WIE WIL MIJN BOEK UITGEVEN?
home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels
/duits | aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | MIJN BOEK"BIJWERKINGEN"
Inhoud: Oplossen wegwerken/wegwerpen. Allopathie.
Kwakzalverij. Wat zijn bijwerkingen? Bijwerkingen. Verplaatsen van het
probleem. Persoonlijkheidsveranderingen door medicijnen. Uitzonderingen.
Slechte aandacht. Voedingsmiddelen. Milieuvervuiling. Ziekenhuizen.
Oplossen,
wegwerken/wegwerpen...
De
hulpverlening is mannelijk: daardoor is de hulpverlening erop uit om problemen
en ziektes en zo (proberen) op te )lossen! Dat is uit armoe! Dat is gebrek uit
aan mens-zijn. Het is nog altijd de klacht van vrouwen: mannen komen altijd,
zodra iemand met een probleem aankomt met een oplossing aandragen. Daardoor
komt die stap-vèrder niet aan de orde: wat er gevoeld
wordt, hoe je vandaaruit anders om kunt gaan met de ziekte, met het probleem,
zodat die ziekte, dat probleem iemand tot wijsheid heil en genezing wordt.
Hulpverlening
is nooit louter lichamelijk, dat is ook altijd geestelijk en omgekeerd, en
iedere hulpverleen(st)er zou daar dagin
daguit van doordrongen moeten zijn. De werkelijkheid
is echter:
Ø
omdat je geen schijt
mag krijgen aan waar je je buik vol van hebt, zijn er
pillen en drankjes wetenschappelijk uitgedacht en beproefd op onschuldige
dieren, om jouw stoelgang op gang te houden;
Ø
omdat maagzuur jou niet mag laten waarschuwen dat
je leven verzuurd wordt door iemand(en) en in die soort situaties, zijn er
middelen uitgevonden om dat maagzuur te remmen, zodat het jou niet meer
waarschuwen kan. Uiteindelijk snijdt de chirurg een stuk van je maag weg;
Ø
omdat je niet pissig mag worden en niet gaat
zeiken, krijg je plaspillen, operaties;
Ø
omdat je niet hartelijk voor jezelf mag zijn,
moeten verstoppingen in je hart operatief vervangen worden door een nieuw
gangetje;
Ø
omdat je teveel op je nek moet nemen, of
gewoon(!) op je nek krijgt geschoven, zijn er therapieën en warme lampen en uit-rek-handelingen om die nek weer in zijn gareel te
brengen;
Ø
omdat je barst van woede, zijn er pillen en
kruiden, acupunctuur, yoga en meditatie om je hoge bloeddruk omlaag te krijgen;
Ø
omdat je 's nachts niet mag liggen piekeren,
want stel dat de Waarheid boven komt, krijg je slaappillen;
Ø
omdat je hersens totaal in de war zijn gemaakt,
staan psychiaters en pastores van allerlei soorten te dringen om je te mogen
begeleiden. Of is het bege-LIJDEN...?;
Ø
omdat het in bepaalde kringen toch al wel een
beetje duidelijk is geworden dat lichaam en geest iets met elkaar te maken
hebben, zijn er yoga, meditatie, gestalttechniek,
bio-energetica enz. ontwikkeld. Ook acupunctuur, homeopathie en dergelijke
werken daarop.
Veel
van die respectievelijke, respectabele genezers doen dat zonder hun patiënten
en gelovigen duidelijk te maken dat er een heleboel dingen niet kloppen als je
een operatie, pillen, ontspanningsoefeningen en een geloof nodig hebt.
Het alléén opvangen en oplossen van
door anderen veroorzaakte
spanningen, problemen en ziektes,
bevordert het systeem,
kan dus nooit Liefde zijn...
Zo
ongeveer geen enkele geneeswijze, ook veel 'alternatieve' niet, leert mensen
hun spanningen, hun problemen, hun ziektes, hun rotgevoelens GEBRUIKEN! En het Tweede Inzicht is
taboe.
Zo
ondersteunt die gezondheidszorg de mensen om de machomachtssystemen in stand
houden, doet die ontwikkelen in plaats van te helpen afbreken. Er komen dus ook
niet allerlei acties en publicaties. De gezondheidszorg die zó werkt, is een
heel onzichtbare dienaar, vaak zeer gewaardeerde dienaar van de Kwade
Intelligentie.
Zo zie
ik in de toekomst een heel nieuw circuit ontstaan van gespecialiseerde
hulpverleen(st)ers ten
behoeve van al de dan opgegroeide mensen die door gegoochel met eicellen en
spermabanken in elkaar geklutst zijn. En die in de knoei raken, omdat ze er
niet achter kunnen komen, wie hun natuurlijke moeder en vader zijn. Dat wordt
één doffe ellende. Dus jongelui: als je straks een bevredigend beroep wilt
hebben, waar je een ruim kostje mee verdienen kunt, ga je dan alvast maar
specialiseren in dit soort gevallen. Er is al materiaal genoeg om op te
oefenen. Vooral op adoptiefkinderen uit het buitenland.
Allopathie
De
huidige artsen, en tegenwoordig ook de psychiaters, apothekers en verplegend
personeel zijn allemaal chemisch
voorgeprogrammeerd. Ik bedoel: oorsprong-kelijk
(van oorsprong dus) was er alleen geneeskunst mogelijk met kruiden, geuren,
mineralen en dierlijke grondstoffen. Ook met handoplegging enz. maar dat laat
ik even buiten beschouwing, dat gaat sowieso te ver voor het artsendom: artsenDOM, ze zijn er te dom voor.
