Eenzaamheid depressie depressief wanhoop moe leeg lam fundamenteel signalen verstrooiing ongeluk ongelukkig behoefte lief vrouwen

 

Catharina Myling. De eenzaamheid van mensen is gigantisch. Bijna geen mens ontkomt eraan.

 

www.path-of-wisdom.com

home | boekenplank | links | reageren?| aan studenten | ikzoek | colum | copyright | mijn boek |engels/duits |

 

EENZAAMHEID

 

Inhoud: Eenzaamheid. Eenzaamheid omgekeerd. Fundamenteel. Depressief. Massaal depressief. Signalen.

 

Eenzaamheid

 

De eenzaamheid van mensen is gigantisch. Bijna geen mens ontkomt eraan. En iedereen tracht die eenzaamheid te vullen met verstrooiing, afleiding, met zoeken naar een ander, samenwonen, kinderen maken, door hard werken, met idealistisch bezig zijn, met kunst, met macht, met wandelingen naar het strand, met religie...

Iedereen is op zoek naar geluk, omdat het bij mensen hoort: gelukkig-zijn. Maar dat krijg je niet door deze dingen, zelfs niet door mensen die van je houden. Misschien zou je die twee als de gevaarlijkste dingen voor mensen moeten noemen:

1.      mensen die 'van je houden';

2.      die idealistisch bezig zijn, dus met 'liefde', inzet, opofferen, wegcijferen...

 

Bij mensen die 'van je houden' krijg je energien naar je toe en dat voelt reuze lekker. Maar wlke energien? Welke soort, welke kwaliteit, hoeveel? Dat zijn praktisch altijd energien die jouw behoefte aan iemand die van je houdt in stand houden. Je wordt er dus letterlijk NIETS WIJZER van. Integendeel: dat maakt je ziek. Vandaar dat mensen, vrouwen, die het niet meer pikken, overal uitgekotst worden, want vooral vrouwen horen lief te zijn en klaar te staan, op te offeren en zo. Dat gebeurt niet alleen in het gezin, maar eveneens in allerlei maatschappelijke lagen.

 

Af en toe krijg je op tv zo'n idealistisch echtpaar of homopaar te zien. Zo'n stel wat al 20 of 50 jaar 'lief en leed' deelt. Vaak lijken ze inderdaad op elkaar. Dat klopt dan toch ook...

Alle mensen kijken er jaloers naar: 'zo heb ik dat niet!' Wees blij dat jij het zo niet hebt, want jij kunt beter werken aan je zelfwaardering dan mensen die emotioneel zo in elkaar vast gebakken zitten...

Zo'n voorbeeld, die ze ook in hun omgeving zien, is verziekend voor anderen. Zo verzieken ze niet alleen elkaar, maar ook anderen, en heel veel mensen als ze voor tv of radio komen...

 

Mensen die 'zo veel van elkaar houden', zitten emotioneel z vast gebakken in elkaar dat ze, om hun eenzaamheid te leren kennen en dan te kunnen gaan groeien in zelfwaardering, eerst los moeten komen van elkaar. Maar dat houden van elkaar voelt z lekker dat ze het wel uit hun lijf laten om zich vr de dood van elkaar los te maken... Sterft een van beiden, dan is de ander total-loss en niet te troosten. En waar blijft de dode? Die zit nog steeds met zijn/haar energiepatronen aan de partner vast en hangt voelbaar in het huis rond. De enige troost die de achterblijf(st)er kan krijgen waar hij/zij wat aan heeft, wil hij of zij niet horen: 'je moet die ander loslaten. Die geest moet verder en dat kan niet als je hem of haar zo aan je vastklampt' Dus jarenlang blijft er getreurd worden en tegen anderen gezeurd over het verlies, de eenzaamheid...

 

In religies moeten:

1.      wat men van 'god' de mensen vertelt en/of wat men over Jezus de mensen wijsmaakt, de profeet en/of de door schriftgeleerden uitgelegde geschriften de eenzaamheid vullen;

2.      en de groep eromheen. Dta betekent een min of meer sterke kuddegeest.

 

Eenzaamheid omgekeerd

 

Idealistische mensen keren hun eenzaamheid om: ze stoppen hun energien in allerlei acties, in goede doelen, in goede bedoelingen, in opofferen en klaarstaan, in goed bezig zijn enz. Het lijkt liefde, maar ze doen het voor zeg 99,99% voor zichzelf en dat zeggen ze ook: 'ik krijg er zoveel voor terug!' hoor je dan. Ze worden zeer gewaardeerd, maar er gebeuren allerlei vreselijke dingen:

  de energien en energiepatronen die ze rondstrooien houden de dingen waar ze zich zo voor inzetten juist in stand;

  dat is hun eigen belang, want als ze die dingen goed zouden doen, zouden ze geen levensvulling meer hebben en hun eenzaamheid en depressie en hun slecht bezig zijn moeten ervaren en daar zijn ze als de dood voor...;

  hun voorbeeld fokt anderen op om ook zo idealistisch bezig te gaan, ze slepen anderen dus mee;

  daardoor raken hele projecten verziekend voor heel veel mensen;

  op die projecten wordt mensen hun recht op zelfwaardering afgepakt en zich er niet van bewust gemaakt...;

  ze halen allerlei energien uit het zozeer gewaardeerd en bewonderd worden... Dus doen ze het echt voor zichzelf...

