naar menszijn van jou en anderen.

Eerlijk leven kán niet zonder vergelijken. Eerlijkheid IS voortdurend vergelijken: waar of niet waar, belangrijk of onbelangrijk.

LINKS

banden.htm, bandkk.htm, eenzmhd.htm, emomanip.htm, enzmhd2.htm, nrgvoel.htm, gevoel.htm, herinner.htm,

hersens.htm, honger.htm, levang.htm, manip.htm, ruzie.htm, meevln.htm, rotgvlns.htm, oudzeer.htm,

piekeren.htm, psychprbl.htm, psychisch.htm, spiegel.htm, uiten.htm, falen.htm, verliefd.htm, vrdriet.htm,

Catharina Mijling