De
allopathie steunt voor een groot deel op chemische geneesmiddelen, die in
fabrieken gemaakt worden na 'goed', 'wetenschappelijk' onderzoek.
De
allopathische geneeskunde maakt dagin daguit slachtoffers, want er is geen oor naar natuurlijke
geneeswijzen en niet naar kritische vrouwen, die wezen-lijk
andere dingen te zeggen hebben. Dingen die in het wezen van elke mens zitten.
Kwakzalverij
Wat
onder andere de homeopathie verweten wordt geldt juist voor de reguliere
'geneeskunde': het grootste gedeelte van
de allopathische geneeskunde is eigenlijk kwakzalverij: de geneesheren en
geneesdames zalven de ziektes en pijnsignalen onder een kwak medicijnen. Ze
onderdrukken enerzijds de ziekte, terwijl de had moeten uit-ziek-en.
En anderzijds verplaatsen die ziektes en pijnen naar andere plekken in het
lichaam, waar ze nog sterker naar buiten komen. De zieke wordt schijnbaar beterder, maar in wezen vaak juist zieker en zieker en
velen gaan te vroeg dood.
Zo
wordt, wat bedoeld werd als genezen, regelrechte mishandeling. Zo is veel van
de moderne, allopathische, chemische geneeskunde niets meer of minder dan
moorddadig.
Wat zijn bijwerkingen?
De
allopathische geneeskunde werkt met onder andere chemische geneesmiddelen. Op
de bijsluiters staan dan de werking en de mogelijke bijwerkingen. Die
bijwerkingen worden afgedaan als: niet belangrijk, kun je veronachtzamen, en:
dat moet je er maar voor over hebben.
Nu
komt er weer een stukje Chaos om de hoek kijken. In de chaologie
ging Men afwijkingen, ruis, onbelangrijke bijverschijnselen meetellen, en
belangrijk vinden! Hier geldt: die
bijwerkingen zijn juist hoofdwerkingen: het lichaam geeft aan dat dat middel slecht
voor het lichaam is! Het zijn af-stoot-ingsverschijnselen!
Vergiftigingsverschijnselen!
Ziektes en pijnen zijn signalen dat er dingen
verkeerd zitten, of helemaal niet kloppen. Bestrijd je die
signalen, dan onderdruk je de Waarheid achter die signalen. Het lichaam pikt
dat niet en versterkt die signalen door ander organen in te schakelen... Zo
worden pijnen en ziektes vijanden van de mens in plaats van vrienden!
Hoe
globaal gezien het lichaam reageert op de bijwerkingen is drieërlei:
1.
het protesteert tegen de vreemde stoffen,
probeert die af te stoten;
2.
het protesteert tegen het onderdrukken van de
voor de zieke zo noodzakelijke signalen;
3.
het versterkt die signalen en omdat die signalen
voor dat bepaalt orgaan onderdrukt zijn, pakt het lichaam een bijbehorend of
tegenovergesteld orgaan om die signalen toch door te drukken.
Een
signaal: aan de ene kant bestrijdt Men de symptomen van de oorspronkelijke
ziekte, maar aan de andere kant verplaatst Men het probleem naar één of meer
andere organen. Na korter of langer gebruik worden die bijwerkingen, die
afstotingsverschijnselen zo sterk, dat er een ander gif tegenover gezet moet
worden om die bijwerkingen te bestrijden. Maar dat nieuwe gif heeft óók weer
bijverschijnselen... En zo zit je als slachtoffer van de moderne geneeskunst
binnen de kortste keren in een fatale spiraal, waar niet meer uit te komen is.
Zeer veel mensen worden op die manier ziek, gaan voortijdig dood aan die
bijwerkingen.
Ik
kreeg (vroeger) nogal eens hoestdrankjes. Ik merkte op een gegeven moment dat
ik daar verstopping van kreeg. Pas toen ik me verdiepte in natuurlijke
geneeswijzen begreep ik waarom... Ik nam op een gegeven moment een licht
laxeermiddel als mijn hoest weer eens vast zat! Dat werkte veel beter dan die
hoestdrankjes. Dat klopt: je darmen moeten, net als de nieren, de vergiften en
de afvalstoffen van je ziekte uit je lichaam afvoeren. Ook zit er in veel
hoestdrankjes suiker en daardoor werken de nieren slechter. Terwijl nieren en
longen met elkaar in evenwicht horen te zijn...
Ik heb
het gevoel dat, omdat die bijwerkingen naar andere organen gaan, specialisten
(bv longartsen) die gevolgen gemakkelijk los kunnen laten: dat moet een ander,
met diens specialisatie (bv urologen, internisten) dan maar oplossen. Is dit misschien een van de oorzaken voor
het gebrek aan samenwerking tussen de heren onderling?
Voorbeeld:
een hartinfarctpatiënt gebruikte Norvask.