Maar ze willen dus kost wat kost er niet achter komen dat ze verziekend bezig zijn, tot dodelijk toe.

 

 

Depressief

 

Als je depressief bent, is dat voelbaar: je bent moe en lam en leeg, je hebt het koud en voelt je tot niets in staat. Dat wil zeggen dat je gebrek aan allerlei energien hebt, aan warmte. Iemand die alles helemaal ziet zitten, blaakt van de energie.

Als je depressief bent, zie je ook alles donker. Wie jou troosten wil door te zeggen: 'zie de zon eens schijnen, zo licht en zo warm! Hoor de vogels eens zingen', dan is dat voor jou niet waar: die zon is een fel blikkerig, hinderlijk ding, dat pijn doet aan je ogen, waarvan je vindt dat die niet in jouw leven past. Die vogels maken een hels kabaal... Zo iemand helpt jou dus niet. Weet je hoe dat komt? Omdat hij/zij zelf behoefte heeft aan jou-troosten. Hij/zij weet namelijk geen raad met jouw depressie. Bovendien geeft het een lekker gevoel: een ander troosten en/of (jarenlang) verplegen.

Maar als je depressief bent, werkt zoiets averechts. Meestal voel je dat van de ander heel goed, want in een depressieve toestand zie je dingen heel scherp, omdat je zo dicht bij jezelf bent, bij je eigen gevoel...

 

Depressief: hoe beroerd ook, je vlt tenminste wat. En heel wat ook. En het zit niet in je hersens. En je bent stukken beter af dan hele volksstammen die niets (meer) kunnen voelen, die keurig in het gareel lopen, een mooie baan hebben, een (fijn) gezinnetje, 'n beetje sociaal werk erbij... Maar toch leven die mensen niet: ze gebruiken als automaten alleen hun hoofd en ze gebruiken allerlei energien van anderen om zich lekker te voelen.

Zulke automatische mensen kijken vreemd op, ver-vreemd, dat wil zeggen: vreemd geworden in de loop van de tijd. Die kijken vreemd op als je het over voelen hebt. Alsof dat uit een andere wereld komt. En dat klopt ook: de gevoelswereld IS een totaal andere wereld, tegengesteld zelfs aan dat gladde, goed-geoliede wereldje. De gevoelswereld lost zelfs de problemen van dat spekgladde wereldje op, zet ze om in groei-energien.

 

Weet je wat het eigenlijk is: depressief zijn? Je ziet de onwaarheid, de onwaarachtigheid niet meer zitten: het patroon van je huwelijk of samenwoning; de slechte omgang van collega's en bazen met jou; de emotionele druk in het leger; het eentonige van het zware werk in het huishouden; het getreiter op school; het werk wat permanent boven je krachten gaat; alsmaar liefde moeten geven zonder er wat voor terug te krijgen...

Het is niet dat huwelijk zlf, die studie, de samenwoning, de school, het werk zlf die je op dat moment niet meer ziet zitten, maar je ziet datgene niet meer zitten wat religie, jouw cultuur en de maatschappij van huwelijk, werk enz. gemkt hebben, wat het onder de dwingende eisen van religie, cultuur en maatschappij geworden is. Z vanzelf, dat je er totaal geen erg in had dat je al lang bezig was er op stuk te lopen. Dan heb je toch gelijk met depressief te worden...

 

Je rot voelen geeft aan dat er dingen niet kloppen. Dat is ook de functie van depressief zijn. Als je alles niet meer ziet zitten, als je aan de grond zit, als je alles op moet geven, als je op een punt staat dat je niets meer te verliezen hebt, wat je ook zegt, wat je ook doet, wat je ook kiest, dn durf je misschien eindelijk eens te beslissen zoals je altijd al voelde en wist dat het goed zou zijn. Dan durf je misschien eindelijk eens te kiezen voor wat je eigenlijk altijd al had willen kiezen, maar dat mocht en dat kon niet.

 

Als je voor je directeur staat en je krijgt je ontslag, dan zeg je hem eindelijk wat jou al die jaren het leven verzuurde, verbitterde. Dat wat je altijd al nodig vond om te zeggen, maar wat gewoonweg niet kn, omdat je toch eten moet en kleren nodig hebt en dus geen ontslag riskeren kon. Dan, als je eindelijk die grote bek opzet, komt er uit wat je altijd gevoeld hebt ten gevolge van de behandeling door je baas, maar wat je via je koppie altijd diep weg moest stoppen in lever, longen, hart, nieren...

 

Als aan een scheiding niet meer valt te ontkomen, kun je eindelijk je man eens zeggen: hoezeer hij nooit echt aandacht voor jou gehad heeft; jou als gratis huishoudster gebruikt heeft; en de opvoeding van de kinderen jou op je nek geschoven heeft; en hoe hij, ondanks zijn belofte op de mooiste dag van je leven, jou geen warmte geschonken heeft, geen waardering. Omdat jij gewoon niet bestond.

 

Op 'negatieve' momenten van openbrekende spanningen komt de waarheid in al dat soort situaties naar boven. Die momenten geven opluchting, werken verhelderend. Je vindt, zo diep in de put als je zit, vanzelf daar de kracht en de moed om je eigen ge-weten (dat wat je wt) te volgen...

Dit zijn voorbeelden. Iedereen heeft zijn/haar eigen verhalen. Maar cruciaal is:

mensen die in dezelfde soort situaties

zitten hebben dezelfde verhalen,

dikwijls tot in de kleinste details. Fractal...

 

Kracht ligt in zwakheid: met de moed der wanhoop... Aan wat er in die uitdrukking zit, wordt gek genoeg nooit aandacht besteed. Zo is juist jouw depressie d opening naar het leven die je net nodig had...

 

Massaal depressief

 

Mensen zijn wereldwijd massaal depressief: ze hebben behoefte aan, zijn verslaafd aan allerlei dingen, omdat ze binnenin zich vele leegtes ervaren.

 

Misschien is wel zo'n 80% of meer van de mensen depressief. Je kunt dat overal om je heen zien: mensen hebben massaal behoefte aan gezellig, leuk, gelukkig-zijn, afleiding, verstrooiing, (verre) vakantie, humor, lachen, hobby's, ontspanning, liefde, muziek van allerlei soort, waardering, iemand die van je houdt, succes, hogerop, nog meer verdienen, eer, roem, geurtjes, wedstrijden, erbijhoren, geloven, uitsloven, spelletjes, tv, sex, sport...

Als je niet depressief was, had je daar allemaal geen behoefte aan. Het zijn allemaal dingen om je op te krikken, je op te knappen, je af te leiden van je dagelijkse beslommeringen, je een beter gevoel te geven...

 

Signalen

 

Mensen zijn massaal depressief: ze houden niet van zichzelf, ze waarderen hun eigen lijf en leven niet, ze kennen zichzelf niet en willen dat ook niet, uit angst voor een onzekere toekomst.

 

Veel depressies zitten diep weggestopt, zijn nauwelijks herkenbaar. Dat is vooral het geval bij mensen met een goed humeur, met kunst en sport als uitlaatklep, met een uitstekend verzorgd uiterlijk, met een diepgeworteld geloof... Maar religies hebben als enig antwoord: zoethoudertjes en afschuifsystemen en leven n het leven en de idealen van een ander. Ze bevorderen depressies: mensen krijgen geen duidelijk zicht op hun leven en worden dan ook nog eens om hun depressief-zijn veroordeeld: 'je gelooft niet genoeg'.

De houvasten die religies geven zijn schijnzekerheden. De dreigementen over wat er na de dood met je gaat gebeuren wegen zwaar en houden de mensen zwaar depressief. Dat verwerk ik in mijn volgende boek: 'Het Grote Kwaad van Religies'. Alvast dit: niemand weet wat er na de dood is. En geen enkele religie weet dat. Dat is allemaal verzonnen.

 

Andere signalen dat 80% of meer van de mensen depressief is zijn:

  mensen zoeken narigheid op. Mensen zijn graag zielig, zieken klampen zich vast aan hun medicijnen, hebben urenlange gesprekken over hun kwalen en wat ze allemaal moeten slikken. Bij de dokter gaat bijna geen patint de deur uit zonder recept: de dokter mt wat voorschrijven, anders kan hij agressie verwachten;

  mensen zoeken de ellende op in het nieuws. Ze wentelen zich in de narigheid. Daarom kiezen nieuwsdiensten steeds ellendige dingen. Daarom komen er steeds meer life-programma's op tv die over politie-ingrijpen, over ziekenhuis-perikelen gaan, met veel vechten en bloed. Daarom zijn er zoveel series met geweld, met moorden, met overdadige sex, met drie-, vierhoeksverhoudingen en partnerverschuivingen. Mensen smullen ervan uit armoe, uit depressie;