Bijverschijnsel: vochtophoping. Dat begon inderdaad na een poosje duidelijk te
worden met veel pijn ("een schreeuwende pijn" noemde hij het) en
mindervaliditeit: benen, voeten, armen en handen waren haast niet meer te
gebruiken. Aankleden en uitkleden, wassen en haren kammen waren dagelijkse
martelpartijen…
Toen
moest er een middel komen waarbij de nieren meer vocht zouden gaan uitscheiden
enz. enz. enz… Gelukkig was er ook nog een homeopate…
"Bijwerkingen" van longmedicijnen
Wat "bijwerkingen"
van longmedicijnen die ik zo links en rechts op de discussierubriek van de site
van het astmafonds heb verzameld:
"Heeft FLIXOTIDE ook gevolgen voor je gebit?
En zo ja, is er ook wat aan te doen? Mijn gebit toont namelijk sporen van
verval, zonder duidelijke oorzaak. Graag reactie!"
"Ik heb astmatische bronchitis en gebruik
hiervoor SERETIDE, ATROVENT EN SIGULAIR. Daarnaast gebruik ik anti-depresiva. Na eerst ANAFRANIL te hebben gebruikt heb
ik nu SEROXAT. Net als in de periode dat ik anafranil
gebruikte heb ik ook nu weer meer last benauwdheid en kortademigheid. Ik krijg
meer en meer de indruk dat deze medicijnen een negatieve invloed hebben op mijn
longfunctie. Wie heeft deze ervaring ook ?"
"Met anti depressiva
heb ik geen ervaring, wel met slaap en kalmeringsmedicatie. Die zijn erg slecht
voor je ademhaling heb ik gemerkt. (Word ook vermeld in de bijsluiter)"
"Mijn dochter m. van 5 heeft vanaf 1 jaar
astma en gebruikt de nodige medicijnen. Het probleem is dat ze sinds enige tijd
lijkt steeds sneller blauwe plekken te krijgen (gevoeliger) dan voorheen. Ze
had/heeft het bij vallen, klimmen etc. Voornamelijk op de onderbenen. Maar als
ik met haar stoei, of flink doorkietel als ze naar bed gaat, dat heeft ze de
volgende dag echt overal waar ik gekieteld heb, blauwe stippen staan, die ook
wel een week aanwezig blijven. Ook als ik haar bij de armen pak om haar bijv.
van een klimrek te halen als ze er niet meer vanaf durft etc. dan heeft ze mij
vingerafdrukken in haar arm staan. Ik durf haar zowat niet eens meer aan te
raken. Wie Herkent dit!!!! Ze gebruikt, VENTOLIN 200, SERETIDE 125, FLIXONASE.
Groeten n., alvast bedankt"
"Hoi N.. Ik heb er zelf geen ervaring mee op
de manier die jij beschrijft, maar in de bijsluiter van de ontstekingsremmer
die ikzelf gebruik staan die blauwe plekken vermeld als bijwerking. Dus het zou
heel goed van 1 van haar medicijnen kunnen komen. Wel erg vervelend als ze het
zo erg heeft. Succes ermee. E."
"Hoi N., mijn dochter heeft hier sinds een
paar maanden ook last van. Toen ze op een dag alleen al op haar benen 19 blauwe
plekken had heb ik het aan de huisarts laten zien. Die kon er niks mee en
verwees me naar een kinderarts. Die kon er ook niet veel mee. Vervolgens heb ik
de longziektenafdeling van ons ziekenhuis opgebeld,
die zeiden dat dit geen relatie met de medicatie kon hebben. Zelf alle
bijsluiters van haar medicijnen goed doorgelezen: daar stond wel iets in over
blauwe plekken. Toen heb ik een medische adviseur van Glaxo
gebeld. Hier werd ik zeer goed te woord gestaan. Men luisterde goed naar de
klacht. Hun conclusie was dat er wel een verband kan bestaan tussen
astmamedicatie en blauwe plekken, maar niet bij zulke jonge kinderen. Voor mijn
dochter leek hun de duur van het medicijngebruik te kort (ongeveer 2 jaar) en
de dosering voor kinderen te laag (SEREVENT 25 4xper dag, PULMICORT 200 2x per
dag, VENTOLIN 100 alleen in noodgevallen, max 2x per
drie uur). Volgens hen kun je alleen bij jarenlang gebruik, bij veel hogere doseringen
deze klachten krijgen. En dit zou uitsluitend bij volwassenen voorkomen. Ik heb
met deze uitleg genoegen genomen, maar blijf me toch verbazen over de grote
hoeveelheid blauwe plekken. Ook op rare plaatsen. Vraag me wel af of dit soort
klachten bij kinderen ergens geregistreerd worden, zodat hier eventueel iets
mee gedaan kan worden. Sterkte en groeten, A."
"Onze zoon van 5,5 gebruikt sinds 3 weken
SERETIDE 25/125 (2xpd) en SALBUTAMOL indien nodig. Daarvoor gebruikte hij
FLEXITIDE 50, ATROVENT 50 EN SALBUTAMOL 100. Sinds plm. 2 weken is hij een stuk
drukker, slaat snel van zich af maw hij is niet te
genieten en zit duidelijk niet lekker in zijn vel. Zelfs de juf sprak mij aan
week over zijn plotselinge "vreemde" gedrag. Zou dit door de Seretide kunnen komen? Reacties en tips zijn welkom!"
"Nu bijna 4 jaar geleden is bij mij
vastgesteld dat ik astma heb. In het begin werd het ondanks de medicijnen
alleen maar slechter. Nu gaat het al meer dan een jaar best goed. Mijn huisarts
wil graag dat ik probeer minder medicijnen te gebruiken. Als ik echter op een
dag geen serevent neem heb ik het regelmatig benauwd.
Als ik niet zonder serevent kan kan
ik de flyxotide ook niet afbouwen. Volgens mij
gebruik ik nu best veel (2 keer per dag 500 mcg.). Ik
gebruik dit nu al 2 jaar en wordt toch wat bang voor bijwerkingen. Op mijn
benen verschijnen kleine onderhuidse bloedingen. Dit wordt door het astmafonds
genoemd als bijwerking bij langdurig gebruik. Kent iemand dit? Wordt dit steeds
meer? Hoeveel flyxotide gebruiken jullie? Omdat het
nu verder erg goed gaat wil ik niet te snel de medicijnen verminderen. Nu de
grassen weer gaan bloeien wordt dat helemaal moeilijk. Groetjes, A. "
"Onderhuidse bloedingen? Ik heb ze ook de
enkele keer dat ik nog flyx. gebruik. Wist niet dat
het dáárvan was! Ik vraag me af: waar zitten die
"kleine bloedingen" nog meer? In de darmen? in de nieren? in de
hersenen? Iemand noemde dat "geruststellend"! Ik noem het zeer
alarmerend! Jullie doen met zulke bijwerkingen veel te bagatelliserend! Wat moet
dat op den duur worden?? I"
"hoi a., ik gebruik al ruim 12 jaar flixotide, en de laatste jaren in een grote dosis (2 maal
daags 500, op slechte dagen 750), en ik heb wel last van de bijwerkingen. Ik
ben vaak hees, maar ik heb geen onderhuidse bloedingen, zoals jij. Wel heb ik
last als ik een stootkuur PREDNISON moet, wat ik regelmatig nodig heb omdat
mijn astma moeilijk onder controle te krijgen is. Zolang je niet meer
bijwerkingen hebt is het echt niet nodig af te bouwen. Wanneer je gaat rommelen
met je medicatie kan de controle soms ver te zoeken zijn, zoals bij mij. En
prednison is pas echt ellendig spul, waarvan je veel last krijgt van de
bijwerkingen! Succes ermee!! Groetjes, T."
"Hallo T., bedankt voor je reaktie. Ik ben zeker blij dat ik nog geen prednison nodig
heb gehad. Ook ben ik nooit in het ziekenhuis geweest voor mijn astma. Dat wil
ik graag zo houden. Heb jij wel eens kramp in je kuiten? De huisarts zegt dat
het niet door de medicijnen komt. Mijn zus is echter pas met dezelfde
medicijnen begonnen als ik en kreeg er ook gelijk last van. Toch wel vreemd.
Groetjes, A."
"Ik heb een tijd SINGULAIR gebruikt,
maar ik moest sinds kort stoppen met slikken. Ik kreeg gewrichtspijn, tandpijn,
spierpijn en jeuk over mijn hele lijf. Heeft iemand hier ervaring mee? Of heeft
iemand een goed alternatief? Laat het me weten. Groetjes S."
"Ik heb inderdaad nagenoeg dezelfde klachten
met Singulair gehad en ben weer terug op de Flixotide. Helaas...het leek zo mooi. Groetjes, K. "
"Ik heb een jaar lang Symbicort
gebruikt, een combinatie van OXYS EN PULMICORT. Daarvoor had ik Flixotide en dat hield mijn astma niet onder controle. Met Symbicort ging het beter, maar ik had wel veel last van
pijn hoog in de rug, en veel luchtweginfecties, waar ik vitamine C voor gebruik.
Nadat ik mijn huis had opgeknapt (schoongemaakt) was ik minder benauwd en wilde
ik geen Oxys meer gebruiken omdat ik het niet meer
nodig had. Ik werd er alleen maar hyper van en was niet meer benauwd. De
longarts vond dat geen goed idee, maar de huisarts wilde wel meewerken. Toen ik
geen Symbicort meer gebruikte maar alleen Pulmicort merkte ik iets anders: ik had veel minder last
van die pijn hoog in de rug, en gebruikte minder vitamine C tegen de infecties.
Heeft iemand anders de ervaring dat Oxys infecties
bevorderen? Het is natuurlijk absurd dat je een luchtwegverwijder gebruikt die
er voor zorgt dat je meer nodig hebt van de ontstekingsremmer in hetzelfde
medicijn. Ik voel me nu de herfst is begonnen wel wat meer benauwd, maar ik
durf niet meer aan Symbicort te beginnen. Ik gebruik
nog steeds Vitamine C maar veel en veel minder, wat een groot voordeel is voor
mijn tanden, want die zure dranken tasten je glazuur aan. Ik moest zelfs 's
nachts vitamine C nemen, en daar moet je ook iets bij eten en geloof me, ik ga
niet om vier uur 's nachts mijn tanden poetsen. Ik had dan ook veel meer
gaatjes dan voorheen. BOvendien krijg ik van de Oxys last met cafeïne. Als ik cola of koffie drink, zelfs
decafé in de avond, dan lig ik wakker tot vijf uur 's morgens. Zonder Oxys heb ik dat niet. Nu kun je goed zonder cola of koffie,
maar ik vond het raar en het geeft wel aan dat die Oxys
een gemene drug is in mijn ogen dan. Groeten van M.."
"Hallo, vorig jaar is bij mij astma
vastgesteld. Eerst kreeg ik alleen een luchtwegverwijder. Zowel van de eerste
luchtwegverwijder, een VENTOLIN verstuiver met CFK, als van de tweede,
SALBUTAMOL zonder CFK, maar op basis van ethanol (=alcohol) kreeg ik een hele
heftige overgevoeligheidsreactie: benauwd worden, buikpijn en misselijkheid. Nu
moet ik sinds kort ook ontstekingsremmers gebruiken, omdat ik steeds benauwder
werd. Ik heb FLIXOTIDE (diskus) gekregen. Hierop reageer ik weer met
bijverschijnselen, zoals buikpijn en misselijkheid (behoorlijk heftig) en
hoofdpijn. Herkent iemand dit? Ik spoel heel goed mijn mond na het inhaleren,
maar kennelijk kan ik toch nog overgevoelig reageren."
"Overmatig gebruik van inhalers met
een kortwerkend middel kan voor astmapatiënten op den duur dodelijk zijn."
Tot die conclusie komen onderzoekers van Boehringer Ingelheim Pharmaceuticals. Zij
baseerden dat op een studie onder 96.000 astmapatiënten van wie de gegevens
tussen 1994 en 1998 anoniem werden opgeslagen in een database. Tijdens die
periode overleden 43 patiënten door astma; 35 van hen waren ouder dan vijftig
jaar. Volgens de onderzoekers kunnen patiënten beter regelmatig
ontstekingremmende middelen inhaleren dan zeer vaak kortwerkende
luchtwegverwijders. Uit de kringkrant van 2 september 2002. De kringkrant is
een magazine van de Vereniging Kring-apothekers
Nederland te Den Bosch en is gratis verkrijgbaar bij een Kring-apotheek
Verplaatsen van het probleem
In de
allopathie geldt: aan de ene kant
bestrijdt Men de symptomen van de oorspronkelijke ziekte, maar aan de andere
kant verplaatst Men door die medicijnen het probleem naar één of meer andere
organen. Na korter of langer gebruik worden die bijwerkingen, die
afstotingsverschijnselen zo sterk, dat er een weer ander gif tegenover gezet
moet worden om die bijwerkingen te bestrijden. Maar dat nieuwe gif heeft óók
weer bijverschijnselen... En zo zit je als slachtoffer van de moderne
geneeskunst binnen de kortste keren in een fatale spiraal, waar niet meer uit
te komen is. Hoeveel mensen gaan voortijdig dood door vergiftiging?
Ik ben
laatst plotseling opgenomen vanwege longontsteking. Nu was het zo dat ik
dinsdags ziek werd. Mijn homeopate herkende het verschijnsel als een omslag en
wel een grote. Dat kan geen kwaad, maar je moet wel voorzichtig zijn en veel
slapen. Het lichaam zegt dan nl. 'ajuus' en legt het
immuunsysteem plat. Dan komt er een hoop ongerechtigheid los: Grote Schoonmaak.
Je voelt je ziek en vooral op de zwakste plekken, bij mij dus de longen. Nu
moest ik vrijdags echt boodschappen doen, dat mocht. Maar het tochtte erg in
het winkelcentrum: de deuren stonden tegen elkaar open. En daardoor ging het
mis. Zaterdagochtend was ik zó ziek, ik belde mijn homeopate en ze gaf me de
raad om de hooggepotentiëerde korrels voor maandag nú
in te nemen. Zaterdagmiddag had ik toch
39
koorts en kon helemaal niets meer. Die avond heeft mijn opgetrommelde vriendin
de weekend-huisarts gebeld en ik werd opgenomen.
Kreeg antibiotica en prednison. Ik lag 's avonds om 23.15 eindelijk immebed. Maar toen had ik nog slechts 38.2! En de volgende
ochtend 37.5! Ik had geen longontsteking. Maar vertel dat maar eens aan de
artsen… Met 6 dagen was ik weer thuis, terwijl er normaal 1½ week voor staat.
Mijn
huisarts zit me te pushen om nu voortaan te gaan inhaleren… Mijn zoon was in
zijn bezorgdheid eens met hem gaan praten en probeerde mij ook daartoe over te
halen. Het heeft mij zelfs bij hem heel wat moeite gekost om duidelijk te maken
dat ik het vertik.
Ik heb
het gevoel dat, omdat die bijwerkingen naar andere organen gaan, specialisten
(bv longartsen) die gevolgen gemakkelijk los kunnen laten: dat moet een ander,
met diens specialisatie (bv urologen, internisten) dan maar oplossen. Is dit
misschien een van de oorzaken voor het gebrek aan samenwerking tussen de heren
onderling?
Persoonlijkheidsverandering door medicijnen.
Waar
men nooit aan denkt is dat mensen door
de chemische medicijnen beïnvloed worden. Dat wil zeggen dat ze in hun
persoonlijkheid aangetast worden. Bijvoorbeeld:
Ø
iedereen kent het verschijnsel van aan kalmerende
middelen verslaafde mensen: dat worden zombies. Dat is ook de bedoeling van die
middelen: dat mensen niet meer zelf nadenken en niks meer voelen.
Die mensen zijn ermee begonnen omdat ze de zg.
'negatieve' gevoelens niet meer aankonden, ze voelden zich rot en konden er
niet naar luisteren, want dan dreigde ontslag, echtscheiding, mishandeling. Dat
ze nu veel erger mishandeld worden, zwaar emotioneel mishandeld zegt hun niets,
want dat ervaren ze niet, omdat ze niks voelen;
Ø
een ander voorbeeld: iemand heeft last van zijn
maag en moet spul slikken tegen misselijkheid of brandend maagzuur. Daardoor
krijgt hij niet in de gaten wie en wat hem die misselijkheid, dat maagzuur
bezorgt. Liever gezegd: stiekem heeft hij het wel in de gaten, maar hij weet er
geen uitweg voor, want als hij de baas zijn vet geeft, wordt hij ontslagen of
gedegradeerd. Hij leert zijn misselijkheid niet gebruiken. Dus slikt hij
rotzooi, om die misselijkheid de kop in te drukken, dan hoeft hij ook niet
'moeilijk' te doen door te gaan knokken tegen de hem het leven zuur makende
mensen en sitiuaties. Die maag houdt verder z'n bek
voor zolang het duurt, maar nu heb je kans dat, door alles wat hij gaat
opzouten, bijvoorbeeld de nieren nierstenen fokken of het steeds meer af laten
weten;
Ik
werd heel angstig geboren, omdat mijn moeder als de dood was mijn vader te
moeten vertellen dat ze weer in verwachting was. Ze heeft geprobeerd mij kwijt
te raken door van de trap te springen. Ik hoestte al vanaf mijn derde: na een zware
longontsteking hield ik chronische bronchitis.
Ik
kreeg nogal eens hoestdrankjes. Ik merkte op een gegeven moment dat ik daar
verstopping van kreeg. Pas toen ik me verdiepte in natuurlijke geneeswijzen
begreep ik waarom. Ik nam op een gegeven moment een licht laxeermiddel als mijn
hoest weer eens vast zat: dat werkte veel beter dan die hoestdrankjes. Dat
klopt: je darmen moeten, net als de nieren, de vergiften en de afvalstoffen van
je ziekte uit je lichaam afvoeren. Ook zit er in veel hoestdrankjes suiker en
daardoor werken de nieren slechter. Terwijl nieren en longen met elkaar in
evenwicht horen te zijn...
Toen
ik 20 was, had men iets nieuws uitgevonden: men haalde gewoon dat stuk long
weg, dan was het hoesten en de overdadige slijmvorming ook over. Zo geschiedde
en het jaar daarop de andere kant; 10 van de 19 segmenten weggehaald. Dat waren
reusachtige aanslagen op mijn weerstands- en
uithoudingsvermogen. Daar had ik geen benul van natuurlijk! Dat leer je
nergens. Nog steeds niet. En, je raadt het al, de angsten bleven en de sterk
gereduceerde longen gingen opnieuw opspelen en ontstekingen maken… Geholpen
door die verzwakte constitutie. Niemand de mij hielp met die angsten. Ik
trouwde en was bang niet goed genoeg huisvrouw/echtgenote te zijn. Ik paste mij
aan zoveel ik kon, maar die angsten hadden tot gevolg dat ik vaak
longontsteking kreeg, tot ik op het laatst constant onder de antibiotica
gehouden werd. Plus toenmalige longverwijders en slijmverdunners. Op een
gegeven moment kon ik niets meer binnen houden, zelfs water niet. Ik kreeg
andere longverwijders, maar daar sliep ik niet van. Hup: slaaptabletten. Dat
werd me te gek! En ik ben het 'alternatieve' circuit ingestapt. Ik was binnen
een half jaar van alle medicijnen af… Een paar jaar terug kreeg ik een
uitnodiging van het longteam om me nog eens te laten zien. Ik was er namelijk
al lang niet meer geweest. Ik heb geprobeerd de dienstdoende specialist
duidelijk te maken dat slechte longen en gevoeligheid voor bronchitis dikwijls,
en in mijn geval zéker, maatschappelijk veroorzaakt
werden en worden, en dat ik dat achteraf heel goed weet! Maar: er werd niet op
ingegaan en dus kwam er ook geen vraag naar hoe het komt dat ik geen medicijnen
meer gebruik en geen longarts meer bezoek, terwijl ik er toch zo slecht aan toe
geweest ben. Na CHAOS heb ik de neiging om op die heren af te stappen en het
hun eens goed te zeggen. Maar dat heeft geen zin:
Ø
ZIJ weten het beter;
Ø
ik sta op mijn eentje en vooral:
Ø
ik moet àlle
(long-)artsen hebben en alle patiënten.
Ø
en allerlei andere specialisten gaan ook dagin daguit alsmaar door met
mensen nodeloos opereren en volstouwen met medicijnen. Ik schrijf dit om het om
te keren met de mogelijkheden van mij nú.
Ander
voorbeeld: mijn inmiddels overleden man, een hartinfarctpatiënt gebruikte Norvask. Bijverschijnselen:
Ø
vochtophoping. Dat begon inderdaad na een poosje
duidelijk te worden met veel pijn en invaliditeit: benen, voeten, armen en
handen waren haast niet meer te gebruiken. Aankleden en uitkleden, wassen en
haren kammen werden dagelijkse martelpartijen. Toch stuurde de cardioloog hem
naar huis met andere pillen erbij: plaspillen. 'Kom over 3 maanden maar terug'.
Hij nam niet meteen die Norvask weg. Dus: nog dikkere
benen en armen, nog meer invaliditeit. Door de vreselijke pijnen werden gewone
dingen een marteling; opstaan, wassen en aankleden kostten 2 uur; traplopen,
wandelen, opstaan en zitten-gaan: beulenwerk;
Ø
ook ontstond er een ernstig ijzergebrek. Na 3
weken sleepte mijn man zich wanhopig op eigen initiatief nog eens naar die
-loog en toen pas zag die iets van de ernst van de situatie en nam de Norvask weg. Gaf meer plaspillen. En: 'Kom over 3 maanden
maar terug.' Later wisten we: hij zei dat vanuit de wetenschap dat het een
aflopende zaak was. Die dokter had eigenlijk moeten toevoegen: '…tot de dood
erop volgt...'
Ø
ook werd het bloed afgebroken, volgden:
bloedtransfusies...
Ø
En mijn man was gedwongen máánden
te lijden en ik ook, want wie zorgt er voor hem? Wie helpt hem, die als een
klein kind zich moet aankleden en wassen? Wie gaat met hem naar specialisten?
Wie doet nu het hele huishouden, dus zijn deel erbij? Hij valt meer en meer
terug in moedeloosheid, machteloosheid en schuldgevoelens omdat hij zo
afhankelijk is. En die plaspillen zijn eveneens vergif, maar die móéten. Pas
als alle vocht verdwenen is, kan het lichaam met behulp van klassieke
homeopathie beginnen aan het afbreken van dat vergif. Maar dat vocht doet er
maanden over...
Ø
mijn man gebruikte eveneens Selokeen:
dat houdt de hartslag rustig. Dit middel is een overduidelijk
maatschappijgericht middel, want: zodra het hart door opwinding of angst of
ergernis sneller wil gaan slaan, wordt het gedwongen rustig te blijven tikken.
Dat betekent dat de voor de Waarheid noodzakelijke gevoelens niet naar boven kunnen
komen! Dat er geen dingen ten goede veranderd kunnen worden! En in dit geval
van medicijnvergiftiging moest het hart eigenlijk extra pompen om de
vochtafdrijving mogelijk te maken. Dus raakte het hart vergroot en flodderig...
De cardioloog doet daar niets mee: kennelijk is hij aan het eind van zijn
Latijn! De hematoloog echter, die dingen iets beter dóór
had, laat mijn man afkicken van Selokeen...
Het lijden, veroorzaakt door bijwerkingen
is of wordt dikwijls veel groter
dan de oorspronkelijke ziekte.
Hetgeen
een bewijs is van het verplaatsen en verergeren van een ziekte. Alweer: de wet
van de spanningen, die hier tégen de mens werkt!
Hoeveel mensen gaan véél te vroeg dood aan
medicijngebruik? Misschien zelfs eerder dan wanneer ze die medicijnen niet gebruikt
hadden... En in elk geval veel eerder dan wanneer ze geleerd hadden anders met
hun lijf en leven om te gaan.
Ten
slotte weet de medische stand geen andere oplossing dan euthanasie, wat ook
moord is.
Nog iets:
als een reguliere arts een fout maakt, dan moet je eens proberen om zo'n man
aangeklaagd te krijgen; dat lukt nauwelijks: de eigenlijke kwakzalvers worden
goed beschermd. Als een natuurgenezer een fout lijkt te maken, wordt hij
breeduit uitgemeten aan de schandpaal genageld.
Het moet wettelijk verplicht worden om
bijwerkingen 'vergiftigingsverschijnselen' te noemen.
De allopathische geneeswijzen zouden we de
alternatieve moeten noemen, want die zijn alternatief en de natuurlijke
geneeswijzen zijn normaal.
Wie
met al deze dingen of een deel ervan ervaring heeft, kan mij schrijven over:
ziekteverschijnselen; medicijnen, eventueel met een bijsluiter erbij; door
arts, apotheker en bijsluiter gemelde èn ongemelde
bijwerkingen; volgende medicijnen; daar weer de bijwerkingen van; de gevolgen
voor je mens-zijn; de reacties van artsen op al de gebeurtenissen; en de
reacties van die artsen na genezing van bijwerkingen door homeopaten,
acupuncturisten en andere natuurgeneeskundigen. En bovenal: hoe voelde jij je
in al die situaties? Een boek vòl voor veel
patiënten.
Gelukkig
is er een kentering: er worden al processen gevoerd tegen de farmaceutische
industrie dor mensen die beschadigd zijn door de 'bijwerkingen'.
De
ellende met veel artsen van nu is: ze zijn bezorgd en aardig en vriendelijk.
Het is heel moeilijk als patiënt dan je mond open te trekken en zo'n arts uit
te veteren. Je bent ook afhankelijk van die man...
Uitzonderingen
Uitzonderingen
daargelaten, waar de allopathie inderdaad wèl mensenlevens redt met haar
geneesmiddelen en ingrepen. Maar dat gaat zonder eerst gekeken te hebben of bv
dit probleem met Homeopathie, Acupunctuur, of Ondevit of iets anders verholpen
had kunnen worden. Ook acute problemen kunnen aangepakt worden met natuurlijke
geneeswijzen. In elk geval gaat zo'n chemische redding zonder bewustmaking van
de bijna altijd maatschappelijke oorzaken en ook niet van de signalen die
ziektes geven.
Slechte aandacht
Ik zeg
vaak tegen mensen; 'de aandacht die je
vanwege je ziekte krijgt van gezondheidswerkers en van andere goedwillenden: bezoek, familie, vrienden, geestelijke
verzorgers, is voor jou maar al te vaak slèchte aandacht: die gaat niet verder dan je ziekte. Omdat
velen zelf te beperkt èn beperkend met jou omgaan,
kunnen ze je bijna nooit die goede, volledige, bewustmakende aandacht geven
waar je recht op hebt en die je nodig hebt. Ze zitten vaak zo vast in hun
geneeskunde of in jouw begeleiding of verzorging dat ze niet genoeg mens kunnen
zijn om jou die goede aandacht te geven. Om jou ècht
te genezen.'
Als je
ziek bent, wees dan kritisch op je artsen en wil alleen mensen op bezoek die ècht iets voor jou betekenen, en waar jij wat voor kunt
betekenen, die eerlijkheid en groeien en mensworden
op de eerste plaats zetten. Als je ziek bent, moet je alle goede energie die je
maar krijgen kunt naar je toehalen en alle troostende, bemoedigende,
opvrolijkende, ziekte-bevestigende aandacht afwijzen.
Die maken je zieker en kosten bergen energie die je zelf erg hard voor je
genezing nodig hebt, onder ander om je ziekte en haar oorzaken te begrijpen.
Verder:
gebruik je ziekte om achter de oorzaken te komen, ook als dat voedselvervuiling
(door al die toevoegingen), de vaccinatie als baby, en door lucht- en
watervervuiling zijn. Of zelfs: muziek, want praktisch alle muziek is
verziekend! En neem de beslissing om daar voortaan anders mee om te gaan. Ook
in dat opzicht is góéd ziekenbezoek verschrikkelijk
belangrijk!
Voedingsmiddelen
Dit
stuk hoort hier eigenlijk niet, maar in feite is voedsel-leveren
ook een vorm van hulpverlening, want je bent rechtstreeks met de lichamen, met de gezondheid van mensen bezig. Je dringt
ahw me je groenten, je vlees de mensen binnen.
De voedingsmiddelen van nu zijn
1.
enerzijds vergiftigd
door chemische toevoegingen: kleur- geur- en smaakstoffen en rijsmiddelen
2.
en anderzijds
bevatten allerlei fruitsoorten en groenten geen of niet voldoende vitamines en
mineralen door veel te vroege oogst.
Bijvoorbeeld:
de laatste tijd kun je haast geen gewoon volkorenbrood meer krijgen: het is zó
modderachtig bruin dat je zeker weet dat er kleurstoffen inzitten. Het smaakt
ook nergens naar en is gauw klef met een te harde korst. Als ik in mijn 15 jaar
oude broodbakkertje een volkorenbrood bak, ziet het er heel anders uit en 1
snee is veel voedzamer dan 3 sneden van zo'n vies bruin brood.
Wat al die chemie aan de persoonverandering
bijdragen weet niemand. Het is sluipend en gegarandeerd ook slopend.
Dit
gevoel alleen al verandert de mens: dat
je geen gewoon, goed voedsel meer krijgen kunt. Tenzij je overstapt op
biologisch gekweekt voedsel. Maar ook dat heeft vervuild regenwater gekregen,
is in vervuilde lucht gegroeid enz.
Milieuvervuiling
De
chemische medicijnen zijn bovendien reusachtig milieuvervuilend: bacteriën raken resistent! Ze kunnen op
het laatste tegen het bestrijdingsmiddel. Momenteel zijn er 10 soorten tbc, die
hebben zich ontwikkeld door de antibiotica en zijn niet meer te bestrijden.
Misschien dat Homeopathie en Ondevit wat kunnen uitrichten?
Ook
komt alles uiteindelijk terecht in het grondwater: ik slik met de thee ook de
anticonceptiepil van die vrouw in Harmelen en de
aardappelen bevatten antibiotica van die hond in Abcoude, en de bloemkool is
besproeid met de Viagra van die man in Zwolle, de
worteltjes zijn zo smakeloos door de depressiva van
die moslimvrouw uit Amersfoort.
Ziekenhuizen
Ziekenhuizen zouden oases van sprankelend leven
moeten zijn, want de mensen die daar liggen zijn op een punt aangekomen waarop
ze dingen kunnen veranderen. Hun ziektes bestaan voor een
groot deel uit opgekropte energieën, versteend in nieren en galblaas,
ontstekend in longen en darmen, vervettend door het hele lichaam en in het hart
enz. In ziekenhuizen zou men hen moeten begeleiden in het gebruiken van die
energieën! In plaats van het onderdrukken van de signalen die die energieën uitzenden!
Iemand
met nierstenen zou geholpen moeten worden met wat hij al jarenlang opgezouten
heeft, met waar hij in hart en nieren mee bezig is geweest enz. Een boek als
het mijne: 'Je Lijf is je Leven' zou daar een wijdverspreide handleiding moeten
zijn, beschikbaar op iedere kamer, in iedere spreekkamer enz.
Maar
het tegendeel is waar! De onderdrukte, opgeslagen energieën worden verder onderdrukt
en het verkeerd omgaan met emoties en situaties enz. worden bevorderd door de
operaties en de chemische medicijnen. Zo blijven de chirurgen en specialisten
wel werk houden natuurlijk!
@#$%&@#$%&@#$%&@#$%&@#$%&@
home | boekenplank | LINKS | reageren? |engels
/duits
| aan studenten | ikzoek | column | ©opyright | MIJN BOEK