  mensen genieten van dingen die mislopen. Ze roddelen met overgave over slechte dingen van anderen. Ze zijn massaal bang voor kritiek en dus houden ze zich krampachtig aan allerlei regeltjes, principes en heersende opvattingen. Ze klampen zich vast aan kunst, sport, wetenschap, bezit en geloof, aan principes en tradities, omdat ze niets van zichzelf zijn. Ze genieten van romantiek, zonder te hoeven voelen waardoor ze zelf zo'n behoefte aan Liefde hebben;

  mensen zitten massaal allemaal uit te rekenen hoe het er in de toekomst uit moet zien. Ze zijn altijd bezig met plannen en piekeren. Ze streven naar zekerheid en succes en zoeken die in verkeerde dingen en in de verkeerde tijd;

  mensen veroordelen zichzelf voor dingen die ze 'verkeerd' gekozen hebben, waarin ze gefaald hebben en hebben angst voor kritiek, falen en voor niet gewaardeerd worden. Ze worden er ook door anderen om veroordeeld;

  mensen controleren niet echt wat wel en niet goed is in hun eigen lijf en leven. Dat durven ze ook niet. En alles waar je bang voor bent is een teken van depressief-zijn. Alles waar je je afhankelijk van voelt maakt je depressief;

  mensen ervaren zichzelf niet als middelpunt van hun eigen lijf en leven, maar geloof, wetenschap, kunst, liefzijn, rottigheid-uithalen, succes zijn die middelpunten...;

  een ander symptoom van zware depressiviteit is: mensen geven af op anderen die iets beter kunnen, meer hebben;

  ook: mensen halen anderen onderuit die bewust leven en kritisch zijn, ze roddelen over hen, praten zelfs over het goede wat die anderen doen alsof het slecht is;

  iemand die hen probeert bewust te maken van te leren leven naar hun goede gevoel, naar hun ge-weten, wordt uitgelachen, uitgebannen, getreiterd, mishandeld, vermoord.

 

Hoe erger iemand hierin vastzit, hoe depressiever hij/zij is. Als mensen naar het nare en slechte trekken, dan is dat niet van nature, maar dan is dat maatschappelijk, religieus en cultureel veroorzaakt.

Alles waar je emotioneel aan vast zit veroorzaakt depressies, want je hebt ze nodig om een leegte te vullen, om je wat lekkerder te voelen. Het helpt echter niet: hoe meer leegtes je met on-eigen-lijke energien opvult, hoe meer je nodig hebt om je depressies te verbloemen. 

 

Of jij depressief bent, kun je gemakkelijk controleren: wat klopt er in dit deel voor jou? Durf je het erkennen? Als je er vanaf wil komen, moet je het wel eerst durven erkennen. Blijf je erin hangen? En wat ga je eraan doen? Ga je de tegenhanger in je lijf: de woede opzoeken?

 

Ga eens na wat en wie je zou missen als je dat of die ineens kwijt raakte.

Je moet het z zien: Als je je leeg voelt, dan heb je gelijk! Dan ben je het dichtste bij jezelf omdat:

1.      je altijd jezelf gevuld hebt met dingen van andere mensen en andere situaties en

2.      je daardoor niets van jezelf was!

Nu ben je op een punt gekomen waarop je zeggen kunt: wat wil ik ZELF! Wat kan ik zelf en waarom wil ik dat? En kan ik dat. Een heel nieuw leven gaat voor je open.

 

Niemand hoeft depressief te zijn: je bent waardevol als je jezelf waardevol maakt en niet als je allerlei zoethoudertjes opzoekt en als levenswaarden je leven laat vullen.

 

Fundamenteel

 

Aan de andere kant vind ik het heel fundamenteel: eenzaamheid. Je beseft dat je alleen staat. Als je doorzet, ga je beseffen dat je je leven ook helemaal zelf moet leven. Dat een ander dat niet voor jou kan doen. Op dat punt zit nu de mensheid. Omdat zoveel mensen door de sterk veranderende levensstijl, op hun eentje staan, kan nu dat besef van alles-zelf-doen, op-je-eentje-staan, oftwel: op-eigen-poten-staan, wereldwijd de mens helpen om verder te komen.

Je kunt als mens alleen verder komen als je zelfbesef hebt. En de weg erheen is besef van eenzaamheid.

 

 

En: het christendom, veroorzaakt veel eenzaamheid, al lijkt het niet zo door al die doekjes voor het bloeden.

 

Meer links over gevoelens en Gevoel: www.path-of-wisdom.com/links/linksgevoel

 

Catharina Myling

$%#(*)$#(*)$#(*)$#(*)$%#(*)$%#(*)$%#(*)$%#(*)$%#(*)